PopioÂły - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny Świat Harry'ego Pottera

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

PopioÂły

Podstawowe informacje:

Autor:

Ishija

Gatunek: Poezja

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 2568 razy.

JakoÂś nigdy nie mogÂłam sobie wyobraziĂŚ, aby czÂłowiek nie potrafiÂł kochaĂŚ. Voldemort takÂże mĂłgÂł poznaĂŚ kogoÂś kogo MĂGÂŁBY obdarzyĂŚ uczuciem.

JakoÂś nigdy nie mogÂłam sobie wyobraziĂŚ, aby czÂłowiek nie potrafiÂł kochaĂŚ. Voldemort takÂże mĂłgÂł poznaĂŚ kogoÂś, kogo MĂGÂŁBY obdarzyĂŚ uczuciem. To jeden z tych wierszy, co do ktĂłrych nie mogĂŞ siĂŞ zdecydowaĂŚ czy je uwielbiam czy nienawidzĂŞ. StaraÂłam siĂŞ pisaĂŚ dÂłuÂżej, ale to po prostu mi nie wychodzi, nie lubiĂŞ wymuszonego pisania.

Z tych popioÂłĂłw juÂż Âżaden feniks nie powstanie.
Nie zabrzmi pieÂśĂą piĂŞkna jak kolejne przywitanie.
Jedynie proch i pyÂł opadajÂą powoli na ziemie,
ktĂłre zdobiÂą martwe ciaÂła obsypane przez kamienie.
Strumienie powolne ciemnej jak wino krwi.
Otwarte szeroko oczy zwrĂłcone do gĂłry.
Jakby bÂłĂŞkitne niebo przykryte przez chmury.
Wykrzywiona twarz w bolesnym grymasie.
WskazujÂąca uczucia jak w moim starym kompasie.
ByÂłaÂś wszystkim, co zyskaĂŚ mogÂłem, ale nie chciaÂłem.
Tym wszystkim, co tobie i innym odebraÂłem.

Komentarze

Angelina Johnson dnia 14.09.2014 12:16

MusiaÂłam przenieÂśĂŚ opis do tekstu, poniewaÂż nie zmieÂściÂłby siĂŞ. A po drugie tak chyba wyglÂąda lepiej, opisĂłw niestety wiele osĂłb nie czyta. Mam nadziejĂŞ, Âże to dla Ciebie nie problem. ; )

LubiĂŞ wiersze z jakÂąÂś historiÂą. HistoriÂą pisania. Bardzo siĂŞ cieszĂŞ, Âże siĂŞ z nami tym podzieliÂłaÂś. Akurat co do dÂługoÂści wierszy nie mamy limitu, wiadomo Âże wymuszenie czĂŞsto wiÂąÂże siĂŞ ze spadkiem jakoÂści takiej liryki. OgĂłlnie wiersz mi siĂŞ podoba, czuĂŚ tutaj smutek, przygnĂŞbienie... jakby wirowaÂły wokĂłÂł wszystkie zÂłe uczucia. Jedynie nie podoba mi siĂŞ wers:

WskazujÂąca uczucia jak w moim starym kompasie.

Kompas wskazujÂący uczucia? JakoÂś mi to zgrzyta, wyglÂąda na rym totalnie wymuszony do "grymasie". Musisz tego pilnowaĂŚ.

Co do tematu, to sama czĂŞsto siĂŞ zastanawiaÂłam, czy Tom Riddle (jeszcze nie bĂŞdÂąc Voldemortem) kochaÂł kogoÂś. W koĂącu kaÂżdy pragnie uczuĂŚ, a szczegĂłlnie skrzywdzone, niechciane przez nikogo dziecko, jakim byÂł Tom. Wydaje mi siĂŞ, Âże Rowling trochĂŞ byle jak podeszÂła do zarysowywania niektĂłrych postaci, szczegĂłlnie zÂłych charakterĂłw.

Finnigan dnia 14.09.2014 12:22

Jest oryginalny w swojej treÂści, ale nie oznacza Âże jest zÂły, Ang ma trochĂŞ racji, Âże nie przedstawiÂła niektĂłrych postaci stojÂących po mrocznej stronie jako zdolnych do cieplejszych uczuĂŚ. ÂŁadne sÂłowa uÂżyte w twoim wierszu, fajnie to brzmi jak siĂŞ czyta. Jestem pod wraÂżeniem tego utworu.

Nieoryginalna dnia 14.09.2014 13:56

A mi siĂŞ podoba, i to nawet bardzo. Dobrze, Âże nie zmuszasz siebie do pisania dÂłuÂższych tworĂłw. KrĂłtkie wiersze mogÂą byĂŚ lepsze od dÂługich tasiemcĂłw, jak to byÂło na przykÂład w tym przypadku. TreÂśĂŚ, nie powiem, trochĂŞ odbiega od kanonu, ale specjalnie mi to nie przeszkadza. MoÂże nie uwierzyÂłam przez tego fan ficka, Âże Riddle kiedykolwiek potrafiÂł kogoÂś kochaĂŚ, ale naprawdĂŞ spodobaÂła mi siĂŞ opowiedziana przez Ciebie historia

Penelope dnia 14.09.2014 14:38

Jestem zszokowana... To jest po prostu PiĂŞkne. Brak mi sÂłĂłw... Ten wiersz wywoÂłaÂł we mnie falĂŞ uczuĂŚ, a to siĂŞ rzadko zdarza. Potrafisz piĂŞknie dobraĂŚ sÂłowa, storczyc klimat i napisaĂŚ o "czymÂś", a do tego zachowujesz minimum. JesteÂś geniuszem ;]

dobrosia1 dnia 14.09.2014 14:51

Bardzo fajnie! Nie sÂądziÂłam, Âże w tak krĂłtkim tekÂście moÂżna wyraziĂŚ tak duÂże emocje. Serio, ÂłaÂł. PrĂłbowaÂłam parĂŞ razy napisaĂŚ jakiÂś wiersz, ale twĂłj przekreÂśliÂł wszystkie moje. KurczĂŞ, zdecydowanie W

Ishija dnia 14.09.2014 14:52

Wow dziĂŞkuje wszystkim za miÂłe sÂłowa

Angelina Johnson oczywiÂście, Âże mi nie przeszkadza, wÂłaÂściwie spodziewaÂłam siĂŞ, Âże przesadziÂłam z opisem, ale chciaÂłam dodaĂŚ moje spostrzeÂżenia co do tego wiersza. Niestety musze przyznaĂŚ, Âże to o kompasie jednak nie brzmi za dobrze, al dopiero jak to wytknĂŞÂłaÂś to to zauwaÂżyÂłam.

dobrosia1 zdecydowanie pisz jak najwiĂŞcej i chwal siĂŞ swoimi tworami

Ja kiedyÂś nie potrafiÂłam pokazaĂŚ ludziom swoich wierszy, opowiadaĂą, a nawet rysunkĂłw bo byÂłam przyzwyczajona do obraÂżania mnie, krytyki moich prac i czasem nawet niszczenia ich (taaak, dzieciaki mogÂą byĂŚ okrutne, ale to smutne, Âże doroÂśli czasem teÂż). Teraz juÂż od jakiegoÂś czasu nie wstydze siĂŞ tego co robie i chociaÂż czasem ciĂŞÂżko mi przyjÂąĂŚ pochwaÂły to jestem dumna, Âże nie daÂłam sobie spokojuz tym co lubie, przez ludzi, ktĂłrzy nie mogli mnie uszanowaĂŚ.

Ana_Black dnia 14.09.2014 18:54

PiĂŞkny wiersz... aÂż nie wiem co powiedzieĂŚ (napisaĂŚ)... Tematyka naprawdĂŞ intrygujÂąca. MoÂże rzeczywiÂście Voldemort, jeszcze jako Tom Riddle, mĂłgÂł kogoÂś darzyĂŚ uczuciem, moÂże nie miÂłoÂściÂą, ale jakimÂś gÂłĂŞbszym. MoÂże byÂłby nawet w stanie naprawdĂŞ kochaĂŚ, mimo poczĂŞcia pod wpÂływem eliksiru miÂłosnego, jeÂśli Meropa by go wychowaÂła i kochaÂła?

Smierciojadek dnia 16.09.2014 12:27

NaprawdĂŞ udany utwĂłr, peÂłen emocji, ale takich niewymuszonych. Czyta siĂŞ go z niesamowitÂą lekkoÂściÂą, zmusza do choĂŚ krĂłtkiego zastanowienia siĂŞ, czy taka miÂłoÂśĂŚ mogÂła w ogĂłle istnieĂŚ. Na pewno nie przekreÂślaÂłabym takiej hipotezy, Tom Riddle od zawsze byÂł skomplikowanÂą postaciÂą, wiĂŞc kto wie. MoÂże kiedyÂś Rowling co nieco wyjawi na temat mÂłodoÂści Voldemorta i pierwszych ÂŚmiercioÂżercĂłw.

alekskot dnia 20.10.2014 15:41

Ang,a nieprawda ja czytam^^.WzruszyÂłam siĂŞ trochĂŞ gdy to czytaÂłam,chociaÂż jest o Voldemorcie.Moim zdaniem Voldek byÂłby w stanie kogoÂś pokochaĂŚ w koĂącu obdarzaÂł jakimÂś uczuciem Nagini.MyÂślaÂłam teÂż o Bellatriks,w koĂącu strasznie siĂŞ wÂściekÂł,gdy umarÂła,ale kochajÂący czÂłowiek by siĂŞ zaÂłamaÂł.ZasÂługujesz na W .Ten wiersz jest peÂłen emocji,przy czym piĂŞknie posÂługujesz siĂŞ sÂłowami.Po prostu rewelacja!

Katherine_Pierce dnia 21.03.2015 11:09

Nie lubiĂŞ takiej tematyki

wybacz

ale dla mnie caÂły urok Voldemorta to to jego bezwzglĂŞdne zÂło. I nie, nie chcĂŞ aby miaÂł jakiekolwiek uczucia wzglĂŞdem kogoÂś innego. Ale samo wiersz napisany jest okej, dlatego nie czepiam siĂŞ

Wioletta dnia 04.08.2016 14:33

nie potrafiĂŞ sobie wyobraziĂŚ by Voldemort miaÂł jakieÂś uczucia inne niÂż zÂło, ktĂłrym byÂł przeÂżarty. nie lubiĂŞ czegoÂś takiego. nie ma sensu szukaĂŚ w nim jakichÂś uczuĂŚ. lubiĂŞ Voldemorta takim jakim jest. wiersz nie jest zÂły, ale nie podoba mi siĂŞ temat i przesÂłanie.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	100%	[6 głosów]
Powyżej oczekiwań	0%	[0 głosów]
Zadowalający	0%	[0 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie