Rozdziały: [1], [2], [3].

- JuÂż rozumiem, o co ci chodziÂło! Masz innÂą kobietĂŞ! – Hermiona nie staraÂła siĂŞ kontrolowaĂŚ, zÂłoœÌ przejĂŞÂła kontrolĂŞ nad jej umysÂłem. - Ty Âświnio! WynoÂś siĂŞ stÂąd jak najszybciej, parszywy gnojku! Nie chcĂŞ ciĂŞ tu widzieĂŚ! Jak mogÂłam mieszkaĂŚ tyle lat i dzieliĂŚ ÂłoÂże z takim dupkiem?! Avis! - krzyknĂŞÂła, a mnĂłstwo ptaszkĂłw poleciaÂło na goÂłego Weasleya. Hermiona tak je zaczarowaÂła, Âże celowaÂły w najczulsze miejsce mĂŞÂżczyzny.
- Au! AuĂŚ! - krzyczaÂł Ron. - Nie wyprowadzĂŞ siĂŞ... au! teraz. Daj mi jednÂą... BOLI!!! Noc - wykrztusiÂł.
Charlotte juÂż dawno zniknĂŞÂła. Gdy zobaczyÂła wchodzÂącÂą HermionĂŞ, od razu uciekÂła.
- Finite! - wykrzyknĂŞÂła Hermiona. – Niestety. Jak nie wyjdziesz sam, zostaniesz stÂąd wyrzucony.
- I ty mnie wyrzucisz. ÂŚmieszne! - zadrwiÂł.
- Nie! Ja nie! Œledzê ciê ju¿ d³ugo i zd¹¿y³am wezwaÌ odpowiedni¹ osobê do wywalenia ciebie - Uœmiechnê³a siê jak morderczyni. - WejdŸ! - krzyknê³a przez ramiê. - Ron siê wystraszy³, lecz przez drzwi piwniczki wszed³ jego stary kolega - Harry Potter.
- Coœ ty ch³opie narobi³... - powiedzia³ i wywali³ jego walizki na dwór. - W takiej sytuacji muszê stan¹Ì po stronie Hermiony - stwierdzi³ jego by³y przyjaciel.
- Chcesz siĂŞ pojedynkowaĂŚ? - zapytaÂł Weasley buĂączucznie.
- Nie! ChcĂŞ, ÂżebyÂś wyszedÂł - Ron nie poruszyÂł siĂŞ, lecz Potter miaÂł juÂż przygotowany plan. - Dobrze wiesz, Âże wystarczy jedno moje sÂłowo i koĂączy siĂŞ twoja kariera. ProszĂŞ ciĂŞ. WyjdÂź z tego domu, a moÂże zostaniesz w Ministerstwie - powiedziaÂł twardo, a Ron wypadÂł z domu jak burza.


Przenocowa³ u Luny Lovegood, która widocznie jeszcze nie wiedzia³a, co siê sta³o. Jak zwykle przyjê³a go z otwartymi ramionami. Jeszcze przed œwitem próbowa³ wyjœÌ z jej domu, lecz dziewczyna zatrzyma³a go.
- List do ciebie - WrĂŞczyÂła mu kopertĂŞ i spojrzaÂła na niego smutnym wzrokiem - Nie chciaÂłeÂś siĂŞ poÂżegnaĂŚ? Trudno. Do zobaczenia - powiedziaÂła i odeszÂła od Rona.

List by³ z Ministerstwa Magii. Mê¿czyzna ba³ siê najgorszego, lecz by³o to tylko wezwanie na rozwód. Mia³ przy sobie troszkê pieniêdzy, wiêc wynaj¹³ sobie ma³e mieszkanie. Za sumê, jak¹ mia³ do zaoferowania nie móg³ zamieszkaÌ w niczym porz¹dnym. Jego mieszkanie, a w sumie jeden pokój, w którym znajdowa³y siê wszystkie niezbêdne rzeczy, wygl¹da³ fatalnie. Œciany by³y przewa¿nie szare, lecz trudno by³o znaleŸÌ miejsce, w którym by³yby jednolite. Wszêdzie by³o coœ rozlane.

W pokoiku sta³o jedno ³ó¿ko, a obok ma³a, prowizoryczna lodówka. W samym rogu sta³a puszka, która mia³a s³u¿yÌ za toaletê. Dla Rona by³o to wiêzienie, a nie mieszkanie. Próbowa³ siê skontaktowaÌ z Charlotte, lecz ta siê do niego nie odzywa³a. Jego ¿ycie wygl¹da³o teraz okropnie. Jad³ chleb ze smalcem, gdy¿ nie by³o go staÌ na nic lepszego. Jego œwietna wyp³ata zmniejszy³a siê o 70 %, które Ministerstwo dawa³o jego ¿onie. Hermiona mia³a znajomoœci. Wiedzia³a, co zrobiÌ, ¿eby przed rozpraw¹ ju¿ dostawaÌ alimenty. Chcia³a go pogr¹¿yÌ do koùca! Nie móg³ siê doczekaÌ dnia rozprawy. Mia³ nadziejê, ¿e gdy przed dawnym znajomym, Shacklebottem, poka¿e swój obecny stan, ten zlituje siê nad nim i odda ca³¹ wyp³atê.

Jego upragniony dzieù zbli¿a³ siê wielkimi krokami, a on przez tydzieù prawie nic nie jad³. Jego chleb ze smalcem, zast¹pi³a jedna kromka suchego chleba na dwa dni. W ten sposób zaoszczêdzi³ tyle, ¿e móg³ kupiÌ sobie garnitur. WiêkszoœÌ rzeczy, które wzi¹³ z domu, zby³, aby móc wynajmowaÌ mieszkanie. Jego wizytowe ubranie nie wygl¹da³o tak, jak sobie zaplanowa³. Niestety, nie móg³ nic na to poradziÌ.

Zamkn¹³ drzwi od mieszkania (choÌ w¹tpi³, by jakikolwiek z³odziej po³asi³ siê na jego dobytek) i poszed³ do Ministerstwa Magii. Wszed³ do sali, gdzie mia³a siê odbyÌ rozprawa. Bardzo siê zdenerwowa³, kiedy zobaczy³, ¿e obroùc¹ jego ¿ony jest jego by³y przyjaciel, Harry Potter.

Nagle przypomniaÂł sobie coÂś, co wczeÂśniej caÂłkowicie wyleciaÂło mu z gÂłowy. PrzecieÂż nie ma obroĂący. Z resztÂą, na jedno wychodzi. Kto by go broniÂł za darmo, a zapÂłaciĂŚ nie moÂże.

Do sali wkroczyÂł prowadzÂący rozprawĂŞ, Kingsley Shacklebott.
- Witam wszystkich tu zebranych. Ja, Minister Magii, Kingsley Shacklebott otwieram rozprawĂŞ Hermiony Weasley, przeciwko Ronaldowi Weasley’owi. Kobieta przyÂłapaÂła go na zdradzie z niejakÂą Charlotte Chicken. Nie jest ona czarodziejem, dlatego nie mogÂła tutaj przyjœÌ. RozmawialiÂśmy wczeÂśniej i wszyscy bĂŞdÂą mogli zobaczyĂŚ tĂŞ rozmowĂŞ w myÂślodsiewni. MyÂślĂŞ, Âże od tego zaczniemy naszÂą rozprawĂŞ - powiedziaÂł Kingsley urzĂŞdowym tonem, po czym za pomocÂą ró¿dÂżki zapeÂłniÂł pustÂą butelkĂŞ, swoim wspomnieniem z rozmowy. ZawartoœÌ fiolki wylaÂł do myÂślodsiewni, a nastĂŞpnie wszyscy po kolei zanurzyli w niej gÂłowĂŞ, by zobaczyĂŚ wspomnienie.

- DzieĂą dobry, Charlotte! Jestem Ministrem Magii. MuszĂŞ zadaĂŚ ci kilka pytaĂą - powiedziaÂł urzĂŞdnik.
- SÂłucham - odpowiedziaÂła pani Chicken.
- Czy odbywaÂła pani stosunek seksualny z panem Ronaldem Weasleyem? - zapytaÂł.
- Tak - odpowiedzia³a. - By³o fenomenalnie - Ron siê uœmiechn¹³.
- Myœla³em, ¿e pójdzie trudniej. Mimo wszystko, chcê poznaÌ jeszcze kilka szczegó³ów - Tu obraz zacz¹³ siê rozmazywaÌ i œwiadkowie powracali do sali.

Wszyscy zasiedli na swoje miejsca, a Kingsley poprosi³ o przemowê obroùców. Harry zacz¹³. Powiedzia³, ¿e s¹ niezbite dowody na to, ¿e Ron spa³ z inn¹ kobiet¹. Wspomnia³ te¿ o jakichœ dowodach, w postaci wspomnieù Hermiony, lecz Weasley ju¿ nie s³ucha³. Wiedzia³, co go czeka. Postanowi³ siê nie poddaÌ. Chcia³ walczyÌ do koùca.
- SugerujĂŞ, aby caÂły majÂątek rodziny przejĂŞÂła panna Weasley, niedÂługo znĂłw Granger. Dzieci, ktĂłre posiada wraz z Ronaldem, rĂłwnieÂż powinny zostaĂŚ pod jej opiekÂą. Powinny one dostawaĂŚ 70% wypÂłaty pana Weasleya jako alimenty - zakoĂączyÂł przemowĂŞ Potter.
- Dobrze. Wszystko zapisane. A teraz obroĂąca pana Weasleya - powiedziaÂł Shacklebott.
- Sam bêdê siê broni³, Ministrze - powiedzia³ zawstydzony Ron. Wsta³. - Rzeczywiœcie, dowody na moj¹ zdradê s¹, wiêc nie zaprzeczê, ¿e spa³em z Charlotte. Zas³ugujê na karê, ale uwa¿am, ¿e mój obecny stan bycia nie pozwoli Ministrowi wydaÌ, a¿ tak wielkiej kary - powiedzia³. W swoim pokoiku trenowa³ ten tekst wiele razy, ¿eby teraz siê nie zaj¹kn¹Ì. Podszed³ do Kingsleya i poda³ mu wspomnienie, gdzie pokaza³, jak teraz jest zmuszony ¿yÌ. - Wnoszê o podzia³ maj¹tku oraz 40% alimentów dla dzieci - zakoùczy³.

Widzia³ pogardê na twarzy Hermiony. Na z³oœÌ uœmiechn¹³ siê do niej pieszczotliwie. Zauwa¿y³ ³zê w jej oku. Uœmiechn¹³ siê jeszcze szerzej. Kiedy œwiadkowie wraz z Ministrem obejrzeli wspomnienie Ronalda, Kingsley zabra³ g³os.
- ProszĂŞ wszystkich o wyjÂście. Ze mnÂą w tym pokoju, ma zostaĂŚ tylko komisja - rozkazaÂł.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?