Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10].

SpojrzaÂła w jego zielone oczy. Nie powinno go juÂż tu byĂŚ.
- IdŸ ju¿ - rozkaza³a stanowczo. Musia³ odejœÌ póki ona jeszcze siê trzyma³a. Póki wygl¹da³a na tward¹, chocia¿ trochê.
- Sally, czy ty zwariowaÂłaÂś? Dlaczego to zrobiÂłaÂś? - spytaÂł znĂłw Peter z lekkÂą nutÂą gniewu w gÂłosie, ktĂłrÂą od razu wyczuÂła.
- NajwyraÂźniej - burknĂŞÂła. BÂłagam, idÂź juÂż..., pomyÂślaÂła.
- Sally, nie mogĂŞ ci na to pozwoliĂŚ... - Peter byÂł stanowczy, ale ona wiedziaÂła, Âże w koĂącu bĂŞdzie musiaÂł siĂŞ poddaĂŚ. - Przepraszam. Znowu namieszaÂłem. MyÂślaÂłem, Âże dam sobie radĂŞ z SamantÂą, ale siĂŞ myliÂłem i teraz masz przeze nie kolejny problem. Sally, dlaczego ty tu, do cholery przyszÂłaÂś?!
- Bo nie chcia³am ciê w to mieszaÌ - odpar³a cicho. Zaczyna³a miêkn¹Ì. Nie mog³a... Peter spojrza³ na ni¹ zaskoczony.
- Co?... Przecie¿ to w³aœnie ja ciê w to wszystko wci¹gn¹³em. Dlaczego pomimo tego, ¿e zmieni³em twoje ¿ycie w kolejny koszmar, chcesz mnie ratowaÌ?
- Bo zaczê³o mi zale¿eÌ, okej?! - krzyknê³a, nie mog¹c ju¿ wytrzymaÌ jego spojrzenia. By³o pe³ne troski, wspó³czucia... i bólu. Nigdy nikt tak na ni¹ nie patrzy³. Nie wspiera³ jej. Zawsze musia³a radziÌ sobie sama. A on... on pokaza³ jej, ¿e ktoœ jeszcze mo¿e siê o ni¹ troszczyÌ. - Nie mog³am pozwoliÌ, ¿eby coœ ci siê sta³o. Nie z mojej winy. Po prostu zaczê³o mi zale¿eÌ - mruknê³a i obróci³a siê do niego plecami, aby ukryÌ t¹ jedn¹ ³zê, która wkrad³a siê na jej policzek i powoli sp³ywa³a do samego podbródka, by po chwili opaœÌ na jej rêce, którymi siê objê³a. Powinien odejœÌ ju¿ dawno. Dlaczego nadal tu sta³?!

Po chwili poczu³a na ramionach jego ciep³e rêce. Zadr¿a³a, gdy przez jej cia³o przeszed³ przyjemny pr¹d. To dziwne uczucie, które zawsze jej przy nim towarzyszy³o. Wziê³a g³êboki oddech.
- I tu mamy problem. Ja te¿ zwariowa³em. Zaczê³o mi zale¿eÌ - us³ysza³a. W pierwszym momencie serce w niej podskoczy³o. A wiêc jednak. Komuœ na niej zale¿a³o. Zaraz jednak zdusi³a t¹ nag³¹ radoœÌ.
- Teraz to bez znaczenia. Powinieneœ ju¿ st¹d odejœÌ - powiedzia³a cicho, ale stanowczo. Peter jednym, szybkim ruchem obróci³ j¹ twarz¹ do siebie. Omal siê przez to nie przewróci³a, ale on na to nie pozwoli³.
- Spójrz mi w oczy, Sally - poprosi³. Nie, raczej za¿¹da³. Zrobi³a to, z trudem powstrzymuj¹c ³zy. - Znajdê sposób na wydostanie ciê spod dzia³ania tej przeklêtej per³y. ChoÌby to mia³a byÌ ostatnia rzecz, jak¹ zrobiê w moim ¿yciu.
Serce na moment w niej stanĂŞÂło. KrĂłtki, niemal sekundowy zastĂłj. A sprawiÂł, Âże zakrĂŞciÂło jej siĂŞ w gÂłowie.
- Peter... - zaczê³a, ale nie mia³a pojêcia, jak skoùczyÌ. Zabrak³o jej s³ów. Po prostu. W jej g³owie nasta³a pustka.

- Jeœli zaraz nie przestaniecie mi tu gruchaÌ jak dwa go³¹beczki, to si³¹ wsadzê ci w rêce Czarn¹ Per³ê, ¿ebyœ sama go zabi³a - rozleg³ siê w pomieszczeniu ostry niczym ¿yletki g³os Samanty. Jane otrz¹snê³a siê z zamroczenia chwili.
- IdÂź juÂż - powiedziaÂła stanowczo i niemal wypchnĂŞÂła go za drzwi. On powiedziaÂł coÂś jeszcze, ale ona nie rozumiaÂła co. ZobaczyÂła tylko, jak siĂŞ oddala i teleportuje poza granicami zaklĂŞĂŚ ochronnych. WestchnĂŞÂła, a do oczu napÂłynĂŞÂły jej Âłzy.
- Nie martw siĂŞ. JuÂż za chwilĂŞ bĂŞdzie lepiej.
PoczuÂła na ramieniu lodowatÂą dÂłoĂą Samanty. WzdrygnĂŞÂła siĂŞ. To zimno byÂło tak odmienne od niedawnego, delikatnego dotyku Petera... OdrzuciÂła od siebie tĂŞ myÂśl.
- Chyba dla ciebie - warknĂŞÂła w odpowiedzi i ruszyÂła w stronĂŞ salonu, gdzie juÂż czekaÂła na niÂą Czarna PerÂła.
- PoniekÂąd - usÂłyszaÂła.

ÂŚwiatÂło starej lampy delikatnie odbijaÂło siĂŞ od matowej powierzchni czarnomagicznego przedmiotu. CoÂś ÂścisnĂŞÂło jÂą w gardle. Nie miaÂła odwrotu. Ale tak strasznie siĂŞ tego baÂła... Nie chciaÂła...
"To bêdzie tylko kilka sekund. Dotknij tylko per³y. Ja zajmê siê reszt¹", zapewni³a czarownica, która ju¿ nied³ugo mia³a w ni¹ wst¹piÌ. Wziê³a g³êboki oddech. Póki jeszcze mia³a odwagê...

W pewnym momencie przez g³owê przesz³a jej myœl, aby zawin¹Ì per³ê w te materia³y i uciec, ale nie mog³a. Zawar³a umowê. Jeœli j¹ z³amie - zginie. Zatrzyma³a siê. Nawet œmierÌ by³a lepsza od tego, co j¹ czeka³o. Szybkim ruchem wyci¹gnê³a ró¿d¿kê.
- DrĂŞtwota!
Zdezorientowana, zaskoczona nag³ym zwrotem akcji Samanta upad³a na pod³ogê. Sally delikatnie owinê³a per³ê le¿¹cym obok materia³em i pobieg³a w stronê wyjœcia. Musia³a uciec. Zd¹¿y.

Jakieœ zaklêcie przelecia³o milimetr obok biodra dziewczyny. Wyczu³a jego ch³ód. Obejrza³a siê. Za ni¹ sta³ Vincent. Mia³ siê ju¿ dobrze. Jego ró¿d¿ka by³a wycelowana w ni¹.
- Nie chcê ci zrobiÌ krzywdy, Sally. Zawar³aœ umowê. Dobrze wiesz, co siê stanie, jeœli j¹ z³amiesz - powiedzia³. Sally zatrzyma³a siê. Nagle wszystko jej siê rozjaœni³o. Wiedzia³a ju¿, jak unicestwiÌ Czarn¹ Per³ê.
- Jeœli zginê, ona zginie razem ze mn¹ - oœwiadczy³a i unios³a per³ê nieco wy¿ej, tak, aby móg³ j¹ zobaczyÌ. Wszystko by³o lepsze od opêtania. Dr¿a³a jednak na ca³ym ciele. Nie chcia³a umieraÌ. Nie teraz. Jednak jeœli to mia³o oznaczaÌ zakoùczenie tej historii... by³a na to gotowa. By³a gotowa na wszystko. Zobaczy³a ledwie zauwa¿alny przeb³ysk lêku w jego ciemnych oczach. A wiêc trafi³a w sedno. Jej œmierÌ oznacza³a œmierÌ ich obu.

W tym momencie nast¹pi³o coœ, czego nigdy by siê nie spodziewa³a. Vincent ruszy³ prosto na ni¹ i si³¹ zacz¹³ wyrywaÌ jej zawini¹tko z rêki. Dziewczyna wypuœci³a swoj¹ ró¿d¿kê i robi³a wszystko, ¿eby tylko go od siebie odepchn¹Ì. Nie mog³a przegraÌ tego starcia. Nie mog³a...

Jej palec tylko musn¹³ ods³oniêty fragment per³y. W jednej sekundzie dooko³a niej zapad³a straszliwa ciemnoœÌ.

I gÂłucha cisza.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.