"Harry,nie jesteÂś zÂłym czÂłowiekiem.JesteÂś dobrym czÂłowiekiem,ktĂłremu przytrafiÂło siĂŞ wiele zÂłych rzeczy(...)
ÂŚwiat nie dzieli siĂŞ na ludzi dobrych i ÂśmiercioÂżercĂłw.KaÂżdy ma w sobie tyle samo dobra co zÂła.Tylko od nas zaleÂży jakÂą drogÂą pĂłjdziemy"-Syriusz Black

Imek zostaÂł przydzielony do Gryffindor

Ró¿d¿ka: leszczyna, 12 1/4 cala, od³amek smoczego k³a
Ulubiony przedmiot: Obrona przed czarna magiÂą
Ulubiony nauczyciel: prof.Severus Snape
Patronus: Wilczyca
Animag: Wilczyca

"-... A teraz zwracam siĂŞ do ciebie, Harry Potterze. PozwoliÂłeÂś by twoi przyjaciele zginĂŞli za ciebie,zamiast
otwarcie stawiaĂŚ mi czoÂło. BĂŞdĂŞ na ciebie czekaÂł w Zakazanym Lesie. Przez godzinĂŞ.JeÂśli siĂŞ tam pojawisz,jeÂśli siĂŞ nie poddasz, bitwa znowu rozgorzeje,ale tym razem ja sam ruszĂŞ do boju, Harry Potterze odnajdĂŞ ciĂŞ i ukarzĂŞ kaÂżdego mĂŞÂżczyznĂŞ,kobietĂŞ i dziecko, ktĂłrzy bĂŞdÂą prĂłbowali ukryĂŚ ciĂŞ przede mnÂą.Masz godzinĂŞ"

^^^^

"-ByÂłeÂś taki dzielny.
Nie mĂłgÂł mĂłwiĂŚ. PochÂłaniaÂł jÂą wzrokiem,myÂślÂąc,Âże mĂłgÂłby tak staĂŚ i patrzeĂŚ na niÂą wiecznie. Tylko patrzeĂŚ,nic wiĂŞcej.
-JesteÂś juÂż blisko-powiedziaÂł James.-Bardzo blisko.JesteÂśmy ciebie tacy dumni.
-Czy to boli ? To dziecinne pytanie wymknĂŞÂło mu siĂŞ z ust, za nim zdoÂłaÂł je powstrzymaĂŚ.
-Umieranie?Nie,w ogĂłle nie boli- odrzekÂł Syriusz-To takie coÂś jak zaÂśniĂŞcie, tylko jest szybsze i Âłatwiejsze.
-A on bĂŞdzie chciaÂł zrobiĂŚ to szybko. ÂŻeby juÂż byÂło po wszystkim-odezwaÂł siĂŞ Lupin.
-Nie chciaÂłem,ÂżebyÂście umarli- powiedziaÂł Harry,a te sÂłowa teÂż wyrwaÂły mu siĂŞ bez udziaÂłu woli.-ÂŻadne z was.
Przepraszam..."

^^^^

"-Zostaniecie ze mnÂą?
-Do samego koĂąca-odrzekÂł James.
-Nie zobaczÂą was ?
-JesteÂśmy czĂŞÂściÂą ciebie- powiedziaÂł Syriusz.-Nikt inny nie moÂże nas zobaczyĂŚ.
Harry spojrzaÂł na swojÂą matkĂŞ.
-B¹dŸ blisko mnie-szepn¹³.
I wszedÂł w mroczny las."

^^^^

"Jutro zawsze jest nowe..."

One Moment...

Wiersz autorstwa ÂłoÂśka <3

Anciolu, piĂŞkny i wspaniaÂły,
kimÂże ja przy Tobie jestem,
taki niedojrzaÂły...
SpĂłjrz w oczy me,
jak lekki wiatr,
pieszczÂą CiĂŞ.
Odpowiedz na to pytanie,
czy Âżycie razem nam dane?
Oddaj mnie rentĂŞ swĂŞ*,
a szepnĂŞ Ci do ucha,
Kocham CiĂŞ!

*rentĂŞ swĂŞ - uÂżyte tu celowo

Kazui <3

W zasadzie lepiej tkwiÌ w s³odkiej niewiedzy. UmiejêtnoœÌ braku myœlenia i brak odczuwania tego braku, w po³¹czeniu z brakiem myœlenia o myœleniu i przekonaniem, ¿e siê wszystko dobrze przemyœla³o jest darem, który posiadaj¹ tylko wybrani. Im wiêcej wiesz, tym mniej rozumiesz, wiêc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieÌ i mieÌ œwiêty spokój.

Za siedmioma gĂłrami, za siedmioma lasami
ÂŻyÂł sobie RacÂław z rycerzykami.
Wielu ich tam byÂło, innej maÂści kaÂżdy,
Jednak kaÂżdy spoÂśrĂłd nich byÂł bardzo odwaÂżny,
ChoÌ nie tak jak Rac³aw - m¹¿ najlepszy w œwiecie,
RozpalajÂący serce niemal kaÂżdej kobiecie,
Lecz kochajÂąc jednÂą, tĂŞ spoza Lagary,
KtĂłrÂą owÂładnĂŞÂły miÂłoÂści jego czary
I wyczekuje tylko kiedy siĂŞ zobaczÂą...
Ale koniec historii! Nie za to mi pÂłacÂą.
WracajÂąc do Lagary, ÂżyÂła tam Liliana,
KtĂłra, chociaÂż nieporadnoÂściÂą owiana
I znana w otoczeniu z niechĂŞci do koni,
Nie baÂła siĂŞ prawie dzierÂżyĂŚ w rĂŞku broni.
Gdy tylko nadszedÂł rozkaz, wskoczyÂła na konia.
MajÂąc u swego boku GajĂŞ, Aarona,
FomĂŞ i Milana, a przed sobÂą zadanie,
RuszyÂła, nie baczÂąc, czy coÂś jej siĂŞ stanie.
Jednak RacÂława niestety przy nich nie byÂło,
A szkoda, bo to by siĂŞ lepiej skoĂączyÂło.
Zamiast niego, Nadar przewodziÂł tej grupie
I chociaÂż zdawaÂło siĂŞ, Âże ma wszystko w dupie,
DoprowadziÂł ich caÂłych do kapitana,
Nie majÂącego nic z NarniÂą wspĂłlnego - Kasjana,
KtĂłry miaÂł przy sobie ogiera wspaniaÂłego,
Nawet dla stajennych nieprzyjemnego,
Z piĂŞknÂą grzywÂą i gracjÂą, jakiej wiĂŞcej miaÂło
Jedynie zgrabne, RacÂławowe ciaÂło...

Co byÂło z Aaronem? Z ostrzem w jego dÂłoni?
I LilianÂą? Jak z jej podejÂściem do koni?
Co z zaciĂŞtÂą GajÂą? Co z nadĂŞtym Milanem?
Potwornym ogierem wraz z jego panem?
Co z FomÂą? Jak Âżyje? I jak jego rany?
Kiedy tego wszystkiego dowiedzieĂŚ siĂŞ mamy?

Gdy tylko na Alette wielka wena spÂłynie.
MoÂże nigdy, moÂże jutro, moÂże w czarnej godzinie,
Byle, jak to nastÂąpi, napisaÂła wreszcie
O RacÂławie i jego kochanej niewieÂście.

Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this...

"Niewiele rzeczy ma na cz³owieka tak wielki wp³yw jak pierwsza ksi¹¿ka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa s³ów, choÌ wydaj¹ siê pozostawaÌ gdzieœ daleko za nami, towarzysz¹ nam przez ca³e ¿ycie i wznosz¹ w pamiêci pa³ac, do którego, wczeœniej czy póŸniej... i nie wa¿ne, ile w tym czasie przeczytaliœmy ksi¹¿ek, ile nowych œwiatów odkryliœmy, ile siê nauczyliœmy i ile zd¹¿yliœmy zapomnieÌ... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon






OglÂądam chiĂąskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubiĂŞ surowe. Pozdrawiam wszystkich, ktĂłrych karmiÂłam, a szczegĂłlnie tych, ktĂłrzy z tego powodu cierpieli. LubiĂŞ gotowaĂŚ dla Gne, ktĂłrej wszystko smakuje i Ciemka, ktĂłremu ÂśmierdzÂą (gotowane!) jajka. PijĂŞ herbatĂŞ koÂło kibla z Ang, o miÂłoÂści rozmawiam z Pene, ÂśpiĂŞ na podÂłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z ktĂłrymi obieram ziemniaki.

Pozdrawiam mistrza otwierania zamkĂłw Sam i specjalistĂŞ od Âłowienia smerfĂłw Katherine
... a kieÂłbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love

Wiersz autorstwa ÂłoÂśka <3

Anciolu, piĂŞkny i wspaniaÂły,
kimÂże ja przy Tobie jestem,
taki niedojrzaÂły...
SpĂłjrz w oczy me,
jak lekki wiatr,
pieszczÂą CiĂŞ.
Odpowiedz na to pytanie,
czy Âżycie razem nam dane?
Oddaj mnie rentĂŞ swĂŞ*,
a szepnĂŞ Ci do ucha,
Kocham CiĂŞ!

*rentĂŞ swĂŞ - uÂżyte tu celowo

ByÂły tu literki.
Teraz nie ma literek.