Harry-niezniszczalny?

Już na samym początku chciałabym zaznaczyć, że to mój pierwszy artykuł więc mogę się zbłaźnić ale miałam jakieś natchnienie by o tym napisać i podjęłam wyzwanie.

Po tytule mojego artykułu można by było pomyśleć, że może jestem kolejną osobą, która nie może zrozumieć, że Harry to tylko postać literacka i ma ona prawo wychodzić z każdej opresji cało.

Zastanawia mnie jednak coś innego. Wybór nadania takiego , a nie innego charakteru i usposobienia głównemu bohaterowi należał oczywiście tylko do autorki ale wydaje mi się, że w pewnej sprawie trochę przesadziła.

Jak wiemy Harry w dzieciństwie stracił matkę i ojca. Całe dzieciństwo spędził w domu że tak się wyrażę pajaców. Do 11 roku życia naprawdę nie było mu łatwo. No dobrze...przejdźmy dalej. Później w szkole czarodziejów poznał przyjaciół i poznał po 3 latach swego ojca chrzestnego...niestety i jego wkrótce stracił...Zmarł Dumbledore(człowiek który był nie tylko podporą dla Harrego. Myślę ze w 6 części nawiązywała się między nimi niezwykła przyjaźń.)

Harry na pewno może mieć a nawet ma wielką moc skoro pokonał tyle razy Voldemorta, ale szczerze dziwię się, iż był w stanie pozbierać się po tylu stratach ludzi mu tak bliskich. Pomimo tego, że był czarodziejem to był też zwykłym nastolatkiem. Owszem-miał prawdziwych przyjaciół, którzy mu bardzo pomogli(takich przyjaciół można pozazdrościć) ale cały czas się dziwię jaki on musi mieć silny charakter( a raczej jaki charakter nadała mu autorka) Bo...no.. zawsze go miałam za takiego wrażliwego chłopaczyne ;p

Może rozprawiam zupełnie nie potrzebnie nad oczywista rzeczą ale mnie chyba po prostu za bardzo uderzyło w tej książce tyle śmierci. Chociaż może właśnie te smutne momenty nadają tej książce taki świetny charakter:)

yy..dziękuję:) to by było na tyle