- Boisz siĂŞ? – Jackson O’Dyl zdj¹³ przepoconÂą koszulkĂŞ.
Poniewa¿ nie u¿ywali czarów, aby nie zwracaÌ na siebie szczególnej uwagi wœród mugoli, wiêkszoœÌ prac w starej ruinie wykonywa³ rêcznie. Stara³ siê zapewniÌ swojemu ch³opakowi, Alecowi Quickowi, godne warunki ¿ycia.
- To mĂłj pierwszy raz, nie wiem czego siĂŞ spodziewaĂŚ. Chyba oczywiste, Âże siĂŞ bojĂŞ. – Alec podaÂł Jacksonowi mokry rĂŞcznik. – A jeÂśli zrobiĂŞ coÂś nie tak?
- To ciĂŞ zabije. – Jackson przetarÂł swoje ciaÂło, w ktĂłre Alec wpatrywaÂł siĂŞ bezustannie.
Dopiero sÂłowa O’Dyla oderwaÂły Quicka od stró¿ek potu, spÂływajÂących po muskularnej rzeÂźbie jego chÂłopaka.
- DziĂŞki za pocieszenie – odezwaÂł siĂŞ po chwili oburzonym tonem.
- PrzecieÂż nie mĂłwiĂŞ powaÂżnie. Dobrze wiesz, Âże nie pozwolĂŞ ciĂŞ skrzywdziĂŚ. – Jackie odrzuciÂł rĂŞcznik i zacz¹³ iœÌ w stronĂŞ Aleca.
Na jego lewym przedramieniu widnia³ znak Œmiercio¿ercy, którym Quick szczerze siê brzydzi³. Odk¹d Jackson wst¹pi³ w szeregi Czarnego Pana, czarnow³osy Alec nigdy wiêcej nie dotkn¹³ miejsca, gdzie zagoœci³y czarny w¹¿ oraz czaszka. Jackson podszed³ do niego i chwyci³ za koszulkê drobnego ch³opaka, rozrywaj¹c j¹ jednym szybkim ruchem.
- ÂŻartujesz sobie? W czym ja teraz bĂŞdĂŞ chodziÂł? – Alec zaÂśmiaÂł siĂŞ, po czym przyj¹³ energiczny pocaÂłunek od blondyna.
- Tak jak ciĂŞ matka natura stworzyÂła. – PrzeniĂłsÂł ostroÂżnie rĂŞkĂŞ na zapiĂŞcie jego jeansĂłw. Alex odsun¹³ delikatnie usta swojego chÂłopaka, Âżeby mĂłc mu przypomnieĂŚ o ró¿dÂżce, ukrytej w tylnej kieszeni spodni.
- Mam dla ciebie coÂś lepszego niÂż ró¿dÂżka. – Jack uÂśmiechn¹³ siĂŞ uwodzicielsko.
W jednej chwili rozlegÂło siĂŞ pukanie do drzwi.
- ZapraszaÂłeÂś kogoÂś? – Alec zaÂśmiaÂł siĂŞ.
Ten jednak spojrzaÂł na niego powaÂżnie i ruszyÂł powoli do drzwi, starajÂąc siĂŞ nie robiĂŚ przy tym Âżadnego haÂłasu. Wolnym ruchem wyj¹³ ró¿dÂżkĂŞ zza pazuchy. OdwrĂłciÂł siĂŞ w stronĂŞ Quicka, aby nakazaĂŚ mu ukrycie siĂŞ w starej, drewnianej szafie. ZauwaÂżyÂł, Âże jego ukochany jest pó³nagi i natychmiast skarciÂł go wzrokiem. Alec pozbieraÂł kawaÂłki koszuli i naprawiÂł jÂą za pomocÂą zaklĂŞcia. O’Dyl machn¹³ do niego rĂŞkÂą, aby siĂŞ ukryÂł, po czym wyciÂągn¹³ dÂłoĂą w stronĂŞ klamki. Gdy pukanie ponownie siĂŞ rozlegÂło, Jackson otworzyÂł energicznie drzwi, kierujÂąc ró¿dÂżkÂą w zakapturzonÂą postaĂŚ.
- Czego tu szukasz? – sykn¹³, gdy intruz postawiÂł nogĂŞ na progu wejÂścia.
Wci¹¿ maj¹c go na wyci¹gniêciu rêki, Jack ust¹pi³ mu drogi i pozwoli³ wejœÌ do œrodka. Sam natomiast wycofa³ siê w g³¹b pokoju, przechodz¹c po porozrzucanych gazetach. GoœÌ zsun¹³ kaptur z g³owy, co wywo³a³o niema³e zdziwienie na twarzy blondyna.
- Narcyza? – Jego gÂłos, na chwilĂŞ straciÂł swojÂą moc, a brwi powĂŞdrowaÂły do gĂłry.
Jak ich znalazÂła? Czy DoÂłohow kÂłamaÂł, mĂłwiÂąc, Âże sÂą niewidzialni nawet dla samego Lorda Voldemorta?
- Czego tu szukasz? – powtĂłrzyÂł pytanie, tym razem nieco Âłagodniej, wiedzÂąc juÂż kto ich nawiedziÂł.
Nie byÂł pewien co do ufnoÂści Lucjuszowi, jednak Narcyzie mĂłgÂł w peÂłni zaufaĂŚ. WidziaÂł jak traktowaÂła swojego mĂŞÂża, a takÂże syna.
- PrzychodzĂŞ ciĂŞ ostrzec – zaczĂŞÂła niepewnie, a widzÂąc skiniĂŞcie gÂłowy Jacksona kontynuowaÂła. – SÂłyszaÂłam, Âże zamierzasz zabraĂŚ Aleca na nastĂŞpne spotkanie.
Nie daÂła szansy O’Dylowi nawet na otworzenie ust, poniewaÂż mĂłwiÂła dalej.
- Nie moÂżesz tego zrobiĂŚ. Czarny Pan nie zaprosiÂł go tylko po to, aby przekonaĂŚ siĂŞ, czy rzeczywiÂście jest synem Morfina. Chodzi o coÂś wiĂŞcej. ON chce z nim walczyĂŚ, gdy tylko zyska pewnoœÌ. – SkoĂączyÂła, patrzÂąc na mĂŞÂżczyznĂŞ nieodgadniĂŞtym wzrokiem.
- A skÂąd wiesz... – Jack popatrzyÂł na niÂą podejrzliwie – A skÂąd wiesz, Âże Alec nie podoÂła takiemu wyzwaniu?
W szafie byÂło sÂłychaĂŚ poruszenie, a Âśmiech Narcyzy rozprzestrzeniÂł siĂŞ po caÂłym pomieszczeniu.
- Nie znasz jego mocy. On nie jest zwykÂłym czarodziejem. – Mina Jacksona byÂła powaÂżna, a wzrok mĂłwiÂł, Âże jego negatywne nastawienie do pani Malfoy przybraÂło na sile.
- Udowodnij to, chÂłopcze – Narcyza przekrzywiÂła gÂłowĂŞ.
W tym czasie Alec wyszed³ z ukrycia i ruszy³ ostro¿nie w stronê swojego ukochanego. Na twarzy blondyna zagoœci³ brzydki grymas niezadowolenia, jednak nie mia³ ju¿ si³y sprzeczaÌ siê z Quickiem. Czarna mg³a wparowa³a do pokoju i zas³oni³a wszelkie Ÿród³a œwiat³a. Jackson obserwowa³ przera¿on¹ minê Narcyzy, która szybko z³apa³a za ró¿d¿kê.
- Nie - mrukn¹³ O'Dyl rzucaj¹c w jej stronê zaklêcie rozbrajaj¹ce. - Chcia³aœ, to zobaczysz.
Zawsze zielone oczy Aleca przybra³y mroczny kolor. W jednej chwili czarna mg³a zmieni³a siê w jeden z najgroŸniejszych ¿ywio³ów. Z perspektywy Narcyzy by³ to ¿ywy, wypalaj¹cy skórê ogieù. Malfoy podbieg³a po ró¿d¿kê, ale kiedy j¹ podnios³a, p³omienie ucich³y, a w ca³ym pomieszczeniu panowa³ ten sam ba³agan i te same sterty kurzu. Jackson spojrza³ na swojego ch³opaka, a uœmiech Aleca sprowadzi³ do jego serca niesamowite gor¹co. Jakby te p³omienie, które otula³y przed chwil¹ Narcyzê, przenios³y siê na niego.
- To tylko iluzja - wyjaÂśniÂł Jackie szeptem.
Przez twarz pani Malfoy przeleciaÂły setki emocji.
- Nic mu po tej iluzji, skoro Czarny Pan go pokona, gdy tylko zorientuje siĂŞ, Âże jest wĂŞÂżousty - burknĂŞÂła i nasunĂŞÂła kaptur na swoje, niemalÂże biaÂłe, wÂłosy.
- Nie masz pewnoÂści - odparÂł spokojnym gÂłosem Alec.
Narcyza spojrzaÂła na nich ostatni raz i opuÂściÂła starÂą ruinĂŞ.
Quick podszedÂł do Jacksona, wtulajÂąc siĂŞ w jego umiĂŞÂśnione ramiona. To wÂłaÂśnie tam czuÂł siĂŞ najbezpieczniej, to tam zawsze koĂączyÂł i zaczynaÂł dzieĂą.
- Dlaczego wyszedÂłeÂś? - zapytaÂł nagle O'Dyl.
- Jestem niebezpiecznym czÂłowiekiem - zaÂśmiaÂł siĂŞ.
- Gdybyœ by³ taki niebezpieczny w ³ó¿ku - mrukn¹³ O'Dyl mocniej przyciskaj¹c swojego ukochanego.
Alec tylko prychn¹³, po czym uton¹³ w poca³unkach blondyna.