Rozdziały: [1], [2].

RozdziaÂł II

Czy to, ¿e Ivan wyszed³ w gniewie z ich wspólnego, owianego cierpieniem mieszkania dzia³a³o na jej korzyœÌ? Z jednej strony tak, poniewa¿ i ona mog³a z niego wyjœÌ po ówczesnym spakowaniu swoich kilku rzeczy, ale ca³kowicie pewna by³a tylko jednego - Ivan i tak j¹ znajdzie, a jego z³oœÌ nie poprawi jej sytuacji. Wiêc co mia³a zrobiÌ?

Zrezygnowana opad³a na sofê, na której tyle razy goœci³a Cyrusa i dr¿¹cymi rêkami odgarnê³a kosmyki w³osów wdzieraj¹ce jej siê do oczu. Mo¿e to by³o rozwi¹zanie? Powinna pójœÌ do Cyrusa, wyjaœniÌ mu, ¿e d³u¿ej ju¿ nie mo¿e mieszkaÌ ze swoim narzeczonym? Ale jak to wyjaœni jego obecnej partnerce? CzeœÌ, jestem kochank¹ twojego ch³opaka, pomieszkam z wami przez chwilê. Nawet w jej g³owie brzmia³o to paradoksalnie. Jednak rozmyœlanie nie mia³o najmniejszego sensu, gdy¿ Alie wiedzia³a, ¿e Ivan zaraz wróci do domu i straci szansê na ucieczkê od ich wspólnego ¿ycia. Musia³a wzi¹Ì siê w garœÌ.
WstaÂła, ignorujÂąc bĂłl w ciele, niepewnie rozejrzaÂła siĂŞ po salonie i przygryzÂła dolnÂą wargĂŞ swoich ust. Czas na zmiany w Âżyciu.

Nie zwa¿aj¹c na cierpienie, jakiego doznawa³a przy ka¿dym g³êbszym ruchu, chwyci³a za torbê podró¿n¹ kupion¹ na ostatnie wakacje - na które nie pojechali z powodu z³ego humoru jej narzeczonego - by po chwili spakowaÌ do niej kilka niezbêdnych rzeczy. Nie mia³a te¿ ¿adnych wyrzutów sumienia, kiedy siêgnê³a po ich kubek z oszczêdnoœciami schowany nad okapem w kuchni. Wziê³a zwitek zielonych banknotów oraz wysypa³a na d³où kilka drobnych. Przydadz¹ siê jej, jeœli bêdzie musia³a podró¿owaÌ komunikacj¹ miejsk¹, a tego nie wyklucza³a.

Chwilê póŸniej wêdrowa³a opustosza³¹ drog¹, tak naprawdê nie wiedz¹c, gdzie kieruj¹ j¹ nogi. Nie utrzymywa³a kontaktów z rodzin¹, a wszyscy jej niedoszli przyjaciele byli zastraszeni przez Ivana. Nie mia³a dok¹d pójœÌ. Przez chwilê zastanawia³a siê nad wynajêciem pokoju w hotelu, ale na jak d³ugo starczy³oby jej œrodków do ¿ycia przy takim trybie ¿ycia? Wiêc tak, jak pomys³ przyszed³ jej do g³owy, tak samo szybko z niej uciek³.
Min¹wszy jeden z nielicznych parków w mieœcie, nie mog³a nie zwróciÌ uwagi na ha³aœliw¹ grupê nastolatków. Allie nie by³a ju¿ m³oda, ale te¿ jakaœ czêœÌ jej godnoœci nie chcia³a pozwoliÌ, aby pokaza³a siê im w tak op³akanym stanie. Tak wiêc prêdko zmieni³a kierunek swojej wêdrówki, by m³odzi jej nie zauwa¿yli i nagle przystanê³a zaskoczona. Nieszczególnie zdziwi³ j¹ fakt, ¿e wesz³a w œlep¹ uliczkê, ale bardziej to, ¿e w niej znajdowa³a siê jeszcze bardziej liczna grupa ludzi. Ci zaœ spe³niali wra¿enie nieco dziwnych, odmiennych, na pierwszy rzut oka nie zauwa¿y³a, ale mê¿czyŸni i kobiety ubrani byli w d³ugie ciemne szaty, opatuleni pelerynami z cienkiego materia³u, jakich jeszcze nie widzia³a. Noc mo¿e i nie nale¿a³a do najcieplejszych, ale takich dziwnych okryÌ wierzchnich nie spotyka³o siê na co dzieù. Mo¿e napotka³a jak¹œ sektê? Ostro¿nie, by jej nie us³yszeli, wycofa³a siê z ciemnego zau³ka; ju¿ wola³a mieÌ do czynienia z oceniaj¹cymi nastolatkami. W ostatniej chwili obejrza³a siê jeszcze przez ramiê, by upewniÌ siê, ¿e nikt jej nie zauwa¿y³, lecz w³aœnie wtedy poczu³a na sobie czyjœ wzrok. Spojrza³a prosto w przenikliwie jasne oczy kobiety, która wydawa³a siê byÌ jakby nieco zaskoczona jej widokiem. A przecie¿ siê nie zna³y, jak to zd¹¿y³a szybko pomyœleÌ Allie. Jednak ciekawoœÌ nie zwyciê¿y³a nad jej rozdartymi myœlami. Zdecydowanie wola³a stamt¹d znikn¹Ì ni¿ wpl¹taÌ siê w tajemnice sekty. Gdy przechodzi³a obok grupy nastolatków, us³ysza³a jakieœ pogwizdywanie i œmiechy, ale zacisnê³a zêby i posz³a dalej. Dlaczego tak bardzo zale¿a³o jej na wywarciu dobrego wra¿enia na ludziach?

Zdecydowanie za póŸno zda³a sobie sprawê z tego, w jakim kierunku zmierza. A raczej, w kierunku czego. Nim zd¹¿y³a siê obejrzeÌ, wêdrowa³a œcie¿k¹, która tyle razy zaprowadzi³a j¹ ku pe³nej szaleùstwa i po¿¹dania historii oraz zdrady, która sprawia³a, ¿e z ka¿dym ponownym spotkaniem jej serce stawa³o siê coraz to mniej czu³e, lecz nie dba³a o to. Co innego jej pozosta³o?

Gdy jej zmêczone stopy przystanê³y przed olbrzymie wysokim apartamentowcem, spojrza³a w górê. Wiedzia³a, na którym piêtrze znajduje siê mieszkanie Cyrusa, wiêc prêdko odnalaz³a jego okna wzrokiem. Z pewnym zdziwieniem zauwa¿y³a, ¿e mimo póŸnej pory by³y one rozjarzone œwiat³em. Niebieskie, czerwone oraz zielone rozb³yski kaza³y jej przypuszczaÌ, ¿e mê¿czyzna organizuje imprezê b¹dŸ wci¹¿ ogl¹da telewizjê. Jednak nie pokrywa³o siê to z charakterem Cyrusa oraz Gererty, jego mi³osnej partnerki, o czym Allie bardzo dobrze wiedzia³a. Tak¿e co tam siê wyprawia³o? Prêdko, z szalenie bij¹cym sercem, wesz³a do budynku i bez zbêdnych ceregieli pokaza³a ochroniarzowi swoj¹ plakietkê. Jako asystentka szefa, mia³a dostêp do jego mieszkania, jako jedna z nielicznych. A on prawdopodobnie sprowadzi³ sobie inn¹ kobietê. Zazgrzytawszy zêbami przytrzyma³a przycisk windy, a ta momentalnie ruszy³a z dwudziestego piêtra na parter. Przez chwilê zastanawia³a siê, czy nie pójœÌ schodami, ale nim zd¹¿y³a siê przekonaÌ do tego pomys³u, skrzyd³a windy otworzy³y siê przed ni¹. Wesz³a do œrodka bez najmniejszej chwili wahania i ledwo uda³o siê jej znieœÌ irytuj¹c¹ muzykê dobiegaj¹c¹ z g³oœników podwieszonych pod sufitem. Mogliby chocia¿ na noc oszczêdziÌ ludziom tej katorgi jak¹ by³o jej ci¹g³e wys³uchiwanie. Tym razem trafi³a na rock z lat siedemdziesi¹tych, wiêc i tak nie mog³a marudziÌ. Gdy winda dotar³a na dziesi¹te piêtro, jej drzwi rozsunê³y siê lekko i nim Allie zd¹¿y³a z niej wyjœÌ, do œrodka wœlizgn¹³ siê sêdziwy mê¿czyzna, jakoœ po szeœÌdziesi¹tce i zagrodziwszy jej drogê, nawet nie przeprosi³. Oburzona mia³a siê odezwaÌ, ale zauwa¿y³a pewien niepokoj¹cy szczegó³, mianowicie nieznajomy odziany by³ równie niespotykanie jak grupka ludzi, których spotka³a w œlepej uliczce. Przez chwilê ciekawoœÌ wziê³a nad ni¹ górê, wiêc przygryz³a wargê i przez chwilê stoj¹c w milczeniu, przygl¹da³a siê mê¿czyŸnie. Ten natomiast w koùcu zwróci³ na ni¹ uwagê i pomimo rozkojarzenia, które by³o widoczne na jego twarzy, spojrza³ na ni¹ ciekawie. Jednak w jego wzroku by³o coœ drapie¿nego, co nie spodoba³o siê Allie; zbyt czêsto widzia³a ten b³ysk w oku swojego narzeczonego. Prawdopodobnie ju¿ by³ego narzeczonego.
Tak wiêc sk³oni³a g³owê ku pod³odze, by mê¿czyzna nie zauwa¿y³ jej zmieszania i pospiesznie wysz³a z windy. Tym razem nie obejrza³a siê przez ramiê, gdy¿ znajdowa³a siê na tyle blisko mieszkania Cyrusa, ¿e powoli dociera³o do niej, co zamierza zrobiÌ. A jeœli Cyrus wcale nie sprowadzi³ kochanki, a ona stanie twarz¹ w twarz z Gerert¹? Westchnê³a cicho i dotar³szy do drzwi, wziê³a g³êboki oddech i zapuka³a. Nie lubi³a u¿ywaÌ dzwonka, gdy¿ zawsze wydawa³o siê jej, ¿e stawia na nogi ca³y apartamentowiec, a im obojgu zale¿a³o na dyskrecji. Z drugiej jednak strony mog³a siê za³o¿yÌ, ¿e spora czêœÌ osób mieszkaj¹cych w tym budynku wiedzia³a o ich nocnych schadzkach oraz gor¹cym romansie, który próbowali ukryÌ.
Im bardziej zag³êbia³a siê w rozmyœlaniach, tym mniej dociera³o do niej, ¿e nikt nie otwiera drzwi. Mo¿e jednak wszyscy œpi¹ i po prostu zapomnieli wy³¹czyÌ telewizor; st¹d te ró¿nobarwne smugi œwiat³a, które widzia³a w oknie?

Nie zmienia³o to faktu, ¿e zaczyna³a siê niepokoiÌ. Cyrus nie nale¿a³ do tych osób, które ignoruj¹ swoich goœci, nawet jeœli ci nachodz¹ go w œrodku nocy. Zawsze mog³a zajœÌ mo¿liwoœÌ, której siê obawia³a. Na monitoringu b¹dŸ przez okno móg³ zauwa¿yÌ, jak wchodzi do budynku, wiêc umyœlnie nie otwiera³ drzwi. Poirytowana szarpnê³a za klamkê. Wiedzia³a, ¿e nie mo¿e od niego wymagaÌ, by j¹ przyj¹³, ale móg³by mieÌ na tyle godnoœci, by chocia¿ jej otworzyÌ. Nagle zauwa¿y³a, ¿e drzwi uchyli³y siê lekko. Czy¿by otworzy³y siê wtedy, kiedy poci¹gnê³a za klamkê? Delikatnie pchnê³a je do przodu i wsunê³a g³owê do mieszkania. Przedpokój by³ zaciemniony, sprawia³ wra¿enie pogr¹¿onego we œnie. Allie, delikatnie stawiaj¹c kroki, przesz³a do przestronnego salonu. Pierwszymi rzeczami, które przyci¹gnê³y jej uwagê by³a kompletna cisza oraz wy³¹czony telewizor. Wiêc co mog³o byÌ Ÿród³em tych niesamowitych blasków? Mia³a z³e przeczucia i podejrzewa³a, ¿e mog³y byÌ one zwi¹zane z grupk¹ tych dziwaków. Jednak oni byli tam, a ona tu. Po chwili serce podskoczy³o jej do gard³a. Jak mog³a tak szybko zapomnieÌ o mê¿czyŸnie, którego minê³a w windzie! Ju¿ nie zachowywa³a ciszy, nie wa¿ne by³o, czy romans siê wyda - musia³a siê upewniÌ, ¿e z Cyrusem wszystko w porz¹dku. Jeœli mia³ jakieœ porachunki z mafi¹ albo sekt¹ to cisza w jego mieszkaniu przy niezabezpieczonych drzwiach nie wró¿y³a dobrze. Czuj¹c, jak oddech jej przyspiesza, sz³a w¹skim korytarzem w kierunku sypialni. Nie dba³a o to, czy w ³ó¿ku spotka inn¹ kobietê, musia³a siê upewniÌ, ¿e ¿yciu jej kochanka nie zagra¿a ¿adne niebezpieczeùstwo. Przystanê³a niecierpliwie, gdy coœ kruchego zatrzeszcza³o pod jej nieuwa¿nie postawion¹ stop¹. Spojrza³a w dó³ i z dezorientacj¹ patrzy³a na coœ, co przypomina³o okruchy rozbitego szk³a. Po chwili spostrzeg³a, sk¹d siê wziê³y. Kolekcja porcelanowych mydelniczek zwykle piêknie wyeksponowana na pó³ce, teraz le¿a³a roztrzaskana na milion drobnych kawa³eczków. Skoùczy³o siê dbanie o pozory.
- Cyrus?! - krzyknĂŞÂła gÂłoÂśno i w duchu modliÂła siĂŞ, by ten odpowiedziaÂł. PragnĂŞÂła usÂłyszeĂŚ jego gÂłos, chciaÂła by powiedziaÂł, jak zwykle jej to powtarzaÂł, Âże wszystko bĂŞdzie dobrze.
Jednak coœ ewidentnie by³o nie w porz¹dku. Z sercem wyrywaj¹cym siê z piersi pchnê³a drzwi do sypialni i zamar³a. Jej mê¿czyzna le¿a³ w ³ó¿ku, na ko³drze, jak to mia³ w zwyczaju. Lecz dlaczego milcza³? Prêdko podbieg³a do niego i szturchnê³a kilka razy.
- Cyrus, obudŸ siê! Ktoœ by³ u cie... - gwa³townie przerwa³a, gdy przekrêci³a go na drugi bok. Odskoczy³a pod œcianê i zakry³a usta dr¿¹c¹ d³oni¹. Pusty wzrok martwego Cyrusa wpatrywa³ siê w przeciwleg³¹ œcianê.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.