ArtykuÂł jest tylko tÂłumaczeniem tekstu zamieszczonego na Pottermore.


SzkoÂła Magii i Czarodziejstwa Ilvermorny
Napisane przez J.K. Rowling
TÂłumaczenie by: losiek13




Wspania³a, pó³nocnoamerykaùska szko³a magii zosta³a za³o¿ona w siedemnastym wieku. Znajduje siê ona na najwy¿szym wzniesieniu Mount Greylock, gdzie ukryto j¹ przed spojrzeniami osób niemagicznych za pomoc¹ wielu silnych zaklêÌ, które czasami ujawniaj¹ siê w postaci k³êbów mg³y.

Irlandzkie korzenie
Isolt Sayre urodziÂła siĂŞ okoÂło roku 1603 i spĂŞdziÂła swoje dzieciĂŞce lata w dolinie Coomloughra, w Hrabstwie Kerry w Irlandii. Jej rodzice pochodzili z dwĂłch czarodziejskich rodĂłw czystej krwi.



Jej ojciec, William Sayre, by³ bezpoœrednim potomkiem s³ynnej irlandzkiej czarownicy Morrigany, znanej animag, która przeistacza³a siê we wronê. William nazwa³ swoj¹ córkê na czeœÌ Morrigany, ze wzglêdu na jej poci¹g do wszelkich naturalnych rzeczy, kiedy by³a jeszcze malutka. Jej wczesne dzieciùstwo by³o idylliczne. Mia³a kochaj¹cych rodziców, którzy skrycie pomagali swoim mugolskim s¹siadom, tworz¹c magiczne lekarstwa dla ludzi i ich zwierz¹t.

Niestety, kiedy Isolt miaÂła piĂŞĂŚ lat, miaÂł miejsce straszliwy atak na jej rodzinny dom, podczas ktĂłrego zginĂŞli jej rodzice. Dziewczynka zostaÂła "uratowana" z pÂłomieni przez siostrĂŞ jej matki, ktĂłra zawsze pozostawaÂła w odosobnieniu - Gormlaith Gaunt. Kobieta zabraÂła jÂą do pobliskiej doliny w Coomcallee, nazywanej teÂż "DolinÂą WiedÂźmy", gdzie zajĂŞÂła siĂŞ jej wychowaniem.



W trakcie dorastania, Isolt zorientowa³a siê, ¿e jej wybawicielka tak naprawdê porwa³a j¹, a wczeœniej zamordowa³a jej rodziców. Niezrównowa¿ona i okrutna Gormlaith by³a fanatyczk¹ czystej krwi, która wierzy³a, ¿e bliskie relacje i pomoc mugolom ze strony matki Isolt doprowadz¹ do zwi¹zku i œlubu jej córki z niemagicznym mê¿czyzn¹. Gormlaith uwa¿a³a, ¿e tylko poprzez porwanie dziecka mo¿e sprowadziÌ je na "w³aœciw¹ drogê" - wychowaÌ j¹ w przekonaniu, i¿ jako potomkini Morrigany i Salazara Slytherina powinna zadawaÌ siê wy³¹cznie z czarodziejami czystej krwi.

Gormlaith uwa¿a³a siê za wzór do naœladowania dla Isolt, dlatego zmusza³a dziewczynkê do patrzenia na rzucanie kl¹tw i uroków na wszystkich mugoli i zwierzêta, które zanadto zbli¿y³y siê do jej chatki. Okoliczna spo³ecznoœÌ wkrótce nauczy³a siê, ¿e nale¿y unikaÌ miejsca, w którym mieszka³a Gormlaith. Od tamtej pory kontakty Isolt z jej znajomymi mieszkaùcami z wioski ograniczy³y siê do obrzucania jej kamieniami przez ch³opców, podczas gdy bawi³a siê w ogródku.

Gormlaith nie zgodzi³a siê by Isolt zajê³a nale¿ne jej miejsce w Hogwarcie, gdy dotar³ do niej list. Czarownica by³a przekonana, ¿e Isolt nauczy siê wiêcej w domu ni¿ w szkole rz¹dzonej przez zwolenników równego traktowania i pe³nej Szlam. Jakkolwiek, sama Gormlaith uczêszcza³a do Hogwartu i opowiedzia³a o nim sporo historii swojej siostrzenicy. Jednak g³ównie po to by oczerniÌ to miejsce i rozpaczaÌ, ¿e plan oczyszczenia rasy czarodziejów Salazara Slytherina nie powiód³ siê. Dla Isolt, która zosta³a odizolowana i by³a Ÿle traktowana przez oszala³¹ ciotkê, Hogwart wydawa³ siê czymœ w rodzaju raju i spêdzi³a wiêkszoœÌ nastoletniego ¿ycia na fantazjowaniu o nim.

Przez dwanaœcie lat Gormlaith zmusza³a Isolt do pozostania z ni¹ i wspó³pracy za pomoc¹ silnej, czarnej magii. W koùcu jednak m³oda kobieta rozwinê³a wystarczaj¹ce umiejêtnoœci i nabra³a odwagi by uciec. Ukrad³a wtedy ró¿d¿kê ciotki, jako ¿e nigdy nie otrzyma³a w³asnej. Jedynym, innym obiektem, który Isolt wziê³a ze sob¹, by³a z³ota broszka w kszta³cie Wêz³a Gordyjskiego, niegdyœ nale¿¹ca do jej matki. Isolt zdecydowa³a, ¿e opuœci kraj.

W obawie przed zemstÂą Gormlaith i jej niesamowitymi zdolnoÂściami namierzania Isolt uciekÂła najpierw do Anglii, jednak Gormlaith juÂż byÂła na jej tropie. Z peÂłnÂą determinacjÂą, by jej przyszywana matka nigdy jej nie odnalazÂła, Isolt ÂściĂŞÂła wÂłosy. Przebrana za mugolskiego chÂłopca o imieniu Elias Story ruszyÂła w rejs w kierunku nowego Âświata na statku Mayflower w roku 1620.

Isolt dotar³a do Ameryki wraz z pierwszymi mugolskimi osadnikami (mugole s¹ nazywani wœród amerykaùskiej spo³ecznoœci nomagami, od "No Magic"). Nied³ugo potem, zniknê³a w pobliskich górach, zostawiaj¹c swoich towarzyszy podró¿y w przekonaniu, ¿e Elias Story zgin¹³ z powodu ciê¿kiej zimy, tak jak wielu innych. Isolt opuœci³a now¹ koloniê, poniewa¿ ba³a siê, ¿e Gormlaith dopadnie j¹ nawet na innymi kontynencie, ale tak¿e dlatego ¿e podró¿ na pok³adzie Mayflower uœwiadomi³a jej, ¿e czarownica nie znajdzie zbyt wielu przyjació³ wœród Purytanów.

Isolt byÂła teraz sama na nieprzyjemnym, obcym lÂądzie. JedynÂą czarownicÂą, jak byÂła przekonana, w obrĂŞbie setek, jeÂśli nie tysiĂŞcy mil - jej niepeÂłna edukacja ze strony Gormlaith nie zawieraÂła Âżadnych informacji o rdzennych amerykaĂąskich czarodziejach. Jednak po kilku tygodniach spĂŞdzonych samotnie w gĂłrach, dziewczyna spotkaÂła dwie magiczne istoty, ktĂłrych istnienia dotychczas nie byÂła Âświadoma.

Skrywacze [Hidebehind* (Skryj-siĂŞ-za)* tÂłum. brak oficjalnego tÂłumaczenia, stworzenie z amerykaĂąskiego folkloru] to nocne, ÂżyjÂące w lasach widma, ktĂłre ÂżerujÂą na humanoidalnych stworzeniach. Jak sugeruje nazwa, mogÂą one wykrzywiaĂŚ siĂŞ dowolnie, by skryĂŚ siĂŞ za prawie kaÂżdym obiektem i ukryĂŚ przed potencjalnymi Âłowcami lub ofiarami. Ich istnienie zostaÂło zauwaÂżone przez nie magĂłw, ktĂłrym brakuje ÂśrodkĂłw do walki z nimi. Tylko czarownica lub czarodziej moÂże przetrwaĂŚ atak Skrywacza.

Ostrodrzewce [Pukwudgie* nazwa oryginalna] równie¿ nale¿¹ do rdzennych istot z ameryki - stworzenia te maj¹ szare twarze, s¹ niskie i d³ugouche, to dalecy krewni europejskich goblinów. Bardzo niezale¿ne, chytre i niezbyt przepadaj¹ce za ludŸmi (nie wa¿ne czy to czarodziejami, czy mugolami) stworzenia, posiadaj¹ce w³asn¹ i siln¹ magiê. Ostrodrzewce poluj¹ za pomoc¹ œmiertelnych, zatrutych strza³ i lubi¹ p³ataÌ figle ludziom.

Te dwa stworzenia spotka³y siê w lesie. Skrywacz o wyj¹tkowych rozmiarach oraz sile nie tylko zdo³a³ pochwyciÌ m³odego i niedoœwiadczonego Ostrodrzewca, ale mia³ te¿ go zaraz wypatroszyÌ. Wtem pojawi³a siê Isolt, która rzuci³a zaklêcie i przegoni³a Skrywacza. Nieœwiadoma, i¿ Ostrodrzewce s¹ wyj¹tkowo niebezpieczne dla ludzi, Isolt zabra³a go do swojej tymczasowej kryjówki, by zaj¹Ì siê nim do czasu wyzdrowienia.

Ostrodrzewiec zadeklarowa³ swój obowi¹zek s³u¿enia Isolt do czasu, gdy bêdzie mia³ sposobnoœÌ sp³acenia swojego d³ugu. Uwa¿a³ za wielkie upokorzenie bycie przywi¹zanym do m³odej i nieodpowiedzialnej czarownicy, który samotnie b³¹ka³a siê po obcym kraju, gdzie Ostrodrzewce i Skrywacze mog³y zaatakowaÌ j¹ w ka¿dej chwili. Od tej pory jej dni by³y przepe³nione gderaniem Ostrodrzewca, który b³¹ka³ siê u jej stóp.

Pomimo niewdziêcznoœci Ostrodrzewca, Isolt uwa¿a³a go za pocieszne stworzenie i cieszy³a siê jego towarzystwem. Z czasem, nawi¹za³a siê miêdzy nimi przyjaŸù, która by³a wyj¹tkowa w historii istnienie ich odrêbnych gatunków. Wierny przes¹dom swojego rodzaju, Ostrodrzewiec nie poda³ dziewczynie swojego prawdziwego imienia, dlatego nazwa³a go po swoim ojcu Williamem.



W¹¿ rogaty
William zacz¹³ nauczaÌ Isolt o znanych mu magicznych stworzeniach. Wspólnie wybierali siê na wycieczki by obserwowaÌ poluj¹ce ¿abiog³owe Taczkowce [Hodags* nazwa oryginalna]; walczyli z Gadzinoptakami [Snallygaster* stworzenia przypominaj¹ce smoki]; ogl¹dali nowonarodzone kociêta Wampusów [w oryginale - Wampus* t³um. stworzenia przypominaj¹ce kuguary/pantery] bawi¹ce siê o œwicie.

Jednak dla Isolt najbardziej fascynuj¹cym stworzeniem by³ olbrzymi, rogaty w¹¿ rzeczny ze znajduj¹cym siê na jego ³bie klejnotem. W¹¿ ¿y³ w pobliskim strumieniu. Nawet przewodnik - Ostrodrzewiec ba³ siê tej bestii, Ku jego zdumieniu, W¹¿ rogaty zdawa³ siê lubiÌ Isolt. Jednak bardziej przerazi³o Williama wyznanie dziewczyny, i¿ rozumie to co mówi do niej W¹¿.

Isolt nauczy³a siê by nie mówiÌ Williamowi o jej dziwnym uczuciu przywi¹zania do wê¿a ani o tym, ¿e próbowa³ on z ni¹ rozmawiaÌ. Dziewczyna zaczê³a odwiedzaÌ strumieù sama, nigdy nie mówi¹c Ostrodrzewcowi o tym, gdzie by³a. WiadomoœÌ od wê¿a zawsze brzmia³a tak samo: "Dopóki jestem czêœci¹ twojej rodziny, jest ona przeklêta.".

Isolt nie miaÂła Âżadnej rodziny, jeÂśli nie liczyĂŚ Gormlaith znajdujÂącej siĂŞ w Irlandii. Nie mogÂła zrozumieĂŚ zaszyfrowanej wiadomoÂści WĂŞÂża rogatego ani teÂż stwierdziĂŚ, czy nie wyobraÂżaÂła sobie jĂŞzyka, ktĂłrym do niej przemawiaÂł.


Webster i Chadwick Bootowie
Isolt ponownie spotka³a siê z ludŸmi swojego rodzaju w tragicznych okolicznoœciach. Podczas jednej z leœnych wêdrówek z Williamem przera¿aj¹cy ha³as z niedaleka spowodowa³, ¿e jej towarzysz kaza³ jej pozostaÌ na miejscu, podczas gdy sam ruszy³ pomiêdzy gêstwiny z zatrut¹ strza³¹ przygotowan¹ do wystrza³u.

OczywiÂście Isolt nie posÂłuchaÂła jego instrukcji i gdy po chwili znalazÂła siĂŞ na maÂłej polance, ujrzaÂła przeraÂżajÂącÂą scenĂŞ. Ten sam Skrywacz, ktĂłry uprzednio prĂłbowaÂł zabiĂŚ Williama, miaÂł tym razem bardziej udane Âłowy w postaci dwĂłjki naiwnych ludzi, ktĂłrzy leÂżeli martwi na ziemi. Jednak co gorsza, dwaj mali chÂłopcy leÂżeli nieopodal ciĂŞÂżko ranni, czekajÂąc na swojÂą kolej, podczas gdy Skrywacz szykowaÂł siĂŞ do rozprucia ich rodzicĂłw.

Ostrodrzewiec i Isolt wspólnie pokonali Skrywacza, który tym razem zosta³ unicestwiony. Zachwycony, swoj¹ popo³udniow¹ robot¹, Ostrodrzewiec kontynuowa³ zbieranie je¿yn, ignoruj¹c s³abe jêki dzieci le¿¹cych na ziemi. Kiedy wœciek³a Isolt poinstruowa³a go by pomóg³ jej zanieœÌ ma³ych ch³opców do domu, William wpad³ w furiê. Ma³ym ch³opcom, powiedzia³, bêdzie dobrze, kiedy ju¿ bêd¹ martwi. Pomoc ludziom by³a wbrew wierzeniom jego gatunku, a Isolt by³a nieszczêœliwym wyj¹tkiem od regu³y, poniewa¿ uratowa³a mu ¿ycie.

Rozwœcieczona bezdusznoœci¹ Ostrodrzewca Isolt powiedzia³a mu, ¿e zaakceptuje ratunek dla jednego z ch³opców jako sp³atê jego d³ugu wobec niej. Malcy byli tak poranieni, ¿e dziewczyna obawia³a siê skorzystania z Aportacji, jednak nalega³a by zabraÌ ich do domu. Ostrodrzewiec niechêtnie zgodzi³ siê ponieœÌ starszego z ch³opców, który mia³ na imiê Chadwick, podczas gdy Isolt nios³a m³odszego Webstera.

Gdy dotarli do swojego schronienia, rozwœcieczona Isolt powiedzia³a Williamowi, ¿e ju¿ go nie bêdzie potrzebowa³a. Ostrodrzewiec spiorunowa³ j¹ spojrzeniem, po czym znikn¹³.



ChÂłopcy Boot i James Steward
Isolt poÂświĂŞciÂła jedynego przyjaciela dla dwĂłch maÂłych chÂłopcĂłw, ktĂłrzy mogli nie przetrwaĂŚ. Na szczĂŞÂście obaj przeÂżyli, a Isolt ku swojemu zdziwieniu i zachwytowi zauwaÂżyÂła, Âże obaj przejawiajÂą magiĂŞ.

Rodzice Chadwicka i Webstera, bĂŞdÂący czarodziejami, zabrali ich do Ameryki w poszukiwaniu niesamowitych przygĂłd. SkoĂączyÂło siĂŞ to tragediÂą, kiedy rodzina wĂŞdrujÂąca przez las natknĂŞÂła siĂŞ na Skrywacza. Niezaznani z naturÂą stworzenia wziĂŞli go za zwykÂłego lub ogrodowego bogina. Pan Boot prĂłbowaÂł uÂżyĂŚ na nim zaklĂŞcia Riddiculus, co miaÂło straszliwe konsekwencje.

ChÂłopcy byli tak ciĂŞÂżko poranieni, Âże przez kilka pierwszych tygodni Isolt nie oÂśmieliÂła siĂŞ ich opuszczaĂŚ. Jednak nie dawaÂło jej spokoju, Âże w poÂśpiechu zwiÂązanym z ratowaniem chÂłopcĂłw nie miaÂła moÂżliwoÂści naleÂżytego pochowania ciaÂł ich rodzicĂłw. Kiedy w koĂącu Chadwick i Webster byli w wystarczajÂąco dobrym stanie, by mogÂła zostawiĂŚ ich na kilka godzin, Isolt wrĂłciÂła do lasu z zamiarem sporzÂądzenia grobĂłw, ktĂłre chÂłopcy mogliby pewnego dnia odwiedziĂŚ.
Ku jej zaskoczeniu, kiedy znalaz³a siê na polanie, spostrzeg³a m³odego mê¿czyznê o imieniu James Steward. On równie¿ pochodzi³ z osady Plymouth. Z têsknoty za rodzin¹ wyruszy³ w podró¿ do Ameryki, a nastêpnie uda³ siê do lasu na poszukiwania.

Isolt obserwowa³a, jak James koùczy oznaczaÌ groby, które wykopa³ w³asnymi rêkami. Nastêpnie podniós³ dwie z³amane ró¿d¿ki, które le¿a³y przy grobach rodziców Bootów i zacz¹³ im siê przygl¹daÌ. Marszcz¹c brwi obserwowa³ b³yszcz¹ce w³ókno smoczego serca, które wystawa³o z ró¿d¿ki pana Boota. W koùcu machn¹³ ró¿d¿k¹ i sta³o siê to, co dzieje siê zawsze, gdy niemag machnie ró¿d¿k¹ - zbuntowa³a siê. James wylecia³ w powietrze nad polan¹ i uderzy³ plecami o jedno z drzew, po czym zemdla³.

Obudzi³ siê w ma³ym schronieniu zrobionym z liœci i skór zwierz¹t, po czym zauwa¿y³, ¿e jest opatrywany przez Isolt. Nie mog³a ukryÌ przed nim swojej magii w tak ograniczonej przestrzeni, kiedy przygotowywa³a eliksiry maj¹ce pomóc Bootom dojœÌ do zdrowia, czy te¿ poluj¹c na zwierzêta przy u¿yciu ró¿d¿ki. Isolt zamierza³a rzuciÌ na Jamesa zaklêcie zapomnienia kiedy tylko wydobrzeje, po czym odes³aÌ go do kolonii w Plymouth.

W miêdzyczasie, mo¿liwoœÌ rozmowy z innym doros³ym by³a czymœ wspania³ym. Szczególnie z doros³ym, który by³ czu³y dla dwójki ma³ych ch³opców i zapewnia³ im rozrywki w trakcie powrotu do zdrowia po magicznych urazach. James pomóg³ nawet w konstrukcji ma³ego, kamiennego domku na najwy¿szym wzniesieniu Greylock, zapewniaj¹c go w u¿yteczn¹ przestrzeù. Mê¿czyzna pracowa³ w Anglii jako kamieniarz, co Isolt uzmys³owi³a sobie w trakcie pewnego popo³udnia. Dziewczyna nazwa³a swój nowy dom "Ilvermorny" na pami¹tkê wiejskiego domku, w którym przysz³a na œwiat i który zosta³ zniszczony przez Gormlaith.


KaÂżdego dnia Isolt przysiĂŞgaÂła sobie, Âże rzuci na Jamesa zaklĂŞcie Obliviate. Tymczasem z kaÂżdym dniem jego strach wobec magii zmniejszaÂł siĂŞ, aÂż w koĂącu najbardziej wÂłaÂściwym byÂło przyznanie siĂŞ, Âże siĂŞ w sobie zakochali. NastĂŞpnie siĂŞ pobrali i jakoÂś siĂŞ z tym pogodzili.


Cztery Domy
Isolt i James uznali ch³opców Boot za swoich adoptowanych synów. Isolt opowiada³a im historie o Hogwarcie, które zas³ysza³a od ciotki Gormlaith. Obaj bardzo chcieli pójœÌ do szko³y, dlatego czêsto pytali, czemu nie mog¹ wszyscy razem powróciÌ do Irlandii, gdzie mogliby czekaÌ na swoje listy. Isolt nie chcia³a straszyÌ ch³opców opowieœci¹ o ciotce Gormlaith. Zamiast tego, obieca³a im, ¿e kiedy bêd¹ mieli po jedenaœcie lat, w jakiœ sposób znajdzie dla nich ró¿d¿ki (ró¿d¿ki ich rodziców nie nadawa³y siê do naprawy) i zaczn¹ now¹ szko³ê w ich w³asnej chatce.

Ten pomys³ poruszy³ wyobraŸniê Chadwicka i Webstera. Ich koncepcje na temat wygl¹du magicznej szko³y opiera³y siê praktycznie w ca³oœci na Hogwarcie, dlatego nalegali, ¿e szko³a powinna mieÌ cztery Domy. Pomys³ by nazwaÌ Domy na czeœÌ ich samych jako za³o¿ycieli zosta³ szybko porzucony, poniewa¿ Webster stwierdzi, ¿e Dom o nazwie "Webster Boot" nigdy nie mia³by szans na wygran¹ w czymkolwiek. W zamian zaproponowa³ by ka¿dy wybra³ ulubione magiczne stworzenie. Dla Chadwicka, inteligentnego ale temperamentnego ch³opca, by³ to Grzmotoptak [orygina³: Thunderbird*], który w trakcie lotu wytwarza burze. Dla lubi¹cego dyskusje, ale bardzo lojalnego Webstera by³ to Wampus, magiczny, podobny do pantery stwór, który by³ tak szybki, ¿e prawie niemo¿liwym by³o zabicie go. Dla Isolt, by³ to oczywiœcie W¹¿ rogaty, którego wci¹¿ odwiedza³a i z którym wci¹¿ czu³a dziwn¹ wiêŸ.

Kiedy zapytali Jamesa o jego ulubione magiczne stworzenie, nie wiedziaÂł co powiedzieĂŚ. Jedyny niemag w rodzinie nie byÂł w stanie zdecydowaĂŚ siĂŞ na jedno ze stworzeĂą, ktĂłre pozostali znali tak dobrze. W koĂącu wymieniÂł Ostrodrzewca, poniewaÂż opowieÂści jego Âżony o zrzĂŞdliwym Williamie zawsze go rozÂśmieszaÂły.

W ten sposĂłb powstaÂły cztery Domy Ilvermorny i chociaÂż ich zaÂłoÂżyciele jeszcze o tym nie wiedzieli, sporo z ich charakterĂłw przeniknĂŞÂło do DomĂłw, ktĂłre tak lekkodusznie nazwali.


Sen
Jedenaste urodziny Chadwicka by³y coraz bli¿ej, a Isolt nadal nie mia³a pojêcia sk¹d wzi¹Ì ró¿d¿ki, które obieca³a ch³opcom. O ile wiedzia³a, ró¿d¿ka któr¹ ukrad³a Gormlaith by³a jedyn¹ w ca³ej Ameryce. Nie oœmieli³a siê na zbadanie jej wnikliwiej, by dowiedzieÌ siê z czego jest zrobiona. Z kolei obejrzenie ró¿d¿ek rodziców ch³opców doprowadzi³o j¹ tylko do wniosku, ¿e zawiera³y w³ókno smoczego serca i w³os z ogona jednoro¿ca, które od czasu ich œmierci zd¹¿y³y wyschn¹Ì i obumrzeÌ.

W przeddzieù urodzin Chadwicka, Isolt mia³a sen, w którym posz³a w dó³ strumienia do Wê¿a rogatego, który uniós³ siê z wody i pochyli³ przed ni¹ g³owê, by mog³a od³upaÌ d³ugi fragment z jego rogu. Nagle obudzi³a siê w ciemnoœciach i ruszy³a w kierunku strumienia.

W¹¿ rogaty czeka³ tam na ni¹. Opuœci³ g³owê, dok³adnie tak jak w jej œnie, wziê³a kawa³ek jego rogu, podziêkowa³a i wróci³a do domu. Nastêpnie obudzi³a Jamesa, którego umiejêtnoœÌ obróbki kamienia i drewna upiêkszy³a ich rodzinny domek.
Kiedy Chadwick obudzi³ siê nastêpnego dnia, znalaz³ piêkne wyrzeŸbion¹ ró¿d¿kê z jesionu kolczastego zawieraj¹c¹ rdzeù z rogu wê¿a. W ten sposób Isolt i James stworzyli ró¿d¿kê o wyj¹tkowej mocy.



ZaÂłoÂżenie szkoÂły Ilvermorny
Zanim Webster skoùczy³ jedenaœcie lat reputacja ma³ej, rodzinnej szko³y roznios³a siê. Dwóch nowych ch³opców z plemienia Wampanoag oraz matka i jej dwie córki z plemienia Narragansett wyrazi³o zainteresowanie nauk¹ uprawiania magii za pomoc¹ ró¿d¿kê w zamian za podzielenie siê w³asnymi naukami o magii. Wszyscy dostali ró¿d¿ki zrobione przez Isolt i Jamesa. Jednak jakiœ instynkt bezpieczeùstwa podpowiedzia³ Isolt, ¿e powinna oszczêdziÌ rdzeù z rogu Wê¿a rogatego wy³¹cznie dla swoich adoptowanych synów. Dlatego ona i James nauczyli siê u¿ywania innego rodzaju materia³ów do wytwarzania rdzeni, a w tym: w³osa Wampusa, w³ókna z serca Gadzinoptaka i poro¿a Zaj¹ca rogatego [orygina³: Jackalope*].

Do roku 1634 domowa szko³a rozros³a siê poza najœmielsze marzenia rodziny Isolt. Dom rozrasta³ siê z ka¿dym rokiem. Pojawia³o siê coraz wiêcej uczniów, podczas gdy szko³a by³a wci¹¿ zbyt ma³a. Studentów by³o tak wielu, ¿e uda³o siê spe³niÌ marzenie Webstera o miêdzydomowych rozgrywkach. Jednak s³awa szko³y nie wysz³a dotychczas poza granice i wiedzieli o niej tylko rdzenni mieszkaùcy ameryki oraz europejscy osadnicy. Jedynymi osobami, które nocowa³y w Ilvermorny byli nadal: Isolt, James, Chadwick, Websster oraz dwie bliŸniaczki, które w³aœnie urodzi³a Isolt. Nada³a im imiona Martha - po zmar³ej matce Jamesa i Rionach - na czeœÌ w³asnej.


Zemsta Gormlaith
Szczêœliwa i zapracowana rodzina nie mia³a pojêcia o œmiertelnym zagro¿eniu, które nadci¹ga³o ku nim z daleka. WiadomoœÌ o nowej szkole po³o¿onej w Massachusetts szybko dotar³a do starego kraju. Plotki g³osi³y, ¿e jej dyrektorkê nazywa siê Morrigan, na czeœÌ s³ynnej Irlandzkiej czarownicy. Jednak dopiero kiedy Gormlaith us³ysza³a nazwê szko³y "Ilvermorny", uwierzy³a, ¿e Isolt zdo³a³a dotrzeÌ skrycie do Ameryki i poœlubiÌ nie tyle mugolaka, ale zwyk³ego mugola, a w dodatku otworzy³a szko³ê, w której uczy³a magii ka¿dego.

Gormlaith kupi³a ró¿d¿kê u Ollivandera, którym gardzi³a, jednak musia³a zast¹piÌ czymœ bezcenn¹ ró¿d¿kê, któr¹ przekazywano z pokolenia na pokolenie. Zdeterminowana by siostrzenica nie wiedzia³a o jej przybyciu zanim bêdzie ju¿ za póŸno, nieœwiadomie skopiowa³a zachowanie Isolt i przebra³a siê za mê¿czyznê, by przebyÌ drogê do Ameryki na pok³adzie statku Bonaventure. Przewrotnie, podró¿owa³a pod imieniem Williama Sayre, zabitego ojca Isolt. Gormlaith zesz³a na l¹d w Virginii i ruszy³a w kierunku Massachusetts, a konkretnie Mount Greylock, gdzie dotar³a pewnej zimowej nocy. Zamierza³a po³o¿yÌ kres drugiemu Ilvermorny; zamordowaÌ rodziców, którzy udaremnili jej ambitne plany posiadania rodziny czystej krwi oraz porwaÌ i zabraÌ do Doliny WiedŸmy córki jej siostrzenicy, które jako ostatnie nosi³y krew znakomitego rodu.

Na widok du¿ego, granitowego budynku wznosz¹cego siê w ciemnoœci na szczycie Mount Greylock, Gormlaith pos³a³a w kierunku domu potê¿n¹ kl¹twê zawieraj¹c¹ imiona Isolt i Jamesa, która sprawi³a, ¿e zapadli w g³êboki, zaklêty sen.

Nastêpnie wypowiedzia³a jedno œwiszcz¹ce s³owo w Parseltongue, mowie wê¿y. Ró¿d¿ka, która s³u¿y³a Isolt wiernie przez wiele lat, zadr¿a³a raz na szafce tu¿ obok jej ³ó¿ka i sta³a siê bezu¿yteczna. Przez te wszystkie lata korzystania z ró¿d¿ki, Isolt nigdy nie wiedzia³a, ¿e trzyma³a w d³oni ró¿d¿kê Salazara Slytherina, jednego z za³o¿ycieli Hogwartu, oraz i¿ zawiera³a ona fragment rogu magicznego wê¿a, w tym przypadku - bazyliszka. Ró¿d¿ka zosta³a nauczona przez swojego stwórcê "zasypiaÌ", gdy jej tak rozkaza³ i ten sekret tak¿e przekazywano z pokolenia na pokolenie kolejnym cz³onkom rodu Slytherina, którzy mieli j¹ posi¹œÌ.

Gormlaith nie wiedzia³a jednak, ¿e w domu s¹ dwie osoby, którym nie nakaza³a zasn¹Ì, bowiem kobieta nigdy nie s³ysza³a o szesnastoletnim Chadwicku ani o czternastoletnim Websterze. Kolejna rzecz, której nie by³a œwiadoma, to to z czego wykonano rdzenie ich ró¿d¿ek - róg wê¿a rzecznego. Te dwie ró¿d¿ki nie tylko nie sta³y siê nieaktywne kiedy Gormlaith wypowiedzia³a s³owo w mowie wê¿y, ale ich magiczne rdzenie zawibrowa³y na melodiê staro¿ytnego jêzyka, wyczuwaj¹c zagro¿enie dla swoich w³aœcicieli. Zaczê³y emitowaÌ nisk¹ muzyczn¹ melodiê, dok³adnie imituj¹c¹ dŸwiêk jaki wydaje W¹¿ rogaty w chwili zagro¿enia.

Bracia Boot obudzili siê i wyskoczyli z ³ó¿ek. Chadwick instynktownie wyjrza³ przez okno. Zobaczy³ skradaj¹c¹ siê w kierunku domu pomiêdzy drzewami sylwetkê Gormlaith Gaunt.

Jak wszystkie dzieci, Chadwick s³ysza³ i rozumia³ wiêcej, ni¿ wydawa³o siê jego adopcyjnym rodzicom. Mogli myœleÌ, ¿e uchronili go od wiedzy o morderczyni Gormlaith, ale byli w b³êdzie. Jeszcze jako ma³y ch³opiec, Chadwick pods³ucha³, jak Isolt opowiada³a o powodach ucieczki z Irlandii. Chocia¿ Isolt i James nie zdawali sobie z tego sprawy, Chadwicka czêsto przeœladowa³y sny o starej wiedŸmie, która skrada siê wœród drzew w kierunku Ilvermorny. Teraz jego koszmar sta³ siê rzeczywistoœci¹.

Chadwick poleci³ Websterowi ostrzec rodziców, a sam popêdzi³ schodami na dó³ i zrobi³ jedyn¹ rzecz, która wydawa³a mu siê sensowna w tej sytuacji. Wybieg³ z domu by stawiÌ czo³a Gormlaith i powstrzymaÌ j¹ od wejœcia do domu, w którym spa³a jego rodzina.

Gormlaith nie spodziewaÂła siĂŞ spotkania z nastoletnim czarodziejem i w pierwszej chwili go nie doceniÂła. Chadwick sparowaÂł jej klÂątwĂŞ po mistrzowsku i zaczĂŞli siĂŞ pojedynkowaĂŚ. W ciÂągu kilku minut, pomimo Âże Gormlaith byÂła o wiele potĂŞÂżniejsza niÂż Chadwick, byÂła zmuszona przyznaĂŚ, Âże utalentowany chÂłopak zostaÂł Âświetnie wyszkolony. Mimo, Âże posyÂłaÂła klÂątwy celujÂąc w jego gÂłowĂŞ, by go sobie podporzÂądkowaĂŚ i odesÂłaĂŚ z powrotem do domu, zaproponowaÂła mu, Âże go przygarnie, gdyÂż nie chce zabiĂŚ kogoÂś czystej krwi z takim talentem.



W tym samym czasie Webster próbowa³ obudziÌ rodziców, jednak zaklêcie by³o tak mocne, ¿e nawet krzyki Gormlaith i odg³os kl¹tw uderzaj¹cych w dom nie by³ w stanie ich rozbudziÌ. W koùcu Webster postanowi³ zbiec na dó³ i do³¹czyÌ do pojedynku, który w tej chwili rozgrywa³ siê tu¿ pod domem.

Dwóch przeciwko jednej, utrudni³o jej zadanie. Co wiêcej bliŸniacze rdzenie ró¿d¿ek Bootów u¿yte razem przeciwko wspólnemu wrogowi zwiêkszy³y swoj¹ moc dziesiêciokrotnie. Pomimo tego, potê¿na czarna magia, której u¿ywa³a Gormlaith wystarczy³a by móc im dorównaÌ. W tej chwili pojedynek osi¹gn¹³ niesamowity poziom, Gormlaith wci¹¿ œmia³a siê i obiecywa³a ch³opcom ³askê, jeœli bêd¹ w stanie udowodniÌ czystoœÌ swojej krwi. Jednak Chadwick i Webster byli zdeterminowani by powstrzymaÌ j¹ przed atakiem na ich rodzinê. Bracia byli zmuszeni cofn¹Ì siê do œrodka Ilvermorny. Œciany zaczê³y pêkaÌ, okna siê roztrzaska³y, ale Isolt i James nadal nie mogli siê obudziÌ. Do czasu a¿ dziewczynki œpi¹ce na górnym piêtrze nie obudzi³y siê i nie zaczê³y krzyczeÌ ze strachu.

To w³aœnie ten dŸwiêk by³ w stanie prze³amaÌ kl¹twê, która dzia³a³a na Isolt i Jamesa. Gniew i magia nie mog³y ich obudziÌ, ale krzyki przera¿onych córek z³ama³y zaklêcie Gormlait, które podobnie jak ona sama, nie zdawa³o sobie sprawy z potêgi mi³oœci. Isolt krzyknê³a do Jamesa by szed³ do dziewczynek, podczas gdy sama pobieg³a pomóc swoim adoptowanym synom, z ró¿d¿k¹ Slytherina w d³oni.

Dopiero gdy podnios³a j¹ do ataku na znienawidzon¹ ciotkê, zda³a sobie sprawê, ¿e nie jest w stanie nic z ni¹ zrobiÌ. Równie dobrze mog³aby trzymaÌ w rêku zamiast uœpionej ró¿d¿ki patyk, który znalaz³a na ziemi. Triumfuj¹ca Gromlaith zepchnê³a Issolt, Chadwicka i Webstera w kierunku schodów, zmuszaj¹c ich do wchodzenia na górê, do miejsca, z którego dochodzi³y krzyki przera¿onych i p³acz¹cych córek Isolt. W koùcu uda³o jej siê wysadziÌ drzwi wiod¹ce do ich sypialni, gdzie James sta³ przed ³ó¿eczkami córek, gotów oddaÌ za nie ¿ycie. To by³ koniec. Isolt wrzasnê³a, ledwie zdaj¹c sobie sprawê z tego co mówi, wypowiedzia³a imiê zamordowanego ojca.

Rozleg³ siê g³oœny trzask i œwiat³o ksiê¿yca nagle przesta³o wpadaÌ do pokoju, bowiem w jednym z okien pojawi³ siê William Ostrodrzewiec. Zanim Gormlaith zorientowa³a siê co siê sta³o, be³t zatrutej strza³y przebi³ jej serce. Wyda³a z siebie nieludzki okrzyk, który s³ychaÌ by³o w obrêbie kilku mil. Stara wiedŸma próbowa³a na wszystkie znane jej sposoby wzmocniÌ siê czarn¹ magi¹, by staÌ siê niepokonan¹ i teraz wszystkie te kl¹twy w po³¹czeniu z trucizn¹ Ostrodrzewca sprawi³y, ¿e sta³a siê krucha i twarda jak wêgiel, zanim rozpad³a siê na tysi¹c maleùkich kawa³eczków. Ró¿d¿ka od Ollivandera spad³a na ziemiê i pêk³a. Wszystko co zosta³o z Gormlaith Gaunt to kupka dymi¹cego kurzu, z³amany patyk i zwêglone w³ókno ze smoczego serca.

William ocali³ rodzinê Isolt. W zamian za ich wyrazy wdziêcznoœci ledwie mrukn¹³, ¿e Isolt nie k³opota³a siê z wymienianiem jego imienia przez dekadê i i¿ czuje siê obra¿ony, bo wezwa³a go dopiero w chwili, gdy by³a pewna swojej œmierci. Isolt by³a zbyt taktowna, by wyjaœniÌ my, ¿e wzywa³a wtedy innego Williama. James by³ zachwycony spotkaniem z Ostrodrzewcem, o którym tak wiele s³ysza³. Do tego stopnia, ¿e zapomnia³, i¿ nienawidz¹ one wiêkszoœci ludzi i uœcisn¹³ sztywn¹ d³où Ostrodrzewca. Po czym powiedzia³, ¿e cieszy siê, i¿ nazwa³ jeden z Domów Ilvermorny na jego czeœÌ.

Powszechnie wierzy siê, ¿e to ten komplement zmiêkczy³ serce Williama, poniewa¿ nastêpnego dnia przeprowadzi³ siê do Ilvermorny ze swoj¹ rodzin¹ Ostrodrzewców. Przy czym narzeka³ jak zawsze, podczas pomocy w naprawie szkód, które wyrz¹dzi³a Gormlaith. PóŸniej stwierdzi³, ¿e czarodzieje s¹ zbyt ograniczeni by móc siê broniÌ i wynegocjowa³ solidn¹ zap³atê w z³ocie w zamian za posadê szkolnego ochroniarza/konserwatora.


Dziedzictwo Slytherina
Ró¿d¿ka Slytherina pozosta³a w uœpieniu po komendzie wydanej jej przez Gormlaith w mowie wê¿y. Isolt nie potrafi³a mówiÌ w tym jêzyku, ale i tak nie zamierza³a dotykaÌ ró¿d¿ki, która by³a ostatnim reliktem przypominaj¹cym jej o nieszczêœliwym dzieciùstwie. Wspólnie z Jamesem zakopali j¹ na terenach szko³y.
Rok póŸniej z miejsca, w którym zakopali ró¿d¿kê wyrós³ nieznany gatunek wê¿owego drzewa. Opiera³o siê ono wszelkim próbom wyplenienia, czy zniszczenia. Po kilku latach okaza³o siê jednak, ¿e jego liœcie maj¹ silne w³aœciwoœci lecznicze. To drzewo stanowi³o testament tego, ¿e ró¿d¿ka Slytherina, podobnie jak jej posiadacze na przestrzeni wieków, s³u¿y³a zarówno temu co szlachetne, jak i temu co niecne. To co by³o w nim najlepsze emigrowa³o do Ameryki.


RozwĂłj SzkoÂły
Reputacja Ilvermorny wzrasta³a w kolejnych latach. Granitowy dom rozrós³ siê rozmiarami na kszta³t zamku. Zatrudniono wiêksz¹ liczbê nauczycieli, by sprostaÌ zwiêkszaj¹cym siê wymaganiom. Od tamtego czasu ka¿de magiczne dziecko z Ameryki Pó³nocnej by³o wysy³ane do Ilvermorny by pobieraÌ nauki, dlatego uczniowie zaczêli tam mieszkaÌ. Do dziewiêtnastego wieku Ilvermorny zdoby³o miêdzynarodow¹ s³awê, któr¹ cieszy siê do dziœ.

Przez wiele lat Isolt i James byli jednoczeÂśnie DyrektorkÂą i Dyrektorem szkoÂły, przywiÂązani do kolejnych generacji uczniĂłw, jak do czÂłonkĂłw wÂłasnej rodziny.
Chadwick zosta³ œwietnie wyszkolonym czarodziejem, który odby³ mnóstwo podró¿y. Napisa³ podrêcznik Zaklêcia Chadwicka tomy I-VII, które s³u¿¹ jako podstawa do nauczania w Ilvermorny. Poœlubi³ Meksykaùsk¹ Uzdrowicielkê - Josefinê Calderon i tak ród Calderon-Boot sta³ siê jedn¹ z najbardziej znamienitych czarodziejskich rodzin w Ameryce.

Przed utworzeniem MACUSA (Magiczny Kongres StanĂłw Zjednoczonych Ameryki) Nowy ÂŚwiat nie posiadaÂł Âżadnych praw dotyczÂących czarodziejstwa. Webster Boot zostaÂł kimÂś, kogo w dzisiejszych czasach nazywa siĂŞ Aurorem do wynajĂŞcia. W trakcie transportu wyjÂątkowo zawziĂŞtego CzarnoksiĂŞÂżnika do Londynu Webster spotkaÂł i zakochaÂł siĂŞ w mÂłodej szkockiej czarownicy, ktĂłra pracowaÂła w Ministerstwie Magii. W ten sposĂłb rodzina BootĂłw wrĂłciÂła do rodzinnego kraju, a potomkowie Webstera pobierali nauki w Hogwarcie.

Martha, starsza z bliÂźniaczych cĂłrek Jamesa i Isolt byÂła charÂłaczkÂą. Pomimo, Âże byÂła mocno kochana przez rodzicĂłw, jak i adopcyjnych braci, Martha bardzo przeÂżywaÂła swĂłj brak magii w trakcie dorastania w Ilvermorny. W koĂącu poÂślubiÂła niemagicznego brata przyjaciela z plemienia Pocomtuc i ÂżyÂła od tej pory jako niemag.

Rionach, najm³odsza z córek Jamesa i Isolt uczy³a w Ilvermorny przez wiele lat Obrony Przed Czarn¹ Magi¹. Nigdy nie wysz³a za m¹¿. Swego czasu kr¹¿y³y pog³oski, niepotwierdzone przez jej rodzinê, ¿e Rionach w przeciwieùstwie do siostry urodzi³a siê ze zdolnoœci¹ mowy wê¿y i nie chcia³a przekazywaÌ dalszemu pokoleniu dziedzictwa Slytherina (amerykaùska ga³¹Ÿ rodziny by³a nieœwiadoma, ¿e Gormlaith nie by³a ostatni¹ z Gauntów i ¿e linia ma kontynuacjê w Anglii).
Isolt i James do¿yli ponad stu lat. Widzieli jak domek Ilvermorny przeobra¿a siê w granitowy zamek i umierali wiedz¹c, ¿e ich szko³a jest tak s³awna, i¿ rodziny z ca³ej Ameryki Pó³nocnej chcia³y w niej kszta³ciÌ swoje dzieci. To oni zatrudnili now¹ kadrê, dobudowali dormitoria i ukryli szko³ê przed nomagami za pomoc¹ sprytnych zaklêÌ. W skrócie - dziewczyna, która marzy³a o uczêszczaniu do Hogwartu pomog³a za³o¿yÌ jego pó³nocnoamerykaùski odpowiednik.


Dzisiejsze Ilvermorny
Jak mo¿na siê spodziewaÌ po szkole za³o¿onej w czêœci przez niemaga, Ilvermorny uchodzi za jedn¹ z najbardziej demokratycznych, najmniej elitarystycznych wielkich szkó³ magii.

Marmurowe statuy Isolt i Jamesa zdobi¹ g³ówne wejœcie do zamku Ilvermorny. Drzwi otwieraj¹ siê do wnêtrza kolistego pomieszczenia zwieùczonego szklan¹ kopu³¹. Drewniany balkon otacza pokój jedno piêtro wy¿ej. Reszta przestrzeni jest pusta, z wyj¹tkiem czterech drewnianych rzeŸb reprezentuj¹cych Domy: W¹¿ rogaty, Pantera Wampus, Grzmotoptak i Ostrodrzewiec.

Podczas gdy reszta szko³y przygl¹da siê z balkonu na pierwszym piêtrze, nowi studenci wype³niaj¹ przestrzeù okr¹g³ego pomieszczenia. Stoj¹ przy œcianie, a nastêpnie ka¿dy jest kolejno wywo³ywany na œrodek Sali, by stan¹Ì na symbolu Wêz³a Gordyjskiego, który wkomponowano w œrodek kamiennej pod³ogi. Ca³a szko³a w ciszy oczekuje na reakcjê zaczarowanych rzeŸb. Jeœli W¹¿ rogaty chce ucznia w swoim domu, kryszta³ na jego g³owie zaczyna œwieciÌ. Jeœli to Wampus chce ucznia, jego figura ryczy. Grzmotoptak wyra¿a swoje zainteresowanie studentem biciem skrzyd³ami, a Ostrodrzewiec unosi swoj¹ strza³ê w powietrze.
JeÂśli wiĂŞcej niÂż jedna figura wyrazi zainteresowanie uczniem, wybĂłr naleÂży do niego. Bardzo rzadko, byĂŚ moÂże raz na dekadĂŞ uczeĂą dostajĂŞ propozycjĂŞ wyboru czterech DomĂłw. Seraphina Picquery, prezydent MACUSA w latach 1920-1928, byÂła jedynÂą czarownicÂą w jej pokoleniu, ktĂłra dostÂąpiÂła takiego honoru i wybraÂła dom WĂŞÂża rogatego.

Jedni mówi¹, ¿e domy Ilvermorny reprezentuj¹ ca³oœÌ czarodzieja b¹dŸ czarownicy: W¹¿ rogaty reprezentuje umsy³; cia³o - Wampus; serce - Ostrodrzewiec; duszê - Grzmotoptak. Inni twierdz¹, ¿e Dom Wê¿a rogatego ceni uczonych, Wampusa wojowników, Ostrodrzewca uzdrowicieli, a Grzmotoptaka podró¿ników.

Ceremonia przydzia³u to nie jedyne co ró¿ni Hogwart od Ilvermorny (chocia¿ te szko³y s¹ do siebie podobne na wiele sposobów). Kiedy uczniowie zostaj¹ przydzieleni do Domów, nastêpnie s¹ zabierani do du¿ej sali, w której wybieraj¹ (lub s¹ wybierani przez) ró¿d¿ki. Do roku 1965 kiedy uchylono Prawo Rappaporta, które nak³ada³o bardzo rygorystyczne zasady Statutu Tajnoœci, ¿adne dziecko nie mog³o posiadaÌ ró¿d¿ki przed przyjazdem do Ilvermorny. Co wiêcej, uczniowie musieli zostawiaÌ ró¿d¿ki w szkole w trakcie wakacji, gdy¿ dopiero w wieku siedemnastu lat studenci zyskiwali prawo legalnego posiadania ró¿d¿ki poza Ilvermorny.

Szaty w Ilvermorny sÂą koloru niebieskiego i Âżurawinowego. Barwy te honorujÂą Isolt i Jamesa. Niebieski byÂł ulubionym kolorem Isolt, gdyÂż jako dziecko chciaÂła naleÂżeĂŚ do Ravenclawu; Âżurawinowy poniewaÂż James uwielbiaÂł Âżurawinowe ciasto. Wszystkie szaty uczniĂłw Ilvermorny sÂą przepasane zÂłotym sznurem z wĂŞzÂłem gordyjskim, ktĂłry upamiĂŞtnia broszkĂŞ znalezionÂą przez Isolt w ruinach jej pierwszego domku Ilvermorny.

Pewna liczba OstrodrzewcĂłw nadal pracuje w szkole. Wszystkie rĂłwnie donoÂśnie narzekajÂą i wyraÂżajÂą niechĂŞĂŚ pozostawania w zamku, a jednak co roku sÂą tam nadal obecne. WÂśrĂłd nich znajduje siĂŞ jeden, wyjÂątkowo stary stwĂłr, ktĂłry reaguje na imiĂŞ "William". ÂŚmieje siĂŞ, gdy ktoÂś mĂłwi, Âże jest tym Williamem, ktĂłry uratowaÂł Isolt o James, sÂłusznie wskazujÂąc, Âże musiaÂłby mieĂŚ 300 lat, by nim byĂŚ. Jakkolwiek, nikt nigdy nie dowiĂłdÂł jak dÂługo ÂżyjÂą Ostrodrzewce. William zabrania komukolwiek innemu niÂż on sam, polerowania marmurowej figury Isolt u wejÂścia do szkoÂły. Ponadto, w kaÂżdÂą rocznicĂŞ jej Âśmierci moÂżna zobaczyĂŚ jak skÂłada kwiecie majowe na jej grobie. Jest to coÂś, co wprawia go w szczegĂłlnie zÂły nastrĂłj, jeÂśli komuÂś na tyle brak taktu, by o tym wspomnieĂŚ.

ÂŹrĂłdÂło: Pottermore