ÂŚnieÂżkami po miÂłoÂśĂŚ - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

ÂŚnieÂżkami po miÂłoÂśĂŚ

Podstawowe informacje:

Autor:

Xeri

Gatunek: Miniaturka

Ograniczenie wiekowe: +7

Parring: Inne

Przeczytano 6232 razy.

O Rose Weasley i Scorpiusie Malfoyu

Bohaterowie: Rose Weasley, Scorpius Malfoy .

Rose grzebaÂła w swojej owsiance, jakby szukaÂła w niej odpowiedzi na test z eliksirĂłw. Tak wÂłaÂśnie widziaÂła to jej przyjaciĂłÂłka Monica i nie omieszkaÂła wyraziĂŚ swoich myÂśli na gÂłos.
- Test z eliksirĂłw? - MÂłoda Weasley podniosÂła bÂłyskawicznie gÂłowĂŞ. - J-jak to? To niemoÂżliwe! Gdzie moje notatki? Nic nie umiem!
- UspokĂłj siĂŞ. - Monica poÂłoÂżyÂła dÂłoĂą na jej rĂŞce i nachyliÂła siĂŞ. - WidzĂŞ, Âże coÂś siĂŞ dzieje.
Rose przez chwilĂŞ jeszcze miaÂła przeraÂżenie w oczach, ale kiedy uÂświadomiÂła sobie, Âże nie ma Âżadnego zagroÂżenia, znĂłw zmieniÂło siĂŞ w obojĂŞtnoÂśĂŚ. ZabraÂła rĂŞkĂŞ.
- Nic siĂŞ nie dzieje - powiedziaÂła, odwracajÂąc wzrok.
- Nie rĂłb ze mnie idiotki, przecieÂż ciĂŞ znam. - Monica wbiÂła w niÂą przenikliwe spojrzenie. MiaÂła podejrzenie co do niecodziennego zachowania przyjaciĂłÂłki, ale nie chciaÂła nic mĂłwiĂŚ, dopĂłki siĂŞ nie upewni.
- MĂłwiĂŞ ci przecieÂż, Âże wszystko w porzÂądku. - WstaÂła, zostawiajÂąc nietkniĂŞtÂą owsiankĂŞ. - Nie musisz siĂŞ o mnie martwiĂŚ, nie jestem maÂłym dzieckiem.
- WÂłaÂśnie widzĂŞ, Âże nie jesteÂś - szepnĂŞÂła za oddalajÂącÂą siĂŞ Rose, ktĂłra juÂż jej nie sÂłyszaÂła.

***

SzÂła korytarzem, starajÂąc siĂŞ powstrzymaĂŚ Âłzy. Znowu to zrobiÂł, znowu. ObÂściskiwaÂł siĂŞ z tÂą LaurÂą przed wejÂściem do sali eliksirĂłw. Co ona, gÂłupia, sobie myÂślaÂła. ÂŻe jÂą pokocha? WÂłaÂśnie jÂą, kiedy wokĂłÂł tyle piĂŞknych dziewczyn? PrzecieÂż to szalone. Nie ma szans. Kim ona jest? ZwykÂłÂą dziewczynÂą, z ktĂłrÂą moÂżna przecieÂż porozmawiaĂŚ tylko o nauce, ktĂłra dostaje same Wybitne z wszystkich przedmiotĂłw i caÂłymi dniami siedzi w bibliotece. I w dodatku ma okropne wÂłosy. Rude! Jakie ona ma nieszczĂŞÂście z tymi wÂłosami! Nigdy nie chcÂą siĂŞ uÂłoÂżyĂŚ i wyglÂądajÂą zawsze jakby dopiero wstaÂła z ÂłĂłÂżka. A jej nogi? ToÂż to koszmar, krzywe jak zakrĂŞt i nieksztaÂłtne. I jest GryfonkÂą. No tak. Czy to chodzi o jej nazwisko? Jej ojciec jest zdrajcÂą krwi, a matka to muglaczka. Dlaczego nie urodziÂła siĂŞ w szanowanej rodzinie czystej krwi? Wtedy wszystko byÂłoby prostsze.

WyszÂła zza zakrĂŞtu, zaciskajÂąc usta. MusiaÂła zajrzeĂŚ jeszcze do biblioteki i wypoÂżyczyĂŚ ksiÂąÂżkĂŞ na numerologiĂŞ. ByÂł teÂż jeszcze jeden powĂłd jej odwiedzin w tym miejscu teraz, choĂŚ nie chciaÂła siĂŞ do tego przyznawaĂŚ.
- Rose!
ZatrzymaÂła siĂŞ i obejrzaÂła z niechĂŞciÂą.
- MĂłwiÂłam ci, Âże wszystko w porzÂądku!
Monica zatrzymaÂła siĂŞ przy niej zasapana. PokrĂŞciÂła gÂłowÂą, puszczajÂąc jej uwagĂŞ mimo uszu. UÂśmiech rozjaÂśniÂł jej podekscytowanÂą twarz.
- SpĂłjrz za okno, Rosie - wysapaÂła.
Ruda podeszÂła do parapetu i wyjrzaÂła na zewnÂątrz. Pierwszy w tym roku Âśnieg wÂłaÂśnie spadaÂł z nieba. BÂłonia powoli przykrywaÂła biaÂła koÂłderka, ktĂłra aÂż siĂŞ prosiÂła, Âżeby jÂą wyprĂłbowaĂŚ. Normalnie ten widok dodaÂłby jej skrzydeÂł, ale teraz nic nie mogÂło jej ucieszyĂŚ. WzruszyÂła ramionami. Mon wziĂŞÂła gÂłĂŞboki oddech, najwyraÂźniej przygotowana na takÂą reakcjĂŞ. OtworzyÂła usta, Âżeby odpowiedzieĂŚ, kiedy drzwi biblioteki otworzyÂły siĂŞ gwaÂłtownie, ukazujÂąc rozeÂśmianÂą LaurĂŞ, ÂściskajÂącÂą za ramiĂŞ Scorpiusa Malfoya. Serce ÂścisnĂŞÂło siĂŞ w piersi Weasley, ale ÂŚlizgonka zdawaÂła siĂŞ jej nie zauwaÂżaĂŚ. Mina Malfoyowi nieznacznie zrzedÂła i usiÂłowaÂł wyrwaĂŚ rĂŞkĂŞ z uÂścisku Laury. Ta puÂściÂła go i podbiegÂła do okna z okrzykiem zachwytu.
- SpĂłjrz pysiaczku, Âśnieg! - wykrzyknĂŞÂła. - ChodÂź na dwĂłr!
RzuciÂł przelotne spojrzenie Rose i odpowiedziaÂł:
- Nie mam kurtki. MusiaÂłbym iÂśĂŚ do dormitorium.
- Ale to tylko trochĂŞ nie po drodze. - ZÂłapaÂła go ochoczo za rĂŞkĂŞ i pociÂągnĂŞÂła w stronĂŞ schodĂłw. Dopiero teraz dostrzegÂła dwie Gryfonki. RzuciÂła im pogardliwe spojrzenie i minĂŞÂła, szturchajÂąc WeasleyĂłwnĂŞ.
W dziewczynie zawrzaÂła krew ojca.
- Ej, ty! - wykrzyknĂŞÂła do ÂŚlizgonki.
Laura odwrĂłciÂła siĂŞ z uprzejmym zainteresowaniem na twarzy.
- Tak?
- Wyzywam ciĂŞ!
Brunetka puÂściÂła rĂŞkĂŞ Scorpiusa, zszokowana.
- ProszĂŞ?
- Masz jakieÂś problemy ze sÂłuchem? Wyzywam ciĂŞ. - W gÂłosie Rose brzmiaÂła spokojna determinacja. MiaÂła doÂśĂŚ przyglÂądania siĂŞ, jak miÂłoÂśĂŚ ucieka jej przed nosem.
- Na zaklĂŞcia?
Weasley wyjrzaÂła przez okno, marszczÂąc przez chwilĂŞ brwi.
- Nie, na ÂśnieÂżki. Za pĂłÂł godziny na bÂłoniach. Chyba Âże siĂŞ nie odwaÂżysz.
- Za pĂłÂł godziny. - Twarz ÂŚlizgonki zrobiÂła siĂŞ czerwona ze wstydu i zÂłoÂści. PobiegÂła w dĂłÂł schodĂłw, zostawiajÂąc Scorpiusa samego. Ten spojrzaÂł na Gryfonki bez sÂłowa, a w jego oczach kryÂła siĂŞ mieszanina zaskoczenia i podziwu. Bez dalszej zwÂłoki ruszyÂł Âśladami koleÂżanki z Domu.
- No, no, no. - Monica zaÂłoÂżyÂła rĂŞce na biodra. - To biegniemy po szaliki, siostro.

***

ÂŚnieg przestaÂł juÂż padaĂŚ, kiedy Rose pojawiÂła siĂŞ na bÂłoniach. NapadaÂło go wystarczajÂąco duÂżo, Âżeby starczyÂło na porzÂądnÂą bitwĂŞ na ÂśnieÂżki. O tym samym pomyÂśleli teÂż inni uczniowie, bo z kaÂżdÂą minutÂą ktoÂś wychodziÂł z zamku, Âżeby nacieszyĂŚ siĂŞ zimÂą. Nikt nie spodziewaÂł siĂŞ, Âże zdÂąÂżyli w sam raz na przedstawienie. Laury jeszcze nie byÂło i choĂŚ zostaÂło piĂŞĂŚ minut, Rose zaczynaÂła siĂŞ niecierpliwiĂŚ. ChodziÂła w kĂłÂłko, rozgrzewajÂąc siĂŞ i obmyÂślajÂąc plan pokonania rywalki. ChciaÂła zaczÂąĂŚ robiĂŚ ÂśnieÂżki na zapas, ale stwierdziÂła, Âże to byÂłoby nieuczciwe. BĂŞdÂą miaÂły chwilĂŞ na przygotowanie broni.
- Jednak przyszÂłaÂś? - usÂłyszaÂła za plecami znienawidzony gÂłos. OdwrĂłciÂła siĂŞ z przenikliwym uÂśmiechem.
- Nie mogÂłabym opuÂściĂŚ takiej zabawy.
- To... moÂże oddajcie rĂłÂżdÂżki - zaproponowaÂła Monica. - ÂŻeby nie kusiÂły. - Laura zmroziÂła jÂą wzrokiem.
- Mam oddaĂŚ ci mojÂą rĂłÂżdÂżkĂŞ? MyÂślisz, Âże zwariowaÂłam?
- MoÂże ja przypilnujĂŞ rĂłÂżdÂżkĂŞ Rose, a ty Laury, co? To chyba bĂŞdzie sprawiedliwe - stwierdziÂł Scorpius ugodowo. Dziewczyny oddaÂły swoje zwykÂłe bronie z niechĂŞciÂą i ÂświdrowaÂły siĂŞ nawzajem wzrokiem. - To jak? - SpojrzaÂł na nie. - JesteÂście gotowe?
Rose i Laura stanĂŞÂły naprzeciw siebie w odlegÂłoÂści dwudziestu krokĂłw na samym Âśrodku bÂłoni. Pierwsi uczniowie zaczynali zauwaÂżaĂŚ, Âże coÂś siĂŞ ÂświĂŞci, szturchali swoich towarzyszy i niepewnie zbliÂżali siĂŞ, Âżeby popatrzeĂŚ. Utargi GryfonĂłw ze ÂŚlizgonami zdarzaÂły siĂŞ prawie codziennie, ale ta potyczka zapowiadaÂła siĂŞ interesujÂąco, a w dodatku cieszono siĂŞ z pierwszego Âśniegu i takiego sposobu uczczenia jego pojawienia siĂŞ. Nie podchodzili zbyt blisko z obawy, Âże teÂż mogÂą zostaĂŚ trafieni ÂśnieÂżnym pociskiem.
- ZrĂłbcie pierwszÂą ÂśnieÂżkĂŞ - zarzÂądziÂł Malfoy.
DziewczĂŞta posÂłusznie siĂŞ schyliÂły, nie spuszczajÂąc z siebie wzroku. NabraÂły w rĂŞce trochĂŞ Âśniegu, formujÂąc jak najlepsze kulki. ByÂły coraz bardziej zdeterminowane, napiĂŞcie wyczuwali nawet gapie. Scorpius spojrzaÂł to na jednÂą, to na drugÂą. StaÂł miĂŞdzy nimi i czuÂł, Âże trzeba jak najszybciej zwiewaĂŚ. UniĂłsÂł rĂŞce i cofnÂąÂł siĂŞ o kilka krokĂłw, wciÂąÂż patrzÂąc na nie naprzemiennie. StaÂły juÂż wyprostowane, przerzucajÂąc ÂśnieÂżki z rĂŞki do rĂŞki.
- Pal! - BÂłyskawicznie cofnÂąÂł siĂŞ do linii widowni i stanÂąÂł obok Monici, ktĂłra bawiÂła siĂŞ rĂłÂżdÂżkÂą Laury.
Dwie idealne ÂśnieÂżki ÂśmignĂŞÂły w powietrzu, a zaraz po nich kolejne. Rose miaÂła lepszy cel, bo czĂŞsto bawiÂła tak siĂŞ z przyjaciĂłÂłmi, jednak kulki ÂŚlizgonki miaÂły wiĂŞkszÂą siÂłĂŞ. Nierzadko rzucaÂła w mÂłodszych uczniĂłw, miaÂła juÂż wprawĂŞ w zadawaniu bĂłlu. Rosie schyliÂła siĂŞ po trochĂŞ Âśniegu, a Laura wykorzystaÂła tĂŞ okazjĂŞ i kiedy Gryfonka podniosÂła gÂłowĂŞ, dostaÂła w twarz twardÂą kulkÂą. Oczy zaszÂły jej Âłzami, wiĂŞc chybiÂła kolejny rzut. Jej przeciwniczka dostrzegÂła szansĂŞ na zwyciĂŞstwo. ZamachnĂŞÂła siĂŞ i wycelowaÂła w chwilowo bezbronnego rudzielca. CelowaÂła w gÂłowĂŞ, jednak trafiÂła w pierÂś, ale z takÂą siÂłÂą, Âże Weasley aÂż siĂŞ zachwiaÂła. Natychmiast dostaÂła kolejnÂą ÂśnieÂżkÂą, tym razem w gÂłowĂŞ, co sprawiÂło, Âże upadÂła ciĂŞÂżko. ByÂła na siebie wÂściekÂła. Szybko zgarnĂŞÂła trochĂŞ Âśniegu i wycelowaÂła z ziemi. Zaskoczona ÂŚlizgonka nie zdÂąÂżyÂła siĂŞ uchyliĂŚ. Rose chciaÂła wykorzystaĂŚ to na wstanie, jednak przeceniÂła swoje moÂżliwoÂści. ByÂła gÂłodna i sÂłaba, a dodatkowo ciÂąÂżyÂła jej ciĂŞÂżka kurtka. OberwaÂła kolejnymi dwiema ÂśnieÂżkami, bo Laura w tym czasie nie prĂłÂżnowaÂła.
- Starczy. - Scorpius wkroczyÂł miĂŞdzy nie z uniesionymi rĂŞkami. - Laura, odÂłĂłÂż juÂż to. - RzuciÂł groÂźne spojrzenie swojej koleÂżance, ale zaraz wzrok przeniĂłsÂł na GryfonkĂŞ. - Nic ci nie jest? - PodszedÂł do niej z wyciÂągniĂŞtÂą rĂŞkÂą i pomĂłgÂł jej wstaĂŚ.
- Wszystko w porzÂądku - wycedziÂła, upokorzona. Gdy tylko wstaÂła, puÂściÂła jego dÂłoĂą.
- Nic ciĂŞ nie boli? - DotknÂąÂł jej twarzy z niepokojem.
- MĂłwiÂłam juÂż, Âże wszystko w porzÂądku. - OdwrĂłciÂła siĂŞ. Nie chciaÂła, Âżeby teraz jÂą widziaÂł. Co za upokorzenie.
Scorpius spojrzaÂł na wÂściekÂłÂą LaurĂŞ, ktĂłra pomimo swojego zwyciĂŞstwa zostaÂła teraz zlekcewaÂżona i na MonicĂŞ, ktĂłra staÂła z jej rĂłÂżdÂżkÂą i wpatrywaÂła siĂŞ w przyjaciĂłÂłkĂŞ, nie podchodzÂąc jednak do niej. Nie byÂł to bynajmniej dowĂłd braku przyjaÂźni. Nie chciaÂła przeszkadzaĂŚ. UÂśmiechnĂŞÂła siĂŞ zachĂŞcajÂąco do chÂłopaka, a ten zwrĂłciÂł siĂŞ do Rose:
- ZabiorĂŞ ciĂŞ do SkrzydÂła.
- Nie musisz. Nie potrzebujĂŞ pomocy - upieraÂła siĂŞ.
- Nie interesuje mnie to. ChodÂź - ChwyciÂł jÂą za rĂŞkĂŞ i pociÂągnÂąÂł w stronĂŞ zamku. Kilka osĂłb podÂąÂżyÂło za nimi wzrokiem, jednak wiĂŞkszoÂśĂŚ juÂż siĂŞ rozeszÂła, rozczarowana tak szybkim zakoĂączeniem walki.

***

- Rose, dlaczego to zrobiÂłaÂś? - Zatrzymali siĂŞ na korytarzu niedaleko SkrzydÂła Szpitalnego.
- Dlaczego co zrobiÂłam? - UdawaÂła, Âże nie wie, o co mu chodzi.
- Dlaczego wyzwaÂłaÂś jÂą na pojedynek?
OdwrĂłciÂła gÂłowĂŞ, nic nie mĂłwiÂąc. Po raz pierwszy byÂła z nim sam na sam.
- MyÂślisz, Âże jÂą kocham? - WziÂąÂł jej twarz w dÂłonie. - Nie kocham jej. ZakochaÂłem siĂŞ w kimÂś innym, jednak to tak absurdalne, Âże baÂłem siĂŞ jej o tym powiedzieĂŚ, dopĂłki nie bĂŞdĂŞ pewien co do jej uczuĂŚ. ChcÂąc siĂŞ upewniĂŚ, staraÂłem siĂŞ wzbudziĂŚ jej zazdroÂśĂŚ. Chyba mi siĂŞ udaÂło, choĂŚ nie miaÂłem zamiaru doprowadzaĂŚ do bĂłjek.
OdsunĂŞÂła kosmyk wÂłosĂłw z jego twarzy. Serce waliÂło jej jak mÂłot i zastanawiaÂła siĂŞ czy on je sÂłyszy.
- A teraz jesteÂś pewien? - wyszeptaÂła.
Gryfonka i ÂŚlizgon. Weasley i Malfoy.
- Jestem pewien.
To szalone, ale ekscytujÂące.
- Kocham ciĂŞ.
I tak na korytarzu przy oknie, obok SkrzydÂła Szpitalnego, w grubych kurtkach, czerwoni od zimna, mokrzy od Âśniegu, Rose Weasley i Scorpius Malfoy pocaÂłowali siĂŞ pierwszy raz.

Komentarze

Angelina Johnson dnia 15.11.2014 19:18

Jeeejku, to jest przesÂłodkie. NaprawdĂŞ. W ogĂłle Xeri, od razu widaĂŚ, Âże to Ty jesteÂś autorkÂą. Nie podobaÂło mi siĂŞ za bardzo rozgoryczenie Rose faktem, Âże jej ojciec jest zdrajcÂą krwi, a matka mugolaczkÂą, ale poza tym super. LubiĂŞ czasem poczytaĂŚ takie niezobowiÂązujÂące teksty, zawierajÂące maÂłe scenki w ktĂłrych jest jeden dzieĂą z Âżycia jakiegoÂś bohatera. TwĂłj Scorpius bardzo mi siĂŞ podoba, a Rose poza wspomnianym fragmentem jest super. Dobrze zrobiÂłaÂś, Âże pozwoliÂłaÂś wygraĂŚ ÂŚlizgonce, dziĂŞki temu opowiadanie zyskaÂło na realnoÂści. Pisz wiĂŞcej miniaturek tego typu!

i.imgur.com/KQU4mHZ.png

monciakund dnia 15.11.2014 19:29

Xeri, Xeri, Xeri. Jestem z ciebie bardzo dumna.

Ta miniaturka wyszÂła Ci wprost doskonale. Masz bardzo Âładne opisy. KoĂączÂąc czytaĂŚ twoje ff, a konkretnie ostatnie zdanie, akurat w Alladynie siĂŞ caÂłowali. Co za zbieg okolicznoÂści

Od razu polubiÂłam postaĂŚ Monici, zupeÂłnie nie wiem dlaczego....

I mam nieodparte wraÂżenie, Âże lubisz imiĂŞ Rose.

Tak trzymaj i pisz dalej!

ania potter dnia 15.11.2014 19:56

To Lily jest twoimi oczami ze Scorpiusem Âże go trzyma za rĂŞkĂŞ czy nie? Czy sÂą po prostu najlepszymi przyjaciĂłÂłmi? Mam nadzieje ze sÂą przyjaciĂłÂłmi

RosĂŞ ich nie cierpi wszystko jak naleÂży....
Bez wiĂŞkszych bÂłĂŞdĂłw, co jest zadziwiajaco dziwne, no i jest napisane przez wezyka! Super 👌 Pisz dalej

Daje w!.🐮

fuerte dnia 15.11.2014 21:22

MojÂą pierwszÂą myÂślÂą, kiedy zaczĂŞÂłam czytaĂŚ ten tekst, byÂło 'to przesÂłodkie'. DochodzĂŞ do koĂąca, a Angelina odnosi to samo wraÂżenie, haha.

PrzechodzÂąc do oceny: tematyka w porzÂądku, nie jest szczegĂłlnie wymagajÂąca, ot taka historyjka o pierwszej szkolnej miÂłoÂści. Na co dzieĂą nie siĂŞgam po takie teksty, ale TwĂłj czytaÂło mi siĂŞ bardzo lekko i przyjemnie. JĂŞzykowo byÂło kilka zgrzytĂłw, ale ogĂłlnie i tak uwaÂżam, Âże jest dobrze. Masz tĂŞ lekkoÂśĂŚ, ktĂłra wystarcza do tego, Âżeby nieskomplikowana historia w jakiÂś sposĂłb chwyciÂła za serce. I duÂże brawa za zdanie koĂączÂące caÂłÂą opowieÂśĂŚ - chyba lepiej nie mogÂłaÂś zamknÂąĂŚ tej historii.

Teodora dnia 15.11.2014 21:49

Opowiadanie jest Âświetne poza jednÂą sprawÂą: nastolatkĂłwie w swych pierwszych miÂłoÂściach sÂą okropnie, wrĂŞcz nieracjonalnie nieÂśmiali! Scena wyznania miÂłoÂści przy pierwszym sam na sam jest caÂłkowicie nierealna. Owszem, scena jest piĂŞkna, romantyczna - ale tak nieprawdopodobna, Âże aÂż razi.
Technicznie bez zarzutu i naprawdĂŞ Âświetnie siĂŞ czyta.

Penelope dnia 15.11.2014 23:46

O teÂż zwrĂłciÂłam uwagĂŞ na ten fragment co Ang i teÂż nie za bardzo mi pasuje.

Poza tym maÂłym mankamentem opowiadanie jest Âświetne

Jest to TwĂłj pierwszy dÂłuÂższy tekst na stronie, a nie am siĂŞ do czego przyczepiĂŚ, gratulujĂŞ! To na prawdĂŞ wielki wyczyn

Ode mnie za to dostajesz W i proszĂŞ wiĂŞcej takich miniaturek

ulka_black_potter dnia 16.11.2014 00:03

Jak wszystkim przede mnÂą bardzo podoba mi siĂŞ ten fick. Najbardziej rozwaliÂło mnie to zdanie:

Nierzadko rzucaÂła w mÂłodszych uczniĂłw, miaÂła juÂż wprawĂŞ w zadawaniu bĂłlu.

RyjĂŞ ze Âśmiechu jak to czytam.

OgĂłlnie to bardzo miÂłe opowiadanko - nie miaÂłam pojĂŞcia, ze tak fajnie piszesz. Jest takie leciutkie i z czystym sumieniem mogĂŞ powiedzieĂŚ, ze przeczytam je na pewno drugi raz.

Nieoryginalna dnia 16.11.2014 00:17

A moim zdaniem ten fragment bardzo pasuje, nic dziwnego, Âże nastoletnia Rose sama obwinia siebie za - jak jej siĂŞ wydaje - nie odwzajemnionÂą miÂłoÂśĂŚ. CaÂłe opowiadanie byÂło faktycznie byÂło mega przesÂłodkie i niesamowicie mi siĂŞ podobaÂło. To mĂłj ulubiony paring, a Ty miaÂłaÂś bardzo ciekawy pomysÂł na poÂłÂączenie tej dwĂłjki. Ja ogĂłlnie jestem zachwycona, zarĂłwno pomysÂłem jak i wykonaniem - zero bÂłĂŞdĂłw, tekst jest stylistycznie dobrze napisany. Tylko trochĂŞ za pierwszym razem nie skumaÂłam, kto w kogo kolejno rzucaÂł ÂśnieÂżkÂą. Ale za to trzeba raczej winiĂŚ mĂłj otÂłumaniony umysÂł po pĂłÂłnocy ;p

OgĂłlnie opowiadanie bardzo przywodzi mi na myÂśl historie ÂświÂąteczne. Wiem, Âże do BoÂżego Narodzenia jeszcze sporo czasu, jednak Âśnieg nierozÂłÂącznie kojarzy mi siĂŞ jednak z grudniem. NiewaÂżne, czy byÂła to miÂłoÂśĂŚ czy pierwsze zauroczenie, czy akcja dziaÂła siĂŞ w ÂświĂŞta czy nie, serio bardzo podobaÂł mi siĂŞ ten fan fick, jejku

Lunatyczka dnia 16.11.2014 00:40

- SpĂłjrz za okno, Rosie - wysapaÂła.

Rosie schyliÂła siĂŞ po trochĂŞ Âśniegu,...

ZauwaÂżyÂłam tutaj maÂłe bÂłĂŞdy w imieniu ;p

Bardzo mi siĂŞ podobaÂła ta miniaturka, fajnie siĂŞ czytaÂło, ogĂłlnie ciekawy pomysÂł, a przedstawienie jeszcze lepsze, takie wesoÂłe I pogodne, a przy tym (powtĂłrzĂŞ poprzednikĂłw) takie sÂłotkie. Podeszli mi teÂże bohaterowie, bardzo Âładnie ci to wyszÂło.
Poza tym Mon I LaurĂŞ od razu skojarzyÂłam z naszymi Gryfonkami x)
Czekam na wiĂŞcej I ÂżyczĂŞ weny~

Liliana2194 dnia 16.11.2014 21:46

ZauwaÂżyÂłam tutaj maÂłe bÂłĂŞdy w imieniu ;p

To nie sÂą bÂłĂŞdy, czytaÂłam ksiÂąÂżkĂŞ, w ktĂłrej gÂłĂłwnÂą bohaterkÂą byÂła Rose, a czasami zwracali siĂŞ do niej zdrobniale - Rosie. ;p

Mnie rĂłwnieÂż bardzo siĂŞ ten fick podoba. Ciekawy, przyjemnie siĂŞ czyta, a koĂącowa scena taka sÂłodka! DajĂŞ W. ; )

Seferyn Collotye dnia 16.11.2014 22:05

ZauwaÂżyÂłam tutaj maÂłe bÂłĂŞdy w imieniu ;p

W tym przypadku chyba nie jest to bÂłÂąd, tylko zdrobnienie.

Wooow, lekka i miÂła historyjka. Bardzo mi siĂŞ podobaÂło. Dawno nie czytaÂłem o tak romantycznym Scorpiusie. AÂż dziw, Âże ma na nazwisko Malfoy.

Alette dnia 16.11.2014 22:05

Od razu napiszĂŞ, Âże do mnie idea biednego ÂŚlizgona nie przemawia, nigdy nie lubiÂłam Draco Malfoya, rĂłwnieÂż miÂłoÂśĂŚ mimo przeciwnoÂści losu miĂŞdzy uczniami Slytha i Gryffa jakoÂś Âśrednio mnie przekonuje. NapisaÂłam to po to, Âżeby od razu byÂło wiadomo, Âże oceniaĂŚ bĂŞdĂŞ z perspektywy takiej wÂłaÂśnie osoby.

Nie wierzĂŞ w to, Âże Rose mogÂła marzyĂŚ o Âżyciu w rodzinie z obsesjÂą na puncie czystej krwi. BÂądÂź co bÂądÂź wychowaÂła siĂŞ wÂśrĂłd jakiÂś konkretnych ideaÂłĂłw... no ale moÂże jest gÂłupiÂą nastolatkÂą, co ja tam wiem

Powiem jeszcze, Âże strasznie miaÂłki ten Scorpius, w ogĂłle nie przypomina ojca... chociaÂż moÂże to i lepiej, w koĂącu w rodzinie Malfoy musi w koĂącu pojawiĂŚ siĂŞ ktoÂś normalny.

Tak juÂż w oderwaniu od kanonu - ja teÂż poczuÂłam tĂŞ sÂłodycz. Historia delikatna, spokojna, lekka, niezobowiÂązujÂąca. CzytaÂło mi siĂŞ bardzo przyjemnie, mimo tak bÂłahych zdarzeĂą jak bitwa na ÂśnieÂżki i pocaÂłunek prawdziwej miÂłoÂści. CieszĂŞ siĂŞ w sumie, Âże nie zrzucasz na siebie od razu jakiejÂś mega skomplikowanej fabuÂły, niektĂłre osoby czasami za bardzo kombinujÂą i wychodzi im Âśrednio. Podoba mi siĂŞ twĂłj sposĂłb wyraÂżania myÂśli, ludzkie dialogi i opisy. Mimo Âże sama historia jest naiwna, przebrnĂŞÂłam przez niÂą bez problemu.

Powodzenia w dalszej twĂłrczoÂści!

alekskot dnia 17.11.2014 15:35

Bardzo mi siĂŞ podoba. To jest takie urocze! Nie wyczuwa siĂŞ Âżadnej sztucznoÂści, po prostu nie mogĂŞ napisaĂŚ nic zÂłego! TytuÂł trafiony. DajĂŞ W i pisz dalej!

Ana_Black dnia 17.11.2014 18:01

Dialogi sÂą dobre, choĂŚ nie wyobraÂżam sobie, Âżeby Scropius pozwalaÂł jakiejÂś dziewczynie mĂłwiĂŚ do siebie "pysiaczku". To jednak Malfoy.

Bitwa na ÂśnieÂżki fajnie opisana, niby "powaÂżna", ale jednak lekka i jest w nim coÂś uroczego, jak w caÂłej miniaturce. Zwrot Monici "siostro" jest trochĂŞ dziwny, jakby zwracaÂła siĂŞ do pielĂŞgniarki, ale domyÂślam siĂŞ, Âże tworzÂąc tÂą postaĂŚ miaÂłaÂś na myÂśli monciakund, a i Rose Weasley nie wybraÂłaÂś przypadkowo, bo masz takie samo imiĂŞ w Hogwarcie jak ona.

Gdybym miaÂła napisaĂŚ jeszcze jednÂą scenĂŞ to pewnie by to byÂło jak Rose i Scorpius spacerujÂą razem na bÂłoniach albo ich pierwsza randka.

Taki Scorpius nie jest zÂły, choĂŚ ja go sobie wyobraÂżam takiego trochĂŞ chÂłodnego i cynicznego, ktĂłry nie pozwoliÂłby sobie na zwracanie siĂŞ do niego "pysiaczku", bo duma by na to mu nie pozwoliÂła. Na pewno nie byÂł taki jak Draco, ale coÂś z charakteru ojca musiaÂł mieĂŚ. Malfoy to jednak Malfoy. MyÂślĂŞ, Âże zwiÂązek Scorpiusa i Rose moÂże przetrwaĂŚ. ChoĂŚ w sumie ja nie potrafiĂŞ sobie wyobraziĂŚ jego zwiÂązku ani z Rose ani z Lily.

Nella dnia 18.11.2014 13:18

Mi teÂż siĂŞ podoba, miniaturka jest taka sÂłodka, poprawia humor. KoĂącowa scena cudna.

ChoĂŚ trzeba przyznaĂŚ, nie tak wyobraÂżaÂłam sobie Scorpiusa, w koĂącu to syn Dracona, wiĂŞc jednak odrobina tej wyÂższyÂści, typowej dla MalfoyĂłw powinna zostaĂŚ.
DajĂŞ W.

Ann Weasley dnia 01.12.2014 17:13

SÂłodziutkie jak cukier. WspaniaÂłe! Urocza historia, naprawdĂŞ. WesoÂła bitwa na ÂśnieÂżki, choĂŚ bolesna, to urocza. PisaÂłaÂś z serca, miÂłoÂśĂŚ TobÂą kierowaÂła. Ja nie potrafiĂŞ siĂŞ rozpisywaĂŚ, wiĂŞc nie licz na coÂś wielkiego. Po prostu genialne! Podoba mi siĂŞ sposĂłb myÂślenia Rosie (to zdrobnienie, a nie bÂłÂąd!) i jej zachowanie. Pomimo mÂądroÂści Miony ma charakter Rona, i chĂŞĂŚ do zabawy wujkĂłw (George'a i Freda). UtworzyÂłaÂś niesamowite postacie, nie gotowe caÂłkiem, lecz stworzyÂłaÂś ich charaktery. To niesamowite jakÂą magiĂŞ moÂżna zdziaÂłaĂŚ gdy ma siĂŞ wyobraÂźniĂŞ, a ty udowodniÂłaÂś jej obfitoÂśĂŚ w Twojej gÂłowie. CzytaÂłam romansidÂło, lecz prawdziwie doskonaÂłe. Mam dla Ciebie radĂŞ, podobnÂą do tej dla mojej koleÂżanki, gdy graÂłyÂśmy w koszykĂłwkĂŞ : Piszesz najlepsze FF. JesteÂś najlepsza. WiĂŞc pisz najlepiej.

Wybitnie napisaÂłaÂś, pokazaÂłaÂś odmienny Âświat bohaterĂłw, ktĂłrych tak kochamy....

Christina dnia 09.12.2014 15:40

Xeri matko boska coÂś ty narobiÂła. Czemu zrobiÂłaÂś to takie mega lukrowane i przesÂłodzone? Piszesz dobrze, nie przyczepiĂŞ siĂŞ do tego, ale serio. SpodziwaÂłam siĂŞ po tobie czegoÂś bardziej... no nie wiem... hardkorowego.
IdĂŞ siĂŞ na ciebie obraziĂŚ, ot co.

monciakund dnia 16.12.2014 20:00

JuÂż komentowaÂłam to ff, ale nadal jestem pod niesamowitym wraÂżeniem. Czytam je w kĂłÂłku i w kĂłÂłko. Jeszcze z 10 razy i bĂŞdĂŞ mogÂła je cytowaĂŚ

Mam nadziejĂŞ, Âże napiszesz nam jeszcze jakÂąÂś, rĂłwnie ciekawÂą miniaturkĂŞ. Z wielkÂą chĂŞciÂą przeczytam o dalszych losach bohaterĂłw

Zbieram ozdobĂŞ.

Bad wolf dnia 28.12.2014 01:07

Jeju, Xeri, pisz wiĂŞcej! Podoba mi siĂŞ, Âże ÂŚlizgonka wygraÂła, a co, chociaÂż gorzej z tym, Âże to Gryfonka zdobyÂła Malfoya

Mimo wszystko jest to Âświetne. AÂż ÂżaÂłujĂŞ, Âże przeczytaÂłam to dopiero teraz - kilka godzin po wysÂłaniu mojego ff, ktĂłre w porĂłwnaniu z tym jest strasznie sÂłabe.

Katherine_Pierce dnia 03.01.2015 01:08

Powiem tak, ogĂłlnie fanie ale... ale teÂż mnie razi ten opis Rose, ktĂłra tak pisze o swojej rodzinie. I o tej niechĂŞci do Gryfindoru... Strasznie mnie to zraziÂło juÂż na samym poczÂątku i ciĂŞÂżko mi siĂŞ potem czytaÂło.
Aa nie wiem czy przegapiÂłam czy nie napisaÂłaÂś w jakim wieku sÂą postacie w tej chwili? Bo z jednej strony mamy zachowanie Rose jako takiej mÂłodziutkiej dziewczynki, w wieku jakimÂś 11-12 lat, a potem wyznanie Malfoy'a godne ucznia 6-7 roku.
Ale te rzeczy to bardziej kwestia gustu niÂż obiektywna ocena wiĂŞc wiesz

bo w sumie to Âże ja nie jestem w stanie sobie wyobraziĂŚ, Âże jakikolwiek Weasley narzeka na to Âże nie jest czystej krwi, to to jest Twoje ff i masz prawo jÂą przedstawiĂŚ jak tylko chcesz.
Samo pisanie mi siĂŞ podoba, w sensie zdania sÂą moÂże momentami za krĂłtkie, ale fajnie siĂŞ czytajÂą.

Mistkey250 dnia 31.05.2015 11:41

Tak wiĂŞc... ZacznĂŞ od tego Âże trochĂŞ nie zgadzaÂł mi siĂŞ tu charakter Scorpiusa... PomiĂąmy juÂż fakt Âże nosi nazwisko Malfoy, ale jak nie patrzeĂŚ byÂł ÂŚlizgonem, a ci na ogĂłÂł nie sÂą zbyt mili. DrugÂą rzeczÂą ktĂłra mi nie podpasowaÂła to wÂłaÂśnie charakter tej relacji nastolatkĂłw, ktĂłre sÂą bardziej takie nieÂśmiaÂłe, a u ciebie byÂła doÂśĂŚ odwaÂżna. Za to obroniĂŞ ciĂŞ jeÂśli chodzi o ten fragment gdzie Rose narzeka na rodzicĂłw, bo czego siĂŞ nie robi w imiĂŞ miÂłoÂści. KochaÂła ÂŚlizgona i wiedziaÂła Âże jej pochodzenie moÂże mu siĂŞ nie spodobaĂŚ. W tym jej narzekaniu na rodzicĂłw nie podpasowaÂło mi jedno... "Muglaczka"... Chyba powinna byĂŚ " mugolaczka, cnie?

fullmoon dnia 17.06.2015 00:06

Z poczÂątku nie mogÂłam siĂŞ wczuĂŚ, ale potem bardzo mi siĂŞ podobaÂło

PomijajÂąc tylko parĂŞ rzeczy np. ten opis o niechĂŞci Rose do Gryffindoru i pochodzenia jej rodzicĂłw. Samo zachowanie Malfoya teÂż trochĂŞ odbiega od mojego wyobraÂżenia, np. jego deklaracja uczuĂŚ wydaÂła mi siĂŞ trochĂŞ nie w jego stylu. No ale to w koĂącu twoja praca

Na te rzeczy mogĂŞ wiĂŞc przymknÂąĂŚ oko, bo jak dla mnie po za tym jest Âświetnie

Przegrana bitwa na ÂśnieÂżki rzeczywiÂście nadaÂła realizmu jak napisaÂła Angelina. No i caÂłoÂśĂŚ taka sÂłodka

Shanti Black dnia 18.06.2015 19:31

Uroczo

PodobaÂła mi siĂŞ ta rozkmina Rose, Âże Scorpius jej nie zechce i, Âże ma takich a nie innych rodzicĂłw. CĂłÂż... A jednak miÂłoÂśĂŚ ze wzajemnoÂściÂą siĂŞ zdarza!

ZaskoczyÂło mnie, Âże Weasley'Ăłwna wyzwaÂła tamtÂą na pojedynek, ale to byÂło takie gryfoĂąskie, no!

ania potter dnia 01.07.2015 10:08

ZacznĂŞ od pierwszego zdania. O, jakbym byÂła w Hogwarcie, to na pewno teÂż bym szukaÂła w Âśniadaniu odpowiedzi na test, i to jeszcze z ELIKSIRĂW. CaÂłoÂśĂŚ jest naprawdĂŞ urocza, no i taka sÂłodziutka

jednak wyÂłapaÂłam jeden bÂłÂąd. Co to za 'Muglaczka"? Ale to i tak tylko literĂłwka, wiĂŞc siĂŞ nie czepiam.

BlueAri dnia 30.08.2015 23:43

To takie urocze ff, takie sÂłodziutkie. Zgrabne opisy.
Fajny poczÂątek. MoÂże od razu lepiej na wrĂłÂżbiarstwo pĂłjÂśĂŚ, a nie ze Âśniadania wrĂłÂżyĂŚ odpowiedzi na sprawdzian

Tylko Scorpius byÂł taki.... taki... no nie jak Malfoy. Wiadomo, mĂłgÂł byĂŚ inny niÂż jego ojciec i dziadek, ale jeÂżeli wychowywali go Malfoy'owie to aÂż tak bardzo charakter nie mĂłgÂł mu siĂŞ zmieniĂŚ. No, chyba Âże przeÂżywaÂł jakiÂś okres buntu, czy co tam

Felice dnia 30.10.2015 16:38

OgĂłlnie czytaÂło mi siĂŞ przyjemnie, ale wydaje mi siĂŞ to nierealne, Âżeby Rose narzekaÂła na rodzicĂłw i na to, Âże jest GryfonkÂą. I to wszystko takie sÂłodziutkie. Ale jeÂśli to TwĂłj styl i Twoja wyobraÂźnia to szanujĂŞ to

KlaudiaWeasley dnia 18.04.2016 22:37

CzytaÂło siĂŞ Âświetnie

i najlepszy moment kiedy On chwyciÂł jej twarz w dÂłonie i powiedziaÂł to wszystko <3 zaczynam siĂŞ nakrĂŞcaĂŚ

CoSieDzieje dnia 06.06.2020 12:02

Czy to jest ff powstaÂłe w czasach gdy Xeri miaÂła 13 lat? JeÂżeli tak to moim zdaniem jest bardzo dobrze. SÂą elementy, ktĂłre mnie do siebie nie przekonaÂły - dziwna skÂładnia niektĂłrych zdaĂą, takie sobie oddanie nastroju i dziwne zasady bitwy na ÂśnieÂżki, ale ogĂłlnie jest w porzÂądku. Nazwanie Rona zdrajcÂą krwi jest cudowne - aÂż dziw, Âże po wojnie z Voldziem takie uprzedzenia nie zniknĂŞÂły.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	78%	[7 głosów]
Powyżej oczekiwań	22%	[2 głosy]
Zadowalający	0%	[0 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie

Liliana2194 [off]