Quidditch. KaÂżdy czarodziej zna tÂą grĂŞ, szanuje jÂą, wrĂŞcz ubĂłstwia. Podobnie jak mugole paÂłajÂą sympatiÂą do piÂłki noÂżnej, tak czarodzieje grajÂą w tĂŞ interesujÂącÂą i niezbyt bezpiecznÂą grĂŞ. Jednak czy ktoÂś zastanawiaÂł siĂŞ jak powstaÂła, kto byÂł jej inicjatorem i jak stworzono zasady?



Nasza wiedzĂŞ o poczÂątkach quidditcha zawdziĂŞczamy czarownicy o imieniu Gertie Keddle, ktĂłra w XI stuleciu ÂżyÂła na skraju moczarĂłw Queerditch Marsh. ProwadziÂła ona pamiĂŞtnik, dziĂŞki czemu moÂżemy poznaĂŚ pierwsze wzmianki o tej grze. Oto kilka fragmentĂłw:
LatajÂą na miotÂłach, zabawiajÂąc siĂŞ w te ich gÂłupiÂą grĂŞ. Wielka skĂłrzana piÂłka wylÂądowaÂła w mojej kapuÂście...

Te wiejskie przygÂłupy znowu lataÂły na miotÂłach. MajÂą nowÂą piÂłkĂŞ. RzucajÂą jÂą do siebie i starajÂą siĂŞ wybiĂŚ w drzewa rosnÂące po obu stronach bagna...

Teraz wÂśrĂłd nich ÂśmigajÂą w powietrzu dwa ciĂŞÂżkie otoczaki. Pewnie je zaczarowali, bo kamienie wyraÂźnie starajÂą siĂŞ trafiĂŚ w osiÂłkĂłw i zwaliĂŚ ich z mioteÂł...

Dziêki tym zapiskom dowiadujemy siê, ¿e pi³ka, która wyl¹dowa³a w jej kapuœcie, zrobiona by³a ze skóry, tak jak wspó³czesny kafel. Ma³o tego mamy do czynienia z wczesn¹ form¹ bramek, kiedy czytamy, ¿e staraj¹ siê wybiÌ w drzewa, które rosn¹ po obu stronach bagna. Po trzecie pojawiaj¹ siê pierwotne t³uczki.

Nastêpn¹ wzmiankê o grze miotlarskiej, popularnej w Queerditch Marsh, napotykamy dopiero stulecia póŸniej, w liœcie czarodzieja Goodwin'a Kneen'a, który pisa³ do swojego kuzyna, Olafa. Kneen mieszka³ w Yorkshire, co œwiadczy o szybkim rozprzestrzenianiu siê gry na terenie Wysp Brytyjskich. Z listu dowiadujemy siê, ¿e pierwsza nazwa brzmia³a kwidditch, ¿e rozwinê³a siê pozycja '³apacza', ¿e graj¹cy obrywali 'posokami', czyli wspó³czesn¹ form¹ t³uczka oraz, ¿e rozwinê³a siê pozycja pa³karza, poniewa¿ jeden z zawodników nie zd¹¿y³ odpiÌ posoka maczug¹. W liœcie napisane jest, ¿e skórzan¹ pi³k¹ strzela siê w trzy beczu³ki ustawione na wysokich palach. Brakuje jednak podstawowego elementu gry, czyli z³otego znicza, który pojawi³ siê dopiero w po³owie XIII wieku, a dosz³o do tego w bardzo ciekawy sposób.

Od pocz¹tku XII wieku, wœród czarodziei bardzo znane by³y polowania na z³ote znikacze. Zwierzêta te s¹ obecnie pod ochron¹, co jest oczywiœcie przyczyn¹ polowaù, lecz w tamtym okresie znikacze wystêpowa³y na terenie ca³ej pó³nocnej Europy. Ma³e rozmiary znikacza i jego zwinnoœÌ praktycznie uniemo¿liwia³y jego schwytanie, a ten, który tego dokona³, uzyskiwa³ powszechn¹ s³awê. Drogi rozwoju quidditcha i polowania na znikacze zbieg³y siê w 1269 roku, podczas gry, w której bra³ udzia³ sam przewodnicz¹cy Rady Czarodziejów (dzisiejsze MM), Barberus Bragge. Przyniós³ na mecz klatkê ze znikaczem i og³osi³, ¿e ten, kto pierwszy z³apie znikacza otrzyma nagrodê w wysokoœci stu piêÌdziesiêciu galeonów (dzisiaj odpowiada to kwocie miliona galeonów). Dziêki naocznym œwiadkom tej gry wiemy, ¿e w tym okresie nazywan¹ j¹ cuaditch. W momencie, kiedy ptaszek zosta³ wpuszczony na pole gry, wszyscy zapomnieli o swoich pozycjach i pognali prosto na znikacza. Od tego momentu charakter gry zmieni³ siê na dobre. Teraz w czasie ka¿dego meczu wypuszczano znikacza, a jeden gracz z dru¿yny, zwany ³owc¹, mia³ za zadanie go z³apaÌ. ŒmierÌ znikacza koùczy³a grê, a zwyciêska dru¿yna otrzymywa³a dodatkowo sto piêÌdziesi¹t punktów (na pami¹tkê pierwszej wygranej). W tym momencie znikaczy ubywa³o i w po³owie stulecia ptaszek ten zosta³ wziêty pod ochronê. Sta³o siê to powodem rozmyœlania nad nowym przedmiotem, który móg³by zast¹piÌ znikacza.

Za wynalazcĂŞ zÂłotego znicza uwaÂża siĂŞ Bowmana Wrighta z Doliny Godrika. Podczas gdy caÂły Âświat skupiaÂł siĂŞ na poszukiwaniu innego rodzaju ptaka, Bowman, wybitny zaklinacz metali, skupiÂł siĂŞ na stworzeniu piÂłki, ktĂłra w peÂłni naÂśladowaÂłaby i oddawaÂła cechy prawdziwego znikacza.
ZÂłoty snitch (snitch to po Polsku znicz), jak nazwaÂł go wynalazca, byÂł piÂłeczkÂą wielkoÂści orzecha wÂłoskiego i waÂżyÂł dokÂładnie tyle, ile znikacz. Tak narodziÂła siĂŞ gra czarodziejĂłw zwana dzisiaj Quidditchem. W 1398 roku czarodziej Zachariasz Mumps sporzÂądziÂł pierwszy peÂłny opis gry w quidditcha.

W XIV wieku wprowadzono ostateczne zmiany, ktĂłre dotyczyÂły nazw pozycji, wyglÂądu sprzĂŞtu, bramek i boiska.