Nowy poczÂątek 7 - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

[NZ] Nowy poczÂątek

Moja wyobraÂźnia nie zna granic. CzytajÂąc wszystkie czĂŞÂści Harry'ego Pottera czuÂłam, Âże to nie moÂże byĂŚ koniec. 'PrzecieÂż tak siĂŞ nie moÂże skoĂączyĂŚ? Ja tym ÂżyjĂŞ!'

Autor:

Hermiona Justysia

Gatunek: Obyczajowe

Ograniczenie wiekowe: +7

Przeczytano 23084 razy.

Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8].

Nowy poczÂątek 7

Czy Hermiona odnajdzie swoich rodzicĂłw?
Czy wszystko pĂłjdzie po jej myÂśli?

rozdziaÂł 11
SkÂładniki

Hermiona usiadÂła na dywanie.
- Dlaczego tak dÂługo ciĂŞ nie byÂło? - ponowiÂł pytanie rudowÂłosy chÂłopak.
Dziewczyna opowiedziaÂła im, jak na jej sÂłowa zareagowaÂła Ginny.
- Stary, lepiej idÂź do niej i to wyjaÂśnij - powiedziaÂł Ron, ÂśmiejÂąc siĂŞ.
Harry wstaÂł i wyszedÂł z pokoju.

- ZostaliÂśmy sami - uÂśmiechnÂąÂł siĂŞ Ron do swojej dziewczyny. - Trzeba to jakoÂś wykorzystaĂŚ, bo niedÂługo zostanÂą nam tylko listy - kontynuowaÂł.
Hemionie byÂło przykro. WiedziaÂła, Âże czeka ich spora rozÂłÂąka. BĂŞdzie to dla nich prĂłba, czy sÂą dla siebie stworzeni.
- Harry zaraz wrĂłci do pokoju - odezwaÂła siĂŞ. - Jak to bĂŞdzie wyglÂądaÂło... Mamy teraz trochĂŞ inne sprawy na gÂłowie. - Ale gdy zobaczyÂła zawiedzionÂą minĂŞ Rona, dodaÂła. - Wieczorem pogadamy, znajdziemy czas dla siebie, obiecujĂŞ.
- Oby - odpowiedziaÂł krĂłtko.

W tym momencie wrĂłciÂł Harry.
- Jest na mnie zÂła - powiedziaÂł, jeszcze stojÂąc w progu. - Ale chyba wszystko zrozumiaÂła.
ZamknÂąÂł za sobÂą drzwi i usiadÂł obok przyjaciĂłÂł. ChwilĂŞ pĂłÂźniej rudowÂłosy czarodziej wziÂąÂł rĂłÂżdÂżkĂŞ do rĂŞki i powiedziaÂł:
- Muffliato. - To na wszelki wypadek - dodaÂł. - Mama moÂże zrobiĂŚ siĂŞ wÂścibska. Chodzi wszĂŞdzie, jakby jÂą coÂś ugryzÂło.
RzeczywiÂście, od Âśmierci syna pani Weasley zachowywaÂła siĂŞ dziwnie. Jednak w tym momencie byÂła w ogrodzie i zajmowaÂła siĂŞ kwiatami. To jÂą uspokajaÂło.
- Dziwisz siĂŞ? - oburzyÂła siĂŞ Hermiona. - Nagle oznajmiÂłeÂś, Âże nie ukoĂączysz szkoÂły.
- Dobra, dobra - przerwaÂł tĂŞ dyskusjĂŞ Harry. - Chyba mieliÂśmy rozmawiaĂŚ o czymÂś innym.
Hermiona siĂŞgnĂŞÂła po pierwszÂą mapĂŞ.
- OdesÂłaÂłam rodzicĂłw do Australii - zaczĂŞÂła.
Harry wziÂąÂł mapĂŞ z jej rÂąk i rozÂłoÂżyÂł jÂą przed nimi na podÂłodze.
Dziewczyna juÂż kiedyÂś zaznaczyÂła czerwonym mazakiem miejsca, w ktĂłrych mogÂą przebywaĂŚ jej rodzice.
- MyÂślĂŞ, Âże bĂŞdÂą na pĂłÂłnocnym wybrzeÂżu - wskazaÂła na mapie.
Ron w tym momencie spojrzaÂł na Harry'ego.
- Oni ciĂŞ nie poznajÂą... - powiedziaÂł.
Hermiona spochmurniaÂła. WiedziaÂła, Âże chroniÂąc ich, zapÂłaci takÂą cenĂŞ. Aby ÂśmiercioÂżercy ich nie zabili, musiaÂła im wymazaĂŚ caÂłkowicie pamiĂŞĂŚ; stworzyÂła im nowe osobowoÂści, nowe Âżycie.
- Wiem, Âże nie poznajÂą - odezwaÂła siĂŞ, patrzÂąc gdzieÂś w dal przez okno. - MinÂąÂł prawie rok od czasu, kiedy wyjechali.
CiszĂŞ w pokoju przerywaÂło jedynie pohukiwanie ÂŚwistoÂświnki. Harry poprawiÂł sobie okulary i odezwaÂł siĂŞ:
- To jaki masz plan? MĂłwiÂłaÂś, Âże samo zaklĂŞcie nie pomoÂże.
Dziewczyna wziĂŞÂła gÂłĂŞboki oddech i powiedziaÂła:
- SzukaÂłam w paru ksiÂąÂżkach...
- W paru? Tutaj jest chyba z dziesiĂŞĂŚ grubych ksiÂąg - zaÂśmiaÂł siĂŞ Ron.
Hermiona spojrzaÂła na niego groÂźnie i kontynuowaÂła.
- ZnalazÂłam pewien sposĂłb.
PrzewracaÂła strony w ksiÂąÂżce, ktĂłrÂą teraz trzymaÂła na kolanach.
- Jest pewien eliksir, ktĂłry pomoÂże im odzyskaĂŚ pamiĂŞĂŚ.
NakrĂŞcaÂła siĂŞ coraz bardziej, przez co automatycznie zaczynaÂła mĂłwiĂŚ szybciej.
- Jest bardzo trudny. Ale ja mĂłwiÂłam kiedyÂś, Âże Eliksir Wielosokowy jest skomplikowany - przerwaÂła. - Ten zajmie mi mniej czasu, ale te skÂładniki... - westchnĂŞÂła. - Jest ich naprawdĂŞ bardzo duÂżo.
- BĂŞdziesz to waÂżyĂŚ dwa miesiÂące - stwierdziÂł Ron, zerkajÂąc na fragment z ksiĂŞgi.
- Co to za skÂładniki? - zapytaÂł zaciekawiony Harry.
- Ten eliksir nazywa siĂŞ PrzywrĂłĂŚ-WrĂłĂŚ - zaczĂŞÂła. - Do jego wyprodukowania potrzeba duÂżo typowo zielarskich skÂładnikĂłw; jakieÂś roÂśliny, korzenie. Kilku nie wiem nawet, gdzie szukaĂŚ. MuszĂŞ wysÂłaĂŚ sowĂŞ do profesor McGonagall z proÂśbÂą o kilka ksiÂąÂżek z dziaÂłu KsiÂąg Zakazanych.
- PomoÂżemy ci ze wszystkim - przerwaÂł Ron.
Hermiona znowu spojrzaÂła na niego groÂźnie.
- Ronaldzie Weasley, nie przerywaj mi. Nie musisz siĂŞ podlizywaĂŚ.
Harry zaÂśmiaÂł siĂŞ pod nosem.
- A ciebie to bawi? - zwrĂłciÂła siĂŞ bezpoÂśrednio do przyjaciela.
- Tu sÂą zioÂła i grzyby, ktĂłre spokojnie moÂżna znaleÂźĂŚ w Âśrodkowej i poÂłudniowej Europie - powiedziaÂł Harry.
Dziewczyna tym razem nic nie odpowiedziaÂła.
OdetchnĂŞÂła i kontynuowaÂła wymienianie skÂładnikĂłw eliksiru.
- Trzeba bĂŞdzie zerwaĂŚ ÂświeÂże zioÂła saalskie i zebraĂŚ grzyby, ktĂłre rosnÂą w poÂłudniowych WÂłoszech. Niestety nie wiem dokÂładnie, jak one wyglÂądajÂą. - Gdy zobaczyÂła pytajÂącÂą minĂŞ Harryr'ego, dodaÂła. - WyczytaÂłam, Âże tylko tam rosnÂą. Od Âśredniowiecza to rzadka roÂślina, nic na to nie poradzimy. I tak bĂŞdzie nam trudno jÂą odszukaĂŚ - westchnĂŞÂła. - Jeszcze trzeba bĂŞdzie znaleÂźĂŚ kwiat tatrzaĂąski.
- To sÂą tylko dwa skÂładniki? - zapytaÂł Harry.
- Reszta skÂładnikĂłw jest na terenie Anglii albo Szkocji - wyjaÂśniÂła. - Harry, podaj mi piĂłro i pergamin. Od razu napiszĂŞ list w sprawie ksiÂąÂżek - wytÂłumaczyÂła.
- Kiedy zaczynamy? - zapytaÂł nieÂśmiaÂło Ron, bo tym razem nie chciaÂł znowu przerywaĂŚ.
- Zaczniemy waÂżyĂŚ w drugim tygodniu po peÂłni ksiĂŞÂżyca - odpowiedziaÂła i zaczĂŞÂła pisaĂŚ.

Pani dyrektor profesor Minerwa McGonagall,
ProszĂŞ o zezwolenie na poÂżyczenie ksiÂąÂżek
z dziaÂłu KsiÂąg Zakazanych ze SzkoÂły Magii
i Czarodziejstwa Hogwart.

*Eliksiry i ich zaginione skÂładniki
*ÂŚredniowieczne eliksiry i co dalej
*Merlin jako mistrz eliksirĂłw

Hermiona Granger

Po napisaniu przeczytaÂła na gÂłos.
- JuÂż dajĂŞ ÂŚwistoÂświnkĂŞ - zaproponowaÂł Ron, po czym podszedÂł do starej szafy, na ktĂłrej staÂła klatka z sĂłwkÂą. ZwierzĂŞ chyba wyczuÂło, Âże bĂŞdzie miaÂło misjĂŞ. PrzejĂŞte pogwizdywaÂło bardzo gÂłoÂśno.
Dziewczyna przypiĂŞÂła list do nĂłÂżki, a sĂłwka pieszczotliwie dziabnĂŞÂła Rona w palec i peÂłna zapaÂłu wyleciaÂła przez otwarte okno.
- Na poczÂątku przyszÂłego tygodnia wyruszymy do WÂłoch. Twoja mama nie bĂŞdzie miaÂła za zÂłe, Âże teÂż jedziesz? - zapytaÂła swojego chÂłopaka.
- I tak siĂŞ do mnie nie odzywa - odpowiedziaÂł.
Wszyscy troje rozeÂśmiali siĂŞ. W tym momencie otworzyÂły siĂŞ drzwi do pokoju.

Komentarze

Angelina Johnson dnia 26.03.2014 21:53

Denerwuje mnie, Âże nie zastosowaÂłaÂś siĂŞ do naszych rad ;> ZnĂłw sÂą prawie same dialogi. Nawet bez czytania patrzÂąc na tekst, to co drugi wers zaczyna siĂŞ od myÂślnika. To naprawdĂŞ bardzo przeszkadza siĂŞ wczuĂŚ. W tym momencie ja to czytam jak jakÂąÂś notkĂŞ i w 10 min zapomnĂŞ o niemal wszystkim. Musisz nad tym popracowaĂŚ, serio.

Co do treÂści, to jestem zachwycona podrĂłÂżÂą do Australii! Wiem, Âże pewnie jeszcze X czĂŞÂści do tego, ale uwielbiam ten kraj i jestem ciekawa jak go OPISZESZ (a tylko sprĂłbuj nie opisaĂŚ!).

Alette dnia 26.03.2014 21:57

Nie podobaÂł mi siĂŞ poczÂątek. WÂłaÂśnie tutaj przejawia siĂŞ twoja niechĂŞĂŚ do opisywania emocji. Sama zobacz - Hermiona mĂłwi im, Âże Ginny siĂŞ na niÂą wÂściekÂła. Harry wychodzi, a Ron romantycznie - zostaliÂśmy sami. A gdzie jakaÂś mina Pottera, kiedy opuszczaÂł pomieszczenie? JakieÂś przyczyny takiej reakcji albo zdziwienie Hermiony na brak przyczyn czy teÂż zastanowienie nad przyczynami. ZamiotÂłaÂś trochĂŞ ten spĂłr pod dywan, a szkoda, bo miaÂł spory potencjaÂł.
Sama akcja z odszukaniem rodzicĂłw Hermiony fajna, no i ciekawe kto to wlazÂł im do pokoju.

Dlatego moim zdaniem ta czĂŞÂśĂŚ jest sporo sÂłabsza od poprzedniej. Skup siĂŞ na tych opisach, bo to waÂżne. Pozwala zrozumieĂŚ, co siĂŞ dzieje. Ty wiesz, co czuli twoi bohaterowie, ale my nie. PozwĂłl nam teÂż to poczuĂŚ.

Penelope dnia 26.03.2014 22:04

Zgadzam siĂŞ z poprzedniczkami, zero uczuĂŚ, opisĂłw jest jeszcze mniej, niÂż w poprzednich czĂŞÂściach. Fajnie bo akcja ruszyÂła do przodu, coÂś siĂŞ dzieje, jest jakiÂś plan, ale reszta leÂży. Strasznie lubiĂŞ Twoje ff, ale ta czĂŞÂśĂŚ trochĂŞ mnie zawiodÂła.

TenKtoregoNickuPisacNieMozna dnia 26.03.2014 23:13

Zdecydowanie za duÂżo dialogu, a za maÂło opisu. A moÂże to tylko moje takowe odczucie? Strasznie szybko przez to przeleciaÂłem i do teraz nie wiem co o tym myÂśleĂŚ. ĂwiczyĂŚ, ĂŚwiczyĂŚ i jeszcze raz ĂŚwiczyĂŚ.

_raven_ dnia 27.03.2014 00:07

Od Âśredniowiecza to rzadka roÂślina, nic na to nie poradzimy.

Nie wiem, czy dokÂładnie o to Ci chodziÂło, ale brzmi, jakbyÂś o grzybach napisaÂła, Âże sÂą rzadkÂą roÂślinÂą. a grzyby to nie roÂśliny.

Eliksir siĂŞ warzy, a nie waÂży.

No i znowu to samo - dialogi, dialogi i jeszcze raz dialogi? A gdzie opisy?! MoÂże zamiast ff w formie opowiadania, zacznij pisaĂŚ sztuki teatralne?

Wiesz co, w ogĂłle to nie podoba mi siĂŞ strasznie, Âże prosisz o komentarze, ktoÂś siĂŞ wysila i pisze, co powinnaÂś poprawiĂŚ, co jest nie tak, co mu siĂŞ nie podoba, a Ty to wszystko zlewasz. JeÂśli chcesz siĂŞ czegoÂś nauczyĂŚ, to korzystaj z dobrych rad. A jeÂżeli masz je w gÂłĂŞbokim powaÂżaniu, to nie proÂś o komentarze, szkoda Twoich i naszych nerwĂłw.

Smierciojadek dnia 27.03.2014 12:00

TytuÂł tej czĂŞÂści interesujÂący, zaczĂŞcie szykowania siĂŞ na poszukiwanie rodzicĂłw - rĂłwnieÂż. Ale niestety po przeczytaniu jestem rozczarowana. Masz pomysÂł, ale niestety gdzieÂś Ci ucieka realnoÂśĂŚ tego opowiadania; wszystko jest doÂśĂŚ sztywne, schematyczne, pozbawione emocji. ObroniĂŞ CiĂŞ, bo wiem, Âże nie mogÂłaÂś siĂŞ zastosowaĂŚ do rad, ktĂłre pojawiÂły siĂŞ pod poprzedniÂą czĂŞÂściÂą, bo rozdziaÂły wysÂłaÂłaÂś od razu po sobie. Ale juÂż wiesz, jak podejÂśĂŚ do dwunastego z kolei tekstu. I mam nadziejĂŞ, Âże faktycznie siĂŞ za to zabierzesz, bo wszyscy trzymajÂą za Ciebie kciuki. Powodzenia.

Czarna Wdowa dnia 27.03.2014 20:13

Ciekawa czĂŞÂśĂŚ. Faktycznie trochĂŞ maÂło opisĂłw...
Mam nadziejĂŞ, Âże tak szybko to oni nie znajdÂą rodzicĂłw Hermiony no wiesz Âżeby byÂło ciekawiej...
Strasznie szybko siĂŞ czytaÂło co jest duÂżym plusem...
Czekam na nastĂŞpne.
A i jeszcze jedno strasznie mi siĂŞ nie podoba to, Âże nie opisujesz emocji...

Barlom dnia 29.11.2014 19:24

Mam bardzo mieszane uczucia. CieszĂŞ siĂŞ, Âże akcja siĂŞ rozwija, dowiadujemy siĂŞ co nas czeka. Niestety, podepnĂŞ siĂŞ pod poprzednie komentarze. ZnĂłw byÂło zdecydowanie zbyt maÂło opisĂłw, a te co siĂŞ juÂż pojawiÂły byÂły bardzo okrojone i zdawkowe. Sam poczÂątek tego rozdziaÂłu byÂł chyba najbardziej pod tym wzglĂŞdem niedopracowany. KrĂłtkie zdanie mĂłwiÂące nam Âże Harry wyszedÂł, a po chwili znĂłw rĂłwnie krĂłtkie zdanie oznajmiajÂące, Âże chÂłopiec z bliznÂą wrĂłciÂł.... MoÂżna byÂło tu opisaĂŚ wiele rĂłÂżnych rzeczy, choĂŚby rĂłÂżnicĂŞ w tym co rysowaÂło siĂŞ na twarzy Harry'ego, kiedy wrĂłciÂł od Ginny.

Historia mocno mnie jednak wciÂągnĂŞÂła i czy planujesz zabraĂŚ nas do Polski?

FabuÂła jest zdecydowanie najwiĂŞkszym plusem tego opowiadania. Nad wykonaniem musisz popracowaĂŚ, bo w dwĂłch poprzednich czĂŞÂściach byÂło juÂż naprawdĂŞ dobrze.

Christina dnia 09.12.2014 19:28

Okey, ta czĂŞÂśĂŚ jest odpowiedziÂą na moje pytanie pod poprzedniÂą czĂŞÂściÂą. Ciesze siĂŞ, ze wreszcie zaczyna siĂŞ coÂś dziaĂŚ, coÂś przez co bĂŞdÂą musieli wyjÂśĂŚ z Nory.
Zawsze ciekawiÂło mnie jak Hermiona znalazÂła rodzicĂłw, wiec chĂŞtnie poczytam co tam dla nas przygotowaÂłaÂś.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	0%	[0 głosów]
Powyżej oczekiwań	67%	[2 głosy]
Zadowalający	33%	[1 głos]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie