- Fuer, sprawdź, czy w Kiblu nie ma jakiś dziwnych ludzi - wyszeptał Akkarin, kiedy znaleźli się przed pomieszczeniem.
- Twoją futrzastą gębę widzieli już chyba wszyscy w tej szkole - odparła dziewczyna, ale spełniła prośbę kolegi. - Spoko, na twoje szczęście nie ma nikogo, oprócz Alette.
- Świetnie, ona na pewno naprawi twoją buźkę, Ab - powiedziała dziarsko Ulka i weszła do środka.

Kibel bardzo rzadko był tak spokojnym miejscem, ale widocznie szczęście im sprzyjało. Na parapecie jednego z okien siedziała Puchonka, o której Fuer wiedziała tylko tyle, że dobrze zna się z Ulką i uwielbia Opiekę Nad Magicznymi Stworzeniami.
- No nie, czy wy też macie do mnie jakąś sprawę? - jęknęła Alette na ich widok.
- Tak, przychodzimy z małym, futerkowym problemem - powiedziała Fuerte, a zza jej pleców wyłoniła się twarz Akkarina.
Ulka spojrzała błagalnym wzrokiem na koleżankę z domu i po chwili zmarszczyła brwi.
- Wiesz, jesteś mi coś winna za ten dzisiejszy żart. No, pomóż koledze!

Po chwili do Kibla wpadł Seferyn, mamrocząc coś pod nosem i próbując wydostać się ze swoich chyba nieco zbyt ekstrawaganckich szat.
- Nie chcę was martwić, ale chyba ktoś nas śledzi - powiedział zdyszany, a Alette opuściła różdżkę wymierzoną w twarz Abhorsena.