Hm, no to chyba zależy od kilku czynników. Trudno jest w sumie zachować jakiś jeden pomysł, kiedy pisze się częściami i to w dodatku nie jakoś szczególnie regularnie. Ja osobiście często mam jakiś pomysł, po napisaniu kawałka opowiadania, ale kiedy siadam do tego tydzień później, to wcale mi się on taki rewelacyjny nie wydaje. Albo po prostu nie umiem ubrać w słowa tego, co sobie wcześniej wymyśliłam. Wiadomo, że zawsze przydałoby się zrobić sobie jakiś, nazwijmy to, konspekt, którego powinniśmy się w mniejszym czy większym stopniu trzymać, ale nie zawsze się to udaje. Chociaż, być może, taka dyscyplina w pisaniu przychodzi z czasem i wprawą, kiedy potrafimy uporządkować jakoś swoje myśli i jeden pomysł nie wypiera drugiego.

No i jeżeli ktoś pracuje nad jakimś większym projektem, dajmy na to nad książką nawet, to improwizacja może mu wyjść na dobre. Bo później i tak musi (a przynajmniej powinien) wszystko jeszcze raz sprawdzić, zweryfikować, czy faktycznie całość się ze sobą komponuje i tak dalej.

W każdym razie faktycznie, to pisanie bez większego i głębszego pomysłu często powoduje, że autor zniechęca się do pisania tego konkretnego opowiadania i po prostu je przerywa. Bo ma tyle różnych pomysłów, na które brak weny albo nie wie, który wybrać, że woli porzucić pracę i zacząć coś nowego. Tyle, że wtedy kółko się zamyka.

Jeżeli chodzi o jakieś moje rady dotyczące pisania, chociaż za eksperta się nie uważam, to zawsze wydaje mi się, że po napisaniu czegokolwiek warto to odstawić na jakiś czas. Czasami wystarczy kilka godzin, czasami dni. Po ponownym przeczytaniu wyłapuje się nie tylko jakieś językowe niedociągnięcia, ale może się okazać, że chcemy jednak historię poprowadzić w innym kierunku, zmienić jakiś szczegół, albo istotną kwestię czy postać, które towarzyszą wydarzeniu. Osobiście szlag mnie trafia, jak czytam niedopracowane, dodawane na szybko prace, bo to po pierwsze oznacza dla mnie, że autor średnio szanuje czytelnika wrzucając coś "na odwal się" a po drugie dużo tej pracy ujmuje, jak cudownie nie byłaby napisana.

Co do mojej przygody z pisaniem (o ile ktokolwiek dotarł do tego momentu posta...), to zaczęła się już w podstawówce. Bardzo długo pisałam różne opowiadania i tak dalej. Przez pięć lat prowadziłam bloga, gdzie na samym początku opisywałam oczywiście jakieś pierdoły, dotyczące tego jak spędziłam dzień i tak dalej, ale z czasem to się przekształciło w pisanie poważniejszych tekstów. Do trzeciej klasy liceum pisałam mnóstwo felietonów, bo okazało się, że to mi wychodzi najlepiej ze wszystkich form, ale jakoś straciłam zainteresowanie. A trzeba przyznać, że kiedyś wiązałam przyszłość z pisaniem: chciałam być dziennikarką i oczywiście wydać jakąś książkę. Może to drugie kiedyś jeszcze zrealizuję, ale szczerze mówiąc, nie mam pojęcia o czym miałaby ta książka być. Teraz czasami piszę sobie coś dla przyjemności, ale jestem strasznie niezdyscyplinowana i to jest chyba największy problem.