Nie przechodzi on okresu buntu, to znaczy nie kwestionuje światopoglądu rodziców, co jest normalne w okresie dorastania. W naszym świeci dobrym przykładem jest jak nastolatek, którego rodzice są religijni, zaczyna interesować się ateizmem.

Alette napisał(a):
Nie każdy nastolatek kwestionuje światopogląd rodziców, wszystko zależy od jego osobowości i otoczenia, w którym się rozwija. A Draco miał miałki charakter, co przecież jest standardowe w naszym świecie. Ponad to funkcjonował u Slytherinie, gdzie każdy mu mówił, że jego wizja świata jest fantastyczna i jedyna słuszna. Dlatego nie uważam, żeby JKR jakoś tutaj zawaliła sprawę.

Hmm, w sumie nawet mogłoby tak być, gdyby ten jego brak zmiany był w opozycji do czegoś. Problem w tym, że ani o głównym bohaterze, ani o Ronie, ani o Hermionie, też nie można powiedzieć, żeby jakoś szczególnie dorośli mentalnie, więc wygląda na to, że Rowiling nie bardzo umiała taką postać napisać, a nie, że taki był plan.

Jak dla mnie to ten parring jest głupi jak i reszta parringów ze wszystkiego...

Alette napisał(a):
Nie będę w tej kwestii się szczególnie spierać, bo tak jak dla mnie Harry przeszedł jakąś formę emocjonalnej przemiany, tak reszta faktycznie przez 7 lat niezbyt się zmieniła. Przyznam, że nigdy mi to szczególnie nie przeszkadzało i nie wiem, dlaczego miałoby to świadczyć na niekorzyść tego czy innego parringu. W każdym razie to nie działa na zasadzie - gdyby Draco przeszedł rozwój, to by do Hermiony pasował, bo równie dobrze można napisać "Gdyby Draco był zupełnie inną osobą to by pasował do Hermiony, a nawet do każdej innej postaci w książce".