Biblioteka Narodowa kolejny raz zaprezentowała raport czytelnictwa w naszym kraju. Można się z nim zapoznać tutaj.

Z badań wynika, że w 2015 roku jedynie 37% Polaków przeczytało co najmniej jedną książkę. Jest to najniższy wskaźnik od lat. W zestawieniu za rok 2014 wskazano, że liczba ta wynosiła 41,5%.

Jak uważacie, co jest powodem tak niskiego poziomu czytelnictwa w naszym kraju? Czy wskazywanie wysokich cen książek to trafny argument, czy wymówka? A może przyczyną jest brak czasu?

Zapraszam do dyskusji!

Ludzie, serio, wstawiłam link i tam jest napisane, jak zbierali dane .

Mnie to ogólnie przeraża. Zdaję sobie sprawę, że ten raport być może nie jest zupełnie miarodajny, ale tak czy siak - wcale nie jest dobrze.

Moim zdaniem ogólnie wszystko sprowadza się do lenistwa. W pierwszej kolejności lenistwo przejawia się tym, że ludziom nie chce się wysilać intelektualnie. Bo nie ukrywajmy, nawet jeśli ktoś nie czyta książek nagrodzonych Pulitzerem, to i tak w przeczytanie musi włożyć więcej wysiłku niż w obejrzenie "Małych gigantów".
Dalej, jak ktoś jest leniwy, to znajdzie milion wymówek: a to, że książki są za drogie - chociaż wcale nie trzeba kupować ich w Empiku, tylko kliknąć kilka razy myszką w necie i znaleźć tańszą księgarnię. Albo, że biblioteka za daleko/za blisko, albo, że się zniechęcił w szkole przez lektury, więc nie czyta. Bo przecież po co sięgnąć po książkę z tematyki, która nas interesuje.
Kolejna rzecz jest taka, że leniwi są też sami rodzice, którzy po prostu dzieciom nie czytają. Wiadomo, że to nie gwarantuje sukcesu w zaszczepieniu miłości do książek, ale szalenie zwiększa szanse. Później jest lament, że dzieciak nie może przeczytać "Psa, który jeździł koleją", a to przecież takie krótkie i bezbolesne. Nam się wydaje, że dzieci mało chłoną z zachowań dorosłych, a tu jednak guzik prawda. Bo jakbym widziała, że moja mama nie czyta, a mimo to zmusza mnie do czytania książek, to bym pokazała figę z makiem.

Tu też nie chodzi o bicie jakichkolwiek rekordów, no ale moim zdaniem, to zwyczajnie smutne, że ponad połowa Polaków nie jest w stanie przeczytać chociaż jednej książki.
Wybór jest naprawdę ogromny i każdy znajdzie coś dla siebie. To, że się reklamuje określone nazwiska, to chyba normalne i zawsze tak było. Ale tu znowu odzywa się zwyczajny leń: mało komu chce się szukać, jeśli nie ma podane na tacy. Sama wiem po sobie, że zazwyczaj czytałam książki, które były w jakiś tam sposób popularne albo zwyczajnie bardziej widoczne na sklepowych półkach. Ale w pewnym momencie postanowiłam, że chciałabym zacząć czytać coś innego poza kryminałami i Kingiem. I czytam. I znalezienie innych książek nie sprawiło mi wielkiego wysiłku, ani nie zajęło dużo czasu.

Także już abstrahując nawet od konkretnej liczby, mnie to trochę przeraża. W ogóle cisną mi się w tym momencie jakieś odniesienia do tego, w jakim jesteśmy miejscu jako kraj i kogo sobie wybraliśmy do rządzenia, ale to nie ten temat. Chociaż nie da się ukryć, że czytanie jakiś, może nawet spory, wpływ na to, jakich wyborów dokonujemy w życiu, czy to osobistym czy publicznym.

Moim zdaniem właśnie książka stanowi jakiś wysiłek intelektualny. Nie twierdzę, że nie wiadomo jaki, ale mimo wszystko trudniej się skupić na czytaniu niż na obejrzeniu programu w telewizji. I też o to mi chodzi - ludzie szukają jakiejś płytkiej rozrywki, a wydaje mi się, że nawet mało lotna książka rozwija wyobraźnię. Nie chodzi przecież wcale o czytanie wielkich dzieł. Natomiast nie wiem, czy ktoś by mnie przekonał, że obejrzenie odcinka "Mam talent" zamiast przeczytania choćby i jakiegoś harlequina daje człowiekowi więcej. No i też nie chodzi o to, żeby zabraniać ludziom oglądania głupot - po prostu można połączyć oglądanie głupot z czytaniem.



Nie wiem, czy łatwo, czy nie. No i też nie sądzę, że mieli więcej czasu kiedyś, bo moi dziadkowie, czy mama pracowali całymi dniami, a książki czytali. Babcia miała trójkę dzieci na wychowaniu, mama mnie i czas się znajdował. Zwłaszcza, że można to odwrócić i powiedzieć, że przecież na oglądanie telewizji ludzie zawsze znajdą masę czasu. A książki nie są rozrywką dla wielkich intelektualistów, więc równie dobrze można czytać, zamiast oglądać "Barwy szczęścia".

Może ja po prostu tego nie rozumiem, bo książki naprawdę mają masę zalet. Marudzimy wiecznie, że ludzie są przyklejeni do telewizora, że nie potrafią samodzielnie myśleć, bo chłoną wszystko to, co leci z mediów. A czytanie naprawdę rozwija, pobudza mózg do myślenia albo chociaż do wyobrażenia sobie sceny opisanej w książce. W dzisiejszych czasach to chyba dość pożądane ćwiczenie dla mózgu, ale może tylko mnie się tak wydaje.



No ja się zgadzam, ale w tym roku na przykład dochodzi do sytuacji, w której ojciec Rydzyk dostaje kilkadziesiąt milionów na swoją telewizję i szkołę, a obcina się dotacje na promocję czytelnictwa. Na przykład taki Big Book Festival - jedyny tego typu festiwal w Polsce, na skalę międzynarodową nie dostał dotacji (znowu). A oprócz możliwości poznania nowych, świetnych książek uczestnicy mogli poznać spotkać pisarzy z całego świata; zarówno tych z kręgu literatury popularnej, jak i noblistkę Swietłanę Aleksijewicz.
Festiwal odbywa się od 2013 roku i tylko RAZ dostał dotację od Ministerstwa Kultury. A wydaje mi się, że oprócz lokalnych festiwali, które dotacje dostają i bardzo słusznie - wydarzenia na większą skalę też powinny być wspierane, bo to jest reklama także dla kraju. O międzynarodowym festiwalu usłyszy nawet w samej Polsce cała masa osób, jak można w ogóle nie wykorzystywać takich szans?

No i jeszcze dla porównania: Rydzyk dostał ponad 20 milionów, a na promocję czytelnictwa w 2016 roku było do podziału między wszystkie zainteresowane podmioty 5 milionów złotych. To jest kosmos. Przy czym zaznaczam, że za poprzednich rządów wcale nie było lepiej.