culture.pl

Obchodzimy dzisiaj setną rocznicę odzyskania niepodległości. Przez ostatnie sto lat nasz kraj został ciężko doświadczony przez wojnę i komunizm, o czym bez wątpienia należy pamiętać. Chciałabym jednak Was zapytać o coś innego, jako że jesteśmy pokoleniem w dużej mierze urodzonym już po 1989 roku, a przynajmniej raczej nie pamiętającym poprzedniego ustroju.

Mianowicie, czym dla Was jest wolna Polska? Co dla Was, jako dla młodego pokolenia, urodzonego w całkowicie wolnym, niepodległym kraju, jest ważne? O co powinniśmy dbać, na co powinniśmy zwrócić uwagę na kolejne sto lat, żeby w naszym kraju żyło się lepiej? Pochwalcie się też, jak świętujecie tę piękną rocznicę. Zapraszam do dyskusji!

Moim zdaniem, powinniśmy jako naród bardziej patrzeć w przyszłość i patrzeć w nią z większym optymizmem. Nie szukać sobie wrogów w każdym, kto jest inny, bo mam wrażenie, że trochę mamy do tego tendencję. Zrozumiałą, jeśli patrzeć z punktu widzenia pokoleń naszych dziadków, ale z perspektywy dzisiejszego świata - nie do końca chyba słuszną.

Wolność też rozumiem podobnie, jak Paula; w otwartości na drugiego człowieka, w w dawaniu swobody ludziom, żeby mogli być w pełni sobą. Być może nieco paradoksalnie, nie jest dla mnie wolnością chęć wypowiadania się na każdy temat i traktowania tego jako usprawiedliwienie dla obrażania i tłamszenia innych. Chciałabym, żebyśmy byli dla siebie bardziej życzliwi, bardziej wyrozumiali, żebyśmy nie byli tak podzielonym narodem. Tendencja do podziałów jest ogólnoświatowa, ale Polacy często robią na przekór, więc może byśmy się skrzyknęli w takiej słusznej sprawie życzliwości : D.

I w ogóle, żebyśmy zwracali uwagę na środowisko, w którym żyjemy, bardziej o nie dbali, każdy w jakiś prosty, niewymagający sposób może się do tego przyczynić. Bo może się okazać, że za sto lat nie będzie już gdzie świętować kolejnej rocznicy.

Nie będę dzisiaj maszerować, ale wspomnę tych, którzy walczyli za to, żeby Polska była wolnym krajem.

Nie do końca się zgadzam z tym, że to nie jest dzień na rozmawianie także o negatywnych aspektach. Jasne, że na co dzień głównie narzekamy na to, co dzieje się w kraju, ale z drugiej strony, kiedy wyciągać wnioski, jak nie w takie dni jak dzisiaj?

Odnosząc się do tego, co wyżej - nie czuję się aż tak związana z Polską, jak to opisuje gordian, ale też znowu nie mam takiej alergii jak Sara, chociaż w liceum bardzo chciałam stąd wyjechać. Pewnie, gdyby poczytać moje posty z tamtego okresu, to niewiele różniłyby się od tego, co napisała Sara. Jestem chyba gdzieś pomiędzy, może nawet więcej rzeczy mnie denerwuje niż mi się podoba, ale nie jestem od jakiegoś czasu na etapie wyjazdu. Poza tym, ja się po prostu nie za bardzo przywiązuje do miejsca, mam rodzinę poza Polską, więc w razie co, jest gdzie uciekać d;.

Cieszę się, że się coraz bardziej rozwijamy jako kraj, pod względem technologicznym, infrastrukturalnym, takim czysto wizualnym. Zaczynamy być też coraz bardziej popularnym kierunkiem dla obcokrajowców, nawet pod kątem czysto turystycznym. Widzi się nas na świecie, nie tylko przez pryzmat tych złych rzeczy, ale i przez przyrodę, architekturę, fajne miejsce na otwieranie nowych biznesów, tworzenie miejsc pracy. Gdyby za tym wszystkim nie szło takie ciągłe cofanie się światopoglądowo, to naprawdę byłoby już prawie idealnie.