Pamiętam, jak czytałam "Czarę Ognia" jako mała dziewczynka i za Chiny Ludowe nie mogłam zrozumieć zachowania Rona i Harry'ego. Dla mnie reakcja Hermiony była naturalna i zupełnie normalna, a byłam młodsza niż ona w tej części, kiedy ją czytałam.

Dlatego zawsze mnie dziwi dyskusja na temat W.E.S.Z. i te argumenty o uszczęśliwianiu ludzi na siłę. Niewolnictwo nigdy nie jest dobre. Nawet wtedy, kiedy ktoś mówi, że się do tego przyzwyczaił i lepiej nic nie zmieniać. Hermiona walczyła o dobro skrzatów tak jak umiała i moim zdaniem jej metody wcale nie były jakieś mega radykalne.

A wracając do Rona i Harry'ego to mnie w tym temacie doprowadzali do szału. Ron po prostu był wygodnicki i żarłoczny i podobało mu się, że ktoś mu wszystko podaje pod nosek, bo tak samo miał podawane w domu. Więc u niego wygoda wygrywała z troską o skrzaty i ich wyzyskiwanie. Harry z kolei w ogóle miał to w dupie, bo nie chciał się kłócić ani z Ronem, ani z Hermioną, co w ogóle uważam za durną postawę. Ale Harry jednego skrzata uwolnił, więc to miałoby niby usprawiedliwiać jego wywalone podejście w temacie.

Nie wiem czy tu chodzi o obrażanie, po prostu warto wyrazić sprzeciw. Jasne, że nie wszystkimi metodami da się rozwiązać problem i jasne, że to się nie stanie od razu. Dlatego przyznam, że trochę żałuję, że Rowling nie pociągnęła tego wątku dalej. Choćby w licznych wywiadach, których udziela na każdy temat i w których ujawnia jakieś pierdoły na temat trzecioplanowych postaci, które nikogo nie obchodzą. Może warto było wymyślić, że Hermiona jednak działała na rzecz wyzwolenia skrzatów, że coś zdziałała. To by chyba było bardziej interesujące niż wymyślanie jakichś bzdur i Przeklętego Dziecka .