No tak, tylko sama idea sobie tam nie wędruje. Jeżeli ktoś chce coś organizować, to niech zadba o bezpieczeństwo na takim marszu. Dziwnym trafem, co roku 11 listopada słyszy się o zadymach, rzucaniu kamieniami, paleniu samochodów, tęcz i tak dalej. Na Manifach baby robią zadymy na pół miasta? Jasne, można sobie tłumaczyć to tym, że manifestacje feministek nie cieszą się jakąś ogromną popularnością, to i zamieszek nie ma. Ale sorry, jeżeli w Marszu Niepodległości biorą udział także rodziny, a więc i dzieci, a obok idzie jakiś kretyn, który skacze do policji albo pali cokolwiek i zwyczajnie niszczy stolicę, to to nie jest bezpieczny marsz. Mnie do poglądów ONR czy NOP daleko, ale niech sobie maszerują, proszę bardzo. Dopóki jakaś część (w porównaniu z ogólną liczbą może nie większość) to po prostu zwykła hołota, która demoluje stolicę swojego ukochanego (rzekomo) kraju, to dla mnie takie marsze nie powinny mieć miejsca.

Może komuś imponuje "miłość do ojczyzny", która daje podstawę do wywalenia wszystkich, którzy się nie zgadzają ze światopoglądem narodowców (nawet jeśli organizatorzy marszu do przemocy się nie uciekają, to hołota się z nimi utożsamia). Najlepiej wykopać każdą inność, która nawet państwu nie zagraża, a wszystko to w imię "patriotyzmu". Bo ci, których tęcza jest symbolem, przecież patriotami być nie mogą, bo nie pasują do schematu.

Nie wiem w sumie, czy ktoś tutaj napisał, że wszyscy, którzy biorą udział w marszu są zacofani, albo że mają nierówno pod sufitem, czy coś w tym rodzaju. Mnie w każdym razie chodziło o zadymiarzy, którzy pod płaszczykiem patriotyzmu, wyrażają swoją dezaprobatę nad stanem państwa robiąc burdy, paląc samochody, instalacje i po prostu waląc się po mordach. I podtrzymuję swoje zdanie, że marsz nie jest przedsięwzięciem do końca bezpiecznym, skoro co roku pojawiają się dość poważne incydenty w wykonaniu tych pseudo-patriotów. Policja nie potrafi nad tym zapanować, a podejrzewam, że są rodziny, które pod wpływem doświadczeń z ostatnich lat po prostu rezygnują z wzięcia udziału w marszu. Bo nie wiedzą, czy faktycznie przejdą całą drogę bezpiecznie, świętując niepodległość, czy dostaną czymś w łeb od nawiedzonego fanatyka. Niech sobie każdy maszeruje, czy świętuje jak mu się podoba, dopóki nie naraża na niebezpieczeństwo innych i zwyczajnie nie niszczy miasta. Bo naprawdę, co tęcza ma wspólnego z niepodległością? Czy w imię wolności trzeba palić samochody stacji telewizyjnych? Nawet, jeżeli nie podoba nam się to, co głosi?

Temat właściwie powinien zmienić nazwę, ale skoro co roku dyskusja na temat Marszu Niepodległości toczy się tutaj, to nie będę jej już przenosić.

Media donoszą, że tegoroczny marsz był wyjątkowo spokojny i zanotowano tylko jeden poważny incydent. Pod pojęciem "spokojny" rozumie się brak poważnych burd, czyli po prostu nikt nie dostał po gębie i nie płonęły wozy TVN.
Z drugiej jednak strony w sieci już krąży video z transmisji Polsatu, gdzie grupa uczestników marszu wykrzykuje do kamery "jebać TVN, jebać Żydów, jebać Donalda". Także jasne, można uznać, że marsz ogólnie był spokojniejszy, ale retoryka jak widać wciąż ta sama.
Co sądzicie na temat marszu? Czy chcielibyście świętować rocznicę odzyskania niepodległości w takiej manifestacji?

Ja się zastanawiam tylko, jak skończyłoby się zorganizowanie czegoś na własną rękę. Jak wyglądałoby przejście obok siebie (no, nie tak może obok) dwóch ugrupowań o innym pojęciu patriotyzmu. Bo ja siebie na Marszu Niepodległości nie widzę. Organizatorzy i uczestnicy wyrysowali sobie obraz prawdziwego patrioty, w który się nie wpisuję ani ja, ani podejrzewam, spora część społeczeństwa. Wydaje mi się, że w świętowaniu rocznic nie chodzi o dowalanie wszystkim możliwym grupom społecznym czy etnicznym, tylko radość z tego, że faktycznie jesteśmy wolni, że zaborcy nie dyszą nam nad głowami.
Zresztą, mowa nienawiści, to nadal jest agresja. I ja rozumiem, że są tam być może ludzie, którzy nie wykrzykują tych wszystkich okropieństw, tylko idą, bo czują, że tak według nich będzie odpowiednio. A ja nie chcę w czymś takim uczestniczyć, zwłaszcza w narodowe święto.
I jeszcze raz, jasne, każdy z nas może wyjść z inicjatywą zorganizowania podobnego marszu, w jakimkolwiek mieście, ale mnie po prostu zastanawia, czy ludzie o innych niż radykalnie prawicowe poglądy mają w ogóle czego szukać na takich marszach. 11 listopada właściwie wszyscy powinniśmy być razem, jednoczyć się, cieszyć, a moim zdaniem, marsz dzieli społeczeństwo. Dzieli nawet tych, którzy zostają w domach, nie mieszkają w Warszawie. I to jest okropnie smutne.

No ja się zastanawiam, czy to faktycznie jest mała grupa. To znaczy, nawet nie chodzi o tych, którzy robią burdy i rzucają mięsem na prawo i lewo. Społeczeństwo nam się radykalizuje, ale nie każdy ma ochotę iść ramię w ramie z kimś, kto przyszedł na marsz manifestować swoją nienawiść do wszystkiego co obce albo zbyt mało polskie. Nie wiem właściwie, jak się wyrazić, haha. Chodzi mi głównie o to, o czym piszesz, że właśnie wolałabym nawet iść i śpiewać patriotyczne pieśni, trzymać flagę, zamiast transparentów "Polska dla Polaków", "Polska narodowa", "Wolę kotleta od Mahometa" i tak dalej. Bo po prostu dla mnie nie o to w tym święcie chodzi i mnie wszelka mowa nienawiści i agresja zwyczajnie odrzuca. A z drugiej strony myślę sobie, że byłabym w stanie usiąść z narodowcami w jednej knajpie na jakimś historycznym spotkaniu, mimo że się z nimi nie zgadzam. Chodzi mi zwyczajnie o różnicę w retoryce, bo ja nikogo do zmiany poglądów namawiać nie chcę. Ale mam wrażenie, że część osób się zwyczajnie boi uczestników marszu albo zwyczajnie czuje się tam niechciana, bo nie jest tak radykalna w swoich poglądach.
W ogóle mam na myśli to, że są takie dni, w których przydałoby się odejść od poglądów. To znaczy w ogóle ich nie manifestować, po prostu pójść, puścić nawet ten lampion, pomyśleć na chwilę o swoich pradziadkach, czy w ogóle przodkach, którzy walczyli o wolność. Bo mnie się jednak wydaje, że nie byliby dumni z tych wszystkich nienawistnych transparentów, okrzyków i burd.