Od pierwszego przeczytania książki, a będzie gdzieś z 15 lat, chyba najbardziej mi utkwiła w pamięci przeszkoda z eliksirami. Dlatego chyba na to bym stawiała przy wyborze tej, która zrobiła na mnie jakieś większe wrażenie. Musiałabym przeczytać jeszcze raz ten tom, żeby poczuć, dlaczego tak właściwie zapamiętałam akurat "pękate fiolki". Tak czy siak, to jest moje pierwsze skojarzenie, jeśli chodzi o cały ten tor przeszkód. W filmie za to największe wrażenie zrobiły na mnie szachy i pamiętam, że bardzo przeżywałam co się stanie z Ronem, mimo że wiedziałam jak to się skończy po przeczytaniu książki : D.

Natomiast co do tego, że te wszystkie przeszkody były słabe jak na strzeżenie tak cennej rzeczy, to pewnie i racja. Ale wszystkim nam to przyszło do głowy, kiedy byliśmy już trochę starsi, a stawiam, że bez większego zastanowienia się nad tematem, nikt w ogóle nie zwrócił na to uwagi.

No mnie się wydaje ogólnie, że nie wszystkie przeszkody były takie całkiem słabe. Przemilczę może tę wyjątkowość Harry'ego, ale wydaje mi się, że mało było osób tak mądrych jak Hermiona, która swoją wiedzę wykorzystywała w praktyce już od pierwszego roku. Gdyby nie ona, to Harry i Ron na pewno staliby się ofiarą diabelskich sideł, więc gdyby poszli tam sami, to raczej byśmy się nie dowiedzieli o kolejnych przeszkodach.

Z tym spowolnieniem też się zgadzam, chociaż moim zdaniem pomoc i tak nadeszła śmiesznie późno. Dumbledore'a tam chyba oddelegowano, no ale serio, jak już chyba zauważono, że trójki uczniów nie ma w łóżkach, a jeden leży unieruchomiony w Pokoju Wspólnym, to można było się za to zabrać. Zwłaszcza, że nie tylko dyrektor wiedział o tym, że w jego zamku jest ukryty Kamień; a przynajmniej nie on sam zajmował się tworzeniem tych przeszkód. Także serio, bardziej od poziomu trudności przeszkód zastanawia mnie, jak to możliwe, że pomoc nadeszła tak późno. Bo naprawdę niewiele brakowało, żeby było po Harrym.