Ja się co do zasady zgadzam, że ludzie, którzy od wielu-wielu lat nie mieszkają w Polsce i nie zamierzają do niej wracać, właściwie nie powinni mieć czynnego prawa wyborczego w naszych rodzimych wyborach. Natomiast problem polega na tym, że jak ustalić granicę, od której taki ktoś nie może głosować? 5 lat mieszkania poza Polską, 10, 15? I jak to ustalić, żeby 5 lat uznać za dyskryminujące, a 10 nie? Do tego dochodzi kwestia głosowania przez osoby, które są poza granicami kraju chwilowo; zaraz wrócą, pojechali na wakacje, są na kontrakcie. To są kolejne problemy i kolejne wymagania, które trzeba wprowadzić, kolejni urzędnicy, kolejna papierologia. Komu się chce w to bawić. No i jak potem przesiać i sprawdzić, kto wyjechał na chwilę, a kto mieszka już 20 lat. Znowu jakieś zaświadczenia, pierdoły. Chyba nikt się tego nie podejmie.

No i wiecie, zostaje jeszcze kwestia tego, że sporej części tych ludzi jednak się wydaje, że oni kiedyś wrócą. Ilu naszych znajomych albo znajomych znajomych wyjechało na rok, a nie ma ich już 5 lat. Trudno to wszystko zweryfikować.

Dla mnie zmieniła tyle, że jeżeli sytuacja będzie wyglądać tak jak do tej pory, jeżeli dalej będziemy mieli sporo zachorowań - a prawdopodobnie tak będzie - to ja na żadne wybory się nie wybieram. Nie po to teraz się izoluję i stosuję do zaleceń, żeby później 10 maja ryzykować, że to wszystko trafi szlag.

PiS do pewnego momentu zachowywał się rozsądnie. Mnie też wkurzały wtedy bezsensowne zaczepki opozycji. Bo faktycznie, choć rząd podjął szybko kroki, które drastycznie ograniczyły nasze funkcjonowanie, to też zgadzam się, że izolacja jest jedynym sposobem, żeby nie doprowadzić do katastrofy i przeciążenia służby zdrowia w stopniu, który spowoduje, że będziemy w dupie jak Zachód.

Natomiast to się faktycznie wydawało zbyt piękne, żeby było prawdziwe. Bardzo szybko okazało się, że bezpieczeństwo obywateli schodzi na dalszy plan, jeśli chodzi o kwestię majowych wyborów. Bardzo szybko okazało się, że po co korzystać z przewidzianych w Konstytucji przepisów o stanach nadzwyczajnych, kiedy można sobie uchwalić "specustawę", która rozwiązuje problem konieczności przesunięcia wyborów, o czym stanowi choćby art. 228 ust. 7 Konstytucji RP. Jakim problem było uchwalenie, nawet w tej specustawie przepisów, które są zgodne z Konstytucją? Czy naprawdę PiS już ma taką wielką alergię na państwo prawa? Mnie się to w ogóle w głowie nie mieści i działania rządu w przedmiocie wyborów nie mają dla mnie żadnego usprawiedliwienia. Gdybyśmy nie mieli regulacji, które, jasne, trzeba doprecyzować ustawą, to można by to było robić na kolanie i jak bądź, bo sytuacja jest nowa i dałoby się to jakoś zrozumieć. Ale procedura jest, jej ramy są g o t o w e. Ale nie, bo najważniejsze na świecie są teraz wybory prezydenckie i najlepsze od lat sondaże Dudy. Możemy zrzucić winę na opozycję, że pruła się cały czas, że wybory trzeba przełożyć, że PiS dał się w to wciągnąć. Ale tak po prawdzie, to PiS od początku grał na to, żeby wybory się za wszelką cenę odbyły. Dlaczego nikt nie wyszedł i nie powiedział "W tej chwili najważniejsza jest walka z koronawirusem, kwestię wyborów trzeba odłożyć na dalszy plan, nie to jest teraz najważniejsze". Dlaczego prezydent dopiero wczoraj - przyparty właściwie do muru rozpętaną awanturą ze zmianą ordynacji wyborczej - zasygnalizował, że jeśli wirus będzie nadal się rozprzestrzeniał w takim tempie, to "obecny termin wyborów będzie nie do utrzymania".

Naprawdę na wiele kwestii można przymykać oko. Jesteśmy w nowej, trudnej sytuacji, każdy z nas uczy się w niej żyć. Podobnie także rządzący uczą się w niej procedować i sprawować władzę. Natomiast robienie takich rzeczy jak teraz, to jest po prostu najzwyczajniej w świecie skandal. Rząd sobie na własne życzenie wywołał awanturę o wybory, bo nie było potrzeba geniusza, żeby przewidzieć, że opozycja się do tego przyssie. Skoro to była - jeszcze do lutego - ich jedyna szansa na to, żeby chociaż powalczyć z Dudą w drugiej turze.

Blad logiczny, ja sobie zdaję sprawę z tego, że jak uporamy się z pandemią, to nie będzie kolorowo. Ale nikt nie twierdzi, że te wybory mają odbyć się zaraz po upływie 90 dni po zakończeniu stanu wyjątkowego. To, że władza nie chce tych wyborów przeprowadzać w czasach, kiedy z powodu kryzysu prawdopodobnie Dudzie kojarzonemu z PiSem spadną sondaże jest oczywiście zrozumiałe, natomiast jest to wyłącznie polityczna kalkulacja. PiS tymczasem jest w stanie teraz zaryzykować życie i zdrowie obywateli - bo wprowadzenie możliwości korespondencyjnego głosowania dotyczy osób powyżej 60. roku życia oraz osób objętych kwarantanną - która to zmiana przepisów też jest niezgodna z Konstytucją. Ja naprawdę rozumiem, że oni chcą mieć "swojego" prezydenta przez kolejne 5 lat - z politycznego punktu widzenia mnie to w ogóle nie dziwi. Natomiast są pewne granice, które są przez nich notorycznie przekraczane i ja się zastanawiam co jest ich w stanie zatrzymać w dążeniu do utrzymania pełnej władzy, jeśli nie jest w stanie ich zatrzymać zagrożenie, z którym się mierzymy?

Dużo w ostatnim czasie i prezydent i premier mówili o tym, że w tych czasach musimy być solidarni. Czy oni są solidarni ze swoimi wyborcami? Po co teraz wprowadzać te wszystkie restrykcje, skoro za miesiąc z hakiem chce się przeprowadzać wybory? Czy naprawdę wierzymy w to, że lokale wyborcze będą przygotowane i bezpieczne dla oddających głos? Mamy przykład z Francji, w której były przeprowadzone wybory już w czasie trwania pandemii i w której następnie członkowie komisji wyborczych mieli pozytywne wyniki testów na koronawirusa. Kto będzie później szukał tych wszystkich ludzi, którzy przewinęli się przez lokal wyborczy? Czy nas naprawdę stać na to, żeby paraliżować sobie kraj w dalszym ciągu, poprzez nakazywanie ludziom dalszego przebywania na kwarantannie, bo głosowali w lokalu, w którym ktoś z komisji był chory na koronawirusa? Czy stać nas na to, żeby narażać ludzi, że mogą się od kogoś zarazić?

Jedna kwestia, to jest znalezienie wytłumaczenia, dlaczego PiS chce te wybory przeprowadzić za wszelką cenę, bo to nie jest jakaś wielka Ameryka. Druga kwestia zaś jest taka czy warto ryzykować swoje życie i zdrowie albo życie i zdrowie swoich bliskich, których możemy zarazić. Zwłaszcza, że zostaje też kwestia czysto psychologiczna - na początku maja będziemy już prawie dwa miesiące żyć z ograniczeniami przemieszczania się, wychodzenia z domu, itd. Ludzie będą mieli już dość i jak im ktoś pozwoli wyjść z domu, to oni pewnie z chęcią z niego i może nawet pójdą zagłosować. A jak liczba zakażonych nie będzie szaleńczo rosła, to będzie się im może nawet wydawać, że zagrożenie minęło. No bo przecież się izolowali i myli ręce. To jest zwyczajnie najprostsza droga do tego, żeby zaprzepaścić to co być może uda nam się izolacją zbudować teraz.

Poza tym co to jest za cyrk - korespondencyjnie mogą zagłosować osoby po 60. roku życia i te na kwarantannie - a co, reszta z nas jest tajemniczo odporna na koronawirusa? No ludzie, przecież to jest jakiś idiotyzm.

Idę, dopisałam się do spisu wyborców - dla tych, którzy jeszcze tego nie zrobili, dziś do północy jest ostatni dzwonek, żeby to uczynić. Sytuacja obecnie prezentuje się w taki sposób, że nawet gdyby to Stanisław Żółtek miał wyłączną szansę na pokonanie Dudy w wyborach, to dostałby mój głos. Liczę i trzymam kciuki, że będzie jednak druga tura i będę mogła niedługo hucznie świętować pożegnanie pary prezydenckiej. Trzepanie kapitału politycznego na straszeniu gejami i lesbijkami, na odczłowieczaniu nas - nawet jeśli jest tylko chłodną polityczną kalkulacją - będzie miało katastrofalne skutki. Już zresztą ma. Mam nadzieję, że będzie to też miało negatywne skutki dla Andrzeja Dudy i że już niedługo będzie można o nim powiedzieć "były prezydent".