Logowanie
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.
![[off]](../infusions/shoutbox_panel/sh_offline.png "Offline")
wracam po paru latach, a tu fandom umarł 
Specjalista ds. sprzedaży
12.04.2026 11:40
12.04.2026 11:40
ja wczoraj napisałam pół posta w hogwarcie po czym stwierdziłam, że mi się nie chce i usunęłam 
Specjalista ds. sprzedaży
11.04.2026 14:59
11.04.2026 14:59
śniło mi się ostatnio (znowu), że znów działają newsy na hpnecie ta strona zryła mi beret na zawsze
ta strona zryła mi beret na zawsze Współpraca
Najaktywniejsi
1) 
Alette
2) 
fuerte
3) 
Katherine_Pierce
4) Sam Quest
5) Shanti Black
6) 
A.
7) monciakund
8) ania919
9) ulka_black_potter
10) Klaudia Lind
Losowe zdjęcie
Zobacz temat
Korytarze
|
|
| Alette |
Dodany dnia 08.05.2014 23:01
|
  Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom:  HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
- Stój! - krzyknęła Alette w stronę Puchonki, chociaż nie miała pojęcia dlaczego. Może obudziła się w niej ta chora potrzeba towarzystwa? Nie miało to żadnego znaczenia. Annę Raven mijała wiele razy w pokoju wspólnym Puchonów, ale jakoś nigdy nie ciągnęło ich do rozmowy. Alette nigdy nie należała do osób sympatycznych, a Raven również nie zabiegała o towarzystwo pozostałych uczniów... z resztą niewiele Al o niej wiedziała - tylko tyle, że spotykała się z jakimś sławnym kolesiem, za którym przepadała Ulka. Próbowała jakoś wydostać się ze zbroi, jednak najwyraźniej zahaczyła częścią ubrania o jakiś zatrzask, bo z zamiast dokonać szybkiego uwolnienia, zaplątała się jeszcze bardziej - o ile oczywiście w ogóle można zaplatać się w zbroi. Rozdrażniona zamachała kilka razy nogą, przez co tylko ponownie uderzyła się w głowę o podłogę. Nie miała już siły walczyć, więc postanowiła się zaśmiać. A kiedy już tak zaczęła rechotać, to nie mogła przestać. Niby powinna być wściekła na Angelinę, która ją w to wszystko wpakowała, ale czymże jest żenujący upadek w obliczu koszmarnej rozmowy w kuchni? - Cicho - rzuciła w jej kierunku Raven, podchodząc szybko i pomagając uwolnić się Alette od zbroi. - Bo zaraz sprowadzisz tutaj tego gnojka. Nie podziałało - Alette wciąż się śmiała, a był to śmiech histeryczny... powodujący często płacz. Jednak limit łez został tego dnia przez Al wyczerpany. - Silencio - rzuciła w jej kierunku Angelina, rozglądając się na boki. Po chwili Alette wstała i wytarła nos. Atak śmiechu... a może rozpaczy... już jej najwyraźniej minął. - Wystarczy już chyba, co? - zagadała do niej Raven. - No niech będzie - rzuciła Angelina, przywracając Alette głos. - Dzięki - powiedziała drobna Puchonka, odgarniając swoje rozczochrane włosy. - Znowu zachowałam się jak debilka. - Nie da się ukryć - rzekła złośliwie Angelina, ale Al w ogóle nie poczuła się urażona. Tego dnia już nic nie mogło jej obrazić. Wtedy jednak na Korytarzu pojawiła się nowa osoba, a zaskoczona Angelina wyciągnęła przed siebie różdżkę, gotowa zaatakować. Edytowane przez Alette dnia 08.05.2014 23:18
        Kazui <3  W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this...    Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann  "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon  Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love  |
|
|
|
| _raven_ |
Dodany dnia 09.05.2014 17:37
|
  Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 2 Postów: 432 Dom: HufflepuffPunkty: 3314 Ranga: Świetny czarodziej Data rejestracji: 11.04.13 |
Raven kątem oka zauważyła, że ktoś pojawił się w korytarzu. Angelina w mgnieniu oka wyjęła swoją różdżkę. Raven nawet nie wysilała się żeby swoją skierować w stronę przybysza, jej pojmowanie rzeczywistości było w tym momencie mocno ograniczone. Jedyne o czym teraz marzyła, to łóżko. Jej myśli powędrowały do szafki pełnej RedBulli, która - niestety, została w domu. Alette usiłowała wydostać się spomiędzy elementów zbroi, leżących na podłodze, kolejny raz robiąc przy tym niesamowity hałas. - Przestań już, dobra? - warknęła Raven. - Zejdź ze mnie - Alette rzuciła koleżance nienawistne spojrzenie. - Obie się zamknijcie, jakiś frajer idzie. Al, schowaj to ja...ten ocieplacz - Angelina rzuciła szybkie spojrzenie na otwartą torbę i nadal wyciągała różdżkę w kierunku zbliżającej się postaci. Na szczęście nie był to ani Filch, ani żaden z nauczycieli. - Ooo, widzę, że macie ochotę na mały szlabanik? - Ernie MacMillan zatrzymał się przy dziewczynach, złośliwie się uśmiechając. - Johnson, opuść różdżkę, nie chciałbym przyczynić się do wywalenia cię ze szkoły. Alette podniosła swoją torbę, zasłaniając ją przed wzrokiem Puchona. Wszystkie trzy milczały, nie bardzo wiedząc, jak zareagować. Po dłuższej chwili pierwsza odezwała się Alette. - Sprzątnijmy to i spadajmy, póki nikt nie zdążył przyjść. - Za późno - Ernie głośno przełknął ślinę i spojrzał w głąb korytarza.  #FinoAllaFine *** But I'm a creep, I'm a weirdo. What the hell am I doing here? I don't belong here. ***    WAVE GOODBYE, WISH ME WELL I've become something else Something else, something else, it's just this world |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 09.05.2014 17:48
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Alette spojrzała na Angelinę, która była poważnie zirytowana. Ślizgoni zazwyczaj nie darzyli szacunkiem prefektów, a Erniego już szczególnie. Widać było, że dziewczyna ma ochotę cisnąć w niego poważną klątwą, a powstrzymuje ją tylko fakt zbliżającej się kolejnej osoby. Alette jakimś cudem wygrzebała się ze zbroi i stanęła obok zdezorientowanej Raven. Objęła dłońmi swoje jajo, które powszechnie nazywane było ocieplaczem, kiedy w polu widzenia znalazła się Minerwa McGonagall. Nie minęła nawet sekunda i Angelina schowała się za jedną ze zbroi, rzucając tylko jakieś przekleństwo. Raven uśmiechnęła się pod nosem, ale nic nie powiedziała. - Raven, Sorel, McMillan... nie macie teraz zajęć? - zapytała groźnie opiekunka Gryfonów, a jej oczy płonęły niezdrowym blaskiem. - Ależ pani profesor! Jestem prefektem i nigdy nie opuszczam zajęć - powiedział z dumą Ernie, a stojące obok niego dziewczyny pokiwały gorliwie głowami. Nauczycielka przyjrzała im się podejrzliwie, ale w końcu odpuściła i skierowała się w drugą stronę korytarza. Alette odetchnęła z ulgą: - Mało brakowało - powiedziała do Raven. - Wstrętny babsztyl, musi się nosić po szkole, jakby nie mogła posadzić tyłka w gabinecie - wymamrotała zła Angelina, patrząc na Raven. - To wasza wina - rzuciła Anka. - Narobiłyście zamieszania z tymi zbrojami i teraz macie. - Uważaj na słowa - odparła Angelina, wciąż trzymając w ręku różdżkę. - Jakim cudem nie zobaczyła tego syfu na posadzce? - zdziwiła się Alette, całkowicie ignorując potyczkę koleżanek. - Może jest zahipnotyzowana? - Słyszałam, że Christina Johnson dosypała jej do śniadania jakieś grzybki... - Ej, moja siostra nikomu nic nie dosypywała... chyba Edytowane przez Alette dnia 09.05.2014 18:05
Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| _raven_ |
Dodany dnia 09.05.2014 22:02
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 2 Postów: 432 Dom: HufflepuffPunkty: 3314 Ranga: Świetny czarodziej Data rejestracji: 11.04.13 |
Zachowanie McGonagall było dziwne i niepokojące, ale w sumie cała grupa odetchnęła z ulgą, że obyło się bez większych problemów. Była wkurzona - nie dość, że tkwiła tu bez sensu, chociaż już dawno powinna być w swoim dormitorium, to jeszcze coraz bardziej irytowało ją samo patrzenie na Angelinę. Szczerze nie znosiła Ślizgonów, a ta tutaj jeszcze celowała w Ankę różdżką. No i kwestia tych grzybków... Raven prychnęła i, starając się ukryć narastającą złość, obrzuciła Johnson ironicznym spojrzeniem. - Zamierzasz mi wbić tę różdżkę w oko, czy zastanawiasz się, jakiej klątwy użyć? Angelina spojrzała na swoją dłoń. - Szkoda na ciebie energii - opuściła dłoń i rozejrzała się, lokalizując wszystkie elementy zbroi. - Dobra, uważam, że odstałam tu już swoje, było wspaniale, ale pora na mnie - rzuciła Anka. - Jakbym była potrzebna do kolejnego idiotycznego żartu, to wiecie, gdzie mnie szukać - odwróciła się i poszła w stronę schodów. - On wcale nie był idiotyczny! - krzyknęła za nią Alette. Odpowiedziało jej uniesienie ręki w geście pożegnania. Edytowane przez _raven_ dnia 09.05.2014 22:20
#FinoAllaFine *** But I'm a creep, I'm a weirdo. What the hell am I doing here? I don't belong here. *** WAVE GOODBYE, WISH ME WELL I've become something else Something else, something else, it's just this world |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 09.05.2014 23:01
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
- Dobra, był głupi - przyznała Alette, spoglądając na Angelinę, która chyba z łaski postanowiła opuścić różdżkę. - Ale chociaż coś się działo dla odmiany i nikomu nie stała się krzywda... też dla odmiany. Raven spojrzała na nią zdziwiona, ale nic nie powiedziała. - Grunt, że McGonagall sobie poszła - rzekła Angelina i ziewnęła głośno. - Dobra, ja i mój ogrzewacz lecimy teraz co biblioteki, bo mamy kilka rzeczy do sprawdzenia. Widzimy się potem, siema! - powiedziała wesoło Alette. Sama nie wiedziała, skąd w niej tyle pozytywnej energii. Doprawdy nie mogło to potrwać zbyt długo, ale cała akcja ze zbroją, opiekunką Gryfonów... to była miła odmiana. Ruszyła w kierunku biblioteki, żeby wreszcie poznać tajemnice swojego jaja. W końcu musiała się dowiedzieć, cóż się też z niego wykluje. Edytowane przez Alette dnia 09.05.2014 23:06
Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| Ana_Black |
Dodany dnia 17.05.2014 20:08
|
 Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 8 Postów: 4391 Dom:  GryffindorPunkty: 24016 Ranga: Niezwyciężony mag Data rejestracji: 06.02.10 |
Ana i Laura ukryte pod peleryną-niewidką zaczaiły się w pobliżu wejścia do Pokoju Wspólnego Slytherinu. Długo nie musiały czekać. Ewilan Dylan wyszła zataczając się na korytarz, trzymając butelkę whisky w jednej ręce, a w drugiej flagę w barwach Slytherinu, którą ktoś potraktował jak chusteczkę do nosa. Chwilę później na korytarz wyszedł Horus Malfoy bełkocąc: - Dośśkaa, choć... hik... zaataańńczyymy... hik! - Szkoda, że nie możemy nagrać dźwięku - szepnęła Ana. - No rób zdjęcie! - Czekaj, czekam na dobre ujęcie - szepnęła Laura.  Loki: Dość tego! Wszyscy stoicie niżej ode mnie! Patrzysz na boga, szkaradny stworze! I nie godzę się, aby pomiatał mną... Hulk: Wielki mi bóg.   Hulk ziewać ~ Łapa  Uwielbiam też jak dostajesz szału i zamieniasz się w tę wielką zieloną bestię..      Zdradzę ci moją tajemnicę. Zawsze jestem zły.   Nieźle. Chcą mnie zamknąć w metalowym pudle i zanurzyć w wodzie. Nie. Jest gorzej niż myślałem.  No bo czym jesteśmy? Zespołem? Nie, nie, nie. Mieszanką wybuchową niosącą chaos. ***  Nie bądź jeleń, nie fikaj.  Matka wie że ukradłeś jej szaty?  - Jarvis, znasz przypowieść o Jonaszu? - Traktowałbym ją raczej jako metaforę. - Thor walczy na 6. - Nie zaprosił mnie?  Co, stawaliście na siusiu?  Niech wyskakuje z ciuchów. Przenoszę imprezę do was.  Weź mnie nie strasz. Co to było, robił mi usta usta?  Phil? Ale on ma na imię Agent!  J.A.R.V.I.S: Dostępne 400% mocy. Iron-Man: Dzięki.  Nie gniewam się, pączuszku. Masz niezły prosty.  Ta wiedźma miesza ci w głowie. Jesteś od niej silniejszy, mądrzejszy. Jesteś Banner.  On jest szefem. Ja tylko za wszystko płacę, wszystko buduję i dbam żebyśmy byli cool.  Stark! Potrzebny jest plan ataku! Mam plan: atakować!      ***  - Ja bym sobie odpuściła, to faceci nie z tego świata, bogowe czy coś. - Bóg jest tylko jeden! I głowę dam, że tak się nie ubiera.  - No jasne. Złoty chłopiec w złotej zbroi. Co zostanie jak ją zdejmiesz? - Geniusz, miliarder, playboy, filantrop. A co? (...) A kto jest [prawdziwym bohaterem]? Ty? Jesteś wynikiem eksperymentów na ludziach. Tyle w tobie bohatera, ile zmieściło się do probówki. *** Zabijesz mnie? Ustaw się w kolejce.  Kto znajdzie ten młot i okaże się go godny posiądzie moc Thora.  Thor: Loki może i jest nieobliczalny, ale jest Asgardczykiem i moim bratem. Natasha: Zabił 80 ludzi w ciągu dwóch dni. Thor: Był adoptowany. - Nie będę z tobą walczył bracie. - Nie jesteśmy braćmi.  Piekło rozbrzmiewa jękami jego ofiar.  - O, kontratakują. - No wiesz, młodzi są. - Do stu piorunów, szanuj mowę ojczystą - Długo mi tego nie wybaczą.  To bardzo, bardzo ciekawa teoria, ale ja mam prostszą. Nie jesteście godni.  - A jakby wsadzić młot do windy? Uniesie ją. - Winda nie jest godna.  Zobaczyłem coś we śnie. Muszę to wyjaśnić. Tutaj się nie da.  - Jak tam kosmos? - Kosmos ma się dobrze.  - I myślisz, że możesz mi zaufać? - Nie ufam ci. Matka ci ufała. W przeszłości. Nawet mimo naszych ciągłych sporów. Zawsze miała nadzieję, że gdzieś w tobie nadal jest iskierka mojego brata. Ta nadzieja już nie istnieje i już cię nie chroni.  Mojego życia... Tato, nie nadaję się na króla. Będę bronić Asgardu i innych światów do ostatniego tchu... ale nie mogę tego robić z tronu. Mimo swego szaleństwa Loki rozumiał władzę w taki sposób, jakiego ja nigdy nie osiągnę. ***  O nie, będę żył wiecznie i będę cały z plastiku.   Kto okaże się godzien moc młota posiądzie. Bez jaj, stary, to sztuczka.  Rekalibracja kognitywna... Zdzieliłam cię w czaszkę  Mam go spowolnić? Czy wyślesz mu więcej sparingpartnerów?  Lepiej wydaj rozkaz, bo zaczynam mu kibicować.  Have you ever had someone take your brain and play? Pull you out and stuff something else in? Do you know what it's like to be unmade?  Przerabiałem hipnozę. Nie lubię. *** Stoimy w obliczu globalnej katastrofy.  Hej malutki. Słonko już zachodzi.  Cicho blaszak, ja nie mam rakiety w tyłku.  - Steve nie lubi takiego słownictwa. - A kopnąć cię w tą...  Nie jest taki zły, tylko trochę nerwus. Drugiego takiego nie ma na całym świecie. Wszyscy lubią wygrywać, a ten mój facet robi co może by walki uniknąć, bo wie że walkę wygra.  - Co ci się śniło? - Że jestem Avengersem, że jestem kimś więcej niż tylko posłuszną maszynką do zabijania.  Kocha to się dzieci, ja mam u niego dług. ***   ***   ***         ***  Wstąp do T.A.R.C.Z.Y, poznaj dalekie kraje, niezwykłych ludzi... i zabij ich.   Ja się nie pocę. Ja błyszczę.  Thor mógłby choć raz przysłać boga sprzątania po sobie. Na pewno ma jakąś magiczną miotłę.   Zawsze nosisz whisky?  Ten dom miał wytrzymać siłę Hulka.  - Jak nas znaleźli? - Zaprosiłem ich.  Nie poddam się. Odzyskam Skye i T.A.R.C.Z.Ę, ale jeep od Eddiego to za mało.  Nasza kiepska opcja. Grant Ward. ***  Bez ciebie nie ma T.A.R.C.Z.Y.  - Służysz Coulsonowi czy T.A.R.C.Z.Y? - To to samo.  Kogo jak kogo, ale Coulsona nie zlikwidujesz.  Dyrektor T.A.R.C.Z.Y zawsze ma tajemnice. *** Nie wierzę w strach. Wierzę w zaufanie.     ***   I was able to hack S.H.I.E.L.D. from my van. You're gonna show me something new.  Nie byłam w waszym durnym "S.H.I.E.L.D. Hogwarcie".   ***   Nie jestem dobrym człowiekiem, Skye.  Long time to see.  Jestem Agent Grant Ward.  ***    ***     ***  Jeśli to jeszcze aktualne, to poproszę tego drinka.  - Żołnierzyk. Postać nie z tej epoki. Ale za to z tej planety.  Nigdy nie chciałem tronu. Chciałem być równym tobie.  - A ty co? Błyskawic się boisz? - Nie darzę miłością tego, co zwiastują. - Chcesz zabrać mi ukochaną planetę w odwecie za rzekomą zniewagę? Nie. Sprawuję nad nią opiekę. - No rzeczywiście, wspaniale się nią opiekujesz. Ludzie wyżynają się milionami, a ty palcem nie kiwniesz. Zaprowadzę tu porządek. Kto mnie powstrzyma?  - Jesteś potworem. - O nie. Potwór jest wśród was. - A, Banner. To twój plan.  Że urodziłem się by zostać królem.  No dobrze. To może wolisz kogoś ze swoich nowych przyjaciół? Wydaje się, że jesteś do nich podobny. No i to jest o wiele lepsze! Mój strój jest taki sobie. Ale ile niesie ze sobą cnót! Jakiż to wielki zaszczyt! Czuję, że aż szaleję od sprawiedliwości. Chcesz usłyszeć mowę o prawdzie, honorze i patriotyźmie? Boże chroń Amer... Zaufaj mojemu gniewowi. Nie zrobiłem tego dla niego. Uuuu. A była już na wyciągnięcie ręki. Dzięki Tesseractowi mogliście mieć władzę, nieograniczoną moc. A wy co? Ciepło i światło dla wszystkich ludzi? Dopiero przekonacie się, co znaczy prawdziwa władza.  Przynoszę wam dobrą nowinę. Czeka was wyzwolenie. ***     ***  Nie miałem prawa cię winić. Wiem, że chciałeś mi pomóc, chronić mnie. Od tego są przyjaciele. Możemy żyć z godnością - nie możemy z nią umrzeć. Człowiek jest najgorszym źródłem prawdy o sobie. Wszystko się zmienia. To nie znaczy, że na lepsze. Trzeba sprawić, by było lepiej. Nie można tylko gadać i mieć nadzieję, że samo się poprawi. |
|
|
|
| Czarna Wdowa |
Dodany dnia 17.05.2014 22:35
|
 Postów: 387 Dom: GryffindorPunkty: 4058 Ranga: Wróg ciemnej strony Data rejestracji: 12.12.13 |
-Ew! Jesteś boska!-krzyknął Horus. -Nie ty jesteś!-stwierdziła Ew. -Nie ty jesteś-naśladowała Ana, szeptem. -Ja? Nie, ty-nabijała się Fick. Ew i Horus zaczęli się całować. Laura odwróciła głowę. -Co? Wy z Fredem też tak robiliście, więc nie marudź tylko rób zdjęcia!-szepnęła Ana. Laura popstrykała kilka zdjęć. Już miały iść, gdy nagle wydarzyło się coś dziwnego... Edytowane przez Czarna Wdowa dnia 17.05.2014 22:58
       |
|
|
|
| Ana_Black |
Dodany dnia 18.05.2014 00:16
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 8 Postów: 4391 Dom: GryffindorPunkty: 24016 Ranga: Niezwyciężony mag Data rejestracji: 06.02.10 |
Ewilan i Horus nagle zamarli w miejscu. Stali w uścisku nie mogąc się ruszyć. - Co im się stało? - szepnęła przerażona Ana. - Nie wiem, ale nie podoba mi się to - odszepnęła Laura. - Może lepiej stąd wiejmy? - Ale Ew to nasza przyjaciółka... Powinnyśmy jej pomóc. - Nie. To Ślizgonka. Jeśli się ujawnimy cały plan z żartem pójdzie na marne. - Racja. Patrz kto idzie... Loki: Dość tego! Wszyscy stoicie niżej ode mnie! Patrzysz na boga, szkaradny stworze! I nie godzę się, aby pomiatał mną... Hulk: Wielki mi bóg. Hulk ziewać ~ Łapa Uwielbiam też jak dostajesz szału i zamieniasz się w tę wielką zieloną bestię.. Zdradzę ci moją tajemnicę. Zawsze jestem zły. Nieźle. Chcą mnie zamknąć w metalowym pudle i zanurzyć w wodzie. Nie. Jest gorzej niż myślałem. No bo czym jesteśmy? Zespołem? Nie, nie, nie. Mieszanką wybuchową niosącą chaos. *** Nie bądź jeleń, nie fikaj. Matka wie że ukradłeś jej szaty? - Jarvis, znasz przypowieść o Jonaszu? - Traktowałbym ją raczej jako metaforę. - Thor walczy na 6. - Nie zaprosił mnie? Co, stawaliście na siusiu? Niech wyskakuje z ciuchów. Przenoszę imprezę do was. Weź mnie nie strasz. Co to było, robił mi usta usta? Phil? Ale on ma na imię Agent! J.A.R.V.I.S: Dostępne 400% mocy. Iron-Man: Dzięki. Nie gniewam się, pączuszku. Masz niezły prosty. Ta wiedźma miesza ci w głowie. Jesteś od niej silniejszy, mądrzejszy. Jesteś Banner. On jest szefem. Ja tylko za wszystko płacę, wszystko buduję i dbam żebyśmy byli cool. Stark! Potrzebny jest plan ataku! Mam plan: atakować! *** - Ja bym sobie odpuściła, to faceci nie z tego świata, bogowe czy coś. - Bóg jest tylko jeden! I głowę dam, że tak się nie ubiera. - No jasne. Złoty chłopiec w złotej zbroi. Co zostanie jak ją zdejmiesz? - Geniusz, miliarder, playboy, filantrop. A co? (...) A kto jest [prawdziwym bohaterem]? Ty? Jesteś wynikiem eksperymentów na ludziach. Tyle w tobie bohatera, ile zmieściło się do probówki. *** Zabijesz mnie? Ustaw się w kolejce. Kto znajdzie ten młot i okaże się go godny posiądzie moc Thora. Thor: Loki może i jest nieobliczalny, ale jest Asgardczykiem i moim bratem. Natasha: Zabił 80 ludzi w ciągu dwóch dni. Thor: Był adoptowany. - Nie będę z tobą walczył bracie. - Nie jesteśmy braćmi. Piekło rozbrzmiewa jękami jego ofiar. - O, kontratakują. - No wiesz, młodzi są. - Do stu piorunów, szanuj mowę ojczystą - Długo mi tego nie wybaczą. To bardzo, bardzo ciekawa teoria, ale ja mam prostszą. Nie jesteście godni. - A jakby wsadzić młot do windy? Uniesie ją. - Winda nie jest godna. Zobaczyłem coś we śnie. Muszę to wyjaśnić. Tutaj się nie da. - Jak tam kosmos? - Kosmos ma się dobrze. - I myślisz, że możesz mi zaufać? - Nie ufam ci. Matka ci ufała. W przeszłości. Nawet mimo naszych ciągłych sporów. Zawsze miała nadzieję, że gdzieś w tobie nadal jest iskierka mojego brata. Ta nadzieja już nie istnieje i już cię nie chroni. Mojego życia... Tato, nie nadaję się na króla. Będę bronić Asgardu i innych światów do ostatniego tchu... ale nie mogę tego robić z tronu. Mimo swego szaleństwa Loki rozumiał władzę w taki sposób, jakiego ja nigdy nie osiągnę. *** O nie, będę żył wiecznie i będę cały z plastiku. Kto okaże się godzien moc młota posiądzie. Bez jaj, stary, to sztuczka. Rekalibracja kognitywna... Zdzieliłam cię w czaszkę Mam go spowolnić? Czy wyślesz mu więcej sparingpartnerów? Lepiej wydaj rozkaz, bo zaczynam mu kibicować. Have you ever had someone take your brain and play? Pull you out and stuff something else in? Do you know what it's like to be unmade? Przerabiałem hipnozę. Nie lubię. *** Stoimy w obliczu globalnej katastrofy. Hej malutki. Słonko już zachodzi. Cicho blaszak, ja nie mam rakiety w tyłku. - Steve nie lubi takiego słownictwa. - A kopnąć cię w tą... Nie jest taki zły, tylko trochę nerwus. Drugiego takiego nie ma na całym świecie. Wszyscy lubią wygrywać, a ten mój facet robi co może by walki uniknąć, bo wie że walkę wygra. - Co ci się śniło? - Że jestem Avengersem, że jestem kimś więcej niż tylko posłuszną maszynką do zabijania. Kocha to się dzieci, ja mam u niego dług. *** *** *** *** Wstąp do T.A.R.C.Z.Y, poznaj dalekie kraje, niezwykłych ludzi... i zabij ich. Ja się nie pocę. Ja błyszczę. Thor mógłby choć raz przysłać boga sprzątania po sobie. Na pewno ma jakąś magiczną miotłę. Zawsze nosisz whisky? Ten dom miał wytrzymać siłę Hulka. - Jak nas znaleźli? - Zaprosiłem ich. Nie poddam się. Odzyskam Skye i T.A.R.C.Z.Ę, ale jeep od Eddiego to za mało. Nasza kiepska opcja. Grant Ward. *** Bez ciebie nie ma T.A.R.C.Z.Y. - Służysz Coulsonowi czy T.A.R.C.Z.Y? - To to samo. Kogo jak kogo, ale Coulsona nie zlikwidujesz. Dyrektor T.A.R.C.Z.Y zawsze ma tajemnice. *** Nie wierzę w strach. Wierzę w zaufanie. *** I was able to hack S.H.I.E.L.D. from my van. You're gonna show me something new. Nie byłam w waszym durnym "S.H.I.E.L.D. Hogwarcie". *** Nie jestem dobrym człowiekiem, Skye. Long time to see. Jestem Agent Grant Ward. *** *** *** Jeśli to jeszcze aktualne, to poproszę tego drinka. - Żołnierzyk. Postać nie z tej epoki. Ale za to z tej planety. Nigdy nie chciałem tronu. Chciałem być równym tobie. - A ty co? Błyskawic się boisz? - Nie darzę miłością tego, co zwiastują. - Chcesz zabrać mi ukochaną planetę w odwecie za rzekomą zniewagę? Nie. Sprawuję nad nią opiekę. - No rzeczywiście, wspaniale się nią opiekujesz. Ludzie wyżynają się milionami, a ty palcem nie kiwniesz. Zaprowadzę tu porządek. Kto mnie powstrzyma? - Jesteś potworem. - O nie. Potwór jest wśród was. - A, Banner. To twój plan. Że urodziłem się by zostać królem. No dobrze. To może wolisz kogoś ze swoich nowych przyjaciół? Wydaje się, że jesteś do nich podobny. No i to jest o wiele lepsze! Mój strój jest taki sobie. Ale ile niesie ze sobą cnót! Jakiż to wielki zaszczyt! Czuję, że aż szaleję od sprawiedliwości. Chcesz usłyszeć mowę o prawdzie, honorze i patriotyźmie? Boże chroń Amer... Zaufaj mojemu gniewowi. Nie zrobiłem tego dla niego. Uuuu. A była już na wyciągnięcie ręki. Dzięki Tesseractowi mogliście mieć władzę, nieograniczoną moc. A wy co? Ciepło i światło dla wszystkich ludzi? Dopiero przekonacie się, co znaczy prawdziwa władza. Przynoszę wam dobrą nowinę. Czeka was wyzwolenie. *** *** Nie miałem prawa cię winić. Wiem, że chciałeś mi pomóc, chronić mnie. Od tego są przyjaciele. Możemy żyć z godnością - nie możemy z nią umrzeć. Człowiek jest najgorszym źródłem prawdy o sobie. Wszystko się zmienia. To nie znaczy, że na lepsze. Trzeba sprawić, by było lepiej. Nie można tylko gadać i mieć nadzieję, że samo się poprawi. |
|
|
|
| Czarna Wdowa |
Dodany dnia 18.05.2014 20:37
|
|
Postów: 387 Dom: GryffindorPunkty: 4058 Ranga: Wróg ciemnej strony Data rejestracji: 12.12.13 |
Laura odwróciła głowę, jej oczom ukazała się, tak bardzo przez nią znienawidzona twarz Umbridge. Zastanawiała się czy nie wyskoczyć spod peleryny i nie trzasnąć ją jakimś zaklęciem. -Taa, ciekawe co im teraz zrobi-powiedziała prze zaciśnięte zęby. -Znając ją...Nic-stwierdziła Ana. I tak też się stało. Umbridge tylko zwróciła im uwagę, żeby nie siedzieli za długo, i aby przestali się trzymać za rękę i odeszła. Wtedy to już dziewczyny wpadły w szał. Od rzucenia jakimś złym zaklęciem powstrzymywała je tylko jedna myśl. Ta, że już niedługo i tak się na niej zemszczą. Edytowane przez Czarna Wdowa dnia 18.05.2014 21:02
|
|
|
|
 dobrosia1 |
Dodany dnia 20.05.2014 10:28
|
  Postów: 764 Dom:  SlytherinPunkty: 9768 Ranga: Praktykant w Św Mungu Data rejestracji: 07.03.14 |
Ewilan nagle odsunęła się od Horusa. Kątem oka zauważyła jakiś ruch. To jakaś stopa wysunęła się z nicości. Przyjrzała się dokładniej i zobaczyła charakterystyczną, czarną kokardę na czubku buta. To przecież noga Laury! Co one tu robią? Domyśliła się, że nie są tu przypadkowo akurat, gdzie całowała się z Horusem. Hmm, w takim razie zabawi się z nimi. Przysunęła się bliżej do Horusa i zaczęła mu rozpinać koszulę. On zadowolony i niezbyt przytomny pozwolił na to. Sunęła ustami po jego klatce piersiowej, coraz niżej. Usłyszała zduszony pisk dobiegający z miejsca, gdzie przed chwilą był but. Myślały, że Ewilan chce coś robić z Horusem!  MÓJ RUDZIELEC! [img]  [/img] Slytherin górą! ^^   |
|
|
|
| Ana_Black |
Dodany dnia 21.05.2014 15:49
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 8 Postów: 4391 Dom: GryffindorPunkty: 24016 Ranga: Niezwyciężony mag Data rejestracji: 06.02.10 |
Ana i Laura podtrzymując półnagą i półprzytomną Dosię, która ciągle bełkotała "Hoorusss", zatrzymały się przed wejściem do pokoju wspólnego Slytherinu. Położyły dziewczynę pod ścianę. - To co teraz? - zapytała Laura, ocierając pot z czoła. - Pukamy i szybko włazimy pod pelerynę-niewidkę. Ktoś na pewno ją zabierze - odpowiedziała Ana. Tak też zrobiły. Ukryte pod peleryną zobaczyły jak jakiś nieznany im Ślizgon wciąga Ew do środka. - No dobra, wracamy do dormitorium - powiedziała Laura. - Hej, a nasz żart na Umbridge? Chcesz zrezygnować? - zapytała Mordka. - Dumbledore zabrał książkę - zauważyła Ślicznotka. - Och, możemy pominąć nastraszenie - odparła Ana. - Chodź, wejdźmy do jakiejś sali. Edytowane przez Ana_Black dnia 21.05.2014 15:54
Loki: Dość tego! Wszyscy stoicie niżej ode mnie! Patrzysz na boga, szkaradny stworze! I nie godzę się, aby pomiatał mną... Hulk: Wielki mi bóg. Hulk ziewać ~ Łapa Uwielbiam też jak dostajesz szału i zamieniasz się w tę wielką zieloną bestię.. Zdradzę ci moją tajemnicę. Zawsze jestem zły. Nieźle. Chcą mnie zamknąć w metalowym pudle i zanurzyć w wodzie. Nie. Jest gorzej niż myślałem. No bo czym jesteśmy? Zespołem? Nie, nie, nie. Mieszanką wybuchową niosącą chaos. *** Nie bądź jeleń, nie fikaj. Matka wie że ukradłeś jej szaty? - Jarvis, znasz przypowieść o Jonaszu? - Traktowałbym ją raczej jako metaforę. - Thor walczy na 6. - Nie zaprosił mnie? Co, stawaliście na siusiu? Niech wyskakuje z ciuchów. Przenoszę imprezę do was. Weź mnie nie strasz. Co to było, robił mi usta usta? Phil? Ale on ma na imię Agent! J.A.R.V.I.S: Dostępne 400% mocy. Iron-Man: Dzięki. Nie gniewam się, pączuszku. Masz niezły prosty. Ta wiedźma miesza ci w głowie. Jesteś od niej silniejszy, mądrzejszy. Jesteś Banner. On jest szefem. Ja tylko za wszystko płacę, wszystko buduję i dbam żebyśmy byli cool. Stark! Potrzebny jest plan ataku! Mam plan: atakować! *** - Ja bym sobie odpuściła, to faceci nie z tego świata, bogowe czy coś. - Bóg jest tylko jeden! I głowę dam, że tak się nie ubiera. - No jasne. Złoty chłopiec w złotej zbroi. Co zostanie jak ją zdejmiesz? - Geniusz, miliarder, playboy, filantrop. A co? (...) A kto jest [prawdziwym bohaterem]? Ty? Jesteś wynikiem eksperymentów na ludziach. Tyle w tobie bohatera, ile zmieściło się do probówki. *** Zabijesz mnie? Ustaw się w kolejce. Kto znajdzie ten młot i okaże się go godny posiądzie moc Thora. Thor: Loki może i jest nieobliczalny, ale jest Asgardczykiem i moim bratem. Natasha: Zabił 80 ludzi w ciągu dwóch dni. Thor: Był adoptowany. - Nie będę z tobą walczył bracie. - Nie jesteśmy braćmi. Piekło rozbrzmiewa jękami jego ofiar. - O, kontratakują. - No wiesz, młodzi są. - Do stu piorunów, szanuj mowę ojczystą - Długo mi tego nie wybaczą. To bardzo, bardzo ciekawa teoria, ale ja mam prostszą. Nie jesteście godni. - A jakby wsadzić młot do windy? Uniesie ją. - Winda nie jest godna. Zobaczyłem coś we śnie. Muszę to wyjaśnić. Tutaj się nie da. - Jak tam kosmos? - Kosmos ma się dobrze. - I myślisz, że możesz mi zaufać? - Nie ufam ci. Matka ci ufała. W przeszłości. Nawet mimo naszych ciągłych sporów. Zawsze miała nadzieję, że gdzieś w tobie nadal jest iskierka mojego brata. Ta nadzieja już nie istnieje i już cię nie chroni. Mojego życia... Tato, nie nadaję się na króla. Będę bronić Asgardu i innych światów do ostatniego tchu... ale nie mogę tego robić z tronu. Mimo swego szaleństwa Loki rozumiał władzę w taki sposób, jakiego ja nigdy nie osiągnę. *** O nie, będę żył wiecznie i będę cały z plastiku. Kto okaże się godzien moc młota posiądzie. Bez jaj, stary, to sztuczka. Rekalibracja kognitywna... Zdzieliłam cię w czaszkę Mam go spowolnić? Czy wyślesz mu więcej sparingpartnerów? Lepiej wydaj rozkaz, bo zaczynam mu kibicować. Have you ever had someone take your brain and play? Pull you out and stuff something else in? Do you know what it's like to be unmade? Przerabiałem hipnozę. Nie lubię. *** Stoimy w obliczu globalnej katastrofy. Hej malutki. Słonko już zachodzi. Cicho blaszak, ja nie mam rakiety w tyłku. - Steve nie lubi takiego słownictwa. - A kopnąć cię w tą... Nie jest taki zły, tylko trochę nerwus. Drugiego takiego nie ma na całym świecie. Wszyscy lubią wygrywać, a ten mój facet robi co może by walki uniknąć, bo wie że walkę wygra. - Co ci się śniło? - Że jestem Avengersem, że jestem kimś więcej niż tylko posłuszną maszynką do zabijania. Kocha to się dzieci, ja mam u niego dług. *** *** *** *** Wstąp do T.A.R.C.Z.Y, poznaj dalekie kraje, niezwykłych ludzi... i zabij ich. Ja się nie pocę. Ja błyszczę. Thor mógłby choć raz przysłać boga sprzątania po sobie. Na pewno ma jakąś magiczną miotłę. Zawsze nosisz whisky? Ten dom miał wytrzymać siłę Hulka. - Jak nas znaleźli? - Zaprosiłem ich. Nie poddam się. Odzyskam Skye i T.A.R.C.Z.Ę, ale jeep od Eddiego to za mało. Nasza kiepska opcja. Grant Ward. *** Bez ciebie nie ma T.A.R.C.Z.Y. - Służysz Coulsonowi czy T.A.R.C.Z.Y? - To to samo. Kogo jak kogo, ale Coulsona nie zlikwidujesz. Dyrektor T.A.R.C.Z.Y zawsze ma tajemnice. *** Nie wierzę w strach. Wierzę w zaufanie. *** I was able to hack S.H.I.E.L.D. from my van. You're gonna show me something new. Nie byłam w waszym durnym "S.H.I.E.L.D. Hogwarcie". *** Nie jestem dobrym człowiekiem, Skye. Long time to see. Jestem Agent Grant Ward. *** *** *** Jeśli to jeszcze aktualne, to poproszę tego drinka. - Żołnierzyk. Postać nie z tej epoki. Ale za to z tej planety. Nigdy nie chciałem tronu. Chciałem być równym tobie. - A ty co? Błyskawic się boisz? - Nie darzę miłością tego, co zwiastują. - Chcesz zabrać mi ukochaną planetę w odwecie za rzekomą zniewagę? Nie. Sprawuję nad nią opiekę. - No rzeczywiście, wspaniale się nią opiekujesz. Ludzie wyżynają się milionami, a ty palcem nie kiwniesz. Zaprowadzę tu porządek. Kto mnie powstrzyma? - Jesteś potworem. - O nie. Potwór jest wśród was. - A, Banner. To twój plan. Że urodziłem się by zostać królem. No dobrze. To może wolisz kogoś ze swoich nowych przyjaciół? Wydaje się, że jesteś do nich podobny. No i to jest o wiele lepsze! Mój strój jest taki sobie. Ale ile niesie ze sobą cnót! Jakiż to wielki zaszczyt! Czuję, że aż szaleję od sprawiedliwości. Chcesz usłyszeć mowę o prawdzie, honorze i patriotyźmie? Boże chroń Amer... Zaufaj mojemu gniewowi. Nie zrobiłem tego dla niego. Uuuu. A była już na wyciągnięcie ręki. Dzięki Tesseractowi mogliście mieć władzę, nieograniczoną moc. A wy co? Ciepło i światło dla wszystkich ludzi? Dopiero przekonacie się, co znaczy prawdziwa władza. Przynoszę wam dobrą nowinę. Czeka was wyzwolenie. *** *** Nie miałem prawa cię winić. Wiem, że chciałeś mi pomóc, chronić mnie. Od tego są przyjaciele. Możemy żyć z godnością - nie możemy z nią umrzeć. Człowiek jest najgorszym źródłem prawdy o sobie. Wszystko się zmienia. To nie znaczy, że na lepsze. Trzeba sprawić, by było lepiej. Nie można tylko gadać i mieć nadzieję, że samo się poprawi. |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 25.05.2014 17:59
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Anka i Alette biegły przez Korytarze Hogwartu i zatrzymały się dopiero pod samym pokojem Życzeń. Drzwi pokazały im się niemal od razu, bo dziewczyny doskonale wiedziały, czego potrzebują. Rozglądając się na boki, czy nikt przypadkiem ich nie obserwuje, wskoczyły do środka i zabarykadowały wejście. - Co teraz? - zapytałam Raven, siadając na jednym z krzeseł stojących obok regału. Alette wyciągnęła z torby pęknięte jajo i rozejrzała się po pomieszczeniu. Wedle notatek, które znalazła w tajemniczej książce w bibliotece, ten wyjątkowy smok do wyklucia potrzebował osoby przeznaczonej i ciepła. A to oznaczało, że to Raven musi wrzucić je w ogień. Z lekkim wahaniem Sorel podała jajo koleżance, która spojrzała na nią zadziwiona. W tym samym czasie Alette rozpaliła ogień w kominku i spojrzała w płomienie swoimi zielonymi oczami. - Musisz go tutaj położyć - powiedziała z pewnością w głosie. - Ja? Dlaczego ja? - Bo tak powiedziałam - odparła Al i wskazała jej dłonią na kominek. Niepewna Anka podeszła powoli do źródła ognia i najdelikatniej, jak tylko potrafiła, położyła jajo na węglach. Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| _raven_ |
Dodany dnia 25.05.2014 18:15
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 2 Postów: 432 Dom: HufflepuffPunkty: 3314 Ranga: Świetny czarodziej Data rejestracji: 11.04.13 |
Raven nie zdążyła się dobrze zastanowić nad tym, czego potrzebują, kiedy drzwi się zmaterializowały. Widać Alette miała już plan w głowie. Po przekroczeniu progu, trafiły do pomieszczenia pełnego kominków. Ankę zdziwiło, że w żadnym z nich nie pali się ogień. Rozejrzała się i dostrzegła cały regal książek, jak się domyślała, dotyczących smoków. Podeszła do niego, by znaleźć coś, co mogłoby im teraz pomóc. Chwyciła w rękę jedną z książek i usiadła na krześle. - Co teraz? - zapytała, wpatrując się w Alette. Al wyjęła jajo z torby i skierowała się w stronę Raven. W chwilę później Anka próbowała zrozumieć to, co się dzieje. Alette oddała jej swoje cenne jajo, którego przecież nie pozwalała nikomu dotykać, i kazała je umieścić w płomieniach. Tylko dlaczego Raven miała to zrobić?! Nie chciała jeszcze bardziej rozzłościć koleżanki, więc postanowiła wykonać polecenie. Najdelikatniej jak potrafiła, umieściła jajo w płomieniach, po czym obie zaczęły się w nie wpatrywać w napięciu. Anka stwierdziła, że to może potrwać, więc wróciła na swoje krzesło, by w spokoju przejrzeć książkę. - Chodź bliżej - warknęła Sorel. Raven odpowiedziała jej tylko naburmuszonym spojrzeniem, ale posłusznie wstała, wyczarowała fotel i usiadła jak najbliżej kominka, czując rozlewające się po jej ciele ciepło. Dalej wertowała podręcznik, a Alette po chwili zaczęła uważniej rozglądać się po pomieszczeniu. #FinoAllaFine *** But I'm a creep, I'm a weirdo. What the hell am I doing here? I don't belong here. *** WAVE GOODBYE, WISH ME WELL I've become something else Something else, something else, it's just this world |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 25.05.2014 18:16
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Jajo powinno przybierało kolor czerwony, kiedy Alette zaczęła rozglądać się po pomieszczeniu w poszukiwaniu czegoś, co pomoże jej wyciągnąć jajo z płomieni. Na całe szczęście znalazła jakieś dziwaczne rękawice, które zapewne miały jej pomóc. Spojrzała w ogień - jej jajo przybrało kolor czarny. W pierwszej chwili spanikowała - bała się, że gorąco zabiło jej smoka, ale w końcu uspokoiła się. Czarna wichura... są szalejące płomienie przypominające wichurą, jest i czarne jajo. Podeszła powoli do ognia i spojrzała katem oka na Raven. Zapewne rozsądniej by było poprosić o to Ankę, ale Alette nie chciała jej bardziej w to mieszać... zakładając, że dziewczyna i tak nie była w to nazbyt wmieszana. W każdym razie Sorel wolała uniknąć poparzenia koleżanki i sama włożyła swoje otoczone tajemniczym materiałem dłonie w płomienie. Nic nie bolało - rękawice okazały się skuteczne. Szybkim ruchem sięgnęła po jajo i wtedy się zaczęło. Wrzasnęła głośno, widząc jak czarne jajo wypala jej dziurę w rękawicach i pozostawia na dłoniach obrzydliwe oparzenie. No tak... bo już tego dnia była nie dość poobijana. Jajo przeturlało się po podłodze, kiedy Anka podskoczyła do Alette, żeby zobaczyć, czy dziewczynie nic się nie stało. Puchonka jednak przestała zwracać uwagę na swoje oparzenia, bo w końcu skorupa pękła, a z otworu wydobyło się malutkie, czarne stworzonko. Edytowane przez Alette dnia 25.05.2014 18:23
Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| _raven_ |
Dodany dnia 25.05.2014 20:49
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 2 Postów: 432 Dom: HufflepuffPunkty: 3314 Ranga: Świetny czarodziej Data rejestracji: 11.04.13 |
Raven widziała wszystko w zwolnionym tempie. Alette zakładająca rękawice, Alette wkładająca dłonie w ogień, chwytająca jajo, potem jajo toczące się po kamiennej posadzce... Otrzeźwił ją widok małego czarnego pyszczka wystającego z czarnej skorupy. Kiedy ziewnął i poruszył się, resztki jaja rozpadły się, a przed dziewczynami ukazała się maleńka postać, wyglądająca jak złożony parasol. Rozpostarł swoje delikatne skrzydła. Maluch okazał się najsłodszym stworzeniem, jakie Anka widziała w swoim życiu. Obie Puchonki uklękły przed smokiem, a on wlepił oczy najpierw w Alette, potem w Annę, po czym obnażył kiełki, a z jego nozdrzy wyleciały strużki dymu. - Trzeba go nakarmić - orzekła Sorel. - Tylko czym? - Anka rozejrzała się bezradnie po pomieszczeniu. #FinoAllaFine *** But I'm a creep, I'm a weirdo. What the hell am I doing here? I don't belong here. *** WAVE GOODBYE, WISH ME WELL I've become something else Something else, something else, it's just this world |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 28.05.2014 17:24
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Miały wielkie szczęście, że w Pokoju Życzeń znajdowało się sporo książek na temat hodowania smoków, najczęściej zawierających dziwne i niezbyt pewne wskazówki. Okazało się, że ich Czarna Wichura zjada wszystko, co pochodzi z reki Raven. Anka z resztą też wydawała się zafascynowana małym stworzeniem i trzeciego dnia powiedziała głośno i stanowczo: - Chcę, żeby nazywał się Niko. - Co...? - Alette spojrzała na nią zdziwiona, odrywając wzrok od jednej z książek, którą miała zamiar przejrzeć. - Niko... tam ma na imię. Obiecałaś mi to. - Eeeee... no dooobra - odparła przeciągle Sorel. Postanowiła nie wdawać się w dyskusję z osobą, której przeznaczony był smok. Smok, który nawiasem w ciągu trzech dni zrobił się dwa razy większy. - Muszę lecieć na trening - powiedziała Alette, odkładając wielki tom na stolik. - Zobaczymy się później. Po tych słowach wstała i ruszyła w kierunku wyjścia. Po drodze tylko obróciła się, żeby spojrzeć na siedzącą przy smoku Ankę i uśmiechnęła się do siebie. Niko. Miała wielkie szczęście, że przeznaczona okazała się właśnie Raven. Dziewczyna nie należała do niesympatycznych i najwidoczniej bardzo szybko związała się ze smokiem. Al nawet nie musiała ją prosić, by pomogła jej nakarmić stworzonko, czasami Puchonka nawet sama przychodziła, by się nim zająć. "Trening!" Alette pobiegła w kierunku boiska. Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| _raven_ |
Dodany dnia 30.05.2014 20:55
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 2 Postów: 432 Dom: HufflepuffPunkty: 3314 Ranga: Świetny czarodziej Data rejestracji: 11.04.13 |
Początkowo Anka nie miała zamiaru za bardzo angażować się w hodowanie smoka w Hogwarcie. Kiedy jednak okazało się, że maluch jadł tylko to, co ona mu podawała, nie miała wyjścia. Alette wyglądała na nieco zdenerwowaną tym faktem, a Anka wcale jej się nie dziwiła. Wiedziała, co czuje człowiek, którego ukochany zwierzak kogoś innego obdarza większą miłością. A jeżeli to jeszcze jest ktoś zupełnie obcy... Raven towarzyszyła więc w karmieniu smoka, a kiedy tylko mogła, wychodziła z Pokoju Życzeń albo siadała gdzieś w odległym kącie pomieszczenia, dając Al i jej smokowi możliwość złapania większego kontaktu. Miała zresztą nadal swoje eseje do napisania, a gapienie się na smoka nie sprawiało, że posuwała się z pracą do przodu. Okazało się jednak, że taki zwierzak szybko uzależnia. Był tak uroczym zwierzątkiem, że Ance coraz trudniej było skupić się na czymś innym. Najchętniej gapiłaby się na niego 24 godziny na dobę, zapominając o posiłkach, lekcjach i spaniu. Po trzech dniach smok nadal nie miał imienia. Alette wybierała się na trening, a Raven nie chciała myśleć o nim po prostu "smok". Zanim Sorel opuściła Pokój Życzeń, by udać się na trening, ze zdegustowaną miną przystała na nazwanie swojego zwierzaka Niko. Im bardziej Anka czuła się związana emocjonalnie ze smokiem, tym większe obawy się w niej rodziły. W ciągu trzech dni urósł dwukrotnie. To nie wróżyło zbyt dobrze na przyszłość. Nie można było trzymać smoka w Pokoju Życzeń, a już na pewno ich tajemnica nie pozostanie nieodkryta w nieskończoność. Jeżeli Alette miała rację i Niko wykluł się tylko dlatego, że w pobliżu była Raven, to Anka żałowała, że kiedykolwiek w ogóle to jajo widziała. Smok był bezpieczniejszy, kiedy był otoczony czarną skorupą. I sprawiał mniej problemów. Teraz nauczył się już ziać ogniem. Z dymem poszło już kilka książek o smokach i podręcznik Raven od eliksirów. Zdecydowanie należało obgadać temat przyszłości Niko. Kiedy maluch zjadł i ułożył się do snu, do pomieszczenia wpadła zziajana Alette. - Dałabym sobie głowę uciąć, że jest większy niż kiedy stąd wychodziłam - powiedziała, podchodząc do legowiska Niko w pobliżu kominka. - Trzeba podjąć decyzję, co z nim zrobisz. Nie da się hodować smoka w Hogwarcie... - Anka spojrzała z obawą na koleżankę. #FinoAllaFine *** But I'm a creep, I'm a weirdo. What the hell am I doing here? I don't belong here. *** WAVE GOODBYE, WISH ME WELL I've become something else Something else, something else, it's just this world |
|
|
|
| Ana_Black |
Dodany dnia 31.05.2014 14:04
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 8 Postów: 4391 Dom: GryffindorPunkty: 24016 Ranga: Niezwyciężony mag Data rejestracji: 06.02.10 |
Łapa, Ana i Mon szły korytarzem z najbardziej niewinnymi minami jakimi udało im się przybrać. - No to idziemy do sali eliksirów - powiedziała entuzjastycznie Jess. - Tak, tylko co zrobimy, jeśli Snape tam będzie? - zapytała Mon. - To niemożliwe. O tej porze Snape siedzi w swoim gabinecie i złorzeczy na Pottera - odpowiedziała An, na co dziewczyny wybuchnęły śmiechem. - Ej, ale mówisz to serio? - spytała Psinka. - Jak najbardziej. Byłam w jego gabinecie w trzeciej klasie, żeby wykraść jeden składnik. Dobrze pamiętam jego paplaninę: Cholerny rozwydrzony, niewychowany bachor! Wierna kopia Jamesa Pottera! Za co mnie tak pokarało! O losie! - odparła Mordka. - No dobra, może trochę podkoloryzowałam, ale tak mniej więcej to brzmiało - dodała, gdy Gryfonki opanowały salwę śmiechu. - Dobra, mieliśmy poszukać kogoś do pomocy - przypomniała Amanda. - Do pomocy? A w czym? - usłyszały za plecami głos Laury. Towarzyszyła jej Ewilan. - O, cześć Laura, cześć Dośka, zamierzamy poeksperymentować na Pani Norris. Chcecie z nami? - zaproponowała Ana. - No jasne! - zawołała entuzjastycznie Ew. - No to maszerujemy do sali eliksirów - uśmiechnęła się Łapa. Edytowane przez Lapa15 dnia 03.06.2014 17:49
Loki: Dość tego! Wszyscy stoicie niżej ode mnie! Patrzysz na boga, szkaradny stworze! I nie godzę się, aby pomiatał mną... Hulk: Wielki mi bóg. Hulk ziewać ~ Łapa Uwielbiam też jak dostajesz szału i zamieniasz się w tę wielką zieloną bestię.. Zdradzę ci moją tajemnicę. Zawsze jestem zły. Nieźle. Chcą mnie zamknąć w metalowym pudle i zanurzyć w wodzie. Nie. Jest gorzej niż myślałem. No bo czym jesteśmy? Zespołem? Nie, nie, nie. Mieszanką wybuchową niosącą chaos. *** Nie bądź jeleń, nie fikaj. Matka wie że ukradłeś jej szaty? - Jarvis, znasz przypowieść o Jonaszu? - Traktowałbym ją raczej jako metaforę. - Thor walczy na 6. - Nie zaprosił mnie? Co, stawaliście na siusiu? Niech wyskakuje z ciuchów. Przenoszę imprezę do was. Weź mnie nie strasz. Co to było, robił mi usta usta? Phil? Ale on ma na imię Agent! J.A.R.V.I.S: Dostępne 400% mocy. Iron-Man: Dzięki. Nie gniewam się, pączuszku. Masz niezły prosty. Ta wiedźma miesza ci w głowie. Jesteś od niej silniejszy, mądrzejszy. Jesteś Banner. On jest szefem. Ja tylko za wszystko płacę, wszystko buduję i dbam żebyśmy byli cool. Stark! Potrzebny jest plan ataku! Mam plan: atakować! *** - Ja bym sobie odpuściła, to faceci nie z tego świata, bogowe czy coś. - Bóg jest tylko jeden! I głowę dam, że tak się nie ubiera. - No jasne. Złoty chłopiec w złotej zbroi. Co zostanie jak ją zdejmiesz? - Geniusz, miliarder, playboy, filantrop. A co? (...) A kto jest [prawdziwym bohaterem]? Ty? Jesteś wynikiem eksperymentów na ludziach. Tyle w tobie bohatera, ile zmieściło się do probówki. *** Zabijesz mnie? Ustaw się w kolejce. Kto znajdzie ten młot i okaże się go godny posiądzie moc Thora. Thor: Loki może i jest nieobliczalny, ale jest Asgardczykiem i moim bratem. Natasha: Zabił 80 ludzi w ciągu dwóch dni. Thor: Był adoptowany. - Nie będę z tobą walczył bracie. - Nie jesteśmy braćmi. Piekło rozbrzmiewa jękami jego ofiar. - O, kontratakują. - No wiesz, młodzi są. - Do stu piorunów, szanuj mowę ojczystą - Długo mi tego nie wybaczą. To bardzo, bardzo ciekawa teoria, ale ja mam prostszą. Nie jesteście godni. - A jakby wsadzić młot do windy? Uniesie ją. - Winda nie jest godna. Zobaczyłem coś we śnie. Muszę to wyjaśnić. Tutaj się nie da. - Jak tam kosmos? - Kosmos ma się dobrze. - I myślisz, że możesz mi zaufać? - Nie ufam ci. Matka ci ufała. W przeszłości. Nawet mimo naszych ciągłych sporów. Zawsze miała nadzieję, że gdzieś w tobie nadal jest iskierka mojego brata. Ta nadzieja już nie istnieje i już cię nie chroni. Mojego życia... Tato, nie nadaję się na króla. Będę bronić Asgardu i innych światów do ostatniego tchu... ale nie mogę tego robić z tronu. Mimo swego szaleństwa Loki rozumiał władzę w taki sposób, jakiego ja nigdy nie osiągnę. *** O nie, będę żył wiecznie i będę cały z plastiku. Kto okaże się godzien moc młota posiądzie. Bez jaj, stary, to sztuczka. Rekalibracja kognitywna... Zdzieliłam cię w czaszkę Mam go spowolnić? Czy wyślesz mu więcej sparingpartnerów? Lepiej wydaj rozkaz, bo zaczynam mu kibicować. Have you ever had someone take your brain and play? Pull you out and stuff something else in? Do you know what it's like to be unmade? Przerabiałem hipnozę. Nie lubię. *** Stoimy w obliczu globalnej katastrofy. Hej malutki. Słonko już zachodzi. Cicho blaszak, ja nie mam rakiety w tyłku. - Steve nie lubi takiego słownictwa. - A kopnąć cię w tą... Nie jest taki zły, tylko trochę nerwus. Drugiego takiego nie ma na całym świecie. Wszyscy lubią wygrywać, a ten mój facet robi co może by walki uniknąć, bo wie że walkę wygra. - Co ci się śniło? - Że jestem Avengersem, że jestem kimś więcej niż tylko posłuszną maszynką do zabijania. Kocha to się dzieci, ja mam u niego dług. *** *** *** *** Wstąp do T.A.R.C.Z.Y, poznaj dalekie kraje, niezwykłych ludzi... i zabij ich. Ja się nie pocę. Ja błyszczę. Thor mógłby choć raz przysłać boga sprzątania po sobie. Na pewno ma jakąś magiczną miotłę. Zawsze nosisz whisky? Ten dom miał wytrzymać siłę Hulka. - Jak nas znaleźli? - Zaprosiłem ich. Nie poddam się. Odzyskam Skye i T.A.R.C.Z.Ę, ale jeep od Eddiego to za mało. Nasza kiepska opcja. Grant Ward. *** Bez ciebie nie ma T.A.R.C.Z.Y. - Służysz Coulsonowi czy T.A.R.C.Z.Y? - To to samo. Kogo jak kogo, ale Coulsona nie zlikwidujesz. Dyrektor T.A.R.C.Z.Y zawsze ma tajemnice. *** Nie wierzę w strach. Wierzę w zaufanie. *** I was able to hack S.H.I.E.L.D. from my van. You're gonna show me something new. Nie byłam w waszym durnym "S.H.I.E.L.D. Hogwarcie". *** Nie jestem dobrym człowiekiem, Skye. Long time to see. Jestem Agent Grant Ward. *** *** *** Jeśli to jeszcze aktualne, to poproszę tego drinka. - Żołnierzyk. Postać nie z tej epoki. Ale za to z tej planety. Nigdy nie chciałem tronu. Chciałem być równym tobie. - A ty co? Błyskawic się boisz? - Nie darzę miłością tego, co zwiastują. - Chcesz zabrać mi ukochaną planetę w odwecie za rzekomą zniewagę? Nie. Sprawuję nad nią opiekę. - No rzeczywiście, wspaniale się nią opiekujesz. Ludzie wyżynają się milionami, a ty palcem nie kiwniesz. Zaprowadzę tu porządek. Kto mnie powstrzyma? - Jesteś potworem. - O nie. Potwór jest wśród was. - A, Banner. To twój plan. Że urodziłem się by zostać królem. No dobrze. To może wolisz kogoś ze swoich nowych przyjaciół? Wydaje się, że jesteś do nich podobny. No i to jest o wiele lepsze! Mój strój jest taki sobie. Ale ile niesie ze sobą cnót! Jakiż to wielki zaszczyt! Czuję, że aż szaleję od sprawiedliwości. Chcesz usłyszeć mowę o prawdzie, honorze i patriotyźmie? Boże chroń Amer... Zaufaj mojemu gniewowi. Nie zrobiłem tego dla niego. Uuuu. A była już na wyciągnięcie ręki. Dzięki Tesseractowi mogliście mieć władzę, nieograniczoną moc. A wy co? Ciepło i światło dla wszystkich ludzi? Dopiero przekonacie się, co znaczy prawdziwa władza. Przynoszę wam dobrą nowinę. Czeka was wyzwolenie. *** *** Nie miałem prawa cię winić. Wiem, że chciałeś mi pomóc, chronić mnie. Od tego są przyjaciele. Możemy żyć z godnością - nie możemy z nią umrzeć. Człowiek jest najgorszym źródłem prawdy o sobie. Wszystko się zmienia. To nie znaczy, że na lepsze. Trzeba sprawić, by było lepiej. Nie można tylko gadać i mieć nadzieję, że samo się poprawi. |
|
|
|
| Dominiki123 |
Dodany dnia 02.06.2014 19:56
|
 Postów: 3 Dom: HufflepuffPunkty: 9 Ranga: Mugol Data rejestracji: 01.06.14 |
Dominic szedł na Historię Magii jak na ironię Draco też był na 1 piętrze. - I co taki bohater już z ciebie nie jest ? - Przynajmniej nie jestem brudnym , egoistycznym i oblewający wszystkie egzaminy ślizgonem !! Odpowiedział pełen złości szczerze to nic do ślizgonów nie ma , ale Draco wkurza Dominica dobitnie . Poszedł cały w nerwach w stronę pokoju nauczycielskiego , a jutro przecież są eliksiry. |
|
|
|
| Astrid Lilo |
Dodany dnia 03.06.2014 17:07
|
|
Postów: 116 Dom:  RavenclawPunkty: 465 Ranga: Chodząca biblioteka Data rejestracji: 05.05.14 |
Ryg i Astrid wbiegły na korytarz. Astrid miała ułożony cały plan w głowie. Pamiętała dokładnie, gdzie się znajduje posąg feniksa. Mało kto zwracał na niego uwagę, a on tam stał. Idealne miejsce - pomyślała Astrid i pokazała Nioryginalle tajną skrytkę. Puchonka była zdziwiona. - Skąd o tym wiesz? - zapytała się Krukonki. - Kiedyś ci opowiem i wtedy naprawdę się zdziwisz - odpowiedziała uśmiechnięta Lilo. - Ej no! Powiedz mi teraz - zaprotestowała Ryg. - Krwawy Baron. Tylko tyle doczekała się Nioryginalle. Ciekawość ją zżerała. Ta dziewczyna czasami ją dobijała. Mogłaby choć raz coś wyjaśnić normalnie. - I myślisz, że taka odpowiedź mi wystarczy Lilo? - zapytała się z błyskiem w oku i niewiarygodnie szerokim uśmiechem. "Pamiętasz kim byłeś, zanim świat powiedział Ci kim powinieneś być?"
 "Nie bój się, trzeba czegoś więcej niż ludzki krzyk, żeby obudzić umarłych." |
|
|
|
| Podziel się z innymi: |
|
| Przejdź do forum: |