Logowanie
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.
![[off]](../infusions/shoutbox_panel/sh_offline.png "Offline")
Harrych świąt!
29.04.2026 10:56
29.04.2026 10:56
Shanti Black, naprawdę mamy podobny staż? Wydawało mi się, że jesteś HPnetowo znacznie starsza ode mnie 
Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
27.04.2026 19:58
27.04.2026 19:58
mi stuknie 12 w lipcu 
spędziłam tu trochę czasu i wspominam bardzo dobrze, tęsknię
spędziłam tu trochę czasu i wspominam bardzo dobrze, tęsknię Specjalista ds. sprzedaży
23.04.2026 13:22
23.04.2026 13:22
Przyszłam z insta, pogratulować 
Także: Jadek masz jubileusz za rok
Także: Jadek masz jubileusz za rok
Współpraca
Najaktywniejsi
1) 
Alette
2) 
fuerte
3) 
Katherine_Pierce
4) Sam Quest
5) Shanti Black
6) 
A.
7) monciakund
8) ania919
9) ulka_black_potter
10) Klaudia Lind
Losowe zdjęcie
Zobacz temat
Pijemy za prawdę II
|
|
| Alette |
Dodany dnia 15.11.2012 09:50
|
  Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom:  HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
No cóż... takie znajomości wspomina bardzo dobrze, wiele osób nawet poznałam później osobiście - Anetę, Gne, Sann, Unfee. Internet jest o tyle dobry, że nie musisz nikogo udawać, być na siłę miła. Gadasz z tymi ludźmi, którzy odpowiadają ci poprzez osobowość, a nie wygląd. Niestety w prawdziwym świecie pierwsze wrażenie liczy się najbardziej. Jednak kontakt w internecie jest uzależniony od sieci, nie masz łącza, nie masz znajomych. Pewnego dnia w życiu takiego znajomego pojawią się problemy, ścieżki się rozejdą. Ciężko po prostu dbać o taką znajomość, bo w razie kłótni czy właśnie problemów nie masz możliwości wsiąść w autobus i pojechać do tej drugiej osoby. Poza tym mało kto miesza swoje życie prywatne z przebywaniem w sieci, więc trudno też mówić o "poznaniu" kogośtam. Dlatego jak słyszę, że ktoś znalazł w sieci miłość swojego życia albo najlepszego przyjaciela, to nie uwierzę, dopóki ta relacja nie przeniesie się do świata rzeczywistego. I ot. Czy umiesz słuchać? Pytanie proste, a jednak trudne.         Kazui <3  W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this...    Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann  "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon  Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love  |
|
|
|
 Sarahis |
Dodany dnia 15.11.2012 10:07
|
  Pochwały: 5 Postów: 1187 Dom:  SlytherinPunkty: 5756 Ranga: Szatan w lesie Data rejestracji: 05.01.09 |
Myślę, że umiem. Nawet wolę słuchać innych ludzi, niż sama się zwierzać, co zdarza mi się bardzo rzadko. Zauważałam też, że ludzie lubią się dzielić ze mną swoimi problemami, ale to może dlatego, że właśnie jestem mało otwartą osobą i nie często mówię o tym, co ktoś inny mi powiedział. Jak wyobrażasz sobie swoje w pełni dorosłe życie? Małżonek, dzieci, praca? Czy jednak pragniesz czegoś innego? >>>*<<<  ~~*~~  ~~*~~  ~~*~~  ~~*~~  ~~*~~ this world is a school no one expects to stay in school forever >>>*<<<  >>>*<<<    >>>*<<<  >>>*<<<  >>>*<<<  >>>*<<<  >>>*<<<  >>>*<<<   >>>*<<< I just decided by the grace of the God Poseidon that you're so dead to me I dug a hole for you to lie in >>>*<<< whatever feeds your fear is closer than you think  >>>*<<<  >>>*<<<  >>>*<<< <3 ;___;  |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 18.11.2012 13:12
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Wyobrazić sobie ciężko, bo tkwię na rozdrożu i trudno podjąć decyzję. Naprawdę. Jednak jeśli mam sobie siebie jakoś wyobrazić to chyba tak - praca, dom, dzieci. Jestem głupią idealistką i nie mam problemu, by poświęcić się dla drugiej osoby. Całe życie to rezygnowanie z czegoś, by posiadać coś innego. Nie potrafiłabym zrezygnować z rodziny dla kariery. Z drugiej strony - jakoś nie widzę siebie w roli nudnej żony... jestem zbyt walnięta. Normalny facet ze mną nie wytrzyma... biedne dzieci... no cóż. Moje pytanie - będzie narcystycznie - dlaczego wolisz być sobą niż kimś innym? Jaka cecha ci się najbardziej w tobie podoba? Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| gne |
Dodany dnia 18.11.2012 13:21
|
 Pochwały: 24 Postów: 3001 Dom:  RavenclawPunkty: 23582 Ranga: Niezwyciężony mag Data rejestracji: 29.08.07 |
Lubie swoje dziwne poczucie humoru. No i jako inna osoba być może nie dogadywałabym się z niektórymi znajomymi tak dobrze. Poza tym będąc kimś innym musiałabym mieć inną rodzinę, inne myśli, sposób bycia. W sumie to nie napisałam nic konkretnego. Jaki jest Twój stosunek do nauki i zdobywania wiedzy. Lubisz się uczyć czy to dla ciebie droga przez mękę.  |
|
|
|
| losiek13 |
Dodany dnia 18.11.2012 13:57
|
 Ostrzeżenia: 2 Pochwały: 33 Postów: 2832 Dom: RavenclawPunkty: 34217 Ranga: Pan Śmierci Data rejestracji: 19.06.08 |
Jak chyba większość mam tak, że jeśli uczę się o czymś co mnie interesuje, co rozumiem to nie mam z tym problemu. Jednak jeśli ktoś chce mi na siłę wcisnąć wiedzę z dziedziny, której z całego serca nie cierpię, to się nie da. Generalnie lubię zdobywać nową wiedzę, a szczególnie taką, którą można wykorzystać w życiu. Ponawiam.  Always  |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 18.11.2012 15:53
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Zależy kiedy i czego ; ) Uczę się wtedy, kiedy mam z tego satysfakcję. Nawet nie chodzi o to, by było arcyciekawie - potrafię wcisnąć do głowy nawet informacje bezużyteczne. Natomiast jeśli powiedzmy ktoś mnie pochwali, dostanę dobrą ocenę czy coś, to od razu chce mi się uczyć. Po prostu. No i oczywiście w grę wchodzi ambicja - im więcej wiem, tym mądrzejsza się czuję. Dlatego chociażby czytam gazety, książki. Mogę się wtedy cwaniaczyć Gdybyś mógł/mogła zadecydować, na jaki cel charytatywny przeznaczyć milion złotych - na co byś się zdecydował/a i dlaczego? Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| losiek13 |
Dodany dnia 02.12.2012 00:05
|
|
Ostrzeżenia: 2 Pochwały: 33 Postów: 2832 Dom: RavenclawPunkty: 34217 Ranga: Pan Śmierci Data rejestracji: 19.06.08 |
Zawsze mam problem przy udzielaniu odpowiedzi na takie pytanie. Możliwości wyboru jest mnóstwo, ale ja przeznaczyłbym takie pieniądze na badania nad jakimś lekiem całkowicie eliminującym astmę. Dlaczego? Z powodów osobistych. Czy chciałbyś/chciałabyś zmienić coś aktualnie w swoim życiu, ale nie możesz lub nie jesteś w stanie tego zrobić? Edytowane przez losiek13 dnia 02.12.2012 00:07
Always |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 02.12.2012 11:16
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
tak... chciałabym zmienić bardzo wiele i na niewiele mogę sobie pozwolić. Przede wszystkim chciałabym chodzić na koncerty, bo sprawia mi to ogromną radość. Nie uda mi się to, gdyż: a)nie mam z kim b)nie mam pieniędzy c) nie mam czasu Chciałabym też pójść do pracy, ale nie mam na to czasu... za dużo obowiązków. Niby dla chcącego nic trudnego, ale ja nie mam czasu czytać książek, gdzie tu jeszcze miejsce na zarabianie. Czego w życiu nigdy nie będziesz żałować? Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| gne |
Dodany dnia 26.12.2012 13:45
|
|
Pochwały: 24 Postów: 3001 Dom: RavenclawPunkty: 23582 Ranga: Niezwyciężony mag Data rejestracji: 29.08.07 |
Nie ma rzeczy, której bym w życiu jakoś bardzo żałowała, ale tez nie ma takiej, co do której mam pewność, że nie będę żałować. Myślę, że nie będę żałować miłych chwil spędzonych z przyjaciółmi i wszystkich wyskakanych koncertów. O czymkolwiek poważniejszym ciężko mi się wypowiedzieć. Co lubisz robić w wolnym czasie, kiedy nie ma nikogo w domu i możesz robić wszystko na co przyjdzie Ci ochota. |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 27.12.2012 16:47
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Najczęściej śpię. Wiem - to żałosne. Ale kiedy inni są w domu, to drażni mnie ich gadanie i rozprasza obecność. Kiedy leżę sama w domu, mam czas zebrać myśli. Nikt mi nie przeszkadza i w ogóle. Czym są dla Ciebie święta? Z czym ci się kojarzą? Poproszę o przemyślenia : P Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| Panna_Elisabeth_ |
Dodany dnia 27.12.2012 17:15
|
  Pochwały: 3 Postów: 54 Dom: SlytherinPunkty: 534 Ranga: Prefekt Slytherinu Data rejestracji: 26.12.12 |
Święta to dla mnie czas, w którym mogę "odetchnąć". Wiele osób pewnie myśli, że palnę tu jakieś opowiadano o cudownej atmosferze w gronie rodziny. Otóż nie. Święta zawsze będą kojarzyć mi się z docinkami, ładnym zapachem z kuchni, małym pożarem, Władcą Pierścieni oraz Opowieścią Wigilijną według Muppetów. Wigilię zawsze spędzam w małym gronie - ja i moja mama. Wspólnie ubieramy choinkę, a mama narzeka, że musi to robić (bo ją zmuszam.  ) W te święta chciałam upiec coś sama, udało mi się jednak tylko spalić na węgiel moje "pychotne muffinki czekoladowe". Atmosfera dogryzania sobie, sarkastycznych odpowiedzi utrzymuje się aż do kolacji, gdzie oficjalnie się godzimy, a potem oglądamy Władcę Pierścieni. Dość dziwny sposób świętowania, ale właśnie wtedy czuję prawdziwą bliskość, to że mamy ze sobą dobry kontakt. Bo na tym polega miłość, prawdziwa bezinteresowna - żyć ze sobą w zgodzie, szanować się i umieć przyznać się do błędu.Czego najbardziej się boisz? Czy zastanawiałeś się nad tym jak pokonać strach? Czy jakieś wydarzenie w twoim życiu wpłynęło na to czego się boisz? Rozważania. Edytowane przez Panna_Elisabeth_ dnia 27.12.2012 17:19
Podobno Bóg kocha człowieka miłością bezwarunkową. Jak na bezwarunkową miłość, to cholernie dużo tych warunków.
|
|
|
|
| Cassidy |
Dodany dnia 29.12.2012 22:52
|
 Pochwały: 8 Postów: 134 Dom:  GryffindorPunkty: 3442 Ranga: Świetny czarodziej Data rejestracji: 26.03.07 |
Panno_Elisabeth_, zazdroszczę mamy. Moja, kiedy widzi mnie przed telewizorem, gdy puszczają po raz kolejny "Władcę Pierścieni", wzdycha żałośnie i mówi: "Znowu oglądasz tę bajkę? Nie ma nic innego?"  Potem, kiedy usiądzie na fotelu obok, jest jeszcze gorzej, zwłaszcza kiedy widzi rasę orków, od razu mówi, żebym przełączyła, bo potem będą mi się po nocach śnić Czego najbardziej się boisz? Czy zastanawiałeś się nad tym jak pokonać strach? Czy jakieś wydarzenie w twoim życiu wpłynęło na to czego się boisz? Rozważania. Kiedyś wydawało mi się, że mogłabym na ten temat powiedzieć wiele(...) Bo, gdy byłam młodsza bałam się, że mogę zobaczyć ducha, wilkołaka, czy jakiegoś innego potwora wymyślonego przez ludzi. Zwłaszcza jeśli swoją wyobraźnię podsycałam nastrojowymi filmami grozy lub programami dokumentalnymi o podobnej tematyce. Teraz jednak, kiedy czas już ze mną zrobił swoje( tak, wiem jak to brzmi) wilkołaki i inne 'dziwolągi' nie wydają mi się straszne, aczkolwiek w moje życie czasami wkrada się niepokój. Nie wiem do końca, czym on jest powodowany. Być może myślami, być może tym, że wydawało mi się, że 'coś'  mam tu na myśli bardziej nieprzychylną energię niż jakąś istotę z krwi i kości) za mną stoi. Właśnie tego 'czegoś', co określam Nieprzychylną Energią się boję, bo kiedy obdarzamy coś emocjami, nadajemy temu głębszy sens, być może tworzymy coś, o czym nie mamy pojęcia. Nie mogę powiedzieć, że boję się pająków, ale budzą we mnie wstręt i odrazę, kiedy znajduje je w domu. Na początku miewam 'element zaskoczenia' można go określić stanem chwilowej paniki, bądź szoku), potem zwykle przemienia się on w instynkt wyzbycia się insekta z mieszkania. W naturze jestem jednak w stanie je tolerować.W jakimś stopniu strach we mnie budzą opętania. Wydaje mi się, że na świecie istnieją rzeczy, o których nie powinniśmy za wiele wiedzieć, a przynajmniej nie jest to wiedza dla osób wrażliwych. Oczywiście mam świadomość tego, iż( i wydaje mi się to bardziej prawdopodobne) część z tych ludzi cierpi na poważne zaburzenia osobowości lub inne choroby psychiczne, ale jak wytłumaczyć te wszystkie następstwa, które temu towarzyszą( plucie gwoźdźmi, lewitacja itp.)? Gdybym miała zastanawiać się nad tym każdego dnia, doszłabym do wniosku, że boję się wielu rzeczy: utraty bliskich, starości, upokorzenia, samotności, utonięcia itp. Aż w końcu mogłabym popaść w paranoję, dlatego wydaje mi się, że warto jest pokonywać swoje słabości, a tym samym strach. Należy z nim walczyć, ponieważ tylko za pomocą walki- działania, jesteśmy w stanie stać się silniejszymi, a strach jest wytworem naszej psychiki. Jeśli chcemy 'doskonalić' swoją osobę lub rozwijać się jako człowiek, powinniśmy starać się zrozumieć przyczynę naszych niepokoi, a potem stopniowo ją likwidować. Idąc tym tropem, kiedyś bałam się po obejrzeniu horroru, np. o duchach, tego, że takowy właśnie mi się objawi, dlatego przychodziłam do pokoju mamy i taty i spałam z nimi- wydawało mi się wtedy, że tylko w ten sposób mogę czuć się bezpiecznie. Teraz jednak, kiedy zdarzy obejrzeć mi się straszny film, który w jakiś sposób wywoła u mnie potem niepokój, staram sobie tłumaczyć, że jestem silna i sama sobie poradzę. Jak powiedział Remus Lupin na jednej z lekcji Obrony Przed Czarną Magią do Harry'ego: "To by znaczyło, że tym, czego się boisz najbardziej, jest... strach." Czy myślałeś/aś kiedykolwiek, o tym, jakby to było żyć w miejscu z dala od cywilizacji? Jeśli tak, opisz dokładnie, jakby miało wtedy wyglądać Twoje życie, co spowodowało, że zastanawiałeś/aś się nad tym i jakie były by tego konsekwencje. Jeśli nie, to napisz, dlaczego życie w świecie, w jakim funkcjonujesz czyni Ciebie szczęśliwym i z jakich powodów nigdy nie pokusiłbyś/abyś się na taką decyzję? Edytowane przez Cassidy dnia 30.12.2012 12:29
 Gryffindor * * * Jestem lojalna wobec wyboru.   -Czy pamiętasz, jak mówiłem, że ćwiczymy zaklęcia NIEWERBALNE, Potter? -Tak. -Tak, proszę pana. -Nie ma potrzeby zwracania się do mnie per pan, profesorze.  "Jedynym, co daje morze, są porywiste podmuchy wiatru. I czasami szansa na poczucie się silnym. Nie wiem za dużo o morzu, ale wiem, że tak to już z nim jest. I wiem też, jak ważne jest w życiu niekoniecznie żeby być silnym, ale żeby czuć się silnym, zmierzyć się z samym sobą choć raz, choć raz znaleźć się w pierwotnym położeniu człowieka, całkowicie oślepiony i głuchy, bez niczego, co może ci pomóc, mając tylko ręce i własną głowę."  |
|
|
|
| Panna_Elisabeth_ |
Dodany dnia 29.12.2012 23:14
|
|
Pochwały: 3 Postów: 54 Dom: SlytherinPunkty: 534 Ranga: Prefekt Slytherinu Data rejestracji: 26.12.12 |
Eh, ja mam tak z babcią... Nienawidzi tych orków. Ale ostatnio namówiłam ją na 12-godzinny maraton wersji rozszerzonej i się przekonała B) Świetny opis - czyżbym spotkała inną fankę Jacka' Sparrow'a? _________________________________________________________________ Czy myślałeś/aś kiedykolwiek, o tym, jakby to było żyć w miejscu z dala od cywilizacji? Jeśli tak, opisz dokładnie, jakby miało wtedy wyglądać Twoje życie, co spowodowało, że zastanawiałeś/aś się nad tym i jakie były by tego konsekwencje. Trzeba Wam wiedzieć, że kiedy jestem sama w domu najczęściej piszę pamiętnik lub inne rozważania, które akurat przychodzą mi do głowy. Kiedy mama jest w domu nie mogę się skupić - oczywiście mogę jej powiedzieć wszystko, ale... Wiecie o co mi chodzi  Potrzebna jest mi ta świadomość "Jestem sama - nikogo nie ma tu oprócz mnie." Raz, coś takiego przyszło mi do głowy - konsekwencje? Zrobiłam parę postanowień "Co powinnam zmienić w swoim życiu". Zastanowiłam się nad sobą, nad swoim życiem, nad tym co jest dla mnie najważniejsze. Muszę przyznać - doszłam do wniosku, że podobałoby mi się życie w zgodzie z naturą. Żadne fałszywe wartości nie zasłaniałyby mi moich idei. Największą zaletą byłaby dla mnie samotność i samodzielność. Nie musiałabym się nikomu tłumaczyć z moich postanowień, mogłabym odciąć się od tego "szarego życia", wreszcie zacząć żyć pełną piersią! Myślę, że miałabym problem z dostosowaniem się do dwóch rzeczy - odzież i książki... Jak z dala od cywilizacji, to ich brak... Jestem osobą, która zawsze lubi dobrze wyglądać, bez względu na sytuację. Nie jestem specjalną entuzjastką kilkugodzinnego podziwiania się przed lustrem, jednak baardzo lubię "stroić się" w fajne ciuchy B) Silnie odczułabym ich brak. Tak samo książki - byłabym jak studnia bez wody... Nie ma nic gorszego, niż zabrać człowiekowi to co kocha, jego pasję. Wtedy stajemy się niczym, człowiek bez pasji jest jak... Pusta muszla. Ja wprost POŻERAM książki. Ich brak dokucza mi bardziej niż głód i pragnienie. Czułabym się pusta, dziwnie osamotniona - zawsze noszę przy sobie jakąś ciekawą książkę, nawet do szkoły (mimo i tak ciężkiego plecaka...). Po prostu wtedy czuję się, jakbym miała takiego przyjaciela, którego mogę wsadzić do kieszeni... Podsumowując: Mam dużą siłę woli. Mimo wielu przeciwności wytrwałabym. Trudno byłoby mi przyzwyczaić się do nowego życia - nowe zagrożenia, nowe miejsce, nowe przeciwności losu i przeszkody... Ale także nowe cuda i przygody. Wychodzę z założenia, że im człowiek starszy, tym bardziej boi się zmian. Ja, próbuję przełamać się i dlatego ciągle się zastanawiam - co by było, gdybym zrobiła coś inaczej niż zrobiłam? Jak ułożyłabym sobie życie gdybym przeżyła jakąś katastrofę? Jakby wyglądała moja codzienność, gdybym żyła w inne epoce i wieku? Tyle jest pytań, jeszcze więcej odpowiedzi. Mam jednak nadzieję, że nie będę musiała stawiać czoła takim wyzwaniom, jakie przychodzą mi do głowy - nadal jednak myślę "Co by było gdyby?". Sądzę, że każdy z nas co jakiś czas powinien zadać sobie to pytanie. Nie szkodzi, że nie potrafimy na nie odpowiedzieć. Po prostu pomyślmy i uświadommy sobie, że to nasze czyny mają wpływ na to kim jesteśmy i kim staniemy się w przyszłości. ________________________________________________________________ Czy zastanawiałeś/aś się co się stanie z Tobą po Twojej śmierci? Jak będzie wyglądało twoje życie pozagrobowe? Czy wyobrażasz sobie czasem jak wygląda Bóg? Czy potrafisz opisać swoją wizję Nieba? Edytowane przez Panna_Elisabeth_ dnia 29.12.2012 23:54
Podobno Bóg kocha człowieka miłością bezwarunkową. Jak na bezwarunkową miłość, to cholernie dużo tych warunków.
|
|
|
|
| gne |
Dodany dnia 30.12.2012 12:22
|
|
Pochwały: 24 Postów: 3001 Dom: RavenclawPunkty: 23582 Ranga: Niezwyciężony mag Data rejestracji: 29.08.07 |
Czy zastanawiałeś/aś się co się stanie z Tobą po Twojej śmierci? Jak będzie wyglądało twoje życie pozagrobowe? Czy wyobrażasz sobie czasem jak wygląda Bóg? Czy potrafisz opisać swoją wizję Nieba? Nie potrafię jednoznacznie powiedzieć czy wierzę w Niebo, życie po śmierci, Boga. To wszystko jest dla mnie przede wszystkim częścią kultury i tradycji, dlatego trudno mi się od tego odciąć, mimo że do wierzących chyba jednak nie należę. Nie wyobrażam sobie nieba i nigdy nie zastanawiałam się jak może wyglądać. No chyba, że jako dziecko - jako aniołki z harfami na chmurkach Myślę, że po mojej śmierci zjedzą mnie robaczki i to wszystko - choć trudno mi to zaakceptować. Ciężko sobie wyobrazić, że nagle przestaniemy istnieć. Dlatego uważam, że wiara jest w życiu potrzebna. Doszłam kiedyś do wniosku, że wiara jest potrzebna by mieć nadzieje. Przyjdzie kiedyś taki moment, kiedy nie będziemy mieli wpływu na pewne sprawy. Wtedy nie pozostanie nam nic lepszego niż nadzieja, że jakaś nadprzyrodzona moc jest w stanie nam pomóc. Na koniec aż się prosi wkleić tu fragment Humoreski Tuwima Kadłub mój zmarły Opłaczą płaczki, Będą mnie żarły Małe robaczki. Tak się zaroją Jak czarne mrowie, Zeżrą pierś moją, Zgniły mózg w głowie. Dokładnie to stanie się ze mną po śmierci Ponawiam. |
|
|
|
| Cassidy |
Dodany dnia 30.12.2012 13:24
|
|
Pochwały: 8 Postów: 134 Dom: GryffindorPunkty: 3442 Ranga: Świetny czarodziej Data rejestracji: 26.03.07 |
Gnebi skoro ponawiasz, a muszę napomknąć o tym, że mierzyłam się z zamiarem odpowiedzenia na te pytania, ponieważ mnie zaciekawiły, to nie pozostaje mi nic innego... Czy zastanawiałeś/aś się co się stanie z Tobą po Twojej śmierci? Jak będzie wyglądało twoje życie pozagrobowe? Czy wyobrażasz sobie czasem jak wygląda Bóg? Czy potrafisz opisać swoją wizję Nieba? Muszę przyznać szczerze, że wiele razy miewam takie myśli, szczególnie wtedy, kiedy doskwiera mi brak promieni słonecznych, a w moje życie wkrada się znużenie i monotonia. Czy to jakiś rodzaj depresji? Nie interesuje mnie to, jeśli sama się z tym nie uporam, to nikt mnie nie zmieni(...) Zastanawiam się nad tym, jak to będzie, kiedy nogi odmówią mi posłuszeństwa, a pamięć zacznie płatać figle i boje się tego, ponieważ będę zdana na łaskę innych, ale czy wtedy będą jeszcze żyć Ci, na których mi zależy? Nie wiem, ale mam nadzieję. Lecz śmierć dla każdego jest nieunikniona i pewna, choć to przykre. Kiedyś, wydawało mi się, że jej się nie boję, że jest to pewnego rodzaju 'wybawienie'. Teraz jednak, coraz częściej zdaję sobie sprawę z tego, iż jest to definitywny koniec życia na ziemi, więc tym samym, opuszczenia wszystkiego, co kochasz i podziwiasz każdego dnia. Ta myśl napawa mnie smutkiem, ponieważ mam świadomość tego, ile jeszcze chciałabym zrobić i zobaczyć, aby odczuć chociaż odrobinę spełnienia bądź satysfakcji. Jeśli miałabym tego wszystkiego nie doświadczyć, chyba nigdy nie czułabym się szczęśliwa i prawdziwa, nawet na łożu śmierci. Bywały chwile, kiedy wyobrażałam sobie Życie Wieczne w krainie 'miodem i mlekiem' płynącej. Beztroski i wolności od słabości i pokus. Gdzie panowała radość i miłość. Kraina ta w moich wyobrażeniach była zdominowana przez wizję biblijnego Raju, chociaż jako dziecko, dodawałam sobie pewne urozmaicenia, w postaci piękna przyrody i obcowania z nią. W moich imaginacjach były tam zielone doliny obsypane kwiatami o tysiącu kolorach, złociste pola przeplatane makami i chabrami, wiecznie błękitne niebo z sunącymi po nim leniwie białymi obłokami, lasy porośnięte zielonym mchem, a nawet ośnieżone góry i rwące potoki. Ot sielanka i spokój. Zdarzało mi się myśleć o tym, jako o kolejnej szansie odrodzenia tutaj na ziemi i życia w innej postaci, w zależności od tego, jakimi byliśmy ludźmi, czy rozwijaliśmy się. Być może, jeśli wszystko zatacza koło i wszystko jest ze sobą ściśle powiązane, czeka nas właśnie taki las. Po śmierci jako istota ludzka, odrodzimy się będąc jakimś zwierzęciem lub 'wyższą świadomością'. Nie mam pewności, mogę tylko gdybać. Jak wygląda Bóg? Kiedy byłam dzieckiem, był dla mnie stereotypowym wyobrażeniem starszego dziadka, aczkolwiek potężnego i majestatycznego. Swym wyglądem przypominał mi rzeźbiony posąg, jaśniał wewnętrznym światłem i miłosierdziem, a jego oczy zawsze-niezmiennie były koloru błękitu połączonego z lazurem oceanu. Teraz nie potrafię jasno określić, jak sobie Go wyobrażam, wierzę w Coś ponad nami, a przynajmniej chcę wierzyć... To 'Coś' być może jest jakąś nieznaną mi dotąd energią, być może wyższą formą istoty, być może Bogiem. Nie chcę wierzyć w to, że nic tam nie ma, że jesteśmy sami, to smutne, przez to, czuję się jeszcze bardziej osamotniona i zdana na łaskę nieprzewidywalnej Natury, ale to być może Ona właśnie sprawuje nad wszystkimi pieczę. Nie wiem. Przygnębiającym jest twierdzenie, które może być prawdą, że po naszej śmierci nic się nie wydarzy. Dociera wtedy do mnie, że powinnam wykorzystywać swoje życie, póki jeszcze je mam, że powinnam doceniać wszystko i żyć wolna od Systemu, starać się wyzbyć swoich ułomności, a żeby wciąż doskonalić się jako człowiek. Nie być ograniczaną, nie dawać pokusom złapać się w sidła i nie pozwolić swojemu rozumowi na niewolę. Jeśli nastanie kres, pochowają nas, część osób nam bliskich będzie nas opłakiwać, po jakimś czasie przywykną do tego, zaakceptują ten fakt, a z czasem być może zapomną. Zapewne nasze ciało(materialność) pożrą robaki i inne paskudztwa, przykryje ziemia i grobowa cisza, ale co się stanie z naszym duchowym pierwiastkiem? Nami- tam w środku, czy wyparujemy, przestaniemy istnieć, jak za dotknięciem magicznej różdżki, nie wiem. Chyba każdy z nas, musi sobie odpowiedzieć na to pytanie sam. * * * Czy wierzysz w życie pozaziemskie? Inne Formy Życia? Czy miałeś/aś jakieś sytuacje w swoim życiu, kiedy wydawało Ci się, że widziałeś/aś coś, czego nie jesteś w stanie zidentyfikować, lub też doznałeś/aś czegoś, co ciężko Tobie zrozumieć, mającego związek z Życiem w Innym Wymiarze? Czy może, głosisz tezę, że jesteśmy Sami we Wszechświecie? Edytowane przez Cassidy dnia 30.12.2012 13:26
Gryffindor * * * Jestem lojalna wobec wyboru. -Czy pamiętasz, jak mówiłem, że ćwiczymy zaklęcia NIEWERBALNE, Potter? -Tak. -Tak, proszę pana. -Nie ma potrzeby zwracania się do mnie per pan, profesorze. "Jedynym, co daje morze, są porywiste podmuchy wiatru. I czasami szansa na poczucie się silnym. Nie wiem za dużo o morzu, ale wiem, że tak to już z nim jest. I wiem też, jak ważne jest w życiu niekoniecznie żeby być silnym, ale żeby czuć się silnym, zmierzyć się z samym sobą choć raz, choć raz znaleźć się w pierwotnym położeniu człowieka, całkowicie oślepiony i głuchy, bez niczego, co może ci pomóc, mając tylko ręce i własną głowę." |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 30.12.2012 16:04
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Ojej. Jakie wy ładne odpowiedzi piszecie. Sama nigdy takiej nie napiszę. Jestem leniwa. Czy wierzysz w życie pozaziemskie? Inne Formy Życia? Czy miałeś/aś jakieś sytuacje w swoim życiu, kiedy wydawało Ci się, że widziałeś/aś coś, czego nie jesteś w stanie zidentyfikować, lub też doznałeś/aś czegoś, co ciężko Tobie zrozumieć, mającego związek z Życiem w Innym Wymiarze? Czy może, głosisz tezę, że jesteśmy Sami we Wszechświecie? To jedna z tych kwestii, nad którymi się nigdy nie zastanawiałam. Więc po prostu nie wiem. Z jednej strony ciężko mi uwierzyć, że na cały wszechświat tylko jedna planeta jest zamieszkana. Z drugiej strony jakoś ciężko mi się odnieść do tych wszystkich głupawych filmów typu "Obcy", "Wojna światów". Po prostu nie i już. Ktoś kiedyś powiedział - "prawdziwym dowodem na to, że istnieją we wszechświecie istoty inteligentniejsze od nas jest fakt, iż się z nami nie kontaktują" ; D Coś w tym musi być. Myślę z resztą, że aktualnie mamy bardziej absorbujące problemy niż kosmos. Po co wydawać miliardy na poznawanie galaktyki, skoro nie jesteśmy w stanie zapewnić innym życia na godnym poziomie? Innymi słowy - może to życie istnieje, może nie. Nie jest to dla mnie temat do refleksji. Zbliża się koniec roku 2012 - jakbyś go podsumował/a? Był lepszy czy gorszy od poprzedniego? Co ci się udało osiągnąć, na jakim polu zawiodłaś/eś? Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| losiek13 |
Dodany dnia 06.01.2013 21:01
|
|
Ostrzeżenia: 2 Pochwały: 33 Postów: 2832 Dom: RavenclawPunkty: 34217 Ranga: Pan Śmierci Data rejestracji: 19.06.08 |
Jaka zmieniona forma ;O Zbliża się koniec roku 2012 - jakbyś go podsumował/a? Był lepszy czy gorszy od poprzedniego? Co ci się udało osiągnąć, na jakim polu zawiodłaś/eś? Hym, hym, hym. Zacznijmy od tego w czym zawiodłem w roku ubiegłym. Pomimo postanowienia, że wezmę się za siebie i zrzucę parę kilo, to mi się nie udało, nawet wręcz przeciwnie. Przy okazji takiego wspominania, uświadamiam sobie, że mam beznadziejną pamięć. Inne porażki z 2012? Nie przychodzi mi do głowy nic ponadto. A, no, niezdanie matury próbnej z matmy można jeszcze dorzucić xp Jeśli chodzi o sukcesy, też niewiele tego będzie. Przeżycie praktyk zawodowych można zaliczyć na plus. Poza tym większego szału nie było. Trudno mi ocenić, czy był gorszy. Wydaje mi się, że 2011 był ciekawszy. Cały rok to była wtedy jedna wielka impreza osiemnastkowa Marnie mi to wyszło, naprawdę. W związku z tym, ponawiam. Skończył się rok 2012 - jakbyś go podsumował/a? Był lepszy czy gorszy od poprzedniego? Co ci się udało osiągnąć, na jakim polu zawiodłaś/eś? Always |
|
|
|
| Nacia |
Dodany dnia 19.02.2013 21:49
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 1 Postów: 3664 Dom: Brak przydziału Punkty: 3252 Ranga: Fascynat Czarnej Magii Data rejestracji: 27.08.07 |
Rok 2012 był zdecydowanie lepzy od poprzedniego mimo wielu porażek i rozczarowań. W duchu, a teraz już publicznie przyznaję, że Harry Potter po raz kolejny zmienił moje życie i będzie je zmieniał jeszcze przez długi czas. Nieważne czy tego chcę, czy nie. Okazało się, że duży wpływ na moje życia miały też osoby, po których bym się tego nigdy nie spodziewała, a "niezawodni" zawiedli. Wkroczyłam w nowy rok z nadzieją na lepszy czas, a także, że każdy kolejny będzie lepszy. I oby szzbko zleciał : D. Czy posiadasz jakieś wstydliwe kompleksy związane ze swoim ciałem i jeśli tak, to dlaczego? Life is wasted on the living  |
|
|
|
| Alette |
Dodany dnia 20.02.2013 19:07
|
|
Pochwały: 18 Postów: 7186 Dom: HufflepuffPunkty: 59643 Ranga: Poziomka! <3 Data rejestracji: 29.03.09 |
Pewnie, że mam. Jak każdy. To wynika chyba po prostu z tego, że nikt nie jest idealny. Każdy ma jakieś swoje zalety i wady. Niektórzy są ładni, inni są mądrzy, jeszcze inni zabawni. Cóż... może głupia nie jestem, ale piękna też zdecydowanie nie Jakoś trzeba z tym żyć, ale żeby kompleksy mnie jakoś załamywały, rujnowały moje życie czy coś w tym guście to nie. Po prostu uważam, że są rzeczy ważniejsze niż wygląd zewnętrzny. Nie można mieć wszystkiego, a moje aspiracje zmierzają w trochę innym kierunku ;p Nie wiem, czy odpowiedziałam na pytanie. Chyba inaczej się nie da. Może takie dość oklepane pytanie, ale w sumie - jaki jest twój stosunek do eutanazji? W jakich warunkach mogłaby być legalna, a może właśnie - dlaczego nie powinna być legalna? Kazui <3 W zasadzie lepiej tkwić w słodkiej niewiedzy. Umiejętność braku myślenia i brak odczuwania tego braku, w połączeniu z brakiem myślenia o myśleniu i przekonaniem, że się wszystko dobrze przemyślało jest darem, który posiadają tylko wybrani. Im więcej wiesz, tym mniej rozumiesz, więc w zasadzie lepiej nic nie wiedzieć i mieć święty spokój. Dziękuję Wilenie za cudowny wiersz o moich Rycerzykach <3 Za siedmioma górami, za siedmioma lasami Żył sobie Racław z rycerzykami. Wielu ich tam było, innej maści każdy, Jednak każdy spośród nich był bardzo odważny, Choć nie tak jak Racław - mąż najlepszy w świecie, Rozpalający serce niemal każdej kobiecie, Lecz kochając jedną, tę spoza Lagary, Którą owładnęły miłości jego czary I wyczekuje tylko kiedy się zobaczą... Ale koniec historii! Nie za to mi płacą. Wracając do Lagary, żyła tam Liliana, Która, chociaż nieporadnością owiana I znana w otoczeniu z niechęci do koni, Nie bała się prawie dzierżyć w ręku broni. Gdy tylko nadszedł rozkaz, wskoczyła na konia. Mając u swego boku Gaję, Aarona, Fomę i Milana, a przed sobą zadanie, Ruszyła, nie bacząc, czy coś jej się stanie. Jednak Racława niestety przy nich nie było, A szkoda, bo to by się lepiej skończyło. Zamiast niego, Nadar przewodził tej grupie I chociaż zdawało się, że ma wszystko w dupie, Doprowadził ich całych do kapitana, Nie mającego nic z Narnią wspólnego - Kasjana, Który miał przy sobie ogiera wspaniałego, Nawet dla stajennych nieprzyjemnego, Z piękną grzywą i gracją, jakiej więcej miało Jedynie zgrabne, Racławowe ciało... Co było z Aaronem? Z ostrzem w jego dłoni? I Lilianą? Jak z jej podejściem do koni? Co z zaciętą Gają? Co z nadętym Milanem? Potwornym ogierem wraz z jego panem? Co z Fomą? Jak żyje? I jak jego rany? Kiedy tego wszystkiego dowiedzieć się mamy? Gdy tylko na Alette wielka wena spłynie. Może nigdy, może jutro, może w czarnej godzinie, Byle, jak to nastąpi, napisała wreszcie O Racławie i jego kochanej niewieście. Authors act like they are sorry for killing characters but really they are like this... Lista ficków, które przeczytałam i polecam Miniaturki "Nieszczęśliwa historia" ulki_black_potter "Czterdzieści pięć" Barloma "Pierwsza ofiara" Katherine_Pierce "Przemyślenia" Wileny Romus Przyjaciołom, których już nie ma Fuerte "Zazdrość według Hermiony Weasley" Sam Quest "Glizdogon" Nieoryginalnej "Las mnie wzywa" Klaudek884 "***" Zirael Serie "Trudny wybór" Penelope "Jako w piekle, tak i na ziemi" Christiny "Proszę, powiedz moje imię" Only Dream "Między wierszami" Fuerte Drabble "Znalezisko" Ann "Miłość" Wioletty "Bogini" ulki_black_potter Poezja "Feniks" Wileny Romus "Na chwałę! Na honor!" Ann "Zwariował!" Wileny Romus "Wspaniały i Starożytny Hymn Rodu Black" Ann "Niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później... i nie ważne, ile w tym czasie przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i ile zdążyliśmy zapomnieć... wrócimy." Carlos Ruiz Zafon Oglądam chińskie bajki, czytam romanse a ciasto najbardziej lubię surowe. Pozdrawiam wszystkich, których karmiłam, a szczególnie tych, którzy z tego powodu cierpieli. Lubię gotować dla Gne, której wszystko smakuje i Ciemka, któremu śmierdzą (gotowane!) jajka. Piję herbatę koło kibla z Ang, o miłości rozmawiam z Pene, śpię na podłodze Ulki albo na kolanach Christiny. W moim sercu zawsze jest miejsce dla tych, z którymi obieram ziemniaki. Pozdrawiam mistrza otwierania zamków Sam i specjalistę od łowienia smerfów Katherine ... a kiełbasa to najbardziej smakuje mi u Pauli love |
|
|
|
| Nacia |
Dodany dnia 21.02.2013 11:46
|
|
Ostrzeżenia: 1 Pochwały: 1 Postów: 3664 Dom: Brak przydziału Punkty: 3252 Ranga: Fascynat Czarnej Magii Data rejestracji: 27.08.07 |
O, podoba mi się to pytanie, bo odczuwam potrzebę wyrażenia swojej opini w tym temacie. Jak najbardziej uważam, że eutanazja powinna być legalna. Oczywiście w warunkach, kiedy stan człowieka jest krytyczny, kiedy grozi mu śpiączka lub jeżeli już w niej jest. I kiedy tego chce. Bo to oczywiście odejście z godnością - po co na silę utrzymywać kogoś przy życiu, kiedy jest tak zwanym warzywkiem, żyjacym jedynie dzięki maszynom, a do tego na utrzymaniu rodziny, z którą nie może nawet zamienić słowa. rodziny, która cierpi, bo nie wie co dalej, nie może swojego bliskiego pożegnać i nie wie, na co ma liczyć. Brutalne, ale prawdziwe. To może się wydać zabawne, ale - pijemy za prawdę! Więc co tak naprawdę uważasz o hejcie na Biebera i całej jego osobie? Life is wasted on the living |
|
|
|
| Podziel się z innymi: |
|
| Przejdź do forum: |