Kwestia jest taka, że przyjmowanie ich masowo, to nie jest rozwiązanie problemu. Tak sobie świat skonstruowaliśmy, że możemy mieszkać w każdym miejscu na Ziemi i nikt nam nie powinien tego zabraniać. Natomiast to, czy sobie poradzimy w obcym miejscu i jak sobie w nim poradzimy, to już jest nasz problem.

Mnie też jest ich szkoda, bo nie wyobrażam sobie nawet uciekania z własnego kraju przez wojnę. Trzeba tylko wziąć pod uwagę to, że nie można pomóc każdemu. Jeżeli już chcemy pomagać, to na naszych warunkach, ale mimo wszystko właśnie z zachowaniem jakichś humanitarnych standardów. Dlatego, jeżeli ci ludzie byliby w stanie się dostosować do warunków, jakie panują w Europie, to ja nie mam nic przeciwko. Ale jeżeli oni chcą rządzić i mówić całemu światu, jak ma im pomagać, no to przykro mi bardzo.

Ja im naprawdę współczuję, że musieli się urodzić w tej części świata, w której nigdy nie będzie spokojnie i ludzie będą ginąć tysiącami, czy milionami nawet. Naprawdę chciałabym, żeby istniał jakiś dobry sposób na to, żeby im pomóc ustabilizować sytuację w tych państwach, żeby ci ludzie mogli wrócić do swojej ojczyzny i nie bać się, że ktoś w każdej chwili może ich odstrzelić. Ale w trudnej sytuacji są miliony ludzi i nie jesteśmy w stanie wszystkim pomóc. Nie jesteśmy w stanie nawet pomóc części, bez faktycznych konsekwencji dla nas samych.

A co do tego zasłaniania się poprawnością polityczną - być może znaczna część to robi. Natomiast mnie osobiście drażni nazywanie uchodźców ciapatymi, czy brudasami. Tu nie chodzi o poprawność, tylko o to, że to też są ludzie, a nie robactwo. I trochę to smutne, że na świecie nie ma normalnej dyskusji na ten temat, tylko z jednej strony mamy ludzi zupełnie bezkrytycznych wobec przemocy, jaka nam może grozić ze strony muzułmanów, a z drugiej osoby, które właściwie nie potrafią z siebie wyrzucić nic poza "trzeba **** brudasów w powietrze". To jest w ogóle za bardzo złożony problem. My sobie możemy tu gadać, co byśmy chcieli, a czego nie, ale sami nie mamy rozwiązania tej sytuacji. A robi się coraz bardziej dramatyczna...

Mnie w ogóle trochę śmieszy widzenie tego problemu tylko w czarno-białych barwach. To nie jest takie proste, zastosować dwa rozwiązania - albo przyjąć uchodźców, albo wywalić ich na zbity pysk i niech wracają skąd przyszli. Rozumiem, że takie myślenie jest proste jak budowa cepa i byłoby przez wielu pożądane, no ale niestety. Gdyby to było takie łatwe do rozwiązania, to sytuacja byłaby już dawno opanowana. W momencie, kiedy mamy jakieś międzynarodowe zobowiązania, to musimy się z nimi liczyć, czy nam się to podoba czy nie. Oczywiście, najlepiej jest wystąpić z tych wszystkich organizacji, no ale w tym momencie sami siebie postawilibyśmy w sytuacji tych krajów trzeciego świata. Już nie wspominając o tym, że dochodzi do tego po prostu zwykłe ludzkie współczucie.

A tak ogólnie, to zgadzam się z Alette (hehe).

Mikasa, ja to wiem. Kiedyś bardziej emocjonalnie do tego podchodziłam i pewnie wtedy bym powiedziała, żeby ich tu przyjmować, zapraszam. Ale z czasem człowiek robi się mądrzejszy, haha. Ja jestem zupełnie za tym, żeby wyciągać wnioski z tego, co dzieje się w innych krajach, które były na imigrantów bardzo otwarte. I rozsądek mówi, że przyjmowanie ich masowo, to nie jest dobry pomysł. Natomiast moja emocjonalna strona widzi to, że oni naprawdę przyjeżdżają do nas ze strasznego świata. I jest mi ich zwyczajnie, po ludzku szkoda. To, że sobie sami ten los zgotowali, to też jest inna kwestia.

Skoro jesteśmy w UE, to musimy się do pewnych rzeczy dostosować, to nie jest jakaś wielka filozofia. Oczywiście to, czy narzucanie nam czegokolwiek jest dobre, czy złe, to już inna kwestia. Tu nie chodzi w ogóle o pomoc samym uchodźcom, tylko o to, że taka Grecja, czy Włochy i inne kraje, gdzie ci ludzie koczują tysiącami, już sobie same nie radzą. To działa przecież na tej samej zasadzie, co wszystkie transze pomocowe od państw strefy euro w przypadku greckiego kryzysu. Jesteś w Unii, to znaczy, że w jakimś stopniu też odpowiadasz za sytuacje w innych państwach UE. To się nam teraz czkawką odbija, ale tak jest. Polska i inne kraje przez członkostwo się do czegoś zobowiązały i jasne, możemy protestować i nie zgodzić się na przyjęcie uchodźców, ale nie bez konsekwencji. Gdyby Unia nie miała żadnych środków na pośrednie chociaż przymuszanie państw do realizacji jakichś tam jej żądań czy postulatów, to cała ta organizacja nie miałaby racji bytu. To nie jest wcale jakaś wielka niesprawiedliwość, że jak nie przyjmiemy, to nam obetną dofinansowanie - coś za coś. Natomiast kwestia jest taka, że nawet, jeśli taka sytuacja będzie miała miejsce, to nam się to i tak bardziej opłaci, niż gdybyśmy te tabuny uchodźców przyjęli.

Nam się to wydaje oczywiste, że ci młodzi faceci powinni wracać i walczyć o swój kraj. Natomiast świat się po 1945 roku trochę zmienił, zwłaszcza w postrzeganiu konfliktów zbrojnych i to już nie jest takie oczywiste ani pożądane przez cały świat.

Zresztą, ja już pisałam, mnie jest tych ludzi zwyczajnie szkoda, a syty głodnego nigdy nie zrozumie. Z tej strony patrząc, to faktycznie przyjmowanie i pomoc uchodźcom jest moralnie pożądane. Tylko, że mamy doświadczenia innych krajów i trudno być na to ślepym.

I jeszcze co do tego przyjmowania ich do Polski - nie bójcie się, oni wcale tak chętnie nie będą chcieli u nas zostać. Większość bardzo szybko znajdzie sposób, żeby się dostać do Niemiec albo do Szwecji. Widzieliście wypowiedź choćby jednego uchodźca, który by mówił, że bardzo by chciał do Polski? Jadą tam, gdzie mają już rodziny albo chociaż swoich rodaków. Polska to jest tylko przystanek i to taki, z którego chcą się jak najszybciej wydostać.