Reasumując:
2 punkty - D
3 punkty - N
4 punkty - F

Zacznę ogólnie. Zgadzam się z Alette, mi również w pracach brakuje esencji miniaturki, czegoś co mnie zainteresuje, wstrząśnie, wywoła emocje... prawie wszystkie te teksty przeczytałam, pomyślałam "aha, ok" i przeszłam do kolejnej pracy.
Uważam, że eliminacje są najnudniejszym i najtrudniejszym etapem, ale nawet z takim podejściem lekko się rozczarowałam. Na HPnecie jest wielu utalentowanych autorów, na pewno niejeden z nich pisał turniejową pracę, ale niestety są one kompletnie przeciętne.
Ponarzekałam na wszystkich, to teraz czas na marudzenie indywidualne.

Praca A
Początek zapowiadał się całkiem znośnie i może nawet zdzierżyłabym Severusa, gdyby nie to, że zakończenie jest cholernie nudne i oklepane. Fick wygląda na niedokończony, od połowy nabazgrany na kolanie, a tego niestety nic nie ratuje.

Praca B
Tutaj mam wątpliwości i nie potrafię napisać, czy lubię ten tekst, czy nie. Pierwsze czytanie jakoś tak do połowy mnie zanudziło. Nawet nie wiedziałam, co czytam, ale że dalej się zrobiło nieco ciekawiej, to przeczytałam od nowa, chociaż naprawdę musiałam się wysilić, żeby skupić się na tekście. Myślę, że jakby to skrócić albo zrobić przerywnikiem w jakiejś większej historii, wyszłoby to o wiele lepiej, niż taka luźna miniaturka.

Praca C
Czytało się gładko, do wykonania nie mogę się przyczepić, ale jednak nie jest to tekst, godny turnieju ff. Taki tam opis czegoś, co znamy. W dodatku dopisek, który nie ma specjalnego sensu.

Praca D
Pomysł ciekawy, ale jak dla mnie kompletnie bez emocji. Harry w Mungu, ok, i co? I nic. Mung to cholernie ciekawy temat, z którego można naprawdę wiele wyciągnąć. Dział ff na stronie ma chyba kilka takich ficków, ale tutaj poza poruszeniem tematu nie widzę nic więcej. Może o to chodziło, może miało mnie to zmusić do myślenia, ale o ile większość tekstów przytłacza treścią i nie daje swobody czytelnikowi, o tyle ten poszedł w drugą stronę.

Praca E
Trzecie pokolenie - będzie ciężko. Nie mogę się przekonać do większości ficków o tym, ale nawet gdyby bohaterem był kto inny, nie zmieniłoby tu specjalnie mojego zdania. Pomysł z wilkołakiem na plusie, ale James-animag? Serio? Bardziej oklepane od zakochanego Severusa i jego rozterek.

Praca F
Pierwsza praca, która mnie zainteresowała. Pasuje mi temat, pasuje historia, opowiadanie z wielkim potencjałem, ale autor go pogrzebał. Dialog. Chyba nigdy nie czytałam tak sztucznego dialogu. Końcówka też nie powala. Wygląda mi to na pracę, gdzie ktoś miał świetny pomysł, naprawdę wziął się za pisanie, a potem podniecenie wzięło górę i ktoś jak najszybciej próbował skończyć, licząc że pomysł wynagrodzi brak starań na końcu. Do połowy bardzo fajnie, potem się posypało, jednak za sam pomysł jest plus.

Praca G
Tutaj również podobał mi się pomysł. Tak jak nudzą mnie historie o Syriuszu, tak ta zapowiadała się całkiem ciekawie. Chłopak był człowiekiem, bał się ciemności, super, ale sam opis tego jest taki... najlepsze słowo jakie przychodzi mi do głowy: ciapciowaty. Jakby porównać ten tekst do jakiegoś jedzenia, to byłby to budyń. Takie lepkie coś, co się rozlewa po stole. Za mało życia w bohaterach, zamiast żyć to rozlewają się jak ten budyń i działają w zwolnionym tempie. Czyli podsumowując, jest fajnie, ale sposób opisu przynudzający.

Praca H
Praca byłaby ciekawa, gdyby nie jeden z ficków, które się kiedyś pojawiły. Tam był list do Freda, tutaj list do drugiego bliźniaka. Chcąc nie chcąc daję minusa za brak własnej inwencji. Niestety, tej pracy nie umiem ocenić obiektywnie, bo w głowie siedzi mi tamten fick, który był naprawdę dobry i przebicie czegoś takiego byłoby cholernie trudne.

Praca I
Za długie. Połowa tekstu nie wnosi kompletnie nic do historii, a sama historia kompletnie nic nie wnosi do mojej głowy. Takie ble ble ble o parze zakochanych. Luna niepotrzebna, jej obecność psuje ten tekst, nawet gdyby traktować go tylko jak czytadło. Chociaż sam sposób pisania był nawet nawet.

Praca J
Kolejny fick, który trafił we mnie tematem. W dodatku w niektórych miejscach czułam dreszczyk. Niestety tylko fragmentami i po raz kolejny gdzieś w połowie wszystko się sypie, na czele z logiką. Tak sobie kobieta idzie sama do domu czarnoksiężnika, wyczuwa trupy, ale co tam. Idzie dalej. Tekst jest też strasznie nierówny. Tutaj ciekawy, wciągający opis, tam jakiś fragment kompletnie do bani, a czym dalej tym mniej ciekawych części. Podoba mi się końcówka i chociaż ten tekst również nic we mnie nie wnosi, to czytało mi się o wiele lepiej, niż poprzedni.

Praca K
Początek mnie znudził. Zero pomysłu własnego. Opis nawet dobry, ale jest to kolejny oklepany temat. W dodatku przestawienie tego jako sen, co też jest już nudne i kompletnie nie przemawiająca do mnie końcówka. Tyle rzeczy można wymyślić, a część prac traktuje o tym, co już dobrze znamy. Smuteg.

Praca L
Podoba mi się pomysł Rona-alkoholika i zdrady, ale opisy nie są zbyt przekonujące. Reakcja przyjaciół i Hermiony trochę dziwna, a całość lekko nieprzemyślana. Jednak wydaje mi się, że miniaturka nie jest napisana dla samego pisania, co jest na pewno plusem. Plusem jest też nieoszczędzanie Rona. W większości opowiadań autorzy boją się coś przekazać przez krzywdzenie bohaterów, a tutaj jednak mamy przedstawionego człowieka wytaplanego w błocie, a nie herosa ze lśniącą twarzą. Takie to ludzkie i przebija nawet wcześniejsze minusy.

Praca M
Jedyny fick, który wywołał we mnie jakąś większą reakcję, niż "aha, ok". Autor miał pomysł i chciał coś przekazać. W dodatku nie jest to kolejne ble ble o niczym albo ble ble o czymś, co już znamy od dawna, więc od razu praca ląduje na podium. Musze jednak dodać, że nie wszystko tam ogarniam, jakby opisać jednym zdaniem stan tej pracy, to powiedziałabym, że jest syfiasta. Przydałoby się jakieś oddzielenie poszczególnych myśli, jakaś kursywa, czy coś... albo napisanie tego w standardowy sposób. Mimo to, treść wyraźnie wybija się na tle pozostałych prac, więc na techniczne sprawy przymknę oko.

Praca N
Praca napisana najlepiej. Trochę przytłaczająca była ilość opisów i ich toporność, ale to tylko lekka ryska, bo czytało się dobrze i chwilami tekst trzymał w napięciu. Co prawda brakuje mi tutaj większego sensu. Prolog-super, miniaturka-gorzej, bo autor najwidoczniej skupił się na ładnym pisaniu, a na rozwinięcie zabrakło miejsca. Za krótko, za mało treści, ale styl zasługuje na docenienie.

Praca O
Zdaje się, że pisała to bardzo młoda osoba. Tekst bez sensu, choćbym chciała napisać to innymi słowami, nie mogę. Początek niezwiązany z resztą i kompletnie nie wiem, co autor miał na myśli, o ile cokolwiek miał. Za to sposób napisania kaleczy moje oczy, palce i duszę. Olewanie podkreśleń w edytorze tekstu, to olewanie czytelnika.

Wydaje mi się, że żadna praca nie zasługuje na jakieś olabogabardzodobre i o podium decyduje tylko i wyłącznie moje widzi mi się.

Miejsce I - praca M, za to, że jako jedyna naprawdę mnie zainteresowała.
Miejsce II - praca N, za warsztat, czego w wielu mi brakowało.
Miejsce III - praca L, za temat, za Rona i za nieoszczędzanie bohatera.

Mam nadzieję, że kolejne etapy będą lepsze, w końcu turniej zaczyna się dopiero przy wymaganiach .