Rozdziały: [1].

- Lourin, to ostatnie ostrzeżenie! - powiedziała profesor McGonagall.
- Ja nic nie robię - odpowiedziała, złośliwie się uśmiechając, Abake Lourin i schowała różdżkę do kieszeni. Podczas gdy nauczycielka transmutacji zapisywała zadanie domowe, Abake rzuciła zwiniętą kulkę papieru do Jake'a Briana, jej najlepszego przyjaciela: "Po kolacji będę czekać w komórce na miotły obok Wielkiej Sali. Przyjdź." Jake kiwnął do Abake, dając jej znak, że przyjdzie. Po chwili zadzwonił dzwonek. Uczniowie rozeszli się na kolację.
Po kolacji, zgodnie z zapowiedzią, Abake czekała na Jake'a w komórce. Po kilku minutach zjawił się.
- Idź za mną - powiedziała z wrednym uśmieszkiem, który tak często widniał na jej twarzy. Wyszła z komórki i poprowadziła go na 1 piętro. Tam weszli do jakiejś klasy.

***

Profesor McGonagall szła szybko do swojego gabinetu. Minęła zakręt i stanęła twarzą w twarz z Irytkiem. Rechotał i wciąż powtarzał:
- Dwa wilki się leją, w sali transmutacji! Dwa wilki się leją, w sali transmutacji!
- Że co!? - krzyknęła kobieta i pobiegła do sali transmutacji. Huknęło i drzwi się otworzyły. Irytek nie wpuszczał jej w maliny. Dwa wilki stały pośrodku sali i waliły się łapami, szczerząc ostre białe kły. Jeden był ciemny, prawie czarny, o oczach wściekłych, ognisto-pomarańczowych. Drugi był jasny, białoskóry, z oczami przypominającymi kryształki lodu.
Nauczycielka machnęła różdżką i oba wilki zamieniły się w Abake i Jake'a, którzy natychmiast od siebie odskoczyli, mierząc się złośliwym wzrokiem.
- Lourin i Brian! Niezarejestrowani animadzy! Za mną!
Oboje ruszyli za nią posłusznie. Wciąż jednak byli źli, że im przerwano walkę.
- Dokończymy później - syknęła Abake najciszej jak mogła. Wreszcie stanęli przed posagiem kamiennej chimery.
- Hasło!
- Veritaserum
Posag odsunął się i weszli na kamienne schody. Gdy ujrzeli drzwi, profesor McGonagall je otworzyła. Zobaczyli profesora Snape'a, siedzącego w fotelu za biurkiem.
- Niezarejestrowani animadzy! Nakryłam ich na walce w sali transmutacji! - oznajmiła kobieta.
- Niezarejestrowani animadzy? W co się zmieniają? - spytał Snape.
- Jeden to czarny wilk z pomarańczowymi oczami, a drugi to też wilk, ale biały z błękitnymi oczami. Nie wiem, który to który.
- Ile wykroczeń ma na koncie pan Brian?
- Dwa.
- Dobrze, to się skończy szlabanem u Carowów. Ale z tego co pamiętam, panna Lourin ma ich już sześć, prawda? - wycedził.
- Prawda - odpowiedziała.
- Więc proszę zabrać Brian'a do gabinetu Carowów. Tam obmyślą jego szlaban.
Profesor McGonagall wyprowadziła Jake'a z pokoju. Ten tylko spojrzał na dyrektora spode łba i rzucił Abake zaniepokojone spojrzenie. Czyżby przeczuwał, co się stanie?
- Panno Lourin, czy pamięta pani, ile razy mi już pani podpadła? Dumbledore puszczał to mimo uszu, ale ja nie jestem taki wyrozumiały. Pamięta pani, jak przetransmitowała pani Umbridge uszy na brokuły? Albo jak podłożyła pani Carowom eliksir wielosokowy z włosem madame Maxime? Liczba wykroczeń nie jest nieograniczona. Nie pozostaje mi nic innego niż wyrzucenie pani ze szkoły.
Abake serce zamarło. Nie mogła wrócić do mugolskich rodziców! Oni nienawidzili jej za to, że jest czarownicą. To w Hogwarcie było jej dobrze. Tu czuła się sobą. Nie mogła spędzić reszty życia u mugoli!
- Jutro o 9.00 ma pani pociąg - zakończył Snape mściwie.

***

Następnego ranka Abake unikała Jake'a jak ognia. Specjalnie spóźniła się na śniadanie, żeby nie musieć mu wszystkiego tłumaczyć. Potem wraz z kufrem i klatką z czarnym kotem zeszła na parter, a stamtąd na peron w Hogsmeade. Zdumiała się, widząc urzędnika z Ministerstwa Magii.
- Dzień dobry, panno Lourin - powiedział.
- Dzień dobry. Po co pan tu przybył?
- No cóż... W niezbyt miłej sprawie. Otóż regulamin Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie mówi, iż wyrzuconym ze szkoły trzeba złamać różdżkę.
Abake się nie zdziwiła. Spodziewała się tego i posłusznie podała różdżkę pracownikowi Ministerstwa.
- Reducto.
Usłyszała huk i syk palonego drewna. Nie mogła spojrzeć na resztki klonowej różdżki, dziewięcio-calowej z piórem feniksa.
- Przykro mi - dodał mężczyzna i się deportował.
Nagle w głowie Abake zaczął się kształtować pewien pomysł. Zanim zdarzyła ukształtować go w pełni, gnała już do Zakazanego Lasu. Nie wróci do mugoli. Nigdy.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.