Balonik - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny Świat Harry'ego Pottera

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

[NZ] Huncwotckie rymy

Seria z wierszami o Huncwotach

Autor:

Nquus

Gatunek: Poezja

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 7678 razy.

Rozdziały: [1], [2], [3], [4].

Balonik

Remus John "Lunatyk" Lupin

Balon niczym zawieszony na nocnym niebie
gdy już się pojawi zapominam siebie
choćby cień wąski lekko go zasłoni
a od zła we mnie świat ludzi obroni

Budzi we mnie zwierzę zew krwi się pojawia
światłem swoim sennym zło w żyłach objawia
ból ogromny dla mnie noc wtedy przynosi
nie słyszę gdy o łaskę ktoś obok mnie prosi

Rośnie we mnie siła słuch mi się wyostrza
zęby i pazury tnące rosną niczym ostrza
nie jestem już sobą znikam w wilczym ciele
wrogami mi wtedy także przyjaciele

Raz jeden w miesiącu w bestię się zamieniam
znika człowieczeństwo znikają wspomnienia
nic nam nie pomoże nikt nie zna nas obu
drugi się pojawia w pełni srebrnego globu

To ma tajemnica znali ją ci czterej
moi najbliżsi moim przyjaciele
niestety gość piąty poznał tajemnicę
i przez to wszystko prawie zniszczył życie

Komentarze

Pomyloony dnia 05.09.2018 10:52

Zostałam fanką Twoich wierszy w momencie, kiedy przeczytałam pierwszy z nich i każdy kolejny wzbudza we mnie zachwyt. Podziwiam z jaką lekkością tworzysz rymy, są one takie zupełnie niewymuszone i spójne (mnie to zawsze idzie topornie). I chociaż nigdy nie lubiłam wierszy zupełnie pozbawionych interpunkcji, muszę przyznać, że tutaj nie przeszkodziło mi to w odbiorze tekstu i zorientowałam się, że nie ma przecinków dopiero w połowie lektury.

Niesamowite w Twoich utworach jest również to, jak potrafisz oddać uczucia podmiotu lirycznego i wprowadzić w klimat. Naprawdę chciałabym mieć Twój talent!
Jedyne, co mogę powiedzieć, to że na początku wiersza może minimalnie nie zgadzają się ilości sylab, też trochę składnia w pewnym momencie mi nie do końca odpowiada, ale nie jest to bardzo rażące, a potem tylko i wyłącznie lepiej, więc naprawdę super!

Lubię Huncwotów, także pomysł na całą serię wierszy o nich moim zdaniem wybitny - z niecierpliwością czekam na kolejne. A na razie W.

Takoizu dnia 05.09.2018 14:44

Nie znam się na poezji, chociaż lubię ją czytać, więc moja opinia będzie opinią laika.
Wiem, że ten wiersz jest typem wiersza wolnego(?), a szkoda bo w niektórych miejscach, aż prosi się o przecinki, które trochę by go wyhamowały. Musiałam go przeczytać dwa razy, pierwszy raz tak jak jest napisany i drugi z przerwami tam gdzie wrzuciłabym przecinek, żeby wczuć się w jego klimat.
Jestem absolutną fanką Huncwotów, więc fajnie że to ich temat porusza wiersz.
Najbardziej podoba mi się przedostatnia strofa.

Nquus dnia 05.09.2018 17:20

Naprawdę chciałabym mieć Twój talent!

Sam siebie nie uważam za utalentowanego (z czym bardzo walczy Erudieth) ale skoro tak mówisz to uwierz, że bardzo chciałbym, żeby to tak działało.. z chęcią hm ziqlbym od Klaudii trochę talentu do rysowania, a od kogoś innego do śpiewania

miło, mi że każdy kolejny wiersz, który wrzucę wzbudza w twój zachwyt i byłem.w szoku, że pojawił się dłuższy komentarz niż te regulaminowe. Dziękuję liczy się dla mnie każde słowo

hm myślę, że pomysł na serię wierszy o Huncwotach jest dość naturalny i nasuwa się tak sam z siebie razem z pomysłem na serię wierszy o członkach zakonu

a potem gwardii, może i takie serie kiedyś powstaną

Zacząłem od huncwota, którego lubię najbardziej i skończę na tym, którego lubię najmniej.. kolejność dwóch pozostałych będzie ustaloną dokładnie w ten sam sposób ;3 myślę też, że nie skończy się na czterech wierszach, a na co najmniej pięciu ;3

a szkoda bo w niektórych miejscach, aż prosi się o przecinki

No niestety dla mnie interpunkcja to czarna magia, mam z nią ogromny problem, więc czasem wolę nie wstawiać nic, zamiast rzucać w miejsca gdzie nie mają sensu przecinki, kropki itd. A jeśli chodzi o przed ostatnio strofa, to też jestem jej ogromnym fanem

ania919 dnia 05.09.2018 17:27

To ma tajemnica znali ją ci czterej
moi najbliżsi moim przyjaciele

chyba trzej

I brakowało mi znaków interpunkcyjnych, przecinków.
Ogólnie jednak wiersz jest super. Znakomicie opisałeś Lupina

, czuć emocje w tym wierszu. I raczej nic nie zgrzyta jeśli chodzi o rytm, wszystko się też ładnie rymuje, nic nie jest wymuszone.

Nquus dnia 05.09.2018 17:38

chyba trzej

Więc wyjaśnię co autor miał na myśli..
Czterej, bo miałem na myśli Albusa Dumbledore'a może to glupie pisać o nim jak o przyjacielu, kiedy między nimi była taka różnica wiekowa, ale myślę, że to co Albus robił dla Remusa, kiedy ten uczył się w Hogwarcie, to całe ryzyko, zgoda na wszystko, a nawet samo przyjęcie go do szkoły było aktem przyjaźni.. której kolejnym dowodem było przyjęcie Lunatyka na stanowisko nauczyciela, więc to jest ten tajemniczy czwarty przyjaciel

który wiedział o przypadłości Lupina

Aneta02 dnia 06.09.2018 19:37

Na początku przyznam, że wiersz wzbudził we mnie mieszane odczucia. Nie wiem, dlaczego, ale rymy w poezji niemal od zawsze kojarzą mi się z czymś pozytywnym, bo nadają wierszu przyjemne brzmienie, i tak dalej. Dlatego, kiedy osobiście piszę coś o poważniejszej tematyce, uciekam się do wiersza białego.

Wiersz ogólnie bardzo mi się podoba, ma w sobie potencjał, ale zdecydowanie leży interpunkcja.

Rośnie we mnie siła słuch mi się wyostrza

Aż się prosi o postawienie przecinka, ale każdy popełnia błędy.

Podoba mi się również wybranie Remusa Lupina jako podmiotu lirycznego i zastosowanie liryki bezpośredniej. Dzięki temu wierszowi możemy domyślać się, a nawet poczuć emocje człowieka, który nienawidzi siebie za to, kim się staje.
Jak dla mnie wiersz dobry, podoba mi się Twoja twórczość. Z chęcią zobaczę więcej Twoich wierszy

ulka_black_potter dnia 06.09.2018 20:56

Miałam nadzieję, że ten utwór będzie krótki, kiedy spojrzałam na tytuł i na szczęściie się nie zawiodłam.

Hmm, ten wiersz wydaje mi się bardzo nieskładny. Brakuje mi tu interpunkcji :<< Końcówka jest po prostu zła. Brakuje tu lekkości i wszystko wydaje się toporne :< Ale może to mnie sie tylko tak wydaje.

Roksolana Delakur dnia 10.09.2018 15:49

Lubię krótkie wiersze bo jestem troszku leniwa. Niemniej jednak masz bardzo charakterystyczny styl, aleee przypomina mi on bardzo mój. Nie patrząc oczywiście na te z HPnetu, bo tutaj mam takie troszkę próby. W każdym bądź razie, kocham opowiadania o huncwotach, więc na pewno i to będzie super. (I JEST)

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	100%	[3 głosy]
Powyżej oczekiwań	0%	[0 głosów]
Zadowalający	0%	[0 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
15.08.2026 11:48

A to nie wiem, u mnie działało :v

MorfinGaunt [off]

Żywy worek treningowy
15.08.2026 07:30

sprawdziłem to i spróbowałem napisać to samo bez polskich znaków, efekt był ten sam

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
15.08.2026 03:30

Błąd wyskakiwał, jak się polskich znaków użyło

MorfinGaunt [off]

Żywy worek treningowy
14.08.2026 18:33

Mi też. Przedwczoraj nie mogłem nic na sb napisać, od razu wyskakiwał jakiś błąd, wczoraj strona nie ładowała się w ogóle. Już myślałem, że umarła jak Syriusz w DT