Filtruj
Szukaj w:
Szukana fraza:


Opcjonalnie:
Gatunek:
Dozwolone:
Zakończone:
Parring:
Bohaterowie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ostatnie
Artykuły Fan Fiction

Quiz o Tajnych Przej...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Tekst jest tłumaczeniem quizu zamieszczonego w serwisie Wizarding World.<br />
>> Czytaj Więcej

Quiz - Mniej znani b...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Jak dobrze zapamiętałeś wspomnianych bohaterów w serii?<br /> Tłumaczenie quizu z Pottermore.
>> Czytaj Więcej

RowlingIsCancelled. ...

Kategoria: Teorie, przemyślenia...
Autor: Prefix użytkownikafuerte

Luźne przemyślenia na temat ostatniej aktywności Rowling na Twitterze i jej transfobicznych tweetów.
>> Czytaj Więcej

Quiz o Złotym Zniczu

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Tekst jest tłumaczeniem quizu zamieszczonego w serwisie Wizarding World.
>> Czytaj Więcej

Prorok Niecodzienny ...

Kategoria: Prorok Niecodzienny
Autor: PaulaSmith

Wydanie stworzyli: SamQuest, EmilyWright, Krnabrny, CoSieDzieje, Syriusz32, Takoizu, Aneta02, los...
>> Czytaj Więcej

Harry Potter i Więzi...

Kategoria: Recenzje
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Zapraszam Was na moją prywatną listę 10 powodów, dla których "Więzień Azkabanu" jest najlepszą ek...
>> Czytaj Więcej

Lista przyborów szko...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Artykuł jest tłumaczeniem quizu zamieszczonego na pottermore.
>> Czytaj Więcej

>> Więcej artykułów! <<

Tylko trochę po...

Tytuł: Tylko trochę poświęcenia
Gatunek: Obyczajowe
Autor: Prefix użytkownikaSyriusz32

Praca finałowa na WWFF, bez edycji, oryginał konkursowy. Znowu. Kto wie ten wie.
>> Czytaj Więcej

Dajcie mi spać

Tytuł: Dajcie mi spać
Gatunek: Obyczajowe
Autor: Prefix użytkownikaShanti Black

Praca finałowa Wielkiej Wojny Fan Fiction, z lekkimi poprawkami
>> Czytaj Więcej

Podanie o przyj...

Tytuł: Podanie o przyjęcie do Hogwartu
Gatunek: Poezja
Autor: Prefix użytkownikaAnastazja Schubert

Wiersz o tym dlaczego mugolka powinna zostać przyjęta na eliksiry.
>> Czytaj Więcej

Wymarzony facet

Tytuł: Wymarzony facet
Gatunek: Romans
Autor: Prefix użytkownikaShanti Black

Praca I etapu Wielkiej Wojny Fan Fiction, oryginalna, nie poprawiana
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 6 - Or...

Tytuł: Rozdział 6 - Orzeł, Czarownica i Stary Regał
Seria: Opowieści z Hogwartu
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Pierwsze lekcje Rachel i całej reszty.
>> Czytaj Więcej

Chata w środku ...

Tytuł: Chata w środku lasu
Gatunek: Inne
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Remake pracy z I etapu Wielkiej Wojny Fan Fickowej, praca utrzymana w kategorii horror
>> Czytaj Więcej

Zabójczy kredens

Tytuł: Zabójczy kredens
Gatunek: Kryminał
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Praca z półfinału Wielkiej Wojny Fan Fickowej, 2020r.
>> Czytaj Więcej

>> Więcej fan fiction! <<
Statystyki
Online Statystyki
Goście online: 42
Administratorzy online: 0
Aktualnie online: 1 osoba
Prefix użytkownikaAnastazja Schubert (Świetny czarodziej)
Łącznie na portalu jest
45,091 osób
Ostatnio zarejestrowany:

Rekord osób online:
Najwięcej userów: 250
Było: 16.01.2020 20:17:01
Napisanych artykułów: 1,077
Dodanych newsów: 10,290
Zdjęć w galerii: 21,329
Tematów na forum: 3,766
Postów na forum: 316,903
Komentarzy do materiałów: 220,914
Rozdanych pochwał: 3,261
Wlepionych ostrzeżeń: 4,157
Puchar Domów

Gryffindor
Punktów: 0
uczniów: 3425
Hufflepuff
Punktów: 0
uczniów: 3383
Ravenclaw
Punktów: 0
uczniów: 4128
Slytherin
Punktów: 0
uczniów: 3509

Ankieta
Dumbledore zakazał opuszczania Hogwartu z powodu zarazy. Jak sobie radzisz?

idę do biblioteki i wertuję wszystkie książki. Muszę wiedzieć wszystko o tej zarazie!
19% [48 głosów]

nic sobie nie robię z kwarantanny i tajnym przejściem wymykam się do Trzech Mioteł. Kremowe piwo to świetne antidotum!
10% [26 głosów]

zamykam się w lochach i próbuję uwarzyć Eliksir Odpornościowy, zanim wszyscy padniemy jak bahanki
21% [54 głosy]

szwendam się po korytarzach, liczę obrazy i segreguję je na te w złotych i srebrnych ramach. Ta wiedza na pewno mi się przyda
8% [20 głosów]

kradnę zapas mydła i papieru toaletowego z Łazienki Prefektów. Żaden wirus mi niestraszny, kiedy mogę wytapetować dormitorium papierem!
5% [14 głosy]

ustawiam się w kolejce pod kuchnią, żeby zrobić zapasy. Wpuszczają po jednej osobie
9% [24 głosy]

proszę opiekuna domu, żeby przydzielił mi jednoosobowy pokój. Jakoś niewyraźnie się czuję
3% [9 głosów]

zastanawiam się, kogo w szkole nie lubię najbardziej, żeby móc na niego nakaszleć. O, idzie Malfoy
25% [64 głosy]

Ogółem głosów: 259
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 25.03.20

Archiwum ankiet
Ostatnio w Hogwarcie
HufflepuffLouise Lainey ostatnio widziano 14.08.2020 o godzinie 17:04 w Magiczna Menażeria
SlytherinDidi Roy ostatnio widziano 13.08.2020 o godzinie 23:28 w Magiczna Menażeria
HufflepuffLouise Lainey ostatnio widziano 13.08.2020 o godzinie 13:28 w Magiczna Menażeria
SlytherinDidi Roy ostatnio widziano 12.08.2020 o godzinie 23:49 w Magiczna Menażeria
HufflepuffLouise Lainey ostatnio widziano 12.08.2020 o godzinie 17:45 w Magiczna Menażeria
SlytherinDidi Roy ostatnio widziano 12.08.2020 o godzinie 14:33 w Magiczna Menażeria
Marzenia się spełniają
Podstawowe informacje:
Gatunek: Romans
Ograniczenie wiekowe: +16
Parring: Inne
Przeczytano 1357 razy.
Noah Ambrose rozpoczyna kolejny rok nauki w Hogwarcie. Jest wielkim fanem gryfońskiej drużyny Quidditcha, a w szczególności ich obrońcy. (Oliver Wood x OC)

Noah ledwo co wysiadł z powozu (który jest rzekomo ciągnięty przez testrale, ale nigdy ich nie przyuważył) i już został wyśmiany przez elitarny gang Ślizgonów z powodu bycia półkrwi. Prawie zdążył się do tego przyzwyczaić, ale za każdym razem czuł malutkie ukłucie, gdzieś w okolicy serca.
Szybko przeszedł przez Salę Wejściową, w której Irytek już zaczynał swoje rytualne dokuczanie pierwszorocznym i udał się do Wielkiej Sali. Usiadł przy stole Gryfonów i ze znużeniem słuchał jak Tiara Przydziału przydziela pierwszorocznych do domów. Gdy wszyscy już zostali przydzieleni, Dyrektor wygłosił przemowę (którą większość osób olała, bo nie było to nic ważnego). Zaczęła się uczta, Noah rzucił się na swój ulubiony pudding czekoladowy, ale ktoś postanowił przerwać mu objadanie się nim.
- Siema mordo! Jak minęły ci wakacje? Staruszkowie znowu ględzą jaki to ty leniwy nie jesteś? - wykrzyczał mu do ucha Seamus Finnigan, przy okazji plując na niego kurczakiem.
- Rodzice nie mieli okazji ględzić, bo ciotka zabrała mnie do Londynu, ten czas spędziłem głównie siedząc na forach i grając. A jak tobie minęło lato? - spytał Noah, nadal opychając się puddingiem.
- Mniej więcej tak jak tobie, z tą różnicą że siedziałem w swoim domu. Podobno Katie Bell doznała kontuzji i przez najbliższe kilka miechów będzie potrzebny zastępczy ścigający... - Seamus popatrzył się na niego wymownie. - Może zechciałbyś się zgłosić, wszyscy wiedzą, jak bardzo szalejesz za quidditchem.
Ta informacja ciężko zszokowała Noaha, przez głowę przelatywał mu tysiąc myśli na sekundę. Przecież on wcale nie umie grać. Co jeśli go wyśmieją jak przyjdzie na kwalifikacje? Z drugiej strony... może naprawdę... Nie. To nie ma prawa się udać.
- I co o tym sądzisz? Żyjesz, stary? - spytał Seamus, patrząc na zamyślonego kolegę. - Haloo. - Zaczął machać mu ręką przed twarzą.
- Nie! - wrzasnął nagle Noah, przez co połowa Gryfonów popatrzyła na niego z przerażeniem. Miał ochotę zapaść się pod stół.
-Rozejść się do pokojów! - rozbrzmiał głos profesor McGonagall.
"Uff" - pomyślał Noah i ruszył w stronę pokoju wspólnego Gryfonów.
- Hasło? - spytała Gruba Dama, patrząc się podejrzliwie na jego kolczyka we brwi.
- Czarna kawa - powiedział i szybko wlazł do pomieszczenia. Nie patrząc na resztę Gryfonów, udał się do dormitorium, przebrał się i rzucił na łóżko.

***


"W mordę" - pomyślał Noah tuż po przebudzeniu, szybko naciągając na siebie pierwsze lepsze ciuchy, pakując książki i zbiegając po schodach dormitorium. Była 8:05, pięć minut temu zaczęły się eliksiry z profesorem Snapem, który za nim, lekko mówiąc, nie przepadał.
Biegnąc przez korytarz,p nie spodziewał się, że natknie się na Filcha. Niespodzianka. Do klasy został tylko jeden zakręt, ale zza rogu wylazł wspomniany wyżej osobnik i zagrodził mu drogę.
- Dokąd to? Powinieneś być na lekcji! - wrzasnął Filch. - Jaką masz teraz lekcję?
- E-eliksiry...- wybąkał Noah patrząc się w podłogę.
- Zaraz cię tam zaciągnę, profesor Snape będzie wściekły - rzekł ucieszony charłak. Złapał chłopaka za uszy i zaciągnął do klasy.
- Profesorze, ten gnojek pałęta się po korytarzach zamiast być na lekcji, niech się psor nim zajmie - powiedział mściwie Filch wpychając Noaha do klasy. Malfoy i ferajna zaczęli chichotać, a Seamus popatrzył na niego zmartwiony.
- Ależ oczywiście, dziękuję Filch. Dokąd to niosły cię nogi, Ambrose? Wydaje mi się, że nie masz na tyle dobrych stopni, aby omijać którąkolwiek z moich lekcji - rzekł Snape.
- Po prostu zaspałem, to nie tak, że chcę unikać eliksirów, czy coś... - odpowiedział uczeń.
Ze zdenerwowania zaczął wbijać paznokcie we wnętrze dłoni. "Pieprzony Snape, pieprzone wszystko. Dlaczego nie potrafię się przeciwstawić tym ścierwom, dlaczego?" - pomyślał z żalem.
- Dość, siadaj na miejsce - odrzekł Snape i wskazał mu ławkę obok Finnigana, na co tamten od razu się uradował i pomachał do Ambrose'a. Ten niechętnie mu odmachał i ruszył we wskazanym kierunku. Lubił Seamusa, ale czasami bardzo go irytował.
Reszta lekcji minęła w miarę spokojnie, Ślizgoni jak zwykle małpowali i rzucali papierkami, co Snape kompletnie miał w nosie.

***


Mieli teraz godzinną przerwę, więc Noah miał okazję udać się na boisko, żeby popatrzeć na trening gryfońskiej drużyny quidditcha. Jeszcze nikogo nie było, nawet Wooda, co zdziwiło go najbardziej, bo zwykle on był pierwszy. Lubił patrzeć na trenujących gryfonów, słuchać ciągłych wywodów kapitana i śmiać się z żartów ich pałkarzy: Freda i George'a. Chyba najbardziej lubił robić to drugie. Chciałby być na miejscu któregoś członka drużyny i móc codziennie słyszeć głos Olivera Wooda. Ciągle siedziała mu w głowie wczorajsza propozycja Finnigana, ciągle zastanawiał się, czy by nie spróbować. Wtedy jego małe pragnienia mogłyby się spełnić.
Na boisko w końcu wyszedł tak długo wyczekiwany przez Noaha obrońca, a zaraz po nim reszta drużyny. Ta godzinna przerwa minęła zdecydowanie za szybko, zdawałoby się, że siedział tam zaledwie 15 minut. Spojrzał w dół boiska i dostrzegł wgapiającego się w niego Freda, szybko uciekł z trybun.

***


Od zeszłego roku Fred przyuważył, że na niemal każdym ich treningu, pojawia się ten sam brązowowłosy chłopak. Zawsze siada na końcu trybun i uważnie obserwuje każdego członka drużyny, a w szczególności Wooda. Dziś też był. Podczas gdy wszyscy kolejno opuszczali szatnię gryfonów, Fred zastanawiał się, czy powinien o tym powiedzieć kapitanowi, ale życie samo podjęło za niego decyzję.
- Coś cię martwi, Weasley? - zapytał Wood patrząc na niego przenikliwym wzrokiem.
- Chyba masz stalkera - zaśmiał się rudy.
- Ta? - odrzekł Oliver nawet się nie odwracając do rozmówcy, był zbyt zajęty naciąganiem na siebie koszulki.
"Zresztą, to pewnie kolejny denny żarcik Freda" - pomyślał i postanowił nie brać tego na poważnie.
- Przychodzi na każdy nasz trening i wlepia w ciebie swoje małe, zielone ślepka. Kto wie, może wpadłeś mu w oko - powiedział pół żartem, pół serio Weasley.
Wood spojrzał na niego z niesmakiem i opuścił szatnię.

***


Czas kolejnego treningu, Wood miał do obmyślenia jeszcze sporo rzeczy dotyczących ich taktyki na następny mecz, jednakże to, co wczoraj w szatni powiedział mu Fred, wciąż odbijało się po wnętrzu jego czaszki i niczym tłuczek rozwalało wszystkie pozostałe myśli. Podczas gdy reszta drużyny przygotowywała się do treningu, on szukał wzrokiem po trybunach wspomnianego chłopaka i miał cichą nadzieję, że go dostrzeże, byleby wszystkie niespokojne myśli z niego uleciały.
- Oliver, wszystko w porządku? - spytała zmartwiona Katie kładąc mu rękę na ramieniu.
- Co? A, tak. Tak. Po prostu rozmyślałem nad zadaniem z eee... transmutacji - skłamał. - Możemy już zaczynać.

***


Noah siedział w bibliotece, zawieszony nad jedną stroną od trzydziestu minut. Weasley wie. Weasley wie. Weasley wie. Można to było wyczytać z jego oczu. On wie, on cholernie bardzo wie. Wstał, zamknął książkę i odłożył ją na miejsce. Szybko opuścił bibliotekę i postanowił poszwendać się po błoniach. Może chłodne powietrze pomoże mu wszystko lepiej przemyśleć, a poza tym chciał pobyć trochę sam. Przemierzając słoneczne błonia mijał wiele par, grupek przyjaciół, a nawet samotnych moli książkowych. Podszedł do drzewa i powoli osunął się, po jego korze, na miękką trawę. Promienie słońca powoli tańczyły na powierzchni jeziora, liście drzew kołysały się wraz z podmuchami wiatru, gdzieniegdzie widać było przelatujące ptaki. Było tak spokojnie...
- O, stary! Wiedziałem że cię tu znajdę - wykrzyczał mu niemalże do ucha Seamus.
- Taak, było spokojnie - westchnął cicho Noah i przeczesał palcami włosy. - Mhm... Jakaś sprawa? - spytał.
- Pamiętasz, jak ci mówiłem o tym że nasza drużyna szuka tymczasowego, nowego ścigającego? Kwalifikacje już jutro! - krzyknął radośnie Seamus podskakując.
- Mmm i co w związku z tym? - zapytał wymijająco.
- POWINIENEŚ SPRÓBOWAĆ! - Kilka osób obróciło się w ich stronę, co wywołało natychmiastowe zażenowanie u Noaha.
- Seamusie, rozumiem, że chcesz, żebym dostał się do drużyny na jakiś czas, bo kocham quidditcha, itd. ale zrozum, ja się nie nadaję. Nawet nie umiem dobrze panować nad miotłą - powiedział cicho chłopak, nie patrząc koledze w oczy.
- Noo to mamy malutki problem... hehe - zaśmiał się nerwowo Finnigan.
- Co ty zrobiłeś? - Noah najeżył się cały i spojrzał podejrzliwie na kolegę.
- No, bo ten, jakby ci to powiedzieć... Jesteś już na liście kandytatów - wyrzucił z siebie brunet.
- Dlaczego? Dlaczego mi to robisz, chłopie? - Schował twarz w dłoniach i ponownie osunął się na trawę. - Zabiję cię kiedyś, mówię ci.
- Oh, przyjąłeś to lepiej niż się spodziewałem. No to jutro o 10 na boisku, tylko się nie zgub po drodze - powiedział i oddalił się w stronę zamku.
Noah posiedział jeszcze chwilę, po czym niechętnie wstał i ociężałym krokiem ruszył za przyjacielem.

***


Noah obudził się około siódmej, po cichutku wstał, ubrał się i zbiegł po schodach do pokoju wspólnego. Większość jeszcze spała (bądź błąkała się po Hogwarcie), więc chłopak spokojnie mógł udać się w dowolne miejsce żeby pomyśleć. Że też ten nieszczęsny Seamus musiał wpaść na kolejny, wspaniały pomysł i zapisać go na te kwalifikacje. Pewnie zrobi z siebie pośmiewisko przy całej drużynie (i potencjalnie przy Malfoyu, który przyjdzie tylko po to) oraz przy kapitanie, a tego raczej wolałby uniknąć.
"I uniknąłbym gdyby nie Seamus” - pomyślał wściekły Noah.
Nawet nie zauważył, kiedy nogi poniosły go właśnie na boisko. Wlazł na swoje ulubione miejsce na trybunach i cieszył się rześkim porankiem, póki mógł oczywiście. Pierwsze osoby już się pojawiały, kolejno drużyna gryfonów, kandydaci i gapie. Dostrzegł Wooda i serce podeszło mu do gardła. Szybko odwrócił wzrok i już wiedział, że nie będzie w stanie wziąć udziału w tych kwalifikacjach, nie zbłaźni się przed Oliverem. Może powie, że to pomyłka, albo po prostu schowa się gdzieś. Pierwszy kandydat wszedł na boisko.

***


Po wszystkich sprawdzonych gryfonach na liście pozostał tylko jeden, niejaki Noah Ambrose. W pobliżu nie było już nikogo, z wyjątkiem reszty drużyny zmierzającej w stronę szatni. Oliver już miał ruszyć za nimi, ale dostrzegł na trybunach małą postać.
”Może to ten chłopak o którym wspominał Fred”. Minęło tyle czasu od momentu, w którym się o nim dowiedział, a ta myśl nadal nie dawała mu spokoju.
Szybkim krokiem ruszył w stronę trybun, podszedł do chłopaka i lekko szturchnął go w ramię. Wygląda na to, że spał. Oliver usiadł koło niego i postanowił poczekać, aż ten się obudzi. Nie mógł zaprzeczyć że chłopak wyglądał... słodko z włosami opadającymi mu na czoło i spłaszczonym policzkiem, położonym na przedramieniu. Nie było mu dane długo zachwycać się wyglądem bruneta, ponieważ ten poruszył się niespokojnie i otworzył oczy. Zobaczywszy Olivera, zerwał się szybko na nogi, a na całej jego twarzy widniał ciemnoczerwony rumieniec.
- C-coś nie tak, k-kapitanie? - wyjąkał, wciąż patrząc na Wooda z przerażeniem.
- Och, wszyscy się rozeszli, a ty zostałeś. Zastanawiałem się, czy nic ci nie jest. - "Kłamstwo, wgapiałeś się w niego bezczelnie gdy spał" - pomyślał.
- N-nie, po prostu mi się przysnęło, to pewnie przez to zadanie z eliksirów, pisałem do późna - odparł chłopak, rumieniec nadal nie zszedł z jego twarzy. - Może ja już pójdę, zostało mi sporo roboty... - powiedział i odwrócił się żeby odejść, ale Oliver złapał go za ramię.
- Nie tak szybko, kolego, jak się nazywasz? - spytał Oliver spokojnie.
Chłopak zawahał się chwilę, widać było że coś go martwi.
- Noah Ambrose - powiedział, strząsnął rękę Wooda i pobiegł w kierunku Hogwartu.
"Czy ja aż tak bardzo przerażam ludzi?" - pomyślał Oliver i poszedł do szatni.

***


Noah zatrzymał się dopiero koło swojego ulubionego drzewa nad jeziorem. Serce nadal waliło mu w piersi, prawdopodobnie nie tylko od biegu. Stał tak chwilę, patrząc na ciemną taflę jeziora i starając się uspokoić oddech. Przysnął na tym pieprzonym boisku, akurat wtedy, gdy miało go tam nie być. Jeszcze Wood... Na myśl o nim, zrobiło mu się ciepło w podbrzuszu. Uciekł jak ostatni kretyn, cholera... Przeczesał palcami włosy i ruszył przez zielone błonia w stronę Hogwartu, obiad prawdopodobnie już się rozpoczął. Wszedł do Sali Wejściowej, tak jak podejrzewał, tłumy uczniów poruszały się w kierunku Wielkiej Sali, więc i on dołączył do nich i wszedł do pomieszczenia.
Tyle razy był w tej sali, a jednak nadal go zadziwiała. Wysokie sklepienie ze sztucznym niebem... unoszące się w powietrzu świece i gdzieniegdzie przelatujące duchy... To wszystko sprawiało doprawdy niesamowite wrażenie. Dosiadł się do stołu Gryfonów, obok Seamusa. Niedaleko Noah przyuważył Wooda, na jego widok żołądek wywrócił mu się do góry nogami. Postanowił po prostu nie patrzeć w jego stronę i zająć się posiłkiem. Wyglądało na to, że dyrektor chce coś powiedzieć, ponieważ wstał ze swojego miejsca i czekał na ciszę. Gdy w końcu na sali zapanował spokój, dyrektor odchrząknął i powiedział:
- Jutro odbędzie się wycieczka do Hogsmeade! Wszyscy, którzy mają formularze od opiekunów mogą się tam wybrać w godzinach 10 - 22, osoby spóźnione dostaną szlaban! Miłej zabawy!
Na sali natychmiastowo zaczęły się szepty i plany, kto z kim i gdzie się wybierze. Seamus miał zamiar wybrać się z Deanem do Miodowego Królestwa, Noah nie miał mu tego za złe. Może zostanie w zamku i poczyta?
Po skończonym posiłku, wstał od stołu Gryfonów i poszedł do łazienki chłopców na parterze. Większość osób jeszcze była w Wielkiej Sali, więc korytarze były niemal zupełnie puste. Otworzył drzwi, podszedł do umywalki i przemył twarz. Usłyszał za sobą ciche skrzypnięcie.
" To pewnie przeciąg albo Irytek" - pomyślał i zignorował owy dźwięk.
Po pomieszczeniu rozległ się dźwięk kroków i ktoś lub coś złapało go za ramię. Szybko odskoczył, przy okazji przywalając biodrem o brzeg umywalki. Jęknął cicho i popatrzył przed siebie. Przed nim stał Oliver Wood. Oliver Wood ze skóry i kości. Poczuł jak mimowolnie rumieniec wypełza mu na twarz, uszy, a nawet szyję.
- Cześć Noah - powiedział Oliver miłym głosem, puszczając jego ramię.
- H-hej - wydukał wciąż lekko zdziwiony Noah. - Masz do mnie jakąś sprawę, czy tak tylko napastujesz chłopców w łazienkach?
Wood wybuchł dźwięcznym śmiechem, a potem spojrzał chłopakowi prosto w oczy - Może chciałbyś wybrać się ze mną jutro do herbaciarni? - spytał Wood, nie przestając się w niego wgapiać.
Minęła chwila, zanim do Noaha dotarło to co właśnie powiedział Oliver. Cholernie długa, gorąca i kleista chwila. Czuł się, jakby czas przylepiał mu się do skóry, parzył i przygniatał. Szybko się otrząsnął i odpowiedział radosnym głosem:
- Oczywiście!
Wood wyszczerzył zęby w szerokim, promiennym uśmiechu i wystawił pięść w stronę młodszego Gryfona.
- To jesteśmy umówieni, 18 pod herbaciarnią - powiedział. Noah przybił mu żółwika i kiwnął głową.
Trzymaj się młody. - Starszy chłopak pomachał mu wesoło ręką na pożegnanie i wyszedł z łazienki.
Noah wyszedł tuż za nim i resztę drogi do Pokoju Wspólnego przebyli w milczeniu.

***


Młody Gryfon od 18 marznął pod herbaciarnią, gdy już przyszło mu stać tam pół godziny, wszedł do środka.
19...
20...
Starczy, Wood postanowił perfidnie go wystawić. Pobawił się uczuciami naiwnego chłopaka, na tyle naiwnego, że uwierzył w to, że ma u Wooda jakiekolwiek szanse. Kapitan Gryfonów prawdopodobnie nawet nie był gejem. Noah sam nie wiedział, czy jest gejem. Miał kilka dziewczyn, ale nigdy nie czuł się przy nich tak, jak przy Oliverze. Wstał i ociągając się, skierował się w stronę drzwi. Szedł zaśnieżoną ulicą, zimne powietrze smagało jego policzki, uszy i oczy. Wokół niego pałętali się parami uczniowie Hogwartu, śmiali się i rozmawiali. Czuł zazdrość i gorzką samotność. Nie dało się ukryć, że to, w jaki sposób Oliver zagrał mu na uczuciach, było jak ostry grot z trucizną, przebijający mu serce. A trucizna powoli przejmowała jego ciało. Miał ochotę coś rozwalić.
W momencie, gdy już brał zamach zaciśniętą pięścią, z zamiarem przywalenia w znak " Witamy w Hogsmeade", w oddali zamajaczyła mu znajoma sylwetka. Pieprzony Wood. Noah zaczął biec w jego stronę i bez zastanowienia przywalił mu pięścią w twarz. Odsunął się parę kroków wstecz i patrzył jak ten próbuje podnieść się z ziemi. Starszy Gryfon miał problemy z utrzymaniem równowagi, ale po paru próbach udało mu się stanąć, jako tako prosto. Popatrzył na Noaha szklistym wzrokiem i rzucił mu się na szyję. Jechało od niego alkoholem.
- K-kocham... Cię... - wykrztusił Oliver wtulony w szyję młodszego kolegi.
Po chwili oderwał się od niego, złapał się za włosy i upadł na kolana, krzycząc:
- Ale nie jestem pieprzonym gejem! Dlaczego? Dlaczego nie dziewczyna? - Wood zaczął uderzać pięściami o beton.
Noah przykucnął, złapał go za nadgarstki i popatrzył mu prosto w oczy. Nawet nie wiedział skąd nagle wzięły się u niego takie pokłady odwagi, może to była kwestia aktualnego zachowania Wooda. Oliver podniósł wzrok na jego twarz i zaczerwienił się. Noah nie mógł zaprzeczyć, że widzenie kapitana t a k i e g o, było podniecające, nawet bardzo. Nachylił się do niego i złączył ich usta w gorącym, upojnym pocałunku. Usta Olivera smakowały alkoholem. Ten przez chwilę nie reagował, po czym zaciekle zaczął oddawać pieszczotę. W przerwie na złapanie oddechu, Noah zdążył jedynie wyszeptać:
- Ja też cię kocham... - po czym ponownie Oliver wpił się w jego usta.
Młodszy chłopak zarzucił mu ręce na szyję i naparł na niego swoim ciężarem tak, że oboje przewrócili się na śnieg. Schodził pocałunkami coraz niżej, zassał i przygryzł lekko skórę na szyi obrońcy, zaznaczając terytorium. Oliver nie pozostawał mu dłużny, polizał płatek uszny Noaha, doprowadzając do tego, że chłopak cicho jęknął. Wsadził mu dłonie pod koszulkę i zaczął jeździć po żebrach młodszego chłopaka, chciał zapamiętać każdy fragment jego delikatnej skóry.
Nagle usłyszeli skrzypnięcie śniegu nieopodal i momentalnie od siebie odskoczyli. Oboje wstali, otrzepali ubrania ze śniegu i spojrzeli w kierunku, z którego nadszedł dźwięk. To tylko grupka Ślizgonów wracała właśnie do zamku. Obaj westchnęli z ulgą, jednak Oliver nie mogąc ukryć rozczarowania, oblizał swoje zaczerwienione usta i spojrzał z pożądaniem na Noaha, na co ten wybuchnął wybuchnął gromkim śmiechem.
- Co cię śmieszy? - Brunet mimo swojego upojenia alkoholem momentalnie spoważniał.
- Ach, no, bo... wiesz... Marzyłem o tym, odkąd pierwszy raz zobaczyłem mecz Quidditcha. Tylko nie spodziewałem się, że mój pierwszy pocałunek odbędzie się w śniegu - przerwał na chwilę. - Poprawka, wcale nie spodziewałem się pierwszego pocałunku, nie z tobą
Oliver nie wiedział co odpowiedzieć;
- Marzenia się spełniają - palnął i wraz z Noahem zaczęli się śmiać.
Trzymając się za ręce, razem ruszyli w drogę powrotną do zamku.

Komentarze
avatar
Prefix użytkownikagordian119  dnia 28.01.2018 13:50
No cóż, muszę Cię pochwalić za bardzo dobrą kompozycję tekstu. Czytało się bardzo płynnie, zauważyłem tylko kilka błędów interpunkcyjnych, ale nie takich które utrudniają odbiór opowieści. Jeśli chodzi o treść, to pomijając całkowicie moje urażone niekanonicznością potterowe serce (xD), była całkiem w porządku. Może i dość płytka, ale najwidoczniej taka miała być, więc to nie wada. Już pomijając kanon, nie lubię homoseksualnych parringów, no ale mój gust nie może ważyć na ocenie... Ale jednak waży. I właśnie dlatego od oceny się powstrzymam.
avatar
Angelina Johnson  dnia 28.01.2018 17:07
Ja bym chyba jednak trochę inaczej rozegrała tę fabułę na Twoim miejscu. Tutaj mam wrażenie, że wszystko zadziało się nierealnie szybko, tak że ja jako czytelnik nie skupiałam się na bohaterach i ich losach, a bardziej na tym jak bardzo nieprawdopodobne to wszystko jest. I przez to Twój fick bardziej mnie bawił niż zaciekawił, nie miałam też komu tutaj kibicować (z bohaterów).

Brakowało mi tutaj jakiegoś takiego delikatnego pokazywania, że Oliver powoli zaczyna wkręcać się w tę relację. Tym bardziej, że w twoim opowiadaniu on początkowo uważa się za 100% hetero faceta. Nie wyobrażam sobie jak to możliwe, by przez dosłownie kilka chwil spędzonych z nowo poznanym chłopakiem, Wood był w stanie tak szybko i łatwo uzmysłowić sobie, że jednak podobają mu się mężczyźni i spoko. Zdarza się. No nie. Już na sam start, gdy po raz pierwszy zauważa Noaha i myśli o nim jako o seksownym... dlaczego tutaj nie zapala mu się czerwona lampka? Nie próbuje początkowo zdusić w sobie tego? Gdzie tu jakieś zdziwienie, dezorientacja? Mam wrażenie, że autor podszedł do tego skądinąd trudnego tematu bardzo po łebkach.

Wobec tego widzę tutaj tylko dwa wyjścia, które pomogłyby temu całkiem fajnie napisanemu fan fickowi. Albo autor by wydłużył treść, zwalniając trochę tempo i skupiając się na odczuciach i emocjach bohaterów, a szczególnie na tej przemianie Olivera Wooda i wtedy stworzyłby krótki fan fick rozdziałowy (nie wiem, może w trzech rozdziałach dałoby się to zamknąć?), albo cała historia zaczęłaby się już od momentu, gdy Oliver nieśmiało uzmysławia sobie, że podoba mu się nie dziewczyna, a chłopak. I wtedy normalnie tworzy miniaturkę.

Teraz niestety mi się to przysłowiowej kupy nie trzyma ;)
avatar
Prefix użytkownikaKatsushi111  dnia 28.01.2018 19:55
Znaczy się, jak sama pierwszy raz przeczytałam całość tego co napisałam to zastanawiałam się nad samobójstwem, haha. Faktycznie akcja leci za szybko, uczucia leżą, ale ja zwyczajnie nie umiem ich opisywać.
Przerobiłabym co nieco ale nie mogę na to patrzeć. :v
avatar
Prefix użytkownikaAdersYooo  dnia 11.02.2018 16:37
Ja zacznę od tego, że tak sobie mi się czytało. Nie rozumiem jaką kontuzję miała Katie Bell, że wyeliminowało ją to z gry na kilka miesięcy, a w szkole w różnych zajęciach brała udział, wydaje mi się to niemożliwe w magicznym świecie. Do tego Snape, który pozwala rzucać papierkami na lekcji, przecież on nie był żadną ciotą, żeby sobie na to pozwolić. Odechciało mi się czytać i nie doczytałem nawet całego opowiadania. Nie podobają mi się fan ficki o gejach. Wolę te tradycyjne heteroseksualne. Zgodzę się z Angeliną, że akcja za szybko leci do przodu. Jestem na nie.
avatar
Prefix użytkownikaBeatrice  dnia 15.03.2020 22:03
Zacznę od tego, że nie do końca przepadam za homoseksualnymi parringami, jednak przemogłam się i przeczytałam je do końca. Zauważyłam parę niespójności, jednak one nie były jakieś ważące na fabule Twojego fanfiction. Znalazło się też kilka niepotrzebnych literek w zdaniach, ale to tylko do zedytowania. Fabuła sama w sobie trochę mnie zainteresowała, jednak czasem miałam wrażenie, że jest to napisane trochę zbyt futurystycznie jak na tamte czasy (w końcu jednak to było jakieś 25 lat temu!). Samo sformułowanie ,,Siema Mordo'' myślę, że nie zostałoby wtedy użyte przez Seamusa. Nie chodzi tu tylko o czas, ale też miejsce! Żyli przecież w innym świecie. Główna postać - Noah, ma tak zaniżone poczucie własnej wartości, że uważa, że nie umie grać w Quidditcha, nawet jeśli Seamus mówi mu, że nadawałby się do drużyny. Historia Noah i Olivera dzieje się zdecydowanie za szybko, w końcu kto po praktycznie dwóch rozmowach mówi osobie, że ją kocha? To raczej tak nie działa, miłość potrzebuje trochę czasu, a oni nic o sobie nie wiedzieli i wyznawali sobie takie rzeczy. To jest zdecydowanie do poprawy. Ich historia powinna trochę potrwać. Czytało mi się nie najgorzej, jednak oceniam na jakieś 6/10.
avatar
Prefix użytkownikaania potter  dnia 16.03.2020 09:27
powiem ci że TOTALNIE nie zrobiłabym z tego miniaturki. Bym rozciągnęła tą historię na co najmniej 3 razy więcej tekstu, brakowało mi bardzo wielu opisów - wkręcania się Olivera w relacje, jego wewnętrznych rozterek (odniosłam wrażenie że w HP uważał się za 100% hetero). Akcja dzieje się dla mnie zdecydowanie za szybko, miłość potrzebuje trochę czasu. Jednak sam tekst czytało mi się lekko - jeśli mam stawiać ocenę, postawiłabym jakoś 5/10 właśnie przez za szybko rozwiniętą akcję.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Instagram
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Wielki Mag
15.08.2020 17:46
aaa no tak, jeszcze Inga była, i kospi i... nie pamiętam, kto jeszcze xD

Urodzinowy piekielny Krokiet
15.08.2020 17:43
Jeszcze pamiętam jak Lilyatte do mnie pisała czy zostaje, a ja " nie, nie na chwilkę tylko wpadłam" xD

Urodzinowy piekielny Krokiet
15.08.2020 17:42
gordian119, ja wtedy zostałam po długiej nieobecności znaleziona przez Ingę na wattpadzie, bo chciała moje ff wstawiać tutaj xD i tak już zostałam xD

Pracownik departamentu
15.08.2020 17:31
gordian119, Tym razem wygramy! Śmiech Śmiech Śmiech Śmiech Śmiech Nie no sam w to nie wierzę

Wielki mag
15.08.2020 17:29
Ja dwa puchary z rzędu zrobiłem ponad 1000 punktów i ten puchar już odpuszczam chyba xD

Chciałem tylko tamten ugrać bo głupio było zmarnować taką przewagę xD

Współpraca
Najaktywniejsi

1) Prefix użytkownikaAlette

Avatar

Posiada 59565 punktów.

2) Prefix użytkownikafuerte

Avatar

Posiada 55961 punktów.

3) Prefix użytkownikaKatherine_Pierce

Avatar

Posiada 44343 punktów.

4) Prefix użytkownikaShanti Black

Avatar

Posiada 43137 punktów.

5) Prefix użytkownikaSam Quest

Avatar

Posiada 37724 punktów.

6) Prefix użytkownikaania919

Avatar

Posiada 37180 punktów.

7) Prefix użytkownikaulka_black_potter

Avatar

Posiada 36429 punktów.

8) Prefix użytkownikalosiek13

Avatar

Posiada 33337 punktów.

9) Prefix użytkownikabatalion_88

Avatar

Posiada 31890 punktów.

10) Prefix użytkownikaMarcus Clinton

Avatar

Posiada 30892 punktów.

Losowe zdjęcie
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2020 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Theme by Andrzejster
Copyright © 2006-2015 by Harry-Potter.net.pl
All rights reserved.
Wygenerowano w sekund: 1.34