Hermiona przewracała kartki podręcznika ze zdenerwowaniem. No nie do pomyślenia! Ona, HERMIONA GRANGER, dostała szlaban! I to jeszcze przez tego kretyna Malfoya! Ten idiota ją prowokował i jeszcze się dziwi, że drugi raz go walnęła. Chętnie potraktowałaby go jakimś zaklęciem, najlepiej niewybaczalnym, ale tak wyszło, że jakaś tajemnicza siła przyciągała jej pięść do jego nosa. Karą miała być wizyta w zakazanym lesie, co było tą dobrą stroną tego złego - ona, Ron i Harry dawno nie mieli okazji złożyć wizyty Hagridowi. Nie wiedziała jednak jednego... a mianowicie tego, że ich znajomy półolbrzym właśnie się pakował.

***

- Hagridzie, to nie jest dobry pomysł - próbował przekonać gajowego Dumbledore. Rozmawiali już godzinę, a półolbrzym za nic nie dawał się odwieść od swojego idiotycznego pomysłu. - To jest BARDZO ZŁY pomysł.
- Cholibka, za przeproszeniem psorze, ale to moja własna decyzja i nie może mi pan zabronić tam jechać - powiedział dobitnie Hagrid.
- Ale można wysłać tam kogoś z ministerstwa, Hagridzie! Mamy tam mnóstwo zaufanych ludzi! - argumentował dyrektor.
- Panie psorze, to nie sprawa dla ministerstwa. Oni się tym nie zajmą, zatuszują jak wszystko, cholibka!
- A więc dobrze, Hagridzie. Jedź - powiedział bez wyrazu Dumbledore. - Ale pamiętaj, że cię ostrzegałem.

***

Wysoki cień przemykał korytarzami Hogwartu. Sunął po ścianach i dygotał w świetle pochodni, jakby bojąc się, że czyjeś oko ujrzy go w tym blasku. Było już długo po północy, a Draco lekko podpity, trzymając się zimnych ścian przemierzał labirynt zamkowych ścieżek w poszukiwaniu swojego dormitorium. Podpierał się na ramieniu nie bardziej trzeźwego Blaise'a. Postanowili uczcić wysłanie tej wkurzającej szlamy Granger na szlaban i trochę ich poniosło. Teraz zataczając się z hałasem próbowali odnaleźć drogę do lochów, co niestety w ich stanie graniczyło z cudem. W pewnym momencie Blaise zatoczył mocniej i dwójka runęła z hukiem na podłogę. Usłyszeli szybkie kroki i tuż nad nimi pojawił się nie kto inny, jak Argus Filch. Z przerażającym uśmiechem nachylił się nad nimi, i odsłaniając paskudne zęby powiedział:
- Widzę, że Granger będzie miała w lesie towarzystwo - rzekł, jakby rozkoszując się każdą z wypowiedzianych sylab.
- CO!? - wykrzyknęli obaj z przerażeniem, gdy dotarł do nich sens usłyszanych słów.

***

Ron, Harry i Hermiona siedzieli razem przy stole, rozkoszując się śniadaniem. Rozmawiali o wszystkim i o niczym jednocześnie, przygotowując się psychicznie na dzisiejsze lekcje. Hermiona błądziła zamyślonym wzrokiem po sali, przyglądając się uczniom, nauczycielom i ścianom. Nagle jej wzrok padł na stół nauczycieli, a dokładniej – na puste miejsce, które powinien zajmować Hagrid. Szturchnęła łokciem Harry'ego i wskazała na krzesło. Chłopak zmarszczył brwi i przekazał informację Ronowi. Ten oczywiście rozpowiedział ją dalej, aż wszyscy gryfoni dowiedzieli się o tym, że nie ma nauczyciela Opieki Nad Magicznymi Stworzeniami. Gdy wieść okrążyła już cały stół wstał Dumbledore, jakby dopiero teraz przypominając sobie o tym, że powinno się zakomunikować uczniom brak jednego z profesorów.
Moi drodzy – powiedział głośno, a wszystkie szepty, śmiechy i trochę zbyt głośne rozmowy ucichły. Kiedy już miał absolutną pewność, że wszystkie pary oczu zwrócone są w jego kierunku, kontynuował.- Jak zapewne część z was już zauważyła, profesor Hagrid musiał wyjechać.
Teraz spojrzenia uczniów siedzących przy innych stołach również spoczęły na pustym miejscu półolbrzyma. Dyrektor odchrząknął.
Na czas jego nieobecności zastępstwo podczas lekcji Opieki nad Magicznymi Stworzeniami będzie pełnił profesor Snape.
Trójka przyjaciół spojrzała po sobie z niedowierzaniem. SNAPE??!! Kolejna lekcja z wrednym, stronniczym i niesprawiedliwym opiekunem Slytherinu?!
- No nie – podsumował Ron, opadając ciężko na krzesło, które niebezpiecznie ugięło się pod jego ciężarem.
Hermiona gapiła się z niezrozumieniem na Dumbledore'a, jakby spodziewając się, że czarodziej zaraz wybuchnie śmiechem i powie, że to tylko taki żart. Jednak Snape nie wydawał się zaskoczony powołaniem go do tej roli ani ogólnym sensem przemówienia dyrektora i jak zwykle patrzył na wszystkich z wyższością i znudzeniem. Natomiast Harry drapał się z niewyraźną miną po głowie, jakby próbując znaleźć wyjście z tej niezbyt sprzyjającej sytuacji. Nagle Dumbledore jakby przypomniał sobie jeszcze o czymś i ponownie podniósł się z miejsca. Nie miało to jednak nic wspólnego z odwołaniem poprzedniej decyzji
- A uczniowie, którzy zostali ukarani wizytą w Zakazanym Lesie mają stawić się dzisiaj po południu na błoniach, Hagrida zastąpi nasz woźny – oznajmił i usiadł.
Hermiona poczuła jak jej żołądek dosłownie obrócił się kilka razy wokół własnej osi. Do Zakazanego Lasu... z Filchem? Przyjaciele spojrzeli na nią zaniepokojeni. Dziewczyna zrobiła się biała na twarzy i nie odzywała się, jakby nie mogąc znaleźć realnego wytłumaczenia tego, co właśnie usłyszała.

***

Hermiona szła korytarzami zamku, a myśli galopowały po jej głowie powodując zamęt w jej uporządkowanym umyśle. Nie udało jej się do końca przetrawić informacji o towarzystwie Filcha. Żołądek dziewczyny nie wrócił jeszcze na swoje miejsce, a zamęt w jej myślach stworzył kolejne pytanie: kogo oprócz niej miał na myśli Dumbledore, mówiąc „uczniowie”?
Odpowiedź na to poznała chwilę później, a nie należała ona do zbyt satysfakcjonujących.
- Witaj, Hermionko, stęskniliśmy się za tobą – powiedział z przesadnie sztuczną radością nie kto inny, jak Blaise Zabini, szczerząc głupkowato zęby razem z tym kretynem Malfoyem.
- WY?!? - wrzasnęła z niedowierzaniem, po czym opadła do pozycji siedzącej i ukryła twarz w dłoniach. To było już zdecydowanie ponad jej siły.

Ron, Harry i Hermiona siedzieli razem przy stole, rozkoszując się śniadaniem. Rozmawiali o wszystkim i o niczym jednocześnie, przygotowując się psychicznie na dzisiejsze lekcje. Hermiona błądziła zamyślonym wzrokiem po sali, przyglądając się uczniom, nauczycielom i ścianom. Nagle jej wzrok padł na stół nauczycieli, a dokładniej – na puste miejsce, które powinien zajmować Hagrid. Szturchnęła łokciem Harry'ego i wskazała na krzesło. Chłopak zmarszczył brwi i przekazał informację Ronowi. Ten oczywiście rozpowiedział ją dalej, aż wszyscy gryfoni dowiedzieli się o tym, że nie ma nauczyciela Opieki Nad Magicznymi Stworzeniami. Gdy wieść okrążyła już cały stół, wstał Dumbledore, jakby dopiero teraz przypominając sobie o tym, że powinno się zakomunikować uczniom brak jednego z profesorów.
- Moi drodzy – powiedział głośno, a wszystkie szepty, śmiechy i trochę zbyt głośne rozmowy ucichły. Kiedy już miał absolutną pewność, że wszystkie pary oczu zwrócone są w jego kierunku, kontynuował. - Jak zapewne część z was już zauważyła, profesor Hagrid musiał wyjechać.
Teraz spojrzenia uczniów siedzących przy innych stołach również spoczęły na pustym miejscu półolbrzyma. Dyrektor odchrząknął.
- Na czas jego nieobecności zastępstwo podczas lekcji Opieki nad Magicznymi Stworzeniami będzie pełnił profesor Snape.
Trójka przyjaciół spojrzała po sobie z niedowierzaniem. SNAPE?! Kolejna lekcja z wrednym, stronniczym i niesprawiedliwym opiekunem Slytherinu?!
- No nie – podsumował Ron, opadając ciężko na krzesło, które jakby jęknęło w ramach sprzeciwu i ugięło się niebezpiecznie pod jego ciężarem.
Hermiona gapiła się z niezrozumieniem na uśmiechniętego jak zwykle Dumbledore'a, jakby spodziewając się, że zaraz wybuchnie śmiechem i powie, że to tylko taki żart. Jednak wyznaczony do tego zadania Snape nie wydawał się zaskoczony treścią przemówienia dyrektora i jak zwykle patrzył na wszystkich z wyższością i znudzeniem. Natomiast Harry drapał się z niewyraźną miną po głowie, jakby próbując znaleźć wyjście z tej niezbyt sprzyjającej sytuacji. Nagle Dumbledore jakby przypomniał sobie jeszcze o czymś i ponownie podniósł się z miejsca. Nie chodziło mu jednak bynajmniej o zmianę planów, co okazałoby się zbawieniem dla większości uczniów, lecz o coś, co jeszcze bardziej pogłębiło smutek jednej z uczennic i zepsuło dobry humor dwójki uczniów. A chodziło dokładnie o jedną przygnębioną gryfonkę i dwójkę przedwcześnie zadowolonych ze swojej sytuacji ślizgonów.
- Ach. No tak. A więc uczniowie, którzy zostali ukarani wizytą w Zakazanym Lesie, mają stawić się dzisiaj po południu na błoniach, Hagrida zastąpi nasz woźny – oznajmił i usiadł, jakby nie zdając sobie sprawy z tego, jakie wrażenie na odbiorcach zrobiło to zdanie.
Hermiona poczuła jak jej żołądek dosłownie obrócił się kilka razy wokół własnej osi. Do Zakazanego Lasu... z Filchem? Przyjaciele spojrzeli na nią zaniepokojeni. Dziewczyna zrobiła się biała na twarzy i nie odzywała się, jakby nie mogąc znaleźć realnego wytłumaczenia tego, co właśnie usłyszała.