Filtruj
Szukaj w:
Szukana fraza:


Opcjonalnie:
Gatunek:
Dozwolone:
Zakończone:
Parring:
Bohaterowie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ostatnie
Artykuły Fan Fiction

Harry Potter i Więzi...

Kategoria: Recenzje
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Zapraszam Was na moją prywatną listę 10 powodów, dla których "Więzień Azkabanu" jest najlepszą ek...
>> Czytaj Więcej

Lista przyborów szko...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Artykuł jest tłumaczeniem quizu zamieszczonego na pottermore.
>> Czytaj Więcej

Istoty

Kategoria: Stworzenia
Autor: Prefix użytkownikaania919

Artykuł na temat istot - jednej z trzech grup magicznych stworzeń
>> Czytaj Więcej

Śmierciotula

Kategoria: Stworzenia
Autor: Prefix użytkownikaania919

Artykuł zawiera informacje o śmierciotulach - jednych z najgroźniejszych stworzeń w czarodziejski...
>> Czytaj Więcej

Baśnie Barda Beedle'a

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Wszystko, co musisz wiedzieć o Baśniach Barda Beedle'a. Tłumaczenie z Pottermore.
>> Czytaj Więcej

Chris Rankin

Kategoria: Aktorzy
Autor: Prefix użytkownikaAnastazja Schubert

Aktor znany z roli Percy'ego Weasleya
>> Czytaj Więcej

Harry Potter i Przek...

Kategoria: Streszczenia
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Streszczenie dwóch pierwszych aktów książki - scenariusza "Harry Potter i Przeklęte Dziecko" opub...
>> Czytaj Więcej

>> Więcej artykułów! <<

[NZ]Rozdział 1 - Ci...

Tytuł: Rozdział 1 - Cisza nocna
Seria: Opowieści z Hogwartu
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Początek przygód Rachel. Potraktujcie to jak rozdział wstępny czy coś.
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział II

Tytuł: Rozdział II
Seria: Niewolnik własnych myśli
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Allie decyduje się na ucieczkę od narzeczonego. Gdzie poprowadzi ją ścieżka?
>> Czytaj Więcej

To ma sens

Tytuł: To ma sens
Gatunek: Humor
Autor: Prefix użytkownikaAlette

Naprawdę ma. Uwierzcie mi!
>> Czytaj Więcej

Amicitia

Tytuł: Amicitia
Gatunek: Poezja
Autor: Prefix użytkownikaNquus

O przyjaźni Rona i Harry'ego
>> Czytaj Więcej

Czy pozostała c...

Tytuł: Czy pozostała choć nadzieja?
Gatunek: Miniaturka
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Stłamszony nienawiścią i strachem Hogwart. Niepewność i panika ogarniająca mieszkańców zamku nie ...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Ostatnia Wiecze...

Tytuł: Ostatnia Wieczerza Hovertów
Seria: Zemsta jest najgorszym napędem
Gatunek: Obyczajowe
Autor: Prefix użytkownikaKrnabrny

Ostatni wieczór szanowanej rodziny Hovertów. I nie tylko ich.
>> Czytaj Więcej

Ku chwale!

Tytuł: Ku chwale!
Gatunek: Poezja
Autor: Prefix użytkownikaKrnabrny

Ku chwale najpotężniejszego z domów oczywiście :D
>> Czytaj Więcej

>> Więcej fan fiction! <<
Statystyki
Online Statystyki
Goście online: 41
Administratorzy online: 2
Aktualnie online: 4 osoby
Prefix użytkownikaOnly Dream (Praktykant w Św Mungu)
Prefix użytkownikaCoSieDzieje (Niezwyciężony mag)
Prefix użytkownikalouise60 (Wzór do naśladowania)
Prefix użytkownikaSam Quest (Znawca magicznego towaru)
Łącznie na portalu jest
44,829 osób
Ostatnio zarejestrowany:

Rekord osób online:
Najwięcej userów: 250
Było: 16.01.2020 20:17:01
Napisanych artykułów: 1,072
Dodanych newsów: 10,209
Zdjęć w galerii: 21,329
Tematów na forum: 3,749
Postów na forum: 315,428
Komentarzy do materiałów: 220,584
Rozdanych pochwał: 3,244
Wlepionych ostrzeżeń: 4,155
Puchar Domów
Aktualnym mistrzem domów jest  GRYFFINDOR!

Gryffindor
Punktów: 2032
uczniów: 3387
Hufflepuff
Punktów: 1206
uczniów: 3339
Ravenclaw
Punktów: 694
uczniów: 4068
Slytherin
Punktów: -5
uczniów: 3454

Ankieta
Dumbledore zakazał opuszczania Hogwartu z powodu zarazy. Jak sobie radzisz?

idę do biblioteki i wertuję wszystkie książki. Muszę wiedzieć wszystko o tej zarazie!
17% [34 głosy]

nic sobie nie robię z kwarantanny i tajnym przejściem wymykam się do Trzech Mioteł. Kremowe piwo to świetne antidotum!
9% [18 głosów]

zamykam się w lochach i próbuję uwarzyć Eliksir Odpornościowy, zanim wszyscy padniemy jak bahanki
19% [39 głosów]

szwendam się po korytarzach, liczę obrazy i segreguję je na te w złotych i srebrnych ramach. Ta wiedza na pewno mi się przyda
8% [17 głosów]

kradnę zapas mydła i papieru toaletowego z Łazienki Prefektów. Żaden wirus mi niestraszny, kiedy mogę wytapetować dormitorium papierem!
5% [11 głosów]

ustawiam się w kolejce pod kuchnią, żeby zrobić zapasy. Wpuszczają po jednej osobie
8% [17 głosów]

proszę opiekuna domu, żeby przydzielił mi jednoosobowy pokój. Jakoś niewyraźnie się czuję
4% [9 głosów]

zastanawiam się, kogo w szkole nie lubię najbardziej, żeby móc na niego nakaszleć. O, idzie Malfoy
28% [57 głosów]

Ogółem głosów: 202
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 25.03.20

Archiwum ankiet
Ostatnio w Hogwarcie
HufflepuffEileen Craven ostatnio widziano 03.07.2020 o godzinie 22:36 w Hogsmeade
RavenclawIvette Mitchell ostatnio widziano 03.07.2020 o godzinie 22:32 w Hogsmeade
RavenclawRuby Anderson ostatnio widziano 03.07.2020 o godzinie 22:14 w Hogsmeade
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 03.07.2020 o godzinie 22:01 w Hogsmeade
SlytherinDidi Roy ostatnio widziano 03.07.2020 o godzinie 21:57 w Hogsmeade
HufflepuffEileen Craven ostatnio widziano 03.07.2020 o godzinie 21:55 w Hogsmeade
Rafael Bielecki - Wpis 1 - Zaczęła się gehenna...
Podstawowe informacje:
Autor: Prefix użytkownikaAnix
Gatunek: Inne
Ograniczenie wiekowe: b/o
Przeczytano 3126 razy.
Rafael Bielecki w Hogwarcie. Absurdalny świat pewnego... Bieleckiego, który przypadkiem trafia do Hogwartu i tam przeżywa serię problemów egzystencjalnych. Polak w multiuniwersum Rowling?! To się nie może skończyć dobrze...
Słowem wstępu. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Postać Rafaela Bieleckiego i jego przygody w całości należą do Aniki Stasińskiej oraz Wydawnictwa Kotori. Kopiowanie jakikolwiek fragmentów lub całości bez wcześniejszej pisemnej zgody wydawcy zabronione.


Tom pierwszy w wersji blogowej znajduje się na stronie:
Rafael Bielecki Yaoi - tutaj również znajdują się odnośniki do księgarni internetowych, w których można kupić papierową wersję książki.
Uwaga - treści na blogu nie są przeznaczone dla osób poniżej 16 lat. Blog o tematyce homoseksualnej. Zawiera wulgarne słownictwo.



WPIS 1: Zaczęła się gehenna...


Wiecie jak to jest, gdy śpisz sobie błogim snem niewinnego i nagle ze zdwojoną mocą w twoje lewe ucho uderza kiczowaty dzwonek O-Zone? Nie? Koniecznie spróbujcie, zabawa przednia!
Właśnie w taki zajefajny sposób wstałem z łóżka w pewien wrześniowy poranek, który miał rozpocząć kolejną dziesięciomiesięczną gehennę w Państwowym Więzieniu Dla Nieprzystosowanych. Ta, dobrze zgadliście. Z kalendarza ściennego szczerzyła do mnie kły data 1 września.
– Co za nieludzcy ludzie… – mruknąłem pocierając zalepione żółtawą substancją ślepia. Po omacku dobrnąłem do kibla i zapaliłem światło, które podziałało na mnie jak na wampira – Carramba, codzienny koszmar powrócił!
Jakimś cudem dotarłem do zlewu (wymazanego czerwonym lipqlosem starszej – ten potwór Ewka chyba postanowił spróbować zrobić z siebie kobietę, ale jakoś nadal prezentuje się jak małoletni transwestyta) i użyłem kranu do docucenia się do końca. Nie obyło się bez ogólnej demolki wnętrza – kto normalny wiesza półki na wysokości łokcia przeciętnego szesnastolatka?!
– Psia karma… – stęk poszkodowanego (czyli mnie przygniecionego jakimiś duperelami starszej oraz zużytymi chusteczkami do nosa) wyrwał się z jego ust. – Czy to aby zgodne z przepisami BHP…?
Jakimś cudem udało mi się pozbierać moje marne szczątki z podłogi i stanąć w miarę prosto. Z lustra jopił się na mnie półnagi szesnastolatek z czarnym stogiem siana na głowie i mętnymi zielonymi oczami. Podobieństwo do człowieka w tym momencie 49/100.
Omal nie dostałem zawału gdy nagle coś zaczęło dobijać się do drzwi.
– Haly, wyłaź! Musę siusiu! Sybko! A mami powiedziala, ze mas mnie zaplowadzić do psedskola!
No tak. Ewka wstała. Dlaczego ja nienawidzę czterolatków?!
– Ewka, miałaś tak na mnie nie mówić! – ryknąłem do dzieciaka. Odkąd obejrzała wszystkie części Harry’ego Pottera, sprytna szczeniara nazywa mnie „Harry” – A szczać idź na dwór!
– POWIEM MAAMIEE!
Jeah. Standardowy poranek w domu Bieleckich. Jeden Wielki Ryk. Obojętnie sięgnąłem po białą koszulę (nie żebym ubierał się w garniak – zakładam dżinsy) i założyłem ją od niechcenia.
– Rafael… – Usłyszałem zaspany głos mamy.
– Jezu, rozumiem aluzję! – postarałem się nie wybuchnąć. Nie dość, że kolejny dziesięciomiesięczny wyrok, to jeszcze czteroletnia hybryda na karku. Chwyciłem swój dezodorant (ustawiony w szafce pułapce – Ewka wszędzie musi wepchnąć swoje brudne łapiszony) i wypadłem z kibla barykadując się w pokoju.
Moja kwatera (zazwyczaj) przypomina coś pośredniego między rupieciarnią a wysypiskiem. Podłoga zawalona ciuchami (majtki i skarpetki – miażdżąca przewaga), pod oknem stosik pism o fantastyce, na biurku malownicze śmietnisko stworzone ze starych podręczników, kartek z bazgrołami, połamanymi szczątkami najprzeróżniejszych długopisów, ołówków i kredek. Jedyne (w miarę) czyste miejsce stanowiło biurko z kompem i półki z moimi ukochanymi książkami. Matka non stop mi truje o sprzątaniu „tej zapadłej nory”, ale ja tam tego nie słucham.
Ubrałem się dość szybko i w pełnym rynsztunku, wyposażony w notatnik i cienkopis, wybyłem do kuchni.
– Rafael, zaprowadzisz Ewcię do przedszkola.
– Ta mała cholera nie daje mi się odlać do końca! Sąsiadka prowadzi swojego potwora, nie może zabrać i naszego?!
– Rafael!
– A może tak zaczniesz zdrabniać moje imię?! – zirytowałem się. – Do Ewki wiecznie gaworzysz „Ewciu, Ewuńciu, Ewulku” aż mnie mdli, ale do mnie to tylko klasyczne i hitlerowskie „Rafael”!
– Hitlerowskie? – mama parsknęła śmiechem – Zaprowadzisz małą do przedszkola, bo ci po drodze.
Taa, pewnie, wstąpił do Piekieł, po drodze mu było. A za rogiem zahaczył jeszcze o spożywczy, żeby mieć piwo i przekąski.
– Jasssssne, tak samo mi po drodze, jak Chińczykowi na Stadion Europa z Chin poprzez Amerykę Południową – burknąłem ponuro, łypiąc na to dziecko Hiroszimy wzrokiem złego bulteriera.
– Rafael, nie kłóć się ze mną. Ja nie dam rady jej odprowadzić, zaraz muszę wyjść do biura… – matka zerknęła na zegarek.
– Znaj łaskę pana dla jego wiernych poddanych. I zwierząt.
– Maaaamooo! Haly nazwał mnie zwiezaaaakiem!
– Małpa.
– MAAAAMOOO!
– Rafael! Zachowujesz się jak dzieciak!!!
Pfff! Ja?! Jak dzieciak?! Jeszcze czego! FOCH.
Odfochnąłem się, widząc kanapki z szynką i ogórkiem na talerzu. Hmmm, ten ogórek jakiś podejrzanie zielony, ale niech będzie, z racji braku musli ten jeden jedyny raz mogę przetrwać w warunkach polowych. Odbiorę to sobie z nawiązką.
Ledwie zdążyłem pochłonąć mój codzienny przydział śniadaniowy, zegarek oznajmił mi, że czas zebrać dupę w troki i ruszyć swoje zwłoki w stronę rzeźni.
Ayyy… mama. Po drodze skroję jeszcze sobie garnitur do trumny i zajrzę do notariusza z testamentem. Brudne skarpetki zapisałem w spadku siostrze, resztę spalić.
Chcąc nie chcąc wziąłem tego potwora za rękę i poprowadziłem w stronę Katowni Przedszkolanek. Swoją drogą te kobiety to masochistki. Seryjni zabójcy w więzieniach stanowych są łagodniejsi niż banda Krasnali w wieku czterech lat. Wolałbym siedzieć w jednej celi z bossem mafii/Osama bin Ladenem/Kubą Rozpruwaczem/Hannibalem Lecterem/Laleczką Chucky dziesięć lat, niż spędzić piętnaście minut na oddziale przedszkolnym. Szybko by mnie chyba stamtąd wywieźli. również na oddział, ale ten psychiatryczny.
– Haly, zobac, listki lobiom się takie bzydkie, a ta kałuza jest brudna, o psejechal samochód, o piesek zascekal, ojej, zawial wietsyk, oooo, wlóbelek! Haly, mam lózcke! Kijasek to moja lózcka od tego pana z blodą! A ja chce Hogwalt, chce tego piesa, takiego calnego…
Ma ktoś coś ostrego, czym można by wypruć flaki temu trajkoczącemu bachorowi?!
Usilnie starałem się zagłębić w brudach własnego ego, ale niestety, piskliwy alcik „Ewci” doprowadzał moją jaźń do krwawych zamachów na moją psychikę. Nic, jeno RZEŹNIA!
Nie zwracaj uwagi, nie zwracaj uwagi, nie zwracaj uwagi…
JEB!
Kurrr*a, ale otwórz oczy i UWAŻAJ NA LATARNIE, DEBILU LUKROWANY!
Ocknąłem się na ziemi w stanie z lekka oszołomionym. Ewka stała obok mnie i zwijała się ze śmiechu, ludzie już wykręcali numery do najbliższego psychiatryka a ja zastanawiałem się, czy ten ból to aż ból, czy tylko ból.
– Haly, no wies co? Tseba było uzyć tego magicznego oka takiego pana co nie był panem…
Taaak, mów mi jeszcze, ja cię popieszczę… dwieście dwadzieścia. Pozbierałem swoje mizerne szczątki z ziemi i otrzepałem się w stylu „Nic mi nie jest, nowy garniak za tysiaka w świetnym stanie”.
– Idziemy, zanim zrobię sobie z ciebie gustowny neseserek – warknąłem do potwora i pociągnąłem za łapsko w odpowiednim kierunku.
– Neferefererek? – Ewka spojrzała na mnie niepewnie. – POOOOWIEM MAAAMIE!
Ludzie, sprzedam dzieciaka. Szybko i tanio, bez zbędnych formalności. Zwrotów nie przyjmuję, ale mogę obiecać, że czasami was wspomnę. Czasami. Nie za często, ale jednak.
– A mów se co chcesz. Strajkuj, pikietuj, zakładaj związki zawodowe a nawet ogłoś głodówkę. Będzie więcej żarcia dla mnie – burknąłem, ciągnąc Ewkę za łapę jak jamnika na smyczy.
– Haly, dlacego wlóbelki śpiewajom?
Bo kurrrr*a mają taki kaprys!
– Nie wiem, co ja, ornitolog?! Zapytasz panią przedszkolankę!
O ile kobiecina przeżyje atak piętnastki rozwrzeszczanych zasrajmajtków.
– A co to onitogolog?

– Zamkniesz się wreszcie, czy mam cię zapakować do czarnego plastikowego wora? – spojrzałem groźnie na dzieciaka i w tej samej chwili zaległa błoga cisza. Oczy Ewki powiększyły się jak Kotu w Butach, bródka zadrżała profesjonalnie… O cholera, tylko nie to! – Ewka, proszę, nie wyj, dam ci cukierka!
Korupcja osiągnęła samoświadomość i przekupiłem bestię przeterminowanym michałkiem. Po piętnastu minutach dobrnęliśmy do celu.

PRZEDSZKOLE DĘBOWE POD PATRONATEM MIKOŁAJA KOPERNIKA


Ta tabliczka powinna głosić: „Uwaga – małoletni bandyci! Nie dokarmiać i nie drażnić.”
Przed budynkiem kłębił się tłum piszczących, wyjących i wrzeszczących zaraz. Mamuśki jak kwoki tuliły to-to do siebie i wychwalały, co to-to potrafi. Taa, wyżera płatki gołą łapą, zżera szminki, wkłada kredki w… nieważne w co i nie zawsze sobie, używa garów w celach muzycznych… mam wyliczać dalej, czy zrobiło wam się wystarczająco słabo?
Sąsiadka ze swoją hybrydą perorowała po prawej, ta jej ośmiornica Izulka dłubała w nosie. Wspomniałem też, że podgatunek dziecięcy spożywa zawartość komór nosowych w hurtowych ilościach? Nie? No to już wiecie. Ewulka na widok Izulka zauważalnie poweselała i z tej radości postanowiła wykorzystać moje ramię jako lianę do pouwieszania się i wypiszczenia kilku niezrozumiałych słów.
– Tak… idź do psiapsi, widać, że nie możecie się siebie doczekać – pchnąłem pomyłkę genetyczną w kierunku tamtej. Ewka i Izulek obwąchiwały się chwilę, oglądając nawzajem swoje gumeczki, bransoleteczki i kiecuszki, po czym zaczęły kwiczeć w jakimś mandaryńskim dialekcie, wymieniając poglądy na temat współczesnej mody wśród pięciolatków. Stwierdziłem, że nie zdzierżę. – Pani Ryłowa, ja zostawię tą małą chole… Ewwwwcię – W ostatniej chwili opanowałem swój swawolny język i soczyście zaakcentowałem imię potwora. – Spieszę się z deka, bo ten tego, autobusy, tramwaje i tego, no… taksówki…
Zmyłem się jak najszybciej, nie czekając na odmowę.
Ledwie znalazłem się za rogiem, odetchnąłem z ulgą.
Do szesnastej wolność. Bachora odbierze stara, więc się nie będę musiał tu fatygować po raz wtóry.
Ruszyłem ulicą w kierunku mojego Zakładu Dla Psychicznie Chorych. Momentalnie mój humor owinął się w czarny kocyk i zaszył gdzieś w kącie, użalając nad sobą w sposób niegodny mężczyzny.
Pierwszy dzień Liceum. Ach i och. Po prostu cud, miód, orzeszki. Nowa buda, nowi kumple, albo ich totalny brak, no i jak tu się nie cieszyć widokiem nauczycieli ostrzących sobie na mnie zęby? Ale, ale, jest jeszcze lepsza opcja. Fortuna sprawiła mi chujową niespodziankę i zainstalowała mnie w szkole dla kujonów. Taaak, to ci geniusze, co nie mają średniej wyższej niż 6,0 i niższej niż 5,8. A teraz ja mam tam wegetować trzy lata. I chyba wiem w jak okrutny sposób zabić własną matkę, która to ZMUSIŁA MNIE do złożenia tam papierów. Naiwnie sądziłem, że się nie dostałem.
I chu*nia z grzybnią z przeproszeniem dzieci.
To szkoła prowadzona przez desperatów dla desperatów. Niestety, że desperatów, którzy chcą się zakatować nauką na śmierć jest coraz mniej a desperatów prowadzących ową placówkę coraz więcej – szkoła przeszła kryzys i deficyt uczniowski, toteż… przyjęli mnie bez szemrania i właściwie z otwartymi ramionami.
Zabiję swoją starą. Tak. Urządzę jej takie piekło, przy którym dziewięć kręgów piekielnych Dantego to Disneyland dla Amerykańców.
Siąknąłem przejmująco, mijając grupkę podstawówkowiczów poubieranych jak nieletnie pingwiny. Ach, być młodym i nieświadomym…
Na takich oto melancholijnych myślach spłynęła mi podróż i wreszcie stanąłem przed moim radosnym zakładzikiem. W sumie nie jest tak źle, przecież oblatujący tynk może być przyprawą do sałatek, kraty w oknach dają poczucie bezpieczeństwa i ciepła ośrodka, śliskie schody uczą uwagi…
Okej, Raf. Pierś do przodu, nogi do tyłu i won do środka, bo jak się spóźnisz to ręka, noga, mózg na ścianie i słodka perspektywa zdrapywania szpachelką z podłogi. Nie przejmuj się, jeśli będą patrzeć na ciebie jak na debila – z wyglądem Pottera to normalna reakcja. Zastanowiło mnie jedno… dlaczego tu tak cholernie pusto? Czyżbym JUŻ się spóźnił?!
Dobra, Bielecki. Bierzemy rozpęd i zapierdzielamy do sali gimnastycznej!
No i wziąłem rozpęd. Taki, querrrva, rozpęd, że wpadając przez na wpół otwarte drzwi do środka zaiwaniłem łbem o kant podwojów, notatnik poleciał lotem koszącym gdzieś-tam, a ja rykoszetem odbiłem się od tegoż kanta i zgrabnie wyglebałem się na ziemię, chyba tracąc przytomność.

****


O w mordę, co za ból… Niech ktoś wyłączy tą wiertarkę i przyciszy traktor… Wczoraj byłeś na imprezie, Bielecki, czy jak?! Piccolo ci zaszkodziło, człowieku, jak popadniesz w alkoholizm to tak radośnie będziesz witał każdy Poranek Skacowanego…
Po chwili zorientowałem się, że wcale nie jest Poranek Skacowanego, jeno uprawiałem stosunek z ptakiem, znaczy się, wyj**ałem orła. Ach, ten wdzięk i powab, powinieneś być Misterem Gracji. A że pobędziesz pół roku na rekonwalescencji w szpitalu rejonowym, to już inna rozrywka.
Zaraz, zaraz… ta posadzka jest zdecydowanie ZA MIĘKKA i ZBYT PACHNĄCA…
– Typowe dla takich połamańców. Hej, żyjesz? – Ktoś szarpnął mnie ostro za ramię. Otworzyłem oczy, czując jak zawartość żołądka niebezpiecznie zbliża się w okolice przełyku a czaszka pulsuje bólem jak diody na dyskotece. W tej samej chwili wrzasnąłem jak gwałcona dziewica i poderwałem się do pozycji siedzącej, odskakując kawałek.
Nade mną pochylał się jakiś chłopak z długimi do łopatek blond włosami zaczesanymi na prawo. Zimne szare oczy lustrowały mnie beznamiętnie, chociaż widać w nich było jakąś iskrę zainteresowania. Na ustach błąkał mu się drwiący uśmieszek, a blade dłonie oparł na kolanach.
– Cóż za przejmujący sopran, Potter – powiedział kpiąco, unosząc brew. W jednej chwili wyprostował się jak struna, nie siląc się nawet o pomoc. Przyjemniaczek, nać jego mać…
– Jaki Potter… ten pieprzony wygląd! – jęknąłem, zbierając się z trudem z ziemi. – Pierwszy dzień i już mam ksywę, niech to trampek i adidas… Jestem Rafael Bielecki – wyszczerzyłem zęby w bolesnym uśmiechu, stając chwiejnie i wyciągając rękę do gościa. – Ty też do pierwszej humanistycznej?
Ten spojrzał na moją dłoń z pełnym obrzydzenia zdziwieniem, po czym przeniósł wzrok na moją twarz.
– Zaczekaj. Czyli nie jesteś Potter? – uniósł brew.
Opadły mi ramiona.
– Nie, wbrew pozorom nie. Nie czytałem tej idiotycznej serii, ja nawet nie wiem kim był ten cały Harry, a tak poza tym, to nie wiem, może znasz innego gościa o takiej ksywie, ale ja go nie znam…
W tej samej chwili powiał ciepły wietrzyk i uderzył mnie w nozdrza zapach kwiatów.
What the fuck?!
Rozejrzałem się gwałtownie i szczęka przywitała mi się z ziemią.
Nie byłem w holu wejściowym do szkoły.
Stałem sobie najzwyklej w świecie na jakiejś olbrzymiastej łące porośniętej trawą, z dala połyskiwało stalą jezioro, w tle góry i ciemny bór, a w epicentrum tej sielanki…
… stał wielgalachny zamek.
O losie, UMARŁEM?!
– Ja umarłem?! – wrzasnąłem w panice.
– Tak szybko się nie umiera, WBREW POZOROM – odparł chłodno blondyn. – Coś mi się widzi, że powinienem zaprowadzić cię do dyrektora, bo nie podoba mi się twoje zachowanie. – Palcami musnął plakietkę na swojej piersi i zielone „P” błysnęło w słońcu, a czarna szata zafalowała na wietrze.
Zaraz.
Przewiń. Powiedziałem „czarna szata”?! Co to za maskarada?! Umarłem, majaczę, śmierć kliniczna, zatrucie pokarmowe?!
– Jaki masz status krwi? – zapytał znienacka blondyn a ja zbaraniałem.
– Eeee… ARH+… a co? – odpowiedziałem dukliwie. No tak… Witajcie w LO o najwyższym poziomie. Muszę przyzwyczaić się do widoku takich nawiedzonych gości. Za pół roku będę ich klonem.
– Czystokrwisty, mieszaniec, czy szlama, idioto – podpowiedział chłopak z politowaniem.
– Eeee…. – Nie popisałem się elokwencją, szczerze czułem się jak kretyn.
– Idziemy do dyrektora – warknął chłopak, łapiąc mnie za nadgarstek, stalowym uściskiem miażdżąc mi go i powlókł w stronę wejścia do zamku.
– Dyrektora?! Zaraz, momencik, kolego, składam apelację od wyroku! Za co, na co i za ile wyjdę?! A poza tym… kim ty jesteś, żeby mnie tak szarpać i ciągać po dyrektorach?! – zaoponowałem gwałtownie, wyrywając się blondynowi.
– Lucjusz Malfoy, prefekt Slytherinu. Mam prawo, a nawet obowiązek doprowadzić cię do dyrektora Hogwartu – odparował lodowato zapytany.
Hogwart, Hogwart… what the fucking Hogwart? Skądś znam tą nazwę, w komorze pamięciowej wirował mi mgliście jeden z setki monologów Ewki, traktujących o tym faflunie, Harrym Potterze.
– Rusz się, Bielecki, Dumbledore nie będzie czekał wiecznie! – Malfoy znowu złapał mnie za rękę i powlókł za sobą.
Cholera znowu coś znajomego, skąd ja znam to nazwisko? Hogwart… Dumbledore… To wszystko nie trzyma się kupy. Co moje liceum ma z tym wspólnego? Skądś tego kolesia muszę znać, chyba widziałem go w reklamie proszku do prania…
Do diabła z myśleniem, mamy pierwszego września, z czystym sumieniem mogę jeszcze nie myśleć.
Zanim się zorientowałem, wylądowałem w wielkim holu z marmurową podłogą i ścianami z ruszającymi się obrazami.
Gwałtownie spojrzałem na portret po prawej. Przedstawiał jakiegoś starego dziada w przestarzałych szmatach, który z niesamowitym zapałem właśnie dłubał sobie w dziurce od nosa. Lewej, tak dla potomności.
O w cholerę, Raf… Przywaliłeś z taką siłą, że przyda ci się rok rekonwalescencji… Najlepiej w pokoju bez klameczek…
Byłbym dalej kontemplował stan swojej nadwątlonej psychiki, gdyby nie kolejna rzecz. Ze ściany po lewej wystrzelił… duch. Karzełkowaty ludek z szeroką mordą i złośliwym grymasem na niej zawisł w powietrzu przed nami.
– Cholera, duch?! – spanikowałem i odskoczyłem do tyłu, wdzięcznie wpieprzając się na Lucjusza.
Blondyn w przyspieszonym tempie przywitał się z posadzką, ja wylądowałem na nim (przynajmniej miałem miękkie lądowanie. Co z tego, że samobójcze, trochę wygody przed śmiercią każdemu się należy).
– Zejdź ze mnie, idioto! – wydyszał diablo wściekły chłopak i brutalnie zapoznał mnie z zimną glebą. Wstał zwinnie jak kot, otrzepał szatę i poprawił włosy – Wystraszyłeś się Iryta?!– powiedział z niesmakiem. – Wstawaj Bielecki! Do diabła nie mamy czasu!
– Kogo my tu mamy? Dwóch przydupasów… – zachichotała złośliwie przeźroczysta kreatura i wydobyła skądś dwa nieprzyzwoicie wielkie balony, na bank nie napełnione powietrzem. – Macie prezencik, chłopaczki!
Wycelował i…
…rzucił.

----------------
Komentarze
avatar
Smierciojadek  dnia 09.04.2014 11:33
Nikt tego nie skomentował i nie wiem, czy dobrze postępuję, robiąc to pierwsza. Trudno też jest oceniać coś, co jest już w formie książki. Dlatego napiszę krótko.

Nie lubię Twojego Bieleckiego. Jakoś w ogóle nie trafia do mnie jego charakter, jego sposób bycia. Nie do pomyślenia dla mnie jest takie zwracanie się do dziecka, tym bardziej do siostry. Może da się to jakoś wytłumaczyć, może będzie to jakoś rozwinięte w następnych częściach - nie mniej jednak teraz to do mnie nie trafia.

Ale za to uwielbiam Twój styl pisania. Jest taki lekki, luzacki, czasami może zbyt podwórkowy, ale bardzo mi to nie przeszkadza. Jestem też pod wrażeniem tego, jak potrafisz pisać w pierwszej osobie. W ogóle nie brzmi to topornie. Dlatego dla mnie umiejętności na plus, historia na neutralnym. ;)
avatar
Prefix użytkownikaDarkhope  dnia 27.05.2016 23:15
Czytań sporo a komentarzy niemal brak. Dziwna seria.
Czytając początek odniosłam wrażenie, że mamy styczność z upierdliwym, wiecznie pokrzywdzonym, irytującym nastolatkiem. I taki faktycznie jest, bo emanuje bardzo popularnym teraz - byciem "anty-systemowym".
Co do jego niechęci do dzieci - akurat to jestem w stanie zrozumieć. Sama ich nie znoszę.

Cała ta sprawa z nową szkołą... Z początku wszystko realne, a później takie coś. Licealista to trochę za stary na Hogwart. xD

Niby dobrze się to czyta. Nastolatek to i język może być luźny. Jednak momentami przesadzone są te jego tekściki, albo po prostu mogłyby być lepsze.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny! Wybitny! 50% [3 głosy]
Powyżej oczekiwań Powyżej oczekiwań 0% [0 głosów]
Zadowalający Zadowalający 0% [0 głosów]
Nędzny Nędzny 33% [2 głosy]
Okropny Okropny 17% [1 głos]
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Instagram
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Wyrodniaczek
03.07.2020 22:39
A nie, w kwietniu

Wyrodniaczek
03.07.2020 22:37
Przed marcem, chyba

Niezwyciężony mag
03.07.2020 22:36
Kiedy była mafia?

Wyrodniaczek
03.07.2020 22:34
Ale duszno

Naczelna sóweczka
03.07.2020 22:17
Nquus, kibic

Współpraca
Najaktywniejsi

1) Prefix użytkownikaAlette

Avatar

Posiada 59540 punktów.

2) Prefix użytkownikafuerte

Avatar

Posiada 55686 punktów.

3) Prefix użytkownikaKatherine_Pierce

Avatar

Posiada 44039 punktów.

4) Prefix użytkownikaShanti Black

Avatar

Posiada 42043 punktów.

5) Prefix użytkownikaania919

Avatar

Posiada 36776 punktów.

6) Prefix użytkownikaulka_black_potter

Avatar

Posiada 36313 punktów.

7) Prefix użytkownikaSam Quest

Avatar

Posiada 33863 punktów.

8) Prefix użytkownikalosiek13

Avatar

Posiada 32993 punktów.

9) Prefix użytkownikabatalion_88

Avatar

Posiada 31890 punktów.

10) Prefix użytkownikaMarcus Clinton

Avatar

Posiada 30768 punktów.

Losowe zdjęcie
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2020 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Theme by Andrzejster
Copyright © 2006-2015 by Harry-Potter.net.pl
All rights reserved.
Wygenerowano w sekund: 1.65