Uczniowie Hogwartu - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

Uczniowie Hogwartu

Podstawowe informacje:

Autor:

_Kamyk_

Gatunek: Inne

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 5411 razy.

Taki sobie rymujący (oby) wierszyk o NAS :p

Gdy wszyscy rano się budzą,
Wędrują do Wielkiej Sali,
Zjeść śniadanie,
Na którą całą noc czekali.

A tam cztery stoły,
Różnych historii,
Różnych podglądów i melancholii.

Po prawej jedzą Ślizgoni,
Gdzie się zachwalają.
Dalej siedzą Krukoni,
Gdzie nawet tu czytają.
Później dom Hufflepuffu,
Jak zwykle pozbawiany fachu.
A no końcu urzędują Gryfoni,
Gdzie opadają z nocnej symfonii.

Jeden drugiemu skacze do gardła,
Na tym historia Hogwartu oparta.

Ślizgoni chcą usunąć Gryfonów,
A Gryfoni zlikwidować Ślizgonów.
Krukoni tę walkę gdzieś mają,
A Puchoni nad tym właśnie rozpaczają.

Gryfoni uwielbiają grać w Qudditcha
I są w tym wspaniali,
I zawsze chcę być w tym po prostu mistrzami.
Uwielbiają się pojedynkować,
Robić innym kawały,
Głośno imprezować,
I być ponad miary.
Czy oni w końcu zmądrzeją,
Czy to tylko ślepa abstrakcja?
Jednak każdy wierzy,
Że rozsądek ich w końcu namierzy.

Ślizgoni uwielbiają wygrywać,
Tradycję czystości krwi utrzymywać.
Puchar Domów wygrywać.
Chcą być najlepsi,
Chcą być gwiazdami,
Chcą być niepokonani
I po prostu chcą być tacy "The best",
A, gdy im się to nie uda
To wtedy wojna jest.

Krukoni czytają wiecznie,
Uczą się chyba wszędzie.
Do wszystkiego z rozumem podchodzą,
Intelektualnie wszytko robią.
Nie umieją jednak słuchać serca,
Zawsze robią to, co mózgowi od zaraz potrzeba.
Rozum u nich jest jak słodki miód,
Normalnie chyba boski cud.

Puchoni latają jak świry,
Pokręceni, dziwaczne miny.
Zawsze są pomocni i uczciwi,
Zawsze są przyjaźni i mili.
Chcą być dla innym wsparciem,
Humorem i bez zmartwień,
Oni są jak darmowe lekarstwo,
Niestet, bardzo łatwo ich zgarnąć.
Uczniowie Helgi są tacy naiwni,
Kiedy oni w końcu przestaną być tacy łatwowierni,
Bo każdy taki Puchon tak daleko nie pojeździ.

Tak zachowują się uczniowie Hogwartu wspaniałego,
Gdzie brać z nich przykład to tylko na całego,
Bo każdy ma zalety i wady,
Takie życie mój kochany.

Gryfoni myślą, że są dzielni,
Inni zaś, że pazerni.

Ślizgoni dumni z tego, że cwani,
Reszta sądzi, że źli i zachłanni.

Krukoni uważają się za najmądrzejszych,
Lecz inni sądzą, że za najsmętniejszych.

Puchoni uważają się za kogoś ważnego,
Jednak reszta nie widzi tego.

Tacy uczniowie Hogwartu,
Razem wzięci.
Mimo że inni,
Jesteśmy po prostu najlepsi.

Komentarze

Angelina Johnson dnia 11.11.2014 23:32

Początek był fajny, środek jest okropny, ale za to końcówka już jest super i wygrywa cały wiersz ;D Fajnie, że podjąłeś się tego trudnego zadania opisania uczniów Hogwartu i że starałeś się to zrobić z pozytywną ironią. Taki trochę Hogwart w krzywym zwierciadle. Jednak w środku już trochę gubiły Cię rymy - nie umiałeś dopasować ładnego rymu, więc wychodziły jakieś wersy tworzone na siłę i jakieś dzikie rymy, przez co cała zwrotka leżała. Jednak mimo wszystko na tak długi wiersz więcej było momentów naprawdę ładnych, nawet dopracowanych. Ogromnie podoba mi się końcówka, gdzie niejako wyśmiewasz wszystkie Domy, za to masz wielki plus. A ostatni wers - miodzio!

Tylko interpunkcja leży i kwiczy! kwiik!

Finnigan dnia 11.11.2014 23:42

Niebanalny wiersz, cokolwiek dziwny w swojej treści. Pewne wersy są zupełnie wykręcone w nienaturalny sens. Chciałbym jeszcze poczytać jakiś twój wiersz, bo ten niestety mnie nie poruszył. Długość może jest odpowiednia, jednak fabuła jak to powiedziała Ang "leży i kwiczy"

Penelope dnia 11.11.2014 23:50

Kamyś pomysł masz fajny i widać w Tobie potencjał. Wykonanie jednak troszkę gorzej... Po pierwsze rymy, raz są, a raz ich nie ma, musisz zdecydować się na jedna opcję albo wiersz rymowany albo biały.
Do tego brakuje tu rytmu, przez co źle się czyta.
Ogólnie pomysł oryginalny, ale wyszło trochę banalnie.

Wiersz ma swoje plusy i to dużo, przedstawiasz tu domy w taki sposób, na jaki nie odważył się nikt inny do tej pory. Świeże podejście i wreszcie bez idealizowania, podoba mi się

Ann Weasley dnia 12.11.2014 08:26

Ponieważ niczego, czego nie było nie powiem, zacytuję wszystkich :

Angelina :

Początek był fajny, środek jest okropny, ale za to końcówka już jest super i wygrywa cały wiersz ;D

Finnigan :

Pewne wersy są zupełnie wykręcone w nienaturalny sens.

Penelope :

Więcej nic nie powiem (napiszę

). Finningan napisał nie miło, wybrałam to najmilsze, z Penelope podobnie, lecz milej, a jeśli chodzi o Ang, to wybrałam cokolwiek, bo była dla Ciebie najmilsza. Gratuluję dobrej oceny

Potterhead123 dnia 12.11.2014 14:31

Mam mieszane uczucia. Początek i końcówka jest spoko. Środek średni. Bardzo. Nie podobały mi się niektóre rymy, i musisz dbać o długość zdań. Tutaj wstawisz dwa wyrazy, a tu pięć... Masło maślane. No i brak rytmu. Jak zaczęłam czytać, to było fajnie, załapałam rytm, a tu nagle... Coś się zepsuło. Klops.

Widać, że masz pomysł. Wiersz nie był jakiś super-hiper, ale zły też nie. Więc nie wiem, co mam myśleć.

Teodora dnia 12.11.2014 15:51

Temat świetny!
Wykonanie... no cóż, napracowałaś się więc pewnie nie powinnam bardzo krytykować.
No ale po prostu nie podobało mi się

Poniższe fragmenty wg mnie, no, nie mają sensu:

Później dom Hufflepuffu,
Jak zwykle pozbawiany fachu.

Czy to tylko ślepa abstrakcja?

Zawsze robią to, co mózgowi od zaraz potrzeba.

Niestet, bardzo łatwo ich zgarnąć.

Bo każdy taki Puchon tak daleko nie pojeździ.

Podobały mi się dwuwersowe zwrotki pod koniec wiersza. Takie jakby podsumowanie, z rymem, z rytmem i z sensem.

alekskot dnia 12.11.2014 18:39

Wiersz jest ok, ale hmm... to o krukonach, mam odmienne zdanie.To nieprawda, że nie umieją się kierować sercem, bo umieją.Po prostu myślą trzeźwo i są rozsądni.Zgadzam się z Teodorom, niektóre momenty nie mają sensu.Miałeś zamysł, ale wykonanie jest średnie.Nie zważaj(nie chodzi oczywiścio o ignorowanie uwag i w dalszym ciągu popełniania tych samych błędów) na to i pisz dalej, będzie ci wychodzić coraz lepiej!

dobrosia1 dnia 12.11.2014 19:24

Ja tam na nic nie zważam, tylko W ci stawiam. Za to, że zadałeś sobie trud opisania wszytkich domów, nie skupiając się na jednym - Huffie. Tylko, co zauważyłam, najbardziej wychwalałeś Puchonów, ale luz, też bym tak zrobiła ze swoimi ;p Bardzo mi się podobało, na błędy jestem ślepa

Smierciojadek dnia 13.11.2014 13:42

Mimo tego, że jest mnóstwo niedociągnięć i w zasadzie trudno tu się dopatrzyć jakiejś harmonii, to kupiłabym ten wiersz w całości. Widać w nim całego Ciebie, jest taki naturalny, nieuporządkowany. Od razu wiadomo, że to Ty jesteś autorem i tak jak mówię - choć są błędy, to ja jestem pozytywnie nastawiona. Z przyjemnością przeczytałam ten utwór i czekam na kolejne.

fuerte dnia 13.11.2014 13:44

Temat jest faktycznie ciekawy, ale z wykonaniem już wyszło dużo gorzej, niestety. Zupełnie nie ogarniam konstrukcji tego wiersza, budowa zwrotek jest zatrważająca. Liczba wersów jest za każdym razem z innej parafii i moim zdaniem, to miało swoją zasługę w tym, że wiersz czyta się raczej ciężko. Zgadzam się z Angeliną, że najlepiej wyszła ci końcówka. Moim zdaniem właśnie dlatego, że przestałeś wymyślać dziesięć wersów do jednej zwrotki i postawiłeś na prostotę. Koniec ratuje cały tekst i moja sugestia jest taka, żebyś następnym razem nie kombinował za bardzo, bo to nie jest dobry kierunek.

Powodzenia, weny i treningu ; p.

Alette dnia 13.11.2014 14:39

Zgadzam się w większej części z moimi poprzednikami. Czasami wydawało mi się, że niektóre wersy tworzysz trochę ma siłę, jakbyś nie do końca mógł znaleźć rym dla czegoś, co oddałoby sens wypowiedzi.

A no końcu urzędują Gryfoni,
Gdzie opadają z nocnej symfonii.

Tutaj chociażby widać, to co opisałam wyżej.

Czasami lepiej zostawić wiersz, żeby sobie odleżał. niż tworzyć rymy na siłę.

Mimo to uważam, że jesteś jedną z tych osób na stronie, które intensywnie nad sobą pracują, dlatego z pewnością nie porzucaj tej formy wyrażania myśli. Pamiętaj, że w przypadku wierszy liczy się jakość, a nie ilość i czasami lepiej pewne wersy odpuścić, niż tworzyć je na siłę. Staraj się, aby rymy były dokładne, a sam układ wiersza tworzyć logiczną całość - podobna ilość wersów w zwrotne itd. Tyle mogę doradzić, bo na wierszach znam się słabo.

Dodam jeszcze, że bardzo ładnie oddałeś w pewnych momentach cechy poszczególnych domów, naprawdę. Powodzenia w dalszej twórczości!

thebadsweeetdomi6913 dnia 14.02.2015 10:30

Całkiem fajne .Dużo się napracowałeś więc oceniam jako wybitny .Czekam z niecierpliwością na następne rymy.

Krnabrny dnia 12.07.2015 14:34

Ciekawy pomysł, fajnie, że nie przedstawiłeś Ślizgonów w złym świetle - wtedy miałbyś ze mną do czynienia, ale czytając o całonocnym oczekiwaniu na sniadanie trochę się zdziwiłem, to miał być akcent karykaturalny, humorystyczny? Jeśli tak nie wyszło.

Zjeść śniadanie,
Na którą całą noc czekali.

które*, chyba, że czekali na Wielką Salę co byłoby jeszcze dziwniejsze. Dalej trochę mieszasz z rymami, najsłabsza wg mnie strofa o Krukonach, sporo błędów w tym wierszu. Aha to o puchonach moim zdaniem nietrafione, przecież oni tacy lojalni, wierni raczej by przed sobą stawiali innych, przyjaciół, akurat im Rowling nie przypisała egoizmu, a wręcz przeciwnie. Ogólnie gdybyś dopracował mogło by być bardzo fajnie, a tak jest jak jest.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.