Angelina Johnson  dnia 17.04.2014 20:50

---

Bardzo, bardzo króciutkie. Dałam to do "pierwszych", ponieważ wydaje mi się, że nie czujesz się zbyt pewnie pisząc takie wiersze. Przynajmniej tutaj to widać.
Wolałabym coś nieco dłuższego niż tylko kilka zdań, które w sumie niedostatecznie oddają charakter myśli McGonagall. Wyobraźmy sobie, że wszystko szaleje, jest bitwa, ludzie walczą, giną, nie wiadomo nad czym się skupić, a tu jeszcze wbiega Harry, Minerwa nie rozumie... Nie widać tego tutaj, a szkoda.
Za to trzecia zwrotka jest naprawdę fajna i dopiero po niej można coś odczuć. Pracuj dalej ;D

Smierciojadek  dnia 18.04.2014 11:02

---

Prosiłam o wiersz wolny (biały to tylko bez rymów, a Twój jest nieregularny, więc nazewnictwo trochę szersze - wolny) i doczekałam się, super. I ten liryk spodobał mi się bardziej niż poprzedni. Krótki, bo krótki, ale to raczej nie ma znaczenia jeśli chodzi o poezję. Trzecia strofa faktycznie najlepsza, najbardziej klimatyczna. Pisz dalej, bo z chęcią przeczytam jeszcze coś Twojego autorstwa.

Elizabeth_  dnia 03.01.2016 23:25

---

Niby proste słowa, a jednak jakoś do mnie przemawiają. I jakiś element zaskoczenia istnieje, bo dopiero ostatnie wersy mi wyjaśniły do kogo i o kim mówi Minerva. Naprawdę dobrze pomyślane, żadne słowo nie jest tutaj przypadkowe. Gratulacje! Życzę dalszej weny!

Sam Quest  dnia 04.05.2016 12:23

---

A moim zdaniem tutaj nie jest problemem długość, a podejście do tematu. Brakuje mi tu więcej emocji, tego o czym ktoś pisk już, tej niepewności i wątpliwości, co będzie dalej? Po co wrócił? Co się dzieje?; sam styl jest okej i czytało się lepiej niż te rymowane, pomysł też jest fajny, ale brakuje mi tutaj emocji. To jest największą wadą Twoich wierszy, mają fajne pomysły ale coś nie gra jak nie technika, to brakuje czegoś treści. Ale widać, że się rozwijasz.

potterekking  dnia 03.12.2016 19:27

---

Wierszyk przyjazny, czytelny i miły. Od razu bez opisu zrozumiałem, że to wiersz biały. Pomysł ciekawy i prawdziwy, bo pewnie w głowie właśnie to i miała. Dobrze się czyta pod względem konstrukcji wiersza, pod innymi względami też. ładny, krotki, a jednak coś w nim jest wciągającego. A jeżeli byłyby rymy, to byłoby jeszcze lepiej. ja osobiście wolę z rymami.

Hermiona Jean Granger  dnia 09.03.2017 17:39

---

Batalion_88 - właśnie w tym tkwi dno poezji. Nie musi mieć rymów, perfekcyjnej budowy. Wiersze to nie forma, lecz treść. Nie trzeba pisywać trzynastozgłoskowców, w których każda idealnie dobrana linijka będzie współgrała z poprzednią, kończąc się zadowalającym rymem. Zwykle takie wierszyki są wymuszone. A poezja ma pokazywać nie samą formę, ale treść - emocje.
Ludzie twierdzą, że czułam się w tym wierszu niepewnie, nie oddaję emocji, źle okazuję formę. Napisałam tak, jak to czuję. BumSzakalaka, mówisz, że Minerwa była opanowana. Owszem. Ale czy w obliczu wojny każdy jest w stanie pokazać opanowanie? To był moment szoku, chwila przed walką na śmierć i życie - nawet profesor McGonagall ma jakieś emocje i nawet, jeśli opisałam je krótko, to powiem szczerze, że gdybym napisała więcej - zepsułabym cały efekt. Nie trzeba opisywać dokładnych odczuć, żeby coś oddać. Dlaczego jest tu tyle znaków zapytania? A co najbardziej skłania do myślenia? Kilka linijek stwierdzeń, czy pytań, które zadaje sobie zdezorientowany człowiek w obliczu rychłej śmierci wielu niewinnych?
Bądźmy szczerzy, każdy ma swój punkt widzenia, ale pamiętajmy o podstawie.
Poezja to wyrażanie uczuć i myśli wyrażanych przez autora. Nie idealnie zgrane ze sobą linijki.
Nie mniej dziękuję za wszystkie opinie. Możliwe, że po prostu przestałam już pisać w konkretnych tematach i skupiłam się bardziej codziennej stronie poezji ^^

Aneta02  dnia 14.04.2020 11:45

---

Hmm, faktycznie, tekst nie jest zbyt obszerny, ale wbrew pozorom zawiera bardzo dużo treści. Minerwa zdecydowanie martwi się o Pottera, widzi w nim nadzieję i co najważniejsze, wie, że działa w dobrej sprawie i może u się udać...
Nie jest to jeden z moich ulubionych wierszy na tej stronie, ale podoba mi się. Trafnie oddaje sytuację i tak jak pisałam, jest znacznie bardziej obszerny niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.