Mamy początek listopada, a w sklepach można już usłyszeć kolędy, wystawy pełne są świątecznych akcentów, czekoladowe mikołaje i ozdoby świąteczne można już kupić.
Jestem ciekawa czym dla Was są Święta Bożego Narodzenia?
Uważacie, że jest to tylko komercja, powód do wydania tony pieniędzy, zrobienia kolacji z dwudziestu dań gdzie i tak połowa jedzenia wyląduje w śmieciach i powód udawania, że historie Cioci Wioli są bardzo interesujące i wcale Was nie drażni głupimi pytaniami o chłopaka/dziewczynę/kiedy ślub/ i inne tematy na które nie chcecie rozmawiać, a Wujek Zenek jest taki zabawny, że macie ochotę zwymiotować karpia, którego i tak nie lubicie.
A może lubicie świąteczną atmosferę, to że ludzie próbują być dla siebie mili, te świąteczne tradycje i ubieranie choinki już w listopadzie?
No i najważniejsze; czy Boże Narodzenie jest dla Was czasem gdy faktycznie obchodzicie Narodziny Jezusa Chrystusa i wymiar religijny jest istotniejszy niż te wszystkie dodatki, a może jest to dla Was czas wolny od pracy/szkoły, który z przyzwyczajenia obchodzicie dzieląc się opłatkiem, jedząc karpie i pstrągi oraz śpiewając kolędy? A może macie jeszcze inaczej?
Jestem ciekawa czym dla Was jest Boże Narodzenie?

p.s. Wesołych Świąt!

Naczelny temat, jak co roku przed świętami. Teraz też go chyba trzeba przerobić.

Moim zdaniem Boże Narodzenie już dawno przestało być dla ogółu świętem, w którym na pierwszym miejscu jest postawiona wiara. Jasne, są osoby, dla których te dni mają wymiar religijny, ale mimo wszystko są one chyba w mniejszości. Trochę czynników się na to składa, przynajmniej w moim odczuciu.
Trudno jest znaleźć czas na właściwie przeżycie tego święta, kiedy ma się ręce pełne roboty, trzeba przygotować całą kolację samemu, bo reszta rodziny jest chora albo wiecznie zajęta albo jest jeszcze tysiąc innych powodów. Do tego dochodzi martwienie się prezentami; czy się mężowi spodoba zegarek, babci sweter, a dzieciom gra komputerowa.
Kolejna kwestia jest taka, że o ile dla chrześcijan to nadal jest ważne święto, to dla reszty jest to tylko i wyłącznie tradycja. Nie musi się wcale wiązać z przeżyciami religijnymi, bo ktoś ich po prostu może nie mieć. Ja ten czas traktuję w taki sposób, że spędzam czas z rodziną i odpoczywam, na ile mogę to pomagam w przygotowaniach. Natomiast pod względem emocjonalnych przeżyć nie za bardzo ten okres lubię, bo nie kupuję tego bycia miłym dla każdego dla zasady. Natomiast trzy dni w roku da się jakoś przeżyć, więc nie ma tragedii.
No i co do tej komercji - ona nie dotyczy tylko świąt Bożego Narodzenia. Wielkanoc jest dla chrześcijan jeszcze ważniejsza, a ile to króliczków, zajączków, kurczaczków wystaje ze święconek? Przy okazji 1 listopada też mamy Halloween i też się dzieje to samo; uwaga jest skupiona nie na tym co trzeba. Taka jest chyba kolej rzeczy, że pieniądze nie omijają nawet kwestii wiary i religii.

No ja się z tymi prezentami też nie zgadzam, sorry . To w ogóle nie jest powód, dla którego wyczekuję świąt. Miało to dla mnie znaczenie, jak byłam młodsza, teraz nie ma wcale. Zwłaszcza, że zazwyczaj wiem, co dostanę. Fajnie jednak, jeśli się ktoś ucieszy z prezentu, który dostaje ode mnie.



No, ale nikt nie napisał, że jest niegrzeczny albo wredny. Dla mnie po prostu chociażby kwestia życzeń jest po prostu sztuczna, bo z biegiem lat one się stają wyuczone na pamięć. Nie wspominając własnie, że muszę wysłuchiwać życzeń o gromadce dzieci d;

Też mi się wydaje, że wtedy zmienia się perspektywa. Ja nie spędzam świąt w jakimś dużym gronie; przychodzi po prostu najbliższa rodzina, a nie jakieś ciotki, których nie widziałam 10 lat. Ale mimo wszystko, jeżeli przyjeżdżam do domu raz na kilka miesięcy, to ten czas z rodziną podczas świąt jednak smakuje trochę inaczej, niż kiedy jesteśmy razem dzień w dzień. Nie nazwałabym tego jednak jakimś wielkim emocjonalnym przeżyciem, bo nie jestem fanką świąt, no i nie jestem też najbardziej rodzinną osobą na świecie, więc po prostu jest miło, ale bez przesady .