Ostatnio zastanawiałam się nad pewnym tematem. Na pewno pamiętacie moment, w którym w Komnacie Tajemnic Harry Potter zdradza młodemu Voldemortowi, jak ocalał. W ten sposób dowiaduje się on, jak zabić naszego bohatera. Lecz tak naprawdę wiedzę tą uzyskuje horkruks, wspomnienie Czarnego Pana. Nie on w istocie. Właściwie Voldemort wtedy nie miał jeszcze swojego ciała, przebywał gdzieś daleko w Albanii (mówi o tym Dumbledore pod koniec książki). Harry niszczy dziennik, a wraz z nim ginie cząstka Voldemorta. Otóż zastanawiałam się, czy horkruks może przekazać swojemu twórcy jakąś wiedzę, wspomnienie? Osobiście wątpię, gdyż wraz z cząstką duszy ginie jakaś część Voldemorta. Pomyślcie, że gdyby miał tą wiedzę, wiedziałby także, że został zniszczony horkruks. A z treści jasno wynika, iż nie miał o tym pojęcia. Skoro tak się stało, w jaki sposób Czarny Pan odgadł, jak zniszczyć naszego bohatera? Być może był tak inteligentny, iż sam do tego doszedł? Pewnie się już nie dowiemy, ale przyznacie, że to bardzo interesujące.

Po odzyskaniu ciała Ten Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać dowiaduje się, iż jeden z jego pięciu horkruksów, został unicestwiony. Oczywiście wiedział w jakich okolicznościach i mógł być święcie przekonany, że nikt o nich nie wie. Jednak dla mnie, to trochę dziwne, iż nawet nie przemknęło mu przez myśl, że Dumbledore może zaciekawić samomyślący i działający dziennik. Już wtedy powinien pomyśleć, by zabić Slughorna, który przekazał mu wiedzę na temat horkruksów. Interesujące wydaje się, że Toma Riddle'a nie zaniepokoiło, iż profesor mógł zdradzić Dumbledore'owi treść ich starej rozmowy.

Ciekawe jest też, że Voldemort nie sprawdził bezpieczeństwa reszty horkruksów. Wiedziałby na przykład, iż nie ma już medalionu Slytherina. W takim wypadku myślę, że bardziej by się zatroszczył o miejsce i zaklęcia je strzegące. W ogóle najlepiej by było, gdyby Czarny Pan schował horkruksy gdzieś przy sobie. To, że tego nie zrobił, świadczy o jego bezmyślności oraz wysokim mniemania na swój temat. Wydawało mi się, iż Voldemort najbardziej w świecie ceni sobie nieśmiertelność i dlatego sądzę, że bardzo ułatwił Dumbledore'owi zadanie ukrywając horkruksy w miejscach jakie miały dla niego znaczenie. Rozsądniej zrobiłby chowając je w przypadkowych miejscach (już nawet pomijając fakt sławnych przedmiotów). Odzyskując ciało, mógł je nawet trzymać przy sobie. Domyślam się, że nieśmiertelność stała się obsesją Czarnego Pana, więc tym bardziej dziwne, iż nie przezwyciężyła ona jego pewności o wyższości nad innymi czarodziejami. Powinien być szczególnie przeczulony, bo już raz miłość (w jego przypadku przywiązanie, pewne ciepłe uczucia) go zabiła...

Zdziwiło mnie również, że Voldemorta nie zainteresował fakt, iż Harry Potter i Hermiona Granger (bez Rona, ponieważ ten został uznany za chorego) nie pojawili się w Hogwarcie, by ukończyć szkołę. Powinien on choć przez chwilę się zastanowić, dlaczego. Nie wspominając nawet słowem o miejscach, w których przebywał wtedy Potter z przyjaciółmi, np. kiedy nasz bohater odwiedził Dolinę Godryka i napotkał Nagini; Czarny Pan musiał naprawdę dostać ataku tępoty, by nie zorientować się, że Harry czegoś szuka. Najpóźniej wtedy powinien zabrać swoje bezcenne horkruksy i trzymać przy sobie, choćby we własnych kieszeniach. Tylko taka metoda zapewniłaby bezpieczeństwo, ponieważ nawet gdyby zabito Voldemorta, on by przeżył jako mara, ale by żył. Moim zdaniem powinien był powiedzieć o horkruksach ściśle zaufanym osobom (jak Bellatriks Lestrange), by mogli oni szukać Czarnego Pana. Wiedzieliby doskonale, że on żyje i mogliby przekonać do tego resztę jego popleczników. Byłoby bezpieczniej, gdyby to oni schowali gdzieś horkruksy. Któż domyśliłby się, że Czarny Pan komuś ZAUFAŁ i powierzył swoje horkruksy?! Zresztą pozostawałoby pytanie: komu?

W ten oto sposób Harry Potter i jego przyjaciele nigdy nie odnaleźliby horkruksów, a cała wiedza Dumbledore'a i te różne wspomnienia oraz wszelkie wysiłki poszłyby na marne. Wygrałby Czarny Pan, ponieważ wątpię, by nasz bohater doszedł do tego sam. Nawet z wszystkowiedzącą Hermioną Granger.