W książkach o Harrym Potterze często osiągają taką samą moc lub jeszcze większą(!) niż zaklęcia.

W świecie Czarodziejów odpowiednią substancją można powstrzymać, spowolnić lub spowodować śmierć. Odpowiedni wywar potrafi zapewnić nieśmiertelność, szczęście, a nawet miłość drugiej osoby. Potrafi zmusić do mówienia prawdy, a także ją zataić.

Severus Snape nowych uczniów witał zawsze słowami: "Mogę was nauczyć, jak uwięzić w butelce sławę, uwarzyć chwałę, a nawet powstrzymać śmierć". Eliksiry to wyższy poziom wiedzy magicznej. Niewiedza i pośpiech w mieszaniu składników substancji grożą niebezpiecznymi skutkami. Cały proces tworzenia polega na konsekwentnym mieszaniu i dodawaniu składników do nowo powstającego eliksiru w kociołku.

Poniżej lista eliksirów, z którymi zetknęli się bohaterowie serii książek o Harrym Potterze:


..::Amortencja::..


Silny eliksir miłosny. Wystarczy dodać kilka kropel do napoju danej osoby, a zapała ona do nas obsesyjnym uczuciem. Przez wielu bagatelizowany, jednak doświadczeni zielarze ostrzegają przed zgubnym działaniem eliksiru.

Składnikami potrzebnymi do uwarzenia są w głównej mierze zioła. Najczęściej są to fiołki, astry, jaśminy lub irysy. Najlepiej by były zebrane w czasie pełni księżyca. Poza tym w kociołku powinny znaleźć się też pomarańcze, korzenie mandragory, werbenie i zarodniki paproci zmieszane z wodą lub dowolnym trunkiem.

Znakiem, że wywar się udał jest bijący z niego perłowy blask i para unosząca się w charakterystycznych spiralach.

Każdy człowiek zapach Amortencji odczuwa inaczej. Woń wywaru kojarzy mu się zawsze z zapachami, które są dla niego najprzyjemniejsze. Dla Hermiony Granger pachniał on świeżo skoszoną trawą oraz nowym pergaminem zaś dla Harrego Pottera miał on zapach drzewca z rączki miotły, tarty kajmakowej i polnych kwiatów. Im jest starszy, tym jego działanie staje się mocniejsze.



..::Felix Felicis::..

Felix Felicis (łac. "Szczęście szczęśliwe"), w książce o Harrym Potterze, Harry Potter i Książę Półkrwi, eliksir zapewniający szczęście każdemu, kto go wypije. Jego używanie jest zakazane przy pisaniu testów, w zawodach sportowych, wyborach itp. Harry zdobył buteleczkę eliksiru na pierwszej lekcji eliksirów w 6 klasie, dzięki korzystaniu ze starego podręcznika zawierającego rady od poprzedniego właściciela, którym był Książę Półkrwi. Dzięki niemu Harry (zużywając pół buteleczki) wydobył z profesora Horacego Slughorna wspomnienie, o które prosił go Albus Dumbledore. Harry dał resztę przyjaciołom przed wyruszeniem z dyrektorem w poszukiwaniu zaginionego horkruksa Voldemorta. Bez eliksiru zgineliby, ponieważ do Hogwartu wdarli się śmierciożercy, z którymi przyjaciele Harrego musieli stoczyć walkę.

Sporządzenie tego eliksiru trwa aż 6 miesięcy !!!. Dopiero po tak długim okresie Felix Felicis może się uwarzyć. Ze wszystkich eliksirów ten jeden jest najprowdopodobniej najtrudniej przyrządzić.

Długość działania eliksiru: 2 łyżki podczas śniadania starczały na cały dzień.

Efekty uboczne: jako wywar przynoszący szczęście, uzależniał.

Opis płynu: "Warzył się w nim (kociołku) z wesołym pluskiem eliksir barwy płynnego złota. Nad powierzchnię wyskakiwały jak złote rybki wielkie krople, choć ani jedna nie opadała na blat biurka."




..::Veritaserum::..

W cyklu książek o Harrym Potterze eliksir prawdy. Po jego wypiciu człowiek pytany o różne rzeczy odpowiada w miarę wyczerpująco i zawsze szczerze. Prawo czarodziejów wyraźnie określa granice, kiedy wolno użyć mikstury, ale nie zawsze te zasady są stosowane w praktyce. Np. profesor Dumbledore zmusił do wypicia veritaserum Barty'ego Croucha Juniora, po tym jak ten próbował zamordować Harry'ego. Inaczej powiodło się Dolores Umbridge: kazała Snape'owi przygotować eliksir prawdy, ale ten dał jej neutralny napój, który nieświadoma kobieta dała Harry'emu. Na przygotowanie specyfiku potrzeba około miesiąca, ale za to 3 krople wystarczą, by osiągnąć pożądany efekt. Na Veritaserum prawdopodobnie istnieje antidotum, na co wskazują słowa Profesora Dumbledore'a w VI części przygód małego czarodzieja, podczas rozmowy z Harrym o profesorze Slughornie.


..::Wywar żywej śmierci::..


nazwa fikcyjnego eliksiru w serii książek o Harrym Potterze.

Głównymi składnikami są rzadkie zioła. Najczęściej dodawanym jest Piołun. Zawierający tujon, stymulujący układ nerwowy, często używany również jako środek łagodzący ból. Nadmierne, lub nieostrożne jej spożycie powoduje uszkodzenie mózgu, lub nawet śmierć. Drugim ważnym składnikiem, mieszanym z poprzednim jest roślina z rodzaju Asphodelus. Pochodząca z rodziny liliowatych, ze skupiskiem białych kwiatów u szczytu łodygi.

Nazwa substancji powstała od określenia działania wywaru. Po jej wypiciu konsument zapada w głęboką śpiączkę, która dla niedoświadczonych Czarodziejów może wydać się śmiercią danej osoby.



..::Eliksir wielosokowy::..

Eliksir wielosokowy - nazwa eliksiru w serii książek o Harrym Potterze.

Pozwalający na wcielenie się w osobę na jedną godzinę, której część wrzucimy do wywaru. Do uwarzenia substancji potrzebne są nie tylko rzadkie składniki, ale także wiedza magiczna na wyższym poziomie.

Składniki:
Muchy siatkoskrzydłe (duszone przez 21 dni)
Pijawki
Sproszkowany róg Dwurażca
Ślaz
Rdest ptasi
Skórka Boomslanga
Część osoby, w którą się wcielamy (np. włos)

Sposób przyrządzenia:

Do kociołka, w którym wodę doprowadzamy do stanu wrzenia, wrzucamy muchy siatkoskrzydłe, które przez okres dwudziestu jeden dni gotujemy. W tym czasie wywar mieszamy codziennie. Po trzech tygodniach, gdy muchy są już ugotowane, dodajemy ślaz (najlepiej zerwany w pełni księżyca) oraz rdest ptasi. Gotujemy dziesięć godzin. Następnie skórkę Boomslanga, sproszkowany róg Dwurażca wrzucamy do kotła i kolejny dzień gotujemy eliksir. Po upływie dnia w kociołku powinny znaleźć się dodane przez nas pijawki, następnie dokładnie mieszamy. Po 4 godzinach wkładamy "część" osoby, w którą chcemy się przemienić. Po wymieszaniu Eliksir Wielosokowy zdatny jest do picia.

Wywar nie posiada jednoznacznego koloru. Barwa najprawdopodobniej zależy od charakteru człowieka, w którego konsument chce się zmienić. Smak nie należy do przyjemnych. Sama przemiana jest krótka, lecz bolesna.



..::Eliksir życia::..

Legendarna substancja pozyskiwana z kamienia filozoficznego. Zapewnia ona nieśmiertelność i leczy wszystkie choroby.


..::Eliksir miłośći::..

Eliksir o działaniu które można sobie tylko wyobrażać ;) w KT Lockhart proponuje by Snape podał go uczniom na walentynki , a w WA pani Weasley opowiada Hermionie i Ginny jak go przyrządziła będąc młodą dziewczyną.


..::Eliksir bujnego owłosienia::..


Eliksir powodujący bardzo bujny rozrost włosów; jednym ze składników są szczurze ogony.



..::Eliksir postarzający::..

Użyty lekkomyślnie przez Freda i Georga Weasley'ów, Fawcett i Summersa w celu dodania sobie kilku lat.


..::Eliksir pieprzowy::..

Eliksir rozgrzewający, podawany przez panią Pomfrey w przypadkach przeziębień, po którego wypiciu jeszcze przez godzinę dymiło się z uszu. Występuje również w postaci wzmocnionej jako eliksir ekstrapieprzowy.



Narazie to by było na tyle.
Dla tych którym mój art się podobał (a się nieźle rozpisałem) mam dobrą wiadomość po sukaniu definicji różnych eliksirów prawie przy kazdym są jakieś składniki.
Dlatego niedługo pojawi się mój nowy art o roślinach.
Pozdro!