Trójka wiernych przyjaciół podróżuje pociągiem do Hogwartu, na swój ostatni rok nauki w Szkole Czarodziejów. Rozmowa o ucieczce Syriusza Blacka z Azkabanu zostaje przerwana przez rudego kocura, który przestraszył szczura Rona. Młodzi adepci sztuki magicznej z miejsca wyruszają na poszukiwania wystraszonego gryzonia. Nim rozkoszna trójka dotrze do końca pociągu wypełnionego najróżniejszymi magicznymi przedmiotami, gracz zdąży nauczyć się podstaw obsługi gry. Przyjaciele Harrego pomogą mu w opanowaniu podstawowych umiejętności jak skakanie i ... tak jest – rzucanie czarów! Szybko jednak okaże się, iż Syriusz Black wpadł na trop Harry'ego...
Podobnie jak w Kamieniu Filozoficznym, większość czasu Harry i przyjaciele spędzają na bieganiu we wnętrzach Hogwartu, jak i poza murami uczelni. W trakcie gry Ron, Hermiona i Harry zdobywają magiczne umiejętności, poznają nowe zaklęcia, z których użytkowania zdają także egzamin. Sympatyczni bohaterowie gry biorą udział w lekcjach, których zaliczenie polega na wykonaniu konkretnego zadania. Przyznać trzeba, że polecenia są naprawdę interesujące a ich wykonywanie nie powinno nikomu sprawić większych problemów. Zazwyczaj polegają one na zbieraniu tarcz, kart czarodziejów i fasolek, ale gracz bierze też udział w lekcji latania na gryfie. Po drodze kompania Harry'ego spotyka kolegów z uczelni, a także rozmaite stworzenia magiczne, zamieszkujące mury Hogwartu. Należą do nich chochliki, pazerne książkowe matrony i inne dziwaczne stwory utrudniające młodzieży życie. Zbieranie fasolek, dyń i kart czarodziejów również zabiera graczowi trochę czasu, ale jest ze wszech miar opłacalne. Nowy HP pod względem radości, jaką daje granie weń, jest iście bombowy – wszystkie zadania i polecenia można wypełnić w prosty sposób, płynnie i bez potrzeby zbytniego główkowanie. Dzięki temu akcja gry zyskuje na szybkości a wrażenia z obcowania z tytułem są jeszcze lepsze.
Duży udział w budowaniu bajkowej, przyjaznej graczowi atmosfery ma oprawa graficzna Harrego Pottera i Więźnia Azkabanu. Całość oprawy wizualnej jest bardzo żywa, ciepła. Szczególnie udane są tekstury ścian i budynków w grze. Ciekawie i przyjemnie wyglądają hogwarckich wnętrz – ściana głównego holu uczelni, udekorowana mnóstwem portretów czarodziejów, robi ogromne wrażenie. Gdyby Hogwart istniał a ja byłbym jego uczniem, czułbym się dumny będąc w takim miejscu. W parze z udanym wyglądem gry idzie bardzo dobre udźwiękowienie. Głosy postaci są bardzo czyste, świetnie podłożone i niezwykle ciepłe. Widać wyraźnie, że EA Games starało się stworzyć ciekawą i miłą grę dla nieco młodszej widowni. Z tego zadania firma wywiązała się wręcz wzorowo.
Harry Potter jako bohater książkowy przez jednych może być ubóstwiany, dla innych może być postacią, na której najchętniej powieszą psy. Harry z gier jest natomiast postacią, który może wywoływać wyłącznie pozytywne skojarzenia. Brawa dla EA Games za doskonale bawiącą, ciekawą i rodzinną grę.
Źródło: Gry.wp.pl
