
Istnieje kilka etymologii słowa Leprechaun. Według jednej z nich słowo to oznacza dosłownie Mały Człowiek, a druga Osobę robiącą jednego buta.
Leprechauny zalicza się do tego samego grona istot magicznych co elfy, chochliki i wróżki, jednak, w przeciwieństwie do wyżej wymienionych, prowadzą samotne życie, z dala od siedzib ludzkich oraz innych osobników swojego gatunku.
Stworzenia te są szewcami. Obuwie wyrabiają pojedynczo, a nigdy parami. Tworzone przez siebie buty sprzedają innym, nadnaturalnym stworzeniom. Ponoć można usłyszeć rytmiczne uderzenia młotka wykonywane przez skrzata, gdy pracuje i w ten sposób go znaleźć. Podczas swojej pracy są one bezbronne, więc schwytane muszą uciekać się do podstępów.
Powód chęci spotkania skrzata jest niezwykle prosty - Leprokonusy mają niezwykły talent, do znajdowania kosztowności. Te jednak nie są ukryte "po drugiej stronie tęczy", jak się powszechnie sądzi. Powiedzenie to wzięło się stąd, iż owe istoty swojej własności bronią zaciekle do tego stopnia, iż wygranie z nimi jest niemal niemożliwe.

Stworzenia te ponadprzeciętnie inteligentne i przebiegłe. Jeden z przekazów mówi, że gdy zostaną złapane przez chytrego człowieka zasypują go niestworzonymi opowieściami, aż ten traci na chwilę czujność. Skrzaty szybko wykorzystują ten moment nieuwagi na ucieczkę.
Inne podania głoszą, że każdy z nich nosi przy sobie dwie sakiewki; jedną ze srebrną, a drugą ze złotą monetą. Ta pierwsza ma być opłatą za dobra na użytek samego leprechauna. Gdy tylko trafia do sprzedawcy za chwilę znika i, dzięki magicznej mocy skrzata, znajduje się ponownie w jego posiadaniu. Druga zaś potrzebna jest mu na łapówkę w razie, gdy zostanie złapany. Ta moneta zamienia się wówczas w popiół lub suche liście zaraz po wykupieniu przez leprokonusa swojej wolności.

Leprechaun według folkloru nie przekracza metra wzrostu, nosi obszerny kapelusz (najczęściej koloru czerwonego), skórzany kaftan roboczy (zwykle zielony), włochatą kamizelkę, krótkie spodnie oraz długie pończochy, a na stopach eleganckie buty ze srebrnymi klamrami. Nieodłącznym elementem wyglądu jest również palona przez niego fajka i bujna broda. Bliższy Nam wszystkim obraz Leprokonusa ubranego w zielony kubrak został wymyślony przez firmę produkującą płatki śniadaniowe "Lucky Charms". Skrzat w tej wersji wciąż obecny jest w popkulturze.

Istnieje wiele historii mówiących o figlach płatanych przez te istoty. Jedną z najbardziej znanych jest historia rolnika imieniem Tom.
"Pewnego razu rolnik złapał leprechauna i zmusił go do wydania miejsca ukrycia skarbu. Leprechaun powiedział mu, że skarb został zakopany pod jednym z rosnących na polu chwastów. Rolnik obwiązał ten chwast czerwoną chustą, wypuścił leprechauna i poszedł po łopatę. Gdy wrócił, wszystkie chwasty na tym polu były obwiązane identycznymi czerwonymi chustami." (Wikipedia)

Ponadto uważa się, że skrzaty pełnią służbę straży u królowej elfów, co nie przeszkadza im pałać wielką miłością do alkoholu.
Leprechaun u J.K. Rowling
W serii przygód Harry'ego Pottera stworzenia te pojawiają się w 1994 na mistrzostwach świata w Quidditchu. Pełnią tam rolę maskotek reprezentacji Irlandii.
Przedstawione przez Rowling leprechauny bardzo przypominaj wygląd skrzatów, jaki jest powszechnie znany, jednak są one niższe (osiągają wzrost 15-60 cm) oraz noszą czerwone kamizelki. Nie stronią również od towarzystwa.


Nicram_93



[P]Louise Lainey
Lossiril
Penelope
Daje W
Nedelle
spędziłam tu trochę czasu i wspominam bardzo dobrze, tęsknię
A.
Leprokonusy zawsze wydawały mi się nudne i ten fragment Harry'ego Pottera i Czary Ognia, w którym prezentowane są maskotki drużyn czytałam byle by przeczytać. Ty przedstawiłaś te stworzenia w interesujący sposób. Masz piękny styl pisania, jestem pod wrażeniem. Nie czytałam poprzedniego artykułu o leprokonusach, ale ten jest cudowny i nie dziwie się, że został dodany. No, i są pierwsze punkty dla domu w tej edycji Pucharu. Ave.