Rozdziały: [1], [2], [3], [4].

31 lipca 1991

Zielone drzewa chwiaÂły siĂŞ niespokojnie na wietrze. ZbliÂżaÂła siĂŞ burza, czarne chmury zasÂłoniÂły nieznoÂśnie gorÂące tego dnia sÂłoĂące. BÂłyskawice juÂż ciĂŞÂły niebo, a grzmoty rozlegaÂły siĂŞ, odbijajÂąc echem od Âścian domĂłw. Lato byÂło upalne, lecz zawsze je lubiÂłam. To jedyny czas, ktĂłry mogÂłam spĂŞdziĂŚ z ciociÂą MinerwÂą. Pierwszego dnia wrzeÂśnia lub ostatniego sierpnia wyjeÂżdÂżaÂła do Hogwartu, skÂąd nie wracaÂła aÂż do czerwca. Wtedy zostawaÂłam z ciociÂą LaviniÂą, ktĂłra byÂła strasznie surowa.
ByÂła starÂą pannÂą, co pokazywaÂła przez swĂłj ubiĂłr, postawĂŞ, fryzurĂŞ i ogĂłlne zachowanie. RĂłwnieÂż byÂła czarownicÂą, kiedyÂś pracowaÂła jako ekspedientka w jednym ze sklepĂłw na PokÂątnej, lecz teraz odeszÂła juÂż na emeryturĂŞ. WychowywaÂła mnie, gdy cioci Minerwy nie byÂło. MĂłwiÂła, Âże w czasie swojej nauki, podobnie do siostry i szwagra, byÂła w Gryffindorze. KaÂżde napomkniĂŞcie o innym domu traktowaÂła jak najwiĂŞkszÂą zniewagĂŞ dla jej godnoÂści. CiÂągle rozpamiĂŞtywaÂła lata swej ÂświetnoÂści. Ale nie byÂła zÂła, gdy popiÂła OgnistÂą Whisky, ÂśpiewaÂła, taĂączyÂła, wywijaÂła na stole i chciaÂła, by zwracaĂŚ siĂŞ do niej per Vinnie. UwielbiaÂła organizowaĂŚ przyjĂŞcia dla wszystkich sÂąsiadĂłw i czarodziei, ktĂłrzy pracowali w Ministerstwie Magii, gdzie miaÂła znajomoÂści. Dlatego teÂż w naszym domu czĂŞsto bywaÂły rodziny o tak szacownych nazwiskach, jak Nott, Longbottom, Cromwell, Malfoy czy Black. W ten sposĂłb poznaÂłam jedynÂą osobĂŞ, z ktĂłrÂą czĂŞsto korespondowaÂłam i z ktĂłrÂą mogÂłam siĂŞ dogadaĂŚ. Draco Malfoy byÂł co prawda bardzo skryty w sobie, ale jeÂśli komuÂś zaufaÂł, to miaÂł juÂż to zaufanie do koĂąca Âżycia.
Ciocia Minerwa natomiast byÂła wdowÂą od wielu lat. Po Âśmierci mĂŞÂża zmieniÂła nazwisko z powrotem na panieĂąskie. Nietrudno domyÂśliĂŚ siĂŞ dlaczego. ZabiÂł go jeden ze ÂśmiercioÂżercĂłw. Ciocia bardzo przeÂżyÂła jego ÂśmierĂŚ, kochaÂła go nad Âżycie. Nie chciaÂła rozpamiĂŞtywaĂŚ bolesnej straty, wiĂŞc usunĂŞÂła wszelkie Âślady jego obecnoÂści. JednakÂże czĂŞsto przesiaduje na cmentarzu, przy jego grobie. Nawet gdy jest w Hogwarcie, znajduje chwilkĂŞ, by przyjechaĂŚ raz na dwa tygodnie aby go odwiedziĂŚ.
Ja sama jestem adoptowana, tak mĂłwiÂła ciocia Minerwa. Moi rodzice zostali zabici, to z kolei mĂłwiÂła ciocia Lavinia. Oboje byli czarodziejami, uczĂŞszczali do Hogwartu, byli w Gryffindorze. Tata graÂł w druÂżynie quidditcha, byÂł szukajÂącym. Mama natomiast byÂła wybitna z eliksirĂłw. PochodziÂła z mugolskiej rodziny, jednak nie przeszkadzaÂło jej to w zdobywaniu wysokich stopni w przedmiotach nauczanych w Hogwarcie. Moje nazwisko natomiast urzĂŞdowo brzmi Evans. Poza tym jakoÂś nie kwapiÂłam siĂŞ, by poznaĂŚ nazwisko moich rodzicĂłw. Nie miaÂłam pojĂŞcia, co mnÂą kierowaÂło, jednak po prostu nie chciaÂłam go znaĂŚ. A jeÂśli to miaÂło zburzyĂŚ moje wyobraÂżenie o nich? Nie, lepiej nie.
Moje urodziny, dzieù trzydziesty pierwszy lipca. Obudzi³am siê doœÌ wczeœnie rano, gdy¿ w moje okno coœ uporczywie stuka³o. Nie zdziwi³ mnie fakt, ¿e jest to sowa. Stworzenie wlecia³o do œrodka i usiad³o z godnoœci¹ na skraju drewnianego biurka mieszcz¹cego siê w rogu. Wyprostowa³o nó¿kê, chc¹c uwolniÌ siê od ciê¿aru listu. Gdy go odwi¹zywa³am, tr¹ci³o delikatnie dziobem moj¹ rêkê. Wyci¹gnê³am wiêc karmê i wsypa³am trochê do miski. Niech siê naje. Koperta by³a z lekka ¿ó³tawa, na pieczêci widnia³y cztery zwierzêta: orze³, borsuk, lew i w¹¿ wokó³ wielkiej litery H. Adres zosta³ wypisany pochy³ym, cienkim pismem, zielonym atramentem.

Panna Madeleine Evans

ÂŚrodkowa Sypialnia

Fallen Street 3

Trowbridge

Wiltshire
OtworzyÂłam jÂą i wyciÂągnĂŞÂłam zÂłoÂżony na czworo pergamin, ktĂłry natychmiast rozwinĂŞÂłam i wyprostowaÂłam. UÂśmiech od razu pojawiÂł siĂŞ na mojej twarzy. DostaÂłam siĂŞ do Hogwartu! MusiaÂłam to natychmiast pokazaĂŚ cioci Minerwie. MiaÂłam nadziejĂŞ, Âże siĂŞ ucieszy. Powinnam od razu napisaĂŚ teÂż do Dracona. ZbiegÂłam po schodach i w salonie spotykaÂłam wÂłaÂśnie jÂą.
- Ciociu! DostaÂłam list z Hogwartu! MogĂŞ tam iœÌ do szkoÂły! Kiedy jedziemy na PokÂątnÂą? – pytania wyrzucaÂłam z siebie jednym tchem. Starsza kobieta nie mogÂła powstrzymaĂŚ siĂŞ od uÂśmiechu, choĂŚ byÂł on prawie niewidoczny.
- MoÂżemy pojechaĂŚ jutro. Sama potrzebujĂŞ zakupiĂŚ podrĂŞczniki do transmutacji, moje juÂż siĂŞ zuÂżyÂły.
- To cudownie! – rzuciÂłam siĂŞ jej na szyjĂŞ i ucaÂłowaÂłam w policzek.
OdsunĂŞÂła mnie od siebie powoli, lecz stanowczo. Nie byÂła przyzwyczajona do takiego okazywania czuÂłoÂści, nawet jeÂśli robiÂł to ktoÂś jej bliski. ByÂła zbyt zasadnicza. CzĂŞsto zachowywaÂła powagĂŞ wobec rzeczy, z ktĂłrych powinna siĂŞ ÂśmiaĂŚ, jak na przykÂład wtedy, gdy ciocia Lavinia podczas jednego ze swoich przyjĂŞĂŚ zaczĂŞÂła wyÂśpiewywaĂŚ KocioÂłek peÂłen gorÂącej miÂłoÂści Celestyny Warbeck. ÂŚmiaÂł siĂŞ nawet obecny tam jakiÂś waÂżny urzĂŞdas. OczywiÂście, wszystko w dobrym tonie i wkrĂłtce nikt juÂż nic o tym incydencie nie pamiĂŞtaÂł.

Tej nocy d³ugo nie mog³am zasn¹Ì, jednak w koùcu mi siê to uda³o. Nagle obudzi³ mnie donoœny huk. Podskoczy³am i spad³am z ³ó¿ka. Próbuj¹c wpe³zn¹Ì na nie z powrotem, zauwa¿y³am przewrócon¹ klatkê sowy. Pewnie chcia³a ju¿ lecieÌ. Mog³am zostawiÌ uchylone drzwiczki. Wypuœci³am zwierzê, po czym po³o¿y³am siê z powrotem.
Ciocia Minerwa mówi³a, ¿e naucza w Hogwarcie transmutacji. Mia³am nadziejê, ¿e uda mi siê zrozumieÌ jej przedmiot, chocia¿ ona sama twierdzi³a, ¿e jest on trudny i wymaga systematycznoœci oraz wielu Ìwiczeù praktycznych, podobnie jak zaklêcia i obrona przed czarn¹ magi¹. Co ma byÌ, to bêdzie. W koùcu to nie mog³o byÌ a¿ tak trudne. Ju¿ nie mog³am siê doczekaÌ wyjœcia na Pok¹tn¹. Tutaj wychodzi³am tylko czasem, by spotkaÌ siê z Draconem, który mieszka³ kilka mil st¹d. Mogliœmy siê spotykaÌ tylko wtedy, gdy jego rodzice pozwolili mu wyjœÌ. Po powrocie do swojego pokoju natychmiast wyci¹gnê³am czysty pergamin, zanurzy³am pióro w atramencie i nakreœli³am kilka s³ów.

Kochany Draconie.
Jak siĂŞ miewasz? Nie daÂłbyÂś rady spotkaĂŚ siĂŞ ze mnÂą? PoszlibyÂśmy na lody czy coÂś? Dawno CiĂŞ nie widziaÂłam, wiĂŞc pomyÂślaÂłam, Âże moÂże by ten pomysÂł przeszedÂł.
DostaÂłam list z Hogwartu! Bardzo mnie ucieszyÂł. Czy Ty teÂż odczuwasz takÂą tremĂŞ przed pierwszym dniem i CeremoniÂą PrzydziaÂłu? Odpisz szybko.
Pozdrawiam ciepÂło,
Maddie

Notka od autorki:
Opowiadanie w wielu miejscach nie bĂŞdzie pokrywaÂło siĂŞ z kanonem, o czym od razu uprzedzam. Kreacja niektĂłrych bohaterĂłw moÂże odbiegaĂŚ od kreacji pani Rowling.
Mam jednak nadziejĂŞ, Âże chociaÂż kilku osobom spodoba siĂŞ ta historia.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?