Metamorfoza Czarnego Pana

Pewnie wielu z Was zauważyło pewną zmianę zachodzącą w wyglądzie Toma Riddle'a.
Jest to zapewne jedna z wielu zagadek, które pozostały niewyjaśnione, jednak już dziś możemy się domyślać w jaki sposób z przystojnego i czarującego Toma, zamienił się w brzydkiego i odrażającego Lorda Voldemorta. Zacznijmy od omawiania jego wyglądu w poszczególnych częściach.

W pierwszej części Harry spotyka swojego wroga po raz drugi w życiu. Nie można powiedzieć nic szczególnego na temat wyglądu Czarnego Pana, gdyż jest on jedynie wrakiem człowieka lub jak kto woli drugą osobą w jednym ciele.


Tom Riddle w "Harry Potter i Kamień Filozoficzny" zespolony z profesorem Quirrell'em.

W drugiej części możemy zobaczyć przystojnego i czarującego Toma Riddle. Dowiadujemy się od Harry'ego, że był on wysokim, szesnastoletnim młodzieńcem o kruczoczarnych włosach, a sam Voldemort mówi o sobie tak:

Nie wstydzę się przyznać, Harry, że zawsze potrafiłem oczarować ludzi, którzy mi byli potrzebni.

Moje słowo przeciw słowu Hagrida, Harry. Chyba rozumiesz, jak to musiało wyglądać w oczach starego Armanda Dippeta. Po jednej stronie Tom Riddle, biedny, ale taki zdolny, sierota, ale taki dzielny, prefekt szkoły, ideał ucznia...

W drugiej części znajduje się również wzmianka o jego śmiechu, który według zdania głównego bohatera, wcale nie pasował do szesnastoletniego wcielenia Voldemorta. Podczas rozmowy z Harrym, Tom odpowiada ze specyficznym sobie wdziękiem, spokojem i klasą.


Tom Riddle w postaci ducha z czasów szkolnych

Ponownie pojawia się w czwartej części, gdy się odradza. Jest on bladym, wysokim mężczyzną o czerwonych oczach, nozdrzach zamiast nosa i długich palcach. W kolejnych przygodach Harry'ego dowiadujemy się, że jego uśmiech (nie śmiech!), niegdyś pełen wdzięku, teraz przypomina grymas. Jest on brzydki, odrażający i zupełnie niepodobny do siebie.


Tom Riddle po odrodzeniu w "Harry Potter i Czara Ognia"

O prawdziwym wyglądzie Toma Riddle dowiadujemy się również ze wspomnień. Wiemy, że jego jedenastoletnia postać jest miniaturką Toma Riddle seniora. Jest on wyrośniętym chłopcem. Nie ma w sobie ani krzty tej klasy, którą afiszował się w Hogwarcie, tak więc możemy się domyślić, ze zaczął się starać o te cechy, gdy dowiedział się, że jest uzdolnionym czarodziejem. Najprawdopodobniej po to, aby robić jeszcze większe wrażenie lub po prostu wydobyć więcej potrzebnych mu informacji. Gdy po raz pierwszy, a zarazem ostatni spotyka się ze swoim wujem, ten myli go z dorosłym Tomem. Mówi mu, że wygląda kropka w kropkę jak tamten mugol. W szóstej części spotykamy go również wtedy, gdy manipuluje pewną starszą już czarodziejką. W jego wyglądzie zmienia się jedynie to, że posiada dołeczki, jednak w oczach Harry'ego nie odbiera to mu urody. Przy spotkaniu starszego już Toma, Harry wspomina o dziwnym blasku w oku i o tym, że Voldemort coraz bardziej przypominał węża.


Tom Riddle w wieku jedenastu lat

Jednak nie można zapominać, że pomimo tego, iż Tom Riddle tracił i odzyskiwał swój urok, to posiadał jeszcze jedną wyjątkową cechę, która czyniła go ciekawszą postacią. Miał klasę, to trzeba było mu przyznać. Czarujący, przystojny, utalentowany, ale ku rozpaczy Lorda Voldemorta, podobny do ojca.
Z naszej serii dowiadujemy się, że obydwaj Riddle'owie byli uwodzicielami kobiet, tak więc Czarny pan nie odziedziczył jedynie wyglądu swego ojca, ale i niektóre jego cechy.

Jednak w jaki sposób z przystojnego zamienił się w brzydkiego?

- Możemy się domyślić, że znalazł zaklęcie dzięki, któremu było to możliwe.
- Zmienił się pod wpływem zła, które czynił.
- To, iż był wężousty, w jakiś sposób go przemieniło.
- Tak miał wyglądać, to było w jego genach.
- Horkruksy, to ich zdumiewająca ilość zmieniła Toma.

Ale skąd ten dziwny czerwony blask w oku młodego Voldemorta?
Moim zdaniem najbardziej prawdopodobną odpowiedzią jest ta, iż zmienił się pod wpływem horkruksów, gdyż o dziwnym blasku dowiadujemy się, gdy Tom ma szesnaście lat i pierwszego horkruksa.

Ile tajemnic i zagadek kryje za sobą postać Toma Riddle'a? Wiemy, że Czarny Pan obwiniał za wszystko ojca. Czyżby człowiek, który tak szydził z miłości, w głębi duszy jej pragnął?
Ile bólu i cierpienia skrywała w sobie ta postać? Powiedzieć nam może już tylko pani Rowling...