Podczas pierwszego semestru pobytu Harrego w Hogwarcie Flamel w dobrym zdrowiu i sędziwym wieku mieszka ze swoją żoną Prenelle w Devonie, w Anglii. 661 lat - tyle mniej więcej miałby dziś prawdziwy Nicholas Flamel, gdyby nadal żył. Flamel jest bowiem rzeczywistą postacią - jego żona naprawdę maiała na imię Prenelle, a jeśli wierzyć zostawionym przez niego notatką ,17 stycznia 1382 roku naprawdę udało mu się uzyskać Kamień Filozoficzny.

Większość z tego co wiemy o Flamelu pochodzi z jego pracy "Heiroglyphica", w której opowiada jak niemal przypadkiem został alchemikiem. Kiedy się urodził w około 1330 roku w małym Francuskim miasteczku Pontoise, alchemia była już szeroko praktykowana w całej zachodniej Europie. Oparte na praktykach starożytnych greckich i egipskich metalurogów arkana alchemii znał świat arabski, a do Europy dotarły w początach trzynastego wieku przez łacińskie książki. Gdy nadszedł czas na samodzielne życie Flamel wyjechał do Paryża i tam zaczął pracę jako zawodowy koplista, notariusz i sprzedawca książek.

Falmel kopiował też księgi i manuskrypty (druk został wynaleziony dopiero ok.100 lat później), a dodatkowy dochód przynosiły mu lekcje pisania, których udzielał bogaczom ucząc ich międy innymi jak się podpisywać. Jego pierwsza pracownia mieściła się na ulicy Notariuszy w obskurnej drewnianej budzie. Kiedy jednak interes rozwinął się pomyślnie, zatrudnił kilku czeladników oraz kupił dom w okolicy i przeniósł swój zakład na parter.

Poślubił także Perenelle atrakcyjną i zamożną wdówkę. Aż do tego momentu życie skryby było dośc zwyczajne. Wszystko zmieniło sie jednak, kiedy do jego pracowni przyszedł nieznajomy mężczyzna i sprzedał mu książkę, która miała na zawsze odmienić jego życie. "Wtedy w me ręce się dostała się" - pisał. Za cenę dwóch florenów pozłacana księga ,bardzo stara i duża.Nie była z paieru ani z pergaminu jak inne lecz z cienkiej uczynina kory. Okładkę miała miedzianą, wielce delikatną całą pokrytą dziwnymi znakami".Flamel zapoznał sie z książką i nabrał przekonania, że -o ile mógł rzec- zawiera ona tajemnicę uzyskania kamienia filozoficznego. Jak bowiem wszystkie podręczniki do alchemii i ten w większości został napisany sekretnym jęykiem, najgłebsze tajemnice zawarte były nie w słowach ale w nieprzeniknionych symbolicznych rysunkach. Na przykład na jednej z ilustracji widniała pustynia pełna pięknych fontann z wężami, a inna ukazywała znów targany wiatrem krzew na szczycie góry otoczonej gyrafami i smokami. Flamel skopiował ilustracje, pokazał je znajomym i wywiesił w pracowni licząc na to, że może ktoś wyjaśni mu ich znaczenie. Nikt jednak tego nie potrafił zrobić.

Prawdopodobnie wtedy Nicholas zbudował własne laboratorium i zaczął eksperymentować, opierając swe procedury na tych częściach księgi jakie zrozumiał. Nic jednak nie wskórał zgodnie z tradycją ci którzym mieli się nauczać alchemicznych "sztuk" musieli zostać najpierw wprowadzeni w arkana przez mistrza. Tak więc po wielu nieudanych doświadczeniach Flamel znalazł sobie takiego mistrza w Hiszpanii. Kiedy wreszcie posiadł prawdziwe sekrety księgi powrócił do Paryża, gdzie po trzech latach intesywnej pracy osiągnoł swój cel. "Pozwoliłem by czerwony kamień padł na pewną ilośc rtęci" -pisze- "Tylko w obecności Prenelle, a rtęć przeobraziła sie niemal w taką samą ilość czystego złota." Dlamel uzyskał złoto tylko , jak twierdził, trzykrotnie, lecz i tak był go o wiele więcej niż zawsze potrzebowal. On i Perenelle żyli skromnie wykorzystali swój majątek dla dobra innych.

Przez resztę życia zakładali i wspierali czternaście szpitali, stawiali religijne pomniki, budowali kaplice, łożyli na utrzymanie kościołó i przykościelnych cmentarzyi hojnie wspierli wdowy i sieroty. Perenelle zmarła w 1397 roku, a Flamel ostatnie lata spędził na pisaniu o alchemii. Zmarł 22 marca 1417 i został pochowany w kościele Santi_Jacques la Boucherie nieopodal swojego domu.

I co począć z jego historią? Czy naprawdę uzyskał złoto? Czy może wszystko wyssał z palca - starą księge,podróż do Hiszpanii ,Kamień Filozoficzny? Jedynym źródłem informacji pozostaje wciąż sam Flamel.W siedemnastym wieku historia Flamela była już legendą. Powszechnie mówiło się o tym, że rabusie tuż po jego śmierci wkradli sie do jego domu i wywrócili wszystko dogóry nogami szukając złota, lecz niczego nie zanleźli. W nadzieji, że Flamel zabrał swoje złoto do trumny otworzyli wieko i przekonali się, że nie ma tam nie tylko kamienia ale i SAMEGO FLAMELA!!!!

Prawda była taka, że ani Flamel ani Perenelle nigdy nie umarli. Użyli bowiem kamienia by osiągnąć nieśmiertelność. Donoszono o spotkaniach z Flamelem. Według jednego raportów emisariusza króla LudwikaXIV widziano małżonków w Indiach. W roku 1761 mieli podobno uczestniczyć w przedstawieniu w Operze Paryskiej, a ostatnio według pogłosek rozpowszechianch przez samego Albusa Dumbledore'a mieli rozważać pożegnanie się z nieśmiertelnością na rzecz miłego, długiego spoczynku.