Oliver Wood - uczeń Hogwartu, kapitan drużyny Gryffindoru przez trzy lata, tj. trzy pierwsze części sagi. Oliver jest "tęgim młodzieńcem", co procentuje podczas gry w quiddtcha, gdyż gra on na pozycji obrońcy.

Pierwszy raz mamy z nim styczność, kiedy to profesor McGonagall wyrywa go z lekcji, by oznajmić mu, że znalazła idealnego szukającego do drużyny - Harry'ego Pottera. Na wieść o tym, że sama opiekunka domu Gryffindoru znalazła członka drużyny, którego, jak możemy się domyślać, Wood szukał bardzo długo, rozpromienił się i "wyglądał tak, jakby ziściły się wszystkiego jego marzenia". To był przedsmak i krótki pokaz tego, jak dobrym kapitanem był Oliver.

Jako zapalony fan quidditcha i kapitan drużyny, który chorobliwie chce się spełnić w powierzonej mu funkcji, Oliver na ogół pojawia się na boisku.
Przejawia krasomówcze zdolności, gdyż bardzo często zamęcza swoją drużynę długimi opisami taktyki gry, omówieniem warunków pogodowych czy samym przedstawieniem przeciwników - ich mocnych oraz słabych stron. W trakcie sezonu treningi obywały się bardzo często - żadną przeszkodą nie była pogoda, więc bez względu na to, czy świeciło słońce, czy padał deszcz, drużyna Gryfonów musiała zjawić się na stadionie i przećwiczyć to, co zaplanował dla nich Wood.

Pomimo tego, że Oliver cenił sobie wygraną bardzo wysoko, nigdy nie uciekał się do podstępów, które miałyby na celu wyeliminowanie rywali, był cierpliwym nauczycielem i kapitanem, nie poddawał się łatwo.

Świetną drużynę skompletował już na pierwszym roku nauki Harry'ego w Hogwarcie, ale Puchar Domów Gryfoni zdobywają dopiero w roku 1994, tj. w trakcie trzeciego roku nauki tytułowego bohatera sagi. Głównym powodem był straszny niefart prześladujący drużynę - w zasadzie Harry'ego, który przez dwa pierwsze lata był skutecznie eliminowany z rozgrywek, co skutkowało przegraną Gryfonów, a w efekcie wywoływało na Woodzie wielką presję, bo nie chciał on zostać zapomnianym. Dążył do wygranej, by zapisać się na kartach historii Hogwartu, jako ten kapitan, który przerwał złą passę domu, do którego przynależał.

W pierwszym roku na przeszkodzie stanął bezpośrednio Lord Voldemort, przez którego Harry znalazł się w szpitalu, wycieńczony i wyzuty z sił po walce z ciemnymi mocami. Bez świetnego szukającego, drużyna Gryfonów została rozgromiona przez Krukonów i Wood odniósł pierwszą porażkę (o której my wiemy). Na drugim roku rozgrywki zostały odwołane ze względów bezpieczeństwa uczniów, gdyż po szkole panoszyła się zła siła, polująca na czarodziejów mugolskiego pochodzenia. Oliver mógł poszczycić się zwycięstwem w trakcie swojego ostatniego roku nauki w szkole. Pomimo przegranej w pierwszym meczu z Puchonami, w końcowym rozrachunku drużyna Gryfonów rozgromiła pozostałych reprezentantów domów i tym razem szkolny Puchar Quidditcha należał do Wooda i pozostałych członków drużyny.

Po ukończeniu nauki w Hogwarcie pojawia się on podczas wyjazdu głównych bohaterów na Mistrzostwa Świata w Quidditchu. Podczas rozmowy z Harrym, Ronem i Hermioną wyznaje, że został zwerbowany do drużyny Zjednoczonych z Puddlemore. Dzięki temu Wood ma możliwość wykazania się na arenie międzynarodowej.

Nie na qudditchu jego zasługi się kończą. Wood był bardzo przywiązany do Hogwartu i swoich przyjaciół, których udało mu się tam poznać. Dał temu dowód pojawiając się podczas ostatecznej bitwy o zamek. Walczył za to, w co wierzył. Walczył o wolność i ostateczny upadek Czarnego Pana. Pragnął, by Hogwart istniał dalej. Toczył bój o lepsze jutro dla nowego pokolenia czarodziejów.

Z Oliverem Woodem mogą utożsamiać się ludzie ambitni, dążący do wyznaczonego celu, ale liczący się z innymi. Pomimo własnych ambicji, potrafił zachować zdrowy rozsądek i nie zatracił swoich wartości moralnych. Jest przykładem tego, jak wytrwała praca i zdolność pokonywania przeszkód może pomóc w spełnieniu marzeń.