Wierszyk o Hermionie i wydarzeniach, które zasz³y we wszystkich 7 ksi±¿kach.
Panna - Wiem - To - Wszystko
Spod sterty ksi±¿ek br±zowa czupryna wygl±da,
Na Rona Weasley'a czasem spogl±da.
Sam Ron na ni± te¿ czasem zerka,
Gdy siê nie bawi z Potterem w berka.
Hermiona z nimi zaprzyja¼niæ siê chcia³a,
Ta chêæ nie by³a wcale taka ma³a.
Przyja¼ni siê z nimi doczeka³a,
Gdy z trollem górskim starcie mia³a.
Stworowi wtedy Harry wepchn± ró¿d¿kê do nosa,
A Ron maczug± waln±³ z ukosa.
W chwili tej niæ przyja¼ni ich powi±za³a,
I bardzo d³ugo siê trzyma³a.
Kiedy bazyliszek pannê Granger zaatakowa³,
I Potter i Weasley jakby podchorowa³.
Marudni i smutni po szkole chodzili,
Za swoj± Hermion± bardzo têsknili.
Lecz gdy odkryli, co za stwór siê w podziemiach czai,
Razem siê do jego siedziby udali.
Niestety, ¶ciana siê podziemiach siê zawali³a,
Pottera i Weasley'a od siebie rozdzieli³a.
Harry siê z Riddle'em i wê¿em rozprawi³,
Ron w miêdzy czasie troszkê ¶cianê rozwali³.
Gdy wszyscy na górê wrócili...
No, to siê umyli.
Hermiona gdy siê przebudzi³a,
To nic nie marudzi³a.
Tylko pobieg³a do Wielkiej Sali,
Gdzie siê wszyscy wy¶ciskali.
Gdy do trzeciej klasy zdali,
Na pocz±tku sekretu Hermiony nie znali.
Ona ¿adnych lekcji nie omija³a,
Bo zmieniacz Czasu od McGonagall dosta³a.
Naby³a te¿ kota - Krzywo³apa,
I jak siê okaza³o, to nie by³a taka straszna klapa.
Kiciu¶ m±dry jak jego w³a¶cicielka,
Nie by³ jak modelka,
Tylko powiadomi³ Syriusza,
¯e Peter w zamku siê porusza.
W koñcu "Trójca" prawdê odkry³a,
I niezmiernie siê cieszy³a.
Jednak skoñczy³o siê na tym, ¿e £apê uratowaæ by³o trzeba.
Wiêc polecia³ na hipogryfie, hen, do nieba!
W "Czarze Ognia" du¿o siê dzia³o,
Wszystkim ogl±daæ Mistrzostwa siê chcia³o.
Lecz po meczu ¦miercio¿ercy do akcji wkroczyli,
Niejeden namiot w tedy podpalili.
Hermiona jak wielu do lasu siê schowa³a,
Jako jedna z pierwszych Mroczny Znak widzia³a.
Kiedy Czara nazwisko Pottera wyrzuci³a,
Granger od niego siê nie odwróci³a.
Tylko chcia³a, by Ron przesta³ strzelaæ focha.
(Mo¿e ju¿ wtedy wiedzia³a, ¿e siê w nim kocha?)
Tak czy siak po pierwszym zadaniu ch³opaki siê pogodzili,
Wszyscy razem do zamku wrócili.
Gdy Potter oznajmi³, ¿e Czarny Pan powróci³,
(Oczywi¶cie strasznie siê zasmuci³)
I Ron i Hermiona mu uwierzyli,
Lecz siê równie¿ zasmucili.
Wakacje na Grimmuand Place "Trójca" spêdza³a,
Z tego powodu rzecz jasna nie p³aka³a.
Ca³y czas siê zastanawiali,
Co cz³onkowie Zakonu w kuchni omawiali.
Gdy do Hogwartu pojechali,
I prawie wszyscy Pottera omijali.
Hermiona i Ron murem za nim stanêli,
Gdy inni uczniowie co¶ o nim b±knêli.
Hermiona ca³y czas jego stronê trzyma³a,
I do Ministerstwa równie¿ polecia³a
Na koniec roku sporo punktów zebra³a
- Powód do rado¶ci mia³a
Lecz wtedy wszyscy smutni byli,
Bo wiedzieli, ¿e nikt ju¿ ich nie zmyli.
Czarny Pan powróci³,
Wiêc nie jednego czarodzieja zasmuci³.
W nastêpnym roku szkolnym Harry znalaz³ podrêcznik
Ksiêcia, Hermiona uwa¿a³a, ¿e to czarnoksiê¿nik.
Ksi±¿ka siê jednak Potterowi przyda³a,
A Granger ca³y czas tajemniczego Ksiêcia szuka³a.
W koñcu siê wyda³o, ¿e nim by³
Severus, i on pod tym pseudonimem siê kry,³
A "Trójca" postanowi³a,
¯e cenna jest ka¿da chwila,
I bêd± horkruksów razem szukali,
Choæby ich ¦miercio¿ercy pozabijali.
Tak¿e wiêc ruszyli, zaraz po weselu,
Odwagi mieli tyle, co razem ludzi wielu.
No, i znale¼li horkruksy, inaczej byæ nie mog³o,
Kilka przyjació³ te¿ im w tym pomog³o.
Choæ Ron troszkê siê na pocz±tku pogniewa³,
(Nawet tak strasznie siê nie gniewa³...)
I odszed³ na parê tygodni,
Potem wszyscy stali siê pogodni.
W koñcu nadszed³ koniec szczê¶liwy,
Chocia¿ strasznie ha³a¶liwy.
Bo sporo osób zginê³o,
Lecz gdy czasu sporo minê³o...
Hermiona za Rona wysz³a,
Wiêc na dzieci kolej przysz³a.
Rado¶nie im siê dalej ¿y³o,
I wszystko dobrze siê skoñczy³o.
Prorok Niecodzienny
Nicram_93
[P]Louise Lainey
Anciol
No i nie bêdzie ani literówek ani niedoci±gniêæ.
Malwkaaa
Upadly Aniol
Rymy proste, al fajne. Czyta siê lekko i szybko. Jedyne co mi siê nie podoba to te odstêpy miêdzy wierszami, rozpraszaj±. Fajny pomys³ z "upchaniem" siedmiu tomów w jednym 
![[off]](../../infusions/shoutbox_panel/sh_offline.png "Offline")
Nadal czujê siê na 17 lat, a ju¿ 26 na karku 
A.
Wiersz ca³kiem zgrabny i d³uuuugi. Porwa³a¶ siê na prawdziw± trudno¶æ opisania wszystkich najwa¿niejszych wydarzeñ ze wszystkich tomów HP. Ogólnie wysz³o dobrze, ale ju¿ jak mam siê zag³êbiaæ w szczegó³y to zgrzyta³o.
Problemem by³y niektóre rymy, które albo siê powtarza³y jak tutaj:
(Oczywi¶cie strasznie siê zasmuci³)
I Ron i Hermiona mu uwierzyli,
Lecz siê równie¿ zasmucili.
Poza tym, niekiedy dobiera³a¶ z³y rym i wychodzi³y Ci dziwnie, b±d¼ bezsensownie brzmi±ce wersy, jak np. tutaj:
Bo sporo osób zginê³o,
¦mieræ tych osób nie kojarzy mi siê z ha³asem.
Ale poza tymi b³êdami by³o te¿ kilka wersów, dziêki których na mojej twarzy zawita³ u¶miech. Np. o tym, ¿e zakup Krzywo³apa nie by³ totaln± klap±, albo
No, to siê umyli.
No, to skomentowa³am ;D
A poza tym wszystkim pisz dalej, ale mo¿e tym razem spróbuj co¶ krótszego i wtedy pog³ówkuj nad rymami, by absolutnie wszystkie by³y ¶wietne!