Rozdziały: [1], [2], [3].

Harry siedział za biurkiem. Przed nim piętrzył się stos kopert i dokumentów, które trzeba było przejrzeć. Nie tak wyobrażał sobie pracę aurora. Miał brać udział w widowiskowych pojedynkach, poszukiwać czarnoksiężników, a to, co teraz robił... służyło zapewnieniu bezpieczeństwa ludziom. Tylko ta myśl sprawiała, że nie zniszczył tych cholernych papierzysk. Może nie tylko, w końcu rodzinę musiał za coś utrzymać, poza tym lubił zbawiać świat. Po raz pierwszy usłyszał to stwierdzenie od Hermiony pod koniec piątej klasy. Przyjaciółka nazwała to bzikiem na punkcie ratowania ludzi. Z biegiem czasu doszedł do wniosku, że miała rację. Zresztą, prawdę mówiąc Hermiona dość często miewa rację, ale przez męską solidarność z Ronem (który przeważnie ma inne zdanie) Harry rzadko to przyznawał. Coś go w tym pociągało, ale sam nie wiedział co. Poczucie obowiązku? Przecież nie jest Magomenem,* a nierzadko robił więcej niż musiał, więcej niż ktokolwiek od niego wymagał. Od 3 lat był aktywnym zawodowo aurorem. Przez ten czas przeszedł wiele ciężkich prób, nierzadko był blisko drzwi za którymi stoją jego rodzice, Syriusz, Fred, Cedrik... Uniknął przejścia do ich świata, jeszcze tego nie pragnął, choć zdawał sobie sprawę, że każdego dnia Ginny może stracić męża, a Lily, James i Albus Syriusz** ojca. Chwycił i rozdarł kolejną kopertę. Poszukiwana wynalazczyni niebezpiecznych zaklęć i eliksirów, Katherine Pierce, była obecnie głównym wrogiem i celem numer jeden brytyjskiego Ministerstwa Magii. Udało się przejąć kilka adresowanych do niej przesyłek, ale jak dotąd nie znaleźli w nich nic, co pomogłoby ją schwytać. Mężczyźnie zdawało się, że ta kobieta w coś z nimi pogrywa, świetnie wie co robią, a ich poczynania ją bawią, co samo w sobie doprowadzało go do wściekłości. Nie mogli przestać, chociaż jak na razie szczęście nie chciało się do nich uśmiechnąć.

Gdyby jej potęga wzrosła, mogłaby być zagrożeniem nie mniejszym niż kiedyś Voldemort. Harry drżał ze strachu ilekroć myślał, że jego dzieci mogłyby patrzeć na to, w czym on niegdyś musiał brać udział. Nikomu nie życzył tego strachu o życie bliskich, konieczności ukrywania się, wysłuchiwania ciągłych powiadomień o śmierci, szykan. Kto w tym nie uczestniczył, nie pojmie rozmiaru tragedii. To jak istnienie w ciągłym zawieszeniu, bez marzeń, planów, byle przeżyć do następnego poranka. Takie okresy to sprawdziany dla uczuć i więzi łączących ludzi. Zaczął od pobieżnego przejrzenia tekstu. Przez chwilę trzymał kartkę w dłoni, wpatrując się w nią szeroko rozszerzonymi oczami. Podpis. To on sprawiał, że ten list był tak niezwykły dla Harry'ego. Nie, nie miał związku z prowadzonym śledztwem. Czarny atrament tworzył litery, które układały się w słowa: Twoja Lily Evans. Chwilę się zastanowił. Katherine była kilka lat młodsza od jego mamy, mogły się znać. Z jednej strony musiał, nawet chciał, ale jakiś element jego podświadomości podpowiadał mu: „nie powinieneś.” Po chwili wahania zdecydował – być może ten list pomoże mu ocalić wielu ludzi, Lily na pewno chciałaby, aby go przeczytał. Delikatnie ułożył pergamin, zapełniony drobnym pismem jego mamy i niemal czule zaczął czytać.

Kochana Katherine!
Umówiłam się z Potterem. Myśli, że zmieniłam o nim zdanie. Mam wyrzuty sumienia, wiem, że to co robię jest złe, ale...jeśli zacznę chodzić z Jamesem będę bliżej Syriusza. To sprawia, że niczym się nie przejmuję. On jest taki fajny, to jego pełne dzikości, ale jednocześnie mające w sobie jakieś ciepło, magnetyzm, spojrzenie. Ta jego twarz, łagodna, ale jakaś taka dzika. Ten chłopak to zagadka, jest super, nawet ten cały James się z nim liczy. To on mnie pociąga, chcę być blisko niego, czuć dotyk jego dłoni. Dzięki znajomości z Jamesem częściej jestem przy nim. Mam nadzieję, że w końcu zacznie mnie zauważać, z drugiej strony gdybyśmy zaczęli się spotykać, on straciłby przyjaciela. Nie chcę niszczyć więzi jakie łączą go z Jamesem, ale jednocześnie chcę być dla niego kimś bardzo ważnym. Śni mi się, a ostatnio tak się do mnie uśmiechnął, że nogi się pode mną ugięły.
Nie mogę spać, ciągle o tym myślę, a ty jesteś świetną powierniczką takich odczuć. Wiem, że mnie nie zdradzisz, zachowasz sekret. Gdybym nie miała takiej przyjaciółki jak ty, chyba bym zaczęła wariować.
Dziękuję Ci, że jesteś.
Twoja Lily Evans.

Harry nie wiedział co myśleć. Jeszcze godzinę temu dałby wszystko, aby poznać chociaż najmniejszą informację o rodzicach, teraz wolałby nie przeczytać tego listu. Jego mama taka nie była. Zawsze wyobrażał ją sobie jako dobrą, szlachetną i mądrą osobę, nie mogłaby tak po prostu wykorzystać uczuć taty. Czy ktokolwiek oprócz Katherine, która była kilka lat od niej młodsza, o tym wiedział? Co połączyło jego matkę z Katherine? Czy ślub z Jamesem był wynikiem ich wzajemnej miłości? Czy podczas ceremonii nadal czuła nieodwzajemnione uczucie do Łapy? Nie, ona musiała zakochać się w Jamesie, tamto musiało jej przejść. Syriusz i tata nie mogli tak po prostu zamienić się miejscami. Wierzył z całego serca, że jego mama kochała tatę, potem musiała się opamiętać, dostrzec, że źle robi. Tylko czy da się zapanować nad uczuciami, odsunąć je na boczny tor? Sprawy nie ułatwiał fakt, że Lily mogła myśleć, że James interesuję się nią, bo długo nie zwracała na niego uwagi. W końcu większość innych dziewczyn dałaby wszystko, by się z nimi umówił. Czyżby mama myślała, że jest dla niego tylko cięższą - i dlatego ciekawszą - zdobyczą? Może była za słaba? Nie! Ona nie była słaba... Po policzkach mimowolnie spłynęło mu kilka łez. Tego było za dużo. Chciał zabrać ten list, ale wiedział, że to nielegalne, był dowodem – nic nieznaczącym, ale formalnie dowodem. Nie wiedział co ma zrobić. Postanowił na razie spróbować zagłuszyć te myśli, zająć się pracą, wiedział, że musi do tego podejść z dystansem. Chociaż nie, robota to teraz ostatnie w co powinien wkładać ręce – jeszcze przegapi coś ważnego i doprowadzi do tragedii. Postanowił więc, jak na prawdziwego faceta przystało, pójść opróżnić parę kufli we wnętrzu Dziurawego Kotła.

*Magomen - bohater komiksów dla małych czarodziei
** Świadoma zamiana kanonu

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.