Czasem możemy mieć wrażenie, że to deja vu, ale tak naprawdę J.K. Rowling miała wszystko zaplanowane od początku. Oto kilku ulubionych momentów z książek o Harrym Potterze, kiedy mogliśmy klasnąć się w czoło i powiedzieć: Ochhhh...



Jest dość sporo momentów wywołujących frustrację wśród czytelników, ale jest jeden, który szczególnie może irytować. W książce Harry Potter i Insygnia Śmierci, kiedy Harry jest tak mocno skoncentrowany na polowaniu na Horcruxy, my, jako czytelnicy ledwo możemy uwierzyć, że Potter był obok jednego z nich i to tak bardzo blisko, zupełnie nie zdając sobie z tego sprawy.



Tak, ten przeklęty diadem Roweny Ravenclaw, uwięziony w tej samej wersji Pokoju Życzeń, w której Harry ukrył swój podręcznik do eliksirów, w poprzednim roku- wtedy wydawał się jedynie starą, zakurzoną tiarą. Kiedy Harry wrócił do Hogwartu w czasie bitwy o Hogwart i do Pokoju życzeń, nie mógł uwierzyć, że był tak blisko, a jednocześnie tak daleko.

A fakt, że Harry ukrył podręcznik tak blisko samego diademu, dodaje jeszcze nieco irytacji.




Mówiąc o Pokoju życzeń, on sam został również przedstawiony już we wcześniejszych książkach. Mogliśmy myśleć, że został on nam przedstawiony w Harrym i Zakonie Feniksa, ale tak właściwie to Dumbledore opisał ten pokój już w Kamieniu Filozoficznym, jako ten, kto zapewnia to, czego akurat potrzebujemy najbardziej. W jego przypadku była ta akurat potrzeba wypróżnienia pęcherza.






W świecie pełnym magicznych przedmiotów, o których posiadaniu jako mugole możemy jedynie pomarzyć, szafka zniknięć wydawała się świetnym nabytkiem do salonu. A przynajmniej tak było do czasu, dopóki Draco Malfoy nie użył jej w jakże bezbożnym celu.

Szafka zniknięć to magiczny obiekt, który może służyć jako obiekt do teleportacji, jeśli posiadasz gdzieś drugą sztukę, był tak naprawdę wspomniany już w Komnacie Tajemnic, kiedy to Irytek był słyszany podczas jej niszczenia.

I przez okres około 3 lat to byłoby na tyle, aż do czasu Zakonu Feniksa aż do momentu, kiedy Fred i George nie wepchnęli do niej Montague, ucznia ze Slytherinu, a potem nie wiedzieli, dokąd się przeniósł. Kiedy Montague wreszcie udało się wydostać, opowiedział on Draconowi, że utknął w zawieszeniu pomiędzy Hogwartem a sklepem Borgina i Burkes'a na ulicy Śmiertelnego Nokturnu. To właśnie wtedy Malfoy uświadomił sobie, że może naprawić szafkę i przeszmuglować Śmierciożerców wprost do Hogwartu.



Więc w pewien straszny sposób Fred i George, przez jeden ze swoich żartów, przyczynili się do śmierci Dumbledore'a.




Prawdopodobnie najsmutniejszym momentem w serii o Harrym jest fragment, kiedy Harry uświadamia sobie, że zmarły Syriusz zostawił mu urządzenie do komunikacji, za pomocą którego mogli się porozumiewać, kiedy przebywali osobno.

Jednakże w Insygniach śmierci, lustro połączyło Harry'ego z kimś innym, kimś zupełnie niespodziewanym. Po zobaczeniu w szklanym fragmencie błękitnego oka, Harry był pewien, że widzi dawno utraconego sojusznika Albusa Dumbledore'a. Nie był tak bardzo daleki od prawdy. Był to Abeforth, któremu w ostateczności przypadło lustro, którego używał, by mieć oko na Harry'ego podczas trwania siódmej ksiązki. I na brodę Merlina, dobrze się stało, że miał. Dzięki temu mógł wysłać Zgredka, aby ocalił ich przed tragicznym losem w Posiadłości Malfoyów.



Więc chociaż to lustro było źródłem smutku dla Harry'ego to ono także uratowało życie jemu i jego przyjaciołom dwie książki później.




Insygnia Śmierci to książka nostalgiczna pod wieloma względami. Wystarczy spojrzeć na sam początek książki, kiedy Harry pakuje swoje torby i natrafia na swoje pamiątki z poprzednich przygód w Hogwarcie takie jak Potter cuchnie i stary fałszoskop. Ach, stare dobre czasy...

I wtedy właśnie na scenę "wchodzi" testament Dumbledore'a, dzięki któremu Harry zdobywa złoty znicz ze swojego pierwszego meczu w Quidditcha, a Ron dostaje wygaszacz, urządzenie, które zgodnie z nazwą, wygasza wszystkie światła.



Oba te przedmioty były widziane po raz pierwszy w Kamieniu Filozoficznym i oba miały ogromne znaczenie podczas ostatniej przygody.
Podczas gdy Wygaszacz pomógł Ronowi wrócić na jego ścieżkę do zniszczenia Horkruksów; znicz Harry'ego otwiera się na sam koniec, dosłownie w decydującym momencie Bitwy o Hogwart, ujawniając w swoim wnętrzu jedno z Insgniów Śmierci - Kamień Wskrzeszenia.
Kto wie, czy bez kamienia, który przywołał echo Jamesa, Lily, Syriusza i Lupina Harry miałby siłę stawić czoła Voldemortowi. Tego nie dowiemy się nigdy.

A wy wyłapaliście jeszcze jakiś fragment, który został jedynie pobieżnie wspomniany, a później okazywało się, że jednak to było coś bardzo ważnego?

Źródło: tłumaczenie z Mugglenet