Filtruj
Szukaj w:
Szukana fraza:


Opcjonalnie:
Gatunek:
Dozwolone:
Zakończone:
Parring:
Bohaterowie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ostatnie
Artykuły Fan Fiction

Harry Potter i Więzi...

Kategoria: Recenzje
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Zapraszam Was na moją prywatną listę 10 powodów, dla których "Więzień Azkabanu" jest najlepszą ek...
>> Czytaj Więcej

Lista przyborów szko...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Artykuł jest tłumaczeniem quizu zamieszczonego na pottermore.
>> Czytaj Więcej

Istoty

Kategoria: Stworzenia
Autor: Prefix użytkownikaania919

Artykuł na temat istot - jednej z trzech grup magicznych stworzeń
>> Czytaj Więcej

Śmierciotula

Kategoria: Stworzenia
Autor: Prefix użytkownikaania919

Artykuł zawiera informacje o śmierciotulach - jednych z najgroźniejszych stworzeń w czarodziejski...
>> Czytaj Więcej

Baśnie Barda Beedle'a

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Wszystko, co musisz wiedzieć o Baśniach Barda Beedle'a. Tłumaczenie z Pottermore.
>> Czytaj Więcej

Chris Rankin

Kategoria: Aktorzy
Autor: Prefix użytkownikaAnastazja Schubert

Aktor znany z roli Percy'ego Weasleya
>> Czytaj Więcej

Harry Potter i Przek...

Kategoria: Streszczenia
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Streszczenie dwóch pierwszych aktów książki - scenariusza "Harry Potter i Przeklęte Dziecko" opub...
>> Czytaj Więcej

>> Więcej artykułów! <<

[NZ]Rozdział 3 - Cz...

Tytuł: Rozdział 3 - Czwarta władza.
Seria: Opowieści z Hogwartu
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Dlaczego wiadomość o czarach Rachel przyniosła jej taki rozgłos?
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 2 - He...

Tytuł: Rozdział 2 - Hermiona Granger i Prorok Codzienny
Seria: Opowieści z Hogwartu
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Okazuje się, że jedna z bliskich osób Rachel wpakowała ją w kłopoty.
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 1 - Ci...

Tytuł: Rozdział 1 - Cisza nocna
Seria: Opowieści z Hogwartu
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Początek przygód Rachel. Potraktujcie to jak rozdział wstępny czy coś.
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział II

Tytuł: Rozdział II
Seria: Niewolnik własnych myśli
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Allie decyduje się na ucieczkę od narzeczonego. Gdzie poprowadzi ją ścieżka?
>> Czytaj Więcej

To ma sens

Tytuł: To ma sens
Gatunek: Humor
Autor: Prefix użytkownikaAlette

Naprawdę ma. Uwierzcie mi!
>> Czytaj Więcej

Amicitia

Tytuł: Amicitia
Gatunek: Poezja
Autor: Prefix użytkownikaNquus

O przyjaźni Rona i Harry'ego
>> Czytaj Więcej

Czy pozostała c...

Tytuł: Czy pozostała choć nadzieja?
Gatunek: Miniaturka
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Stłamszony nienawiścią i strachem Hogwart. Niepewność i panika ogarniająca mieszkańców zamku nie ...
>> Czytaj Więcej

>> Więcej fan fiction! <<
Statystyki
Online Statystyki
Goście online: 45
Administratorzy online: 2
Aktualnie online: 3 osoby
Prefix użytkownikaKrnabrny (Pracownik departamentu)
Prefix użytkownikagordian119 (Wielki Mag)
Prefix użytkownikaShanti Black (Pracownik Izby Przyjęć)
Łącznie na portalu jest
44,874 osób
Ostatnio zarejestrowany:

Rekord osób online:
Najwięcej userów: 250
Było: 16.01.2020 20:17:01
Napisanych artykułów: 1,073
Dodanych newsów: 10,220
Zdjęć w galerii: 21,329
Tematów na forum: 3,754
Postów na forum: 316,302
Komentarzy do materiałów: 220,659
Rozdanych pochwał: 3,248
Wlepionych ostrzeżeń: 4,156
Puchar Domów
Aktualnym mistrzem domów jest  GRYFFINDOR!

Gryffindor
Punktów: 2169
uczniów: 3395
Hufflepuff
Punktów: 1591
uczniów: 3347
Ravenclaw
Punktów: 1233
uczniów: 4077
Slytherin
Punktów: 65
uczniów: 3466

Ankieta
Dumbledore zakazał opuszczania Hogwartu z powodu zarazy. Jak sobie radzisz?

idę do biblioteki i wertuję wszystkie książki. Muszę wiedzieć wszystko o tej zarazie!
18% [38 głosów]

nic sobie nie robię z kwarantanny i tajnym przejściem wymykam się do Trzech Mioteł. Kremowe piwo to świetne antidotum!
9% [20 głosów]

zamykam się w lochach i próbuję uwarzyć Eliksir Odpornościowy, zanim wszyscy padniemy jak bahanki
19% [40 głosów]

szwendam się po korytarzach, liczę obrazy i segreguję je na te w złotych i srebrnych ramach. Ta wiedza na pewno mi się przyda
8% [17 głosów]

kradnę zapas mydła i papieru toaletowego z Łazienki Prefektów. Żaden wirus mi niestraszny, kiedy mogę wytapetować dormitorium papierem!
5% [11 głosów]

ustawiam się w kolejce pod kuchnią, żeby zrobić zapasy. Wpuszczają po jednej osobie
9% [20 głosów]

proszę opiekuna domu, żeby przydzielił mi jednoosobowy pokój. Jakoś niewyraźnie się czuję
4% [9 głosów]

zastanawiam się, kogo w szkole nie lubię najbardziej, żeby móc na niego nakaszleć. O, idzie Malfoy
27% [58 głosów]

Ogółem głosów: 213
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 25.03.20

Archiwum ankiet
Ostatnio w Hogwarcie
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 13.07.2020 o godzinie 09:53 w Walia
HufflepuffLouise Lainey ostatnio widziano 13.07.2020 o godzinie 04:04 w Lodziarnia Floriana Fortescue
SlytherinDidi Roy ostatnio widziano 12.07.2020 o godzinie 22:46 w Lodziarnia Floriana Fortescue
RavenclawRuby Anderson ostatnio widziano 12.07.2020 o godzinie 22:11 w Walia
HufflepuffElizabeth Cooper ostatnio widziano 12.07.2020 o godzinie 21:47 w Walia
RavenclawRuby Anderson ostatnio widziano 12.07.2020 o godzinie 21:30 w Walia
[Z] Największy błąd w życiu?
Po kłótni z Harrym i Hermioną, będąc niezadowolonym z rezultatów poszukiwania horkruksów, Ron postanawia porzucić przyjaciół i wrócić do domu. Jednak krótko po odejściu zaczyna żałować swojej decyzji.
Autor: Prefix użytkownikaNicram_93
Gatunek: Obyczajowe
Ograniczenie wiekowe: +13
Przeczytano 3441 razy.
Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5].
Rozdział 1 - Rozterki Rona
Ron postanawia porzucić Harry'ego i Hermionę, będąc niezadowolonym z rezultatów poszukiwania horkruksów. Postanawia wrócić do domu. Nim to jednak zrobi, ma zamiar ochłonąć po całej sytuacji w innym miejscu. Po przemyśleniach i uświadomieniu sobie swoj
Ron wybiegł z namiotu, był wściekły i nie panował nad sobą. W dodatku ona postanowiła zostać z nim, jego najlepszym kumplem. Na myśl o tym opanowała go jeszcze większa złość. Na zewnątrz było już dobrze po zmroku, w dodatku padał deszcz, tak jakby pogoda również zareagowała na to, co się przed chwilą wydarzyło. Nagle usłyszał za sobą krzyk:
- Ron, nie... błagam... wracaj, wracaj! - nawoływała go Hermiona.
Mimo tego błagalnego krzyku dziewczyny, on nie zwracał na niego najmniejszej uwagi. Poczuł się zdradzony. Wolała być z Potterem, a nie z nim, więc nie będzie im więcej przeszkadzał. Przekroczył właśnie niewidzialną granicę, która znaczyła zasięg zaklęć ochronnych wokół ich obozowiska i Ron obrócił się w miejscu. Deportował się, pierwszą myślą, jaka mu przyszła do głowy, był Dziurawy Kocioł.

Znalazł się tuż przed wejściem do Dziurawego Kotła. Wiedział, że jest to z jednej strony nienajlepsze wyjście, był bardzo poważnie narażony na to, że ktoś może go tutaj znaleźć. Z drugiej jednak strony można było wykorzystać okazję i napić się czegoś mocniejszego. Może w ten sposób zapomni o tym, co się wydarzyło. Ron rozejrzał się po ulicy. Miasto wyglądało jak opuszczone. Mimo tego, że był późny wieczór, to przeważnie były tutaj tłumy ludzi. Ron stwierdził, że wojna czarodziejów zaczęła mieć bardzo dotkliwy wpływ na świat mugoli.
Nie zwlekając dłużej, przestąpił próg pubu. Stwierdził, że ma duże szczęście, miejsce zawsze tętniące życiem w nie tak dawnych czasach, teraz było puste. Za barem siedział tylko barman Tom. Ron podszedł do lady:
- Dobry wieczór, poproszę Ognistą Whisky.
- Witam, późna pora jak na odwiedziny w pubie w dzisiejszych czasach. Ciężki dzień?
- zapytał barman.
- Lepiej, żeby się w ogóle nie zaczął – westchnął ciężko Ron.
- Proszę, należy się sześć sykli.
Ron zapłacił za trunek, a następnie usiadł w cieniu, w dalekim kącie baru. Wypił pierwszy łyk, musiał przyznać, że emocje, które mu się udzieliły, zaczęły pomału opadać. Znów przed oczyma stanęły mu sceny, które wydarzyły się tak niedawno: radość Hermiony i Harry'ego
z nowego odkrycia, a potem … on to wszystko popsuł. Wyładował na nich swoją frustrację, która zbierała się w nim od jakiegoś czasu. Teraz, gdy się nad tym zastanowił, musiał stwierdzić, że jego samopoczucie się pogarszało zwłaszcza wtedy, gdy to on nosił horkruksa. To jednak nie mogło go usprawiedliwić. Zaczęło do niego docierać co zrobił. Zostawił dwoje najlepszych przyjaciół samych, z zadaniem, które przerosłoby każdego innego czarodzieja
w ich wieku. Mimo to oni starali się ze wszystkich sił tego dokonać. Odczuwał od czasu do czasu zazdrość o Hermionę, ale czy powinien być zły na Harry'ego? Nigdy nie przyłapał ich na tym, aby łączyło ich coś więcej niż szczera i głęboka przyjaźń. Byli ze sobą blisko, ale nigdy nie doszło, do czegoś więcej. On sam przecież, często sprzeczał się z Hermioną, długo zajęło mu uświadomienie sobie tego, co tak naprawdę do niej czuje. Przypomniał sobie teraz te wszystkie kłótnie. Jego romans z Lavender, jego zazdrość o Kruma, kłótnie o Błyskawicę
i Parszywka na trzecim roku. To wszystko wydawało się teraz takie błahe, w stosunku do tego, co zrobił teraz. Zostawił swoją ukochaną dziewczynę i najlepszego przyjaciela
na pastwę losu. A Harry? Czy tak naprawdę to na niego był zły, o to, że tak kiepsko im szło odnajdywanie horkruksów? Harry był przecież z nim i z Hermioną szczery od samego początku. Tylko im dwojgu mówił o wszystkim. Nawet Ginny o tym nie wiedziała.
Tak naprawdę musiał przyznać, że był zły na Dumbledore'a. To on zostawił ich z tak trudnym zadaniem, wręcz niewykonalnym. Pozostawił ich bez wiedzy, błądzili po omacku szukając
na siłę jakichś śladów, które im pozostawił.
- Muszę spróbować wrócić – pomyślał Ron. - Nie mogę ich tak zostawić. Szanse są małe, że ich jeszcze znajdę, ale muszę spróbować.

Ron dopił Ognistą Whisky i już miał wstać od stołu, gdy drzwi pubu otwarły się z hukiem i do środka wpadło pięć osób. Nie wyglądali na zbyt przyjemnych.
- Hej, ty! – krzyknął jeden z nich do Toma. - Brutalny Jack dla wszystkich, oczywiście rozumie się, że jak zawsze na koszt firmy.
Reszta jego kolegów roześmiała się, śmiech ten nie był jednak przyjazny. Rozsiedli się przy stoliku blisko baru, a Tom szybko przyniósł im zamówione trunki. Ron wiedział, że robi się niebezpiecznie, był tu jednak uwięziony, musiał liczyć na to, że mężczyźni wypiją trochę
i sobie pójdą oraz nie zdążą go zauważyć. Nie upłynęło jednak pięć minut, gdy jeden z nich popatrzył w jego stronę, a chwilę później powiedział coś swoim towarzyszom, wskazując na niego palcem. Na twarzy mężczyzny, który go zauważył, pojawił się złośliwy uśmiech. Ron wiedział, że nie ma już po co się ukrywać. Wstał od stołu i jak gdyby nigdy nic próbował wyjść dyskretnie z lokalu. Serce biło mu głośno w piersi. Był już blisko drzwi, gdy jeden z mężczyzn zwrócił się do niego i zaczął wstawać od stołu:
- A dokąd to się kolego wybierasz? Nie przywitasz się z nami? Chodźcie chłopaki, porozmawiamy sobie z naszym nowym kumplem.
Ron zamarł, nim zdążył jakkolwiek zareagować, mężczyźni już stali za jego plecami i wyprowadzali go pomału do tylnego wyjścia Dziurawego Kotła, gdzie znajdowało się przejście na Ulicę Pokątną. Tom odprowadził ich wszystkich wzrokiem. Wiedział, że chłopak wpakował się w duże kłopoty, ci ludzie nachodzili go ostatnio często i wyszukiwali właśnie takich samotnych ludzi wałęsających się po okolicy. Był jednak bezradny, nie był w stanie mu pomóc.

Gdy tylko Ron został wyprowadzony przez tę grupkę, jeden z mężczyzn wyrwał mu różdżkę z ręki, a drugi chwycił go mocno, przez co Ron był pozbawiony możliwości jakiegokolwiek ruchu.
- No, no, przyszliśmy się trochę odprężyć, a tu wygląda na to, że na koniec dnia trafił nam się jeszcze jeden – powiedział jeden z nich, wyglądał na przywódcę bandy. - Czy ty czasem nie powinieneś być w Hogwarcie? No, ale jeśli jesteś jednym z mugolaków to raczej nie. Takich już tam nie przyjmują, no nie chłopaki? Ha, ha...
- Już skończyłem Hogwart – wykrztusił z siebie Ron. Wiedział, że musi blefować, bo to jego jedyna szansa. Jak mógł być tak głupi i udać się do Dziurawego Kotła, wiedział, że może się natknąć na takich typów. Teraz było już jednak za późno, musiał się jakoś uwolnić, bo czas płynął i Harry z Hermioną mogli się już dawno deportować w nowe miejsce, a wtedy nigdy już ich nie odnajdzie. - Nazywam się Stan Shunpike. Jestem jednym z waszych, nie znacie mnie?
- Widzieliście go kiedyś chłopaki? - Reszta mężczyzn pokręciła głową. - No cóż, wydaje mi się, że kłamiesz. Shunpike rzeczywiście z nami pracuje, co prawda nigdy żeśmy się z nim nie widzieli, ale nie sądzisz chyba, że uwierzymy ci tak łatwo?
- Przysięgam, mówię prawdę. Wasi zwierzchnicy chyba nie będą zadowoleni, jeśli przyprowadzicie im jednego ze swoich?
- Nie martw się o nas. To ty wpadłeś w nasze łapy. Zaprowadzimy Cię do ministerstwa i tam ocenią, czy Stan to rzeczywiście ty. Jeśli nie, to nam przypadną pieniądze, a ty... no, cóż. Lepiej dla ciebie by było, żebyś się w ogóle nie narodził – powiedział z szyderczym uśmiechem.
- Morgar, a co jeśli chłopak mówi prawdę? Porządnie nam się oberwie – odezwał się inny z mężczyzn, Ron stwierdził, że to od niego tak okropnie cuchnie.
- Słuchaj Drogan, jesteś w naszej bandzie od niedawna, więc może ci przypomnę, że to ja o wszystkim decyduję – warknął w jego stronę przywódca.
- Mimo to nie mam zamiaru ponosić konsekwencji za twoją nieodpowiedzialność.
- Coś ty do mnie powiedział? - Morgar uderzył mocno Drogana, a ten upadł na ziemię.
- Zapamiętaj to sobie. Spróbuj jeszcze raz się w ten sposób odezwać, a pożałujesz.
Reszta bandy patrzyła z lubością na to, jak szef znęca się nad ich nowym towarzyszem. Przez chwilę nikt nie zwracał uwagi na Rona. Weasley zrozumiał, że to jego jedyna szansa na ucieczkę. Wyszarpał się szybko z uścisku mężczyzny, uderzając go również mocno łokciem w brzuch. Nim mężczyzna zareagował, Ron wyrwał mu różdżkę z ręki i szybko rozbroił tego, który trzymał jego różdżkę. Chłopak złapał ją w powietrzu.
- Na co czekacie? Łapać go! - wołał Morgar.
Nim jednak którykolwiek zareagował, Ron obrócił się w miejscu i pogrążył się w ciemności, skupiając się na miejscu, gdzie po raz ostatni był razem ze swoimi przyjaciółmi. Udało mu się uciec, teraz mógł mieć tylko nadzieje, że nie jest za późno na powrót.

Wylądował w samym środku lasu, poznawał to miejsce, niedaleko był rozbity ich obóz. Pierwsze co poczuł to ból w palcach prawej dłoni. Znów się rozszczepił podczas teleportacji – brakowało mu dwóch paznokci. Wyjął butelkę wody z plecaka oraz chusteczkę i bardzo prowizorycznie oczyścił ranę z krwi. Na razie nie mógł zrobić nic więcej, a poza tym miał ważniejsze sprawy na głowie. W lesie pomału zaczynały się pojawiać pierwsze promyki światła. Zaczynało już świtać. Ron nie zdawał sobie sprawy, że od jego ucieczki upłynęło już tak wiele godzin. Wiedział również, że musi cierpliwie czekać, nie miał szans samodzielnie odszukać Harry'ego i Hemiony ze względu na zaklęcia ochronne. Ułożył się pod dużym dębem i mimo że był bardzo zmęczony postanowił pilnie obserwować otoczenie. Miał tylko jedną szansę na spotkanie się z przyjaciółmi – tylko wtedy, gdy będą się teleportować w nowe miejsce, na moment znikną wtedy zaklęcia ochronne. Ron odczuwał strach, bał się, że przybył za późno. Z drugiej strony obawiał się też jak zareagują przyjaciele na jego powrót. Miał nadzieję, że po raz kolejny będą w stanie mu wybaczyć. Tym razem już ich nigdy nie zawiedzie.

Czas płynął, zaczął zapadać zmrok, a Ron dalej cierpliwie czekał. Nie spał i nie jadł już od tylu godzin, był wyczerpany. Mimo to miał ciągle iskierkę nadziei. Mimo to noc również upłynęła i Ron musiał przyznać, że jednak się spóźnił. Wiedział, że jego przyjaciele nigdy tak długo nie pozostawali w jednym miejscu. Zawsze przenosili się jak najczęściej. W oczach Rona pojawiły się łzy. Jak mógł coś takiego zrobić, zostawić ukochaną dziewczynę i najlepszego przyjaciela samych, z tak trudnym zadaniem? Czuł się jak ostatni dupek.
Po jakiejś godzinie zdał sobie jednak sprawę, że dalsze czekanie nie ma sensu. On sam nie mógł w nieskończoność powstrzymywać snu i głodu. Musiał wracać do domu. Miał już się teleportować, gdy do głowy przyszła mu pewna myśl:
- Do domu? Kiedy Fred i George zobaczą mnie jak wracam i co zrobiłem to mnie wyśmieją: „O, Ronuś znów chciał udawać wielkiego bohatera, a gdy przyszło co do czego to stchórzył i wraca do mamusi”. Tata nie będzie mógł na mnie spojrzeć, potępiając mnie za swój czyn. Mama, mimo że jej ulży z powodu mojego powrotu, w głębi serca będzie podzielać opinię ojca. No i zostawała jeszcze Ginny. Kiedy wróci z Hogwartu na święta i dowie się, że brat zostawił jej chłopaka samego z Hermioną, to go znienawidzi do końca życia.
- Nie, nie mogę wrócić do domu – uświadomił sobie Ron. Skoro nie może wrócić do domu to, co może zrobić? - Bill – pomyślał. - Mimo że też nie pochwali mojego wyboru, to on zawsze starał się mnie wesprzeć w trudnych chwilach. Nie mam innego wyboru.
Ron po raz ostatni spojrzał na miejsce ich niedawnego obozu i deportował się, myśląc o nowym domku Billa i Fleur – Muszelce.
Komentarze
avatar
Prefix użytkownikaAlette  dnia 31.08.2018 09:06
Podoba mi się pomysł na ff, bo o Ronie mało kto pisze, a już na pewno mało który przedstawia go w dobrym świetle. Za to plus. Pod względem językowym jest przyzwoicie. Czasami czegoś mi zabrakło, ale nie przeszkadzało mi w czytaniu. Poza tymi dziwnymi przeskokami w kolejny akapit. Dlaczego tak? Kojarzy mi się to z używaniem twardej spacji i kopiowaniem potem tekstu. Ale czy to dotyczy tego tekstu, nie mam pojęcia.

Co do samej akcji to nie do końca trafia do mnie takie przedstawienie bohatera. Za szybkość dotarła do niego głupota, w każdym razie ten tok myślenia wydał się taki hm... jakby to ktoś go oceniał (autor) a nie on sam. Brakuje mi tu Rona w Ronie, bo nawet jeśli gdzieś dociera do nas głupota własnego postępowania, to nie dokonujemy nagle totalnego przeobrażenia. Narrator też, który przyjmuje perspektywę postaci, jest trochę za bardzo miękki, szczególnie gdy opisuje przemyślenia bohatera.
Tak czy inaczej mój problem to - wydarzenia dotyczą Rona, ale emocje są obok charakterystyki tej postaci.
Ale to nie znaczy, że ff jest złe. Ja bym po prostu pochyliła się nad osobowością tej postaci.
Pisz dalej i ćwicz :)
avatar
Prefix użytkownikaKatherine_Pierce  dnia 26.09.2019 20:57
Merline uwielbiam Cię za tak pozytywne pokazanie Rona <3 zgadzam się z Al, zdecydowanie za mało tego w ff z Pottera.
Nie czułam jednak, że Ron za szybko doszedł do takich wniosków, bo nawet w książce wspomniał, że niemalże od razu chciał wrócić. Możliwe, że to nie ma sensu i że "za szybko" ale to wina Rowling, Ty po prostu jechałeś zgonie z kanonem a to szanuję :D

Czytało się lekko i przyjemnie. Jako fanka Rona jestem wdzięczna.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Instagram
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Krokiet nad krokietami
13.07.2020 10:51
Krnabrny, pewnie dopóki Jarek jest u władzy

Pracownik departamentu
13.07.2020 10:50
Gdzie ta informacja

Członek Rady Magii
13.07.2020 10:50
fuerte, cóż, samozniszczenie

Pracownik departamentu
13.07.2020 10:47
Ale jak dla ludzi 500+ ****iste tylko mogliby dać więcej bo wszystko drożeje no to co

Zapełniacz Azkabanu
13.07.2020 10:47
naród wybrał

Współpraca
Najaktywniejsi

1) Prefix użytkownikaAlette

Avatar

Posiada 59558 punktów.

2) Prefix użytkownikafuerte

Avatar

Posiada 55688 punktów.

3) Prefix użytkownikaKatherine_Pierce

Avatar

Posiada 44100 punktów.

4) Prefix użytkownikaShanti Black

Avatar

Posiada 42163 punktów.

5) Prefix użytkownikaania919

Avatar

Posiada 36930 punktów.

6) Prefix użytkownikaulka_black_potter

Avatar

Posiada 36313 punktów.

7) Prefix użytkownikaSam Quest

Avatar

Posiada 34508 punktów.

8) Prefix użytkownikalosiek13

Avatar

Posiada 33099 punktów.

9) Prefix użytkownikabatalion_88

Avatar

Posiada 31890 punktów.

10) Prefix użytkownikaMarcus Clinton

Avatar

Posiada 30822 punktów.

Losowe zdjęcie
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2020 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Theme by Andrzejster
Copyright © 2006-2015 by Harry-Potter.net.pl
All rights reserved.
Wygenerowano w sekund: 1.67