Serce nie sÂługa cz.3 - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

[NZ] Serce nie sÂługa

Jane poznaje szarookiego Erethiliona i zakochuje siĂŞ w nim. Jednak wielokrotnie raniona nie chce poddaĂŚ siĂŞ temu uczuciu.

Autor:

Hermiona Jean Granger

Gatunek: Romans

Ograniczenie wiekowe: b/o

Przeczytano 20270 razy.

Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10].

Serce nie sÂługa cz.3

\\\"LubiĂŞ ciĂŞ bez wzglĂŞdu na to co ludzie mĂłwiÂą. [...] JesteÂś fascynujÂącÂą osobÂą...\\\"
\\\"Tyle Âże... [...] Tyle Âże nie staĂŚ mnie na nic wiĂŞcej prĂłcz przyjaÂźni... [...] Przykro mi...\\\"

Wszystko wyglÂądaÂło przepiĂŞknie w blasku zachodzÂącego sÂłoĂąca. Hogwart nabraÂł nieco pomaraĂączowatej barwy. Drzewa w Zakazanym Lesie i trawa na bÂłoniach koÂłysaÂły siĂŞ lekko, poruszane przez chÂłodny powiew wiatru.

WÂśrĂłd takiej scenerii, na szczycie WieÂży Astronomicznej staÂła para KrukonĂłw wpatrujÂących siĂŞ w delikatnie falujÂącÂą taflĂŞ jeziora, w ktĂłrej odbijaÂły siĂŞ ostatnie promienie sÂłoĂąca. Wiatr unosiÂł rozpuszczone brÂązowe wÂłosy Jane i czochraÂł czarnÂą czuprynĂŞ Erethiliona. Na ich twarzach bÂłÂąkaÂły siĂŞ delikatne uÂśmiechy rozÂświetlone przez muskajÂące je promienie. Stali doÂśĂŚ blisko siebie. Jane nieco przeraÂżaÂło to, w jakim tempie to wszystko siĂŞ rozwija. JuÂż niedÂługo zapewne przyjdzie czas aby odpowiedzieĂŚ sobie na pytanie czy ona naprawdĂŞ chce z nim byĂŚ? Tak, chciaÂła, ale nie mogÂła, za bardzo baÂła siĂŞ nowej fali bĂłlu, nie chciaÂła, aby jej poÂłamane i poranione serce zostaÂło zmasakrowane jeszcze bardziej...

- Jane? - CiszĂŞ przerwaÂł niepewny gÂłos Erethiliona.
- Mmm? - dziewczyna odwrĂłciÂła gÂłowĂŞ w jego stronĂŞ.
- Wiesz... Ludzie mĂłwiÂą o tobie rĂłÂżne rzeczy. ÂŻe stronisz od towarzystwa i pewnie uprawiasz czarnÂą magiĂŞ... - PowiedziaÂł doÂśĂŚ cicho. Jane odwrĂłciÂła siĂŞ w jego stronĂŞ opierajÂąc prawe biodro i rĂŞkĂŞ o barierkĂŞ.
- Skoro tak mĂłwiÂą to czemu do mnie zagadaÂłeÂś i za mnÂą wszĂŞdzie chodzisz? - SpytaÂła.
- LubiĂŞ ciĂŞ bez wzglĂŞdu na to co ludzie mĂłwiÂą. - Kiedy Ereth spojrzaÂł w jej zielone oczy ona szybko odwrĂłciÂła wzrok patrzÂąc na jezioro. WyczuÂła w tym zdaniu coÂś wiĂŞcej niÂż przyjacielskie wyznanie. - JesteÂś fascynujÂącÂą osobÂą. - Serce zabiÂło dziewczynie szybciej. A wiĂŞc to juÂż...
- Tyle Âże... - ZaczĂŞÂła ale nie wiedziaÂła jak skoĂączyĂŚ. Jednak musiaÂła. Nie miaÂła innego wyjÂścia... - Tyle Âże nie staĂŚ mnie na nic wiĂŞcej prĂłcz przyjaÂźni... - PodniosÂła gÂłowĂŞ i spojrzaÂła na niego smutno. - Przykro mi... - DodaÂła cicho. PatrzyÂła na niego przez chwilĂŞ, ale peÂłna napiĂŞcia cisza panujÂąca miĂŞdzy nimi wydawaÂła siĂŞ byĂŚ jednoznaczna. Jane spuÂściÂła gÂłowĂŞ. ChciaÂła juÂż odejÂśĂŚ, ale usÂłyszaÂła nieco schrypniĂŞty gÂłos Erethiliona:
- Dla... Dlaczego? - SpytaÂł. Dziewczyna skierowaÂła wzrok na dĂłÂł barierki. Nie chciaÂła mu powiedzieĂŚ. Nie byÂła gotowa Âżeby wyrzuciĂŚ z siebie to co jÂą tak bolaÂło...
- Bo... Bo siĂŞ bojĂŞ... - PowiedziaÂła tylko i skierowaÂła siĂŞ w stronĂŞ schodĂłw. Jednak kiedy tylko zrobiÂła pierwszy krok poczuÂła jak Ereth chwyta jÂą za ramiĂŞ i przyciÂąga do siebie.
- Jane. - PowiedziaÂł chwytajÂąc jÂą za drugie ramiĂŞ i stajÂąc naprzeciw niej. Jane uniosÂła wzrok i spojrzaÂła w jego szare oczy. W jednej chwili zmiĂŞkÂły jej kolana i z pewnoÂściÂą by upadÂła, gdyby chÂłopak jej nie przytrzymaÂł. - Jane, nawet jeÂśli twĂłj strach jest silniejszy od ciebie to pamiĂŞtaj, Âże ja bĂŞdĂŞ na ciebie czekaĂŚ. - Jego gÂłos byÂł wypeÂłniony ciepÂłem. Jane nie spodziewaÂła siĂŞ takiej reakcji. MyÂślaÂła Âże Ereth bĂŞdzie zÂły albo zawiedziony a on jakby nigdy nic mĂłwi jej, Âże bĂŞdzie czekaĂŚ. Dziewczyna kiwnĂŞÂła szubko kilka razy gÂłowÂą na znak Âże rozumie, a kiedy rĂŞce przyjaciela oderwaÂły siĂŞ od jej ramion spuÂściÂła gÂłowĂŞ i odeszÂła.

W nocy w jednym z ÂłĂłÂżek w dormitorium Krukonek pewna dziewczyna wypÂłakiwaÂła siĂŞ w poduszkĂŞ wylewajÂąc Âżal na swĂłj los...

***

NastĂŞpnego dnia, a dokÂładniej bardzo wczesnego poranka korytarzami zamku niczym zjawa snuÂła siĂŞ pewna siĂłdmoklasistka ubrana w czarnÂą szatĂŞ Hogwartu. WydawaÂło jej siĂŞ, Âże serce przestaÂło pompowaĂŚ krew do jej koĂączyn. Nie miaÂła juÂż wiĂŞcej Âłez, ktĂłre mogÂłaby wylaĂŚ. Sama juÂż nie wiedziaÂła co jest gorsze. To co czuje teraz czy bĂłl ktĂłry powtarza siĂŞ za kaÂżdym razem kiedy rani jÂą ktoÂś kogo kocha. Erethilion mimo wszystko byÂł dla niej waÂżny... Ba! ByÂł czĂŞÂściÂą jej Âżycia, ktĂłrÂą tak nagle musiaÂła odczepiĂŚ. KochaÂła go, ale tak siĂŞ baÂła... Na korytarzach zaczĂŞÂło zjawiaĂŚ siĂŞ wiĂŞcej osĂłb, wiĂŞc Jane ruszyÂła w stronĂŞ lochĂłw.

Mimo iÂż ruszyÂła w tamtÂą stronĂŞ prĂŞdzej niÂż reszta uczniĂłw to przez figlarne schody podeszÂła pod salĂŞ EliksirĂłw rĂłwno z dzwonkiem na lekcje.
Erethiliona nie byÂło na Eliksirach...
...Ani na transmutacji...
...Ani na OPCM...

W ogĂłle nie byÂło go w szkole.
A wiĂŞc jednak to byÂł definitywny koniec.

W cieniu drzewa nad brzegiem jeziora w ktĂłrym odbijaÂły siĂŞ zÂłote promienie sÂłoĂąca siedziaÂła mÂłoda Krukonka wpatrujÂąc siĂŞ smutno w idealnie gÂładkÂą taflĂŞ jeziora i myÂślÂąc o szarookim Krukonie.

Komentarze

Cordiale dnia 29.07.2013 17:55

Dziewczyna kiwnĂŞÂła szubko kilka razy gÂłowÂą na znak Âże rozumie, a kiedy rĂŞce przyjaciela oderwaÂły siĂŞ od jej ramion spuÂściÂła gÂłowĂŞ i odeszÂła.

*szybko.

Okej, mam jedno pytanie: Skoro go kochaÂła to czemu baÂła siĂŞ z nim byĂŚ? O ile dobrze pamiĂŞtam umierali ci, ktĂłrych kochaÂła, a nie ci, z ktĂłrymi tworzyÂła zwiÂązek... No okej, ponownie czekam na kolejnÂą czĂŞÂśĂŚ, na prawdĂŞ mi siĂŞ podoba to jak piszesz ; ]

Hermiona Jean Granger dnia 29.07.2013 18:35

ByÂł bÂłÂąd w literĂłwce i wiem o tym

"JuÂż niedÂługo zapewne przyjdzie czas aby odpowiedzieĂŚ sobie na pytanie czy ona naprawdĂŞ chce z nim byĂŚ? Tak, chciaÂła, ale nie mogÂła, za bardzo baÂła siĂŞ nowej fali bĂłlu, nie chciaÂła, aby jej poÂłamane i poranione serce zostaÂło zmasakrowane jeszcze bardziej..."
BaÂła siĂŞ samego bĂłlu. NP. jakby coÂś potoczyÂło siĂŞ nie po jej myÂśli tak jak byÂło za kaÂżdym razem kiedy siĂŞ zakochiwaÂła i tworzyÂła z kimÂś zwiÂązek.

Cordiale dnia 29.07.2013 20:57

Ale to bez sensu.. ZakÂłada wszystko z gĂłry, pesymistka... NNie no, sens ma ale czytanie w kaÂżdej czĂŞÂści jej wahania teÂż siĂŞ z czasem nudzÂą xp

Sunco dnia 30.07.2013 00:08

Pierwsza czĂŞÂśĂŚ mnie zainteresowaÂła, jednak czuÂłam siĂŞ jakbym oglÂądaÂła nastĂŞpny, ckliwy amerykaĂąski romans.

Po przeczytaniu 1, zaczĂŞÂłam 2 i niestety, ale mĂłj entuzjazm opadÂł. SÂłonko, potrafisz zapominaĂŚ o przecinkach, gdy piszesz bardzo dÂługie zdania, jest teÂż wiele powtĂłrzeĂą, ktĂłre psujÂą caÂłÂą harmonie w opowiadaniu. OgĂłÂłem pomysÂł wcale nie byÂłby taki zÂły, gdyby nie taka iloÂśĂŚ bania-siĂŞ-bycia-ckliwÂą-sÂłodkÂą-dziwnÂą-ekscentrycznÂą-w-jednej-osobie.

)

Lunatyczka dnia 31.07.2013 16:07

Podoba mi siĂŞ, cieszĂŞ siĂŞ, Âże napisaÂłaÂś kolejnÂą.
Niekiedy momenty sa nuÂżÂące, ale interesuje mnie to bardzo mimo to. Mamm nadziejĂŞ, Âże Jane odwaÂży siĂŞ z nim byĂŚ.

Smierciojadek dnia 31.03.2014 18:06

Jak dla mnie to brakuje tutaj jakichkolwiek opisĂłw emocji. Relacja zakochanych nie jest w ogĂłle przedstawiona. Spotkali siĂŞ, spojrzeli sobie gÂłĂŞboko w oczy i od razu sÂą dla siebie najwaÂżniejsi na Âświecie. Ich rozmowa jest sztuczna, niestety.

Liliana2194 dnia 21.12.2014 11:09

Nadal nie jestem zafascynowana akcjÂą, moÂże bardziej przejĂŞÂłabym siĂŞ sytuacjÂą Jane, gdyby Erethilion byÂł ciekawszÂą postaciÂą. Nie jest Âźle, ale znam twoje moÂżliwoÂści, wiĂŞc nie mogĂŞ powiedzieĂŚ, Âże jest idealnie. Dziwi mnie jednak wybĂłr bohaterki, ciekawe, jak siĂŞ dalej wszystko potoczy. To tyle ode mnie, weny ÂżyczĂŞ i dajĂŞ Z.

askaeddie dnia 07.07.2015 00:43

Sama wciÂąÂż nie bardzo rozumiem poczynania bohaterki, jej niby uczucie do chÂłopaka, a z drugiej strony strach przed powtĂłrkÂą z przeszÂłoÂści... Co jÂą spotkaÂło, Âże tak siĂŞ zachowuje? Bardzo przeskakujesz tutaj z jednego wÂątku na drugi, nie czujĂŞ spĂłjnoÂści a przede wszystkim pÂłynnoÂści...

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	0%	[0 głosów]
Powyżej oczekiwań	0%	[0 głosów]
Zadowalający	100%	[2 głosy]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie