Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10].

Deszcz rozpadał się na dobre. Uczniowie naiwnie siedzący jeszcze na błoniach wbiegli czym prędzej do Hogwartu mijając na schodach drobną jak na swój wiek dziewczynę wpatrującą się z zamyśleniem w krople deszczu opadające w szybkim tempie na ziemię. Jej nie przeszkadzał deszcz. Wręcz przeciwnie, ona bardzo lubiła deszcz. Był taki fascynujący... Opadał na ziemię, wędrował w niej, po czym wlatywał się z powrotem ku górze i stamtąd znów spadał na ziemię. Odgłos uderzających o mury kropli deszczu stał się muzyką dla uszu dziewczyny. Ciemne chmury wiszące na niebie zapowiadały rychłą burzę, ale teraz ważne były tylko te kropelki deszczu...
Powieki same zaczęły jej opadać...

Szła idealnie białym korytarzem. Serce kołatało jej jak szalone. Sama nie wiedziała dlaczego. Korytarz zdawał się nie mieć końca. Echo jej kroków odbijało się od ścian i niosąc się hen daleko... Jane była zmęczona wędrówką, ale nie chciała przerywać. Wiedziała, że na końcu tego korytarza coś jest. Nie miała pojęcia co ani jak daleko to jest, ale wiedziała, że musi do tego dotrzeć. Gdzieś tam... Już niedaleko. Jeszcze trochę...

- Jane? - Poczuła że ktoś szarpie jej ramię, a głos zagłuszył donośny huk pioruna. Nadeszła zapowiadana burza. Jane niechętnie otworzyła oczy i w momencie kolejnego błysku błyskawicy dostrzegła że ktoś cały czas nad nią stoi. Przetarła oczy i rozejrzała się. Dookoła było ciemno niczym w nocy. Czarne chmury pokryły całkowicie całe niebo, które co jakiś czas jaśniało pod wpływem piorunów. Musiała zasnąć wsłuchując się w szum deszczu.
- Jane? - Znajomy głos wyrwał ją z zamyślenia. Skąd tu znowu Erethilion?!
- Nic mi nie jest, spokojnie. - Powiedziała, a potężny wiatr skierował na nią krople ulewy. Wstała i dopiero teraz poczuła, ze musiała spać dość długo. Ledwo mogła utrzymać się na odrętwiałych nogach a kark bolał ja niemiłosiernie. Rozmasowując go weszła do szkoły. Usłyszała za sobą czyjeś kroki. Ereth poszedł za nią. Z jednej strony miło było mieć kogoś kto zawsze chodził za nią, a z drugiej było to nieco denerwujące. Weszła do Wielkiej Sali. Siedziało tam tylko kilkoro starszych uczniów. Młodsi chowali się w dormitoriach lub Pokojach Wspólnych. Zapewne wielu wykorzystało okazję aby połazikować po zamku lub posiedzieć w Pokoju Życzeń. Jane usiadła przy stole Krukonów i nalała sobie herbaty do kubka. Ereth od razu przysiadł obok niej.
- Zasnęłaś na schodach?! - Wybuchnął niespodziewanie śmiechem Erethilion. Jane wzruszyła ramionami.
- Każdy ma swoje dziwactwa. - Powiedziała i wzięła łyk ciepłego napoju, który okazał się być jednak za gorący. Otworzyła szeroko usta, aby schłodzić organizm.
- Co się dzieje?! - chłopak wydawał się być szczerze przejęty jej sytuacją.
- Za gorące!!! - Wrzasnęła dziewczyna wachlując sobie usta. Zobaczyła jak Ereth wyciąga różdżkę a już po chwili fala zimnej wody zalała ją od stóp do głów. Zastygła z rozdziawioną buzią i wyrazem zdziwienia na twarzy, cała ociekając wodą. Spojrzała groźnie na chłopaka, ale nie miała sił się na niego gniewać, więc po prostu zaczęła się serdecznie śmiać. Już po chwili śmiali się oboje tak serdecznie, że Jane aż rozbolał brzuch.

Spędzili razem jeszcze ze dwie godziny nim oboje położyli się spać. Jane zanim zasnęła rozmyślała jeszcze o tym dlaczego tak się przed nim otworzyła. Nie mogła się znów zakochać, przecież miłość jest dla niej taka bolesna... Czuła, że nie da sobie rady z kolejnym zawodem miłosnym, który na pewno się trafi. Nie miała już na to wszystko sił. Wyjrzała za okno. Burza ustała i padała tylko lekka mżawka. Jane westchnęła i po chwili zmorzył ją sen.

Zasnęła myśląc o Erethilionie.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.