Słuch - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny Świat Harry'ego Pottera

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

[NZ] Zmysły

Czyli cykl o zmysłach w świecie Harry'ego Pottera. Drabble/ miniaturki niekoniecznie powiązane ze sobą

Autor:

Lilyatte

Gatunek: Inne

Ograniczenie wiekowe: +13

Przeczytano 8674 razy.

Rozdziały: [1], [2], [3], [4].

Słuch

Dwieście słów o kolejnym zmyśle: słuchu.

Szelest. Szepty. Właśnie tak ma to wyglądać? Czy te głosy naprawdę istnieją? Może to tylko wytwór mojej wyobraźni?

Sen i urlop. Tego potrzebuję. Może wtedy to ucichnie, a ja przestanę doszukiwać się wszędzie drugiego dna.

Krzyk. Mój? Ich? Wzdrygam się. Pora odstawić na bok kawę, jednak zapach kofeiny jest taki kuszący. Który to kubek? Piąty? Szósty? Nieważne.

Świst. Czyżby niedomknięte okno albo drzwi? Sprawdzam je wszystkie po kolei. Szybko okazuje się, że to nie wina wiatru.

Zegarek na mojej ręce wskazuje północ. Głosy nasilają się, a mnie oblewa zimny pot. Zostało jeszcze tylko sześć godzin. Sześć. Wytrzymam. Muszę.

Dlaczego wybrałam tą pracę? Przecież wiedziałam, na czym to polega. Dlaczego nikt nie ostrzegł mnie o niej? Przez jej obecność czuję się nieswojo. Powoli tracę zmysły. Nie wytrzymam tutaj długo. Poproszę o przeniesienie. Wracam do swojej pracy.

O trzeciej słyszę nieludzkie wycie. Odwracam się gwałtownie, ale oprócz niej niczego nie widzę. Mam dość. To moja ostatnia nocna zmiana tutaj.
O szóstej z ulgą witam kolegę z pracy. Opowiadam o wszystkim. On to zrozumie. Pracuje tu o wiele dłużej niż ja. Słucha uważnie. Gdy kończę, klepie mnie po ramieniu i mówi cicho:

- Zasłona... Głosy z drugiej strony już niejednego Niewymownego doprowadziły do szaleństwa.

Komentarze

ulka_black_potter dnia 23.01.2019 23:00

Ciekawe. Dawno nie czytałam żadnego drabble, ale to uznaję za całkiem przyzwoite. Myślę, że rzeczywiście Wymowni musieli się czuć się nieswojo z tym, gdzie przyszło im pracować. Bo przecie to jak stanie na balkonie bez poręczy. Wystarczył jeden krok. Interesujaco opisałaś ten strach, bo to chyba tak troche strach, nie?

Całkiem, całkiem

Sam Quest dnia 23.01.2019 23:29

Przy poprzednim drabble byłam pierwsza, teraz druga.. przypadeg?

Co do samego tekstu to nie wiem co o nim myśleć. Nadal mam problem z drabble taki, że ich nie rozumiem. Tutaj też to do mnie nie trafiło i przez cały tekst myślałam o tym jak to się ma do słuchu.
Aczkolwiek poruszyłaś bardzo ciekawy aspekt. Ta praca faktycznie musiała być trudna i człowiek od tych szeptów mógł ześwirować, doceniam pomysł.
Co do konstrukcji i stylistyki to trochę mi uwierały zdania w tym akapicie o pracy (trzeci od dołu). Jakieś dziwne rzeczy się tam zadziały i ciężko mi się ten kawałek czytało.

Całość oceniam bardzo dobrze chociaż tekst o dotyku podobał mi się bardziej. Czekam na kolejny zmysł

Takoizu dnia 25.01.2019 12:20

Potrafisz w bardzo umiejętny sposób wzbudzić we mnie niepokój. Czytając Twój tekst z każdą kolejną linijką czułam napięcie i czekałam, aż dotrwam do końca żeby się dowiedzieć o co chodzi.
Wydaje mi się, że praca w tamtym miejscu mogła być nader stresująca i wywoływać niepokój, więc całość oceniam oczywiście na W.

BumSzakalaka dnia 12.02.2019 16:16

Kurcze jak ja tęsknię za czytaniem twoich tekstów, Lils. Kiedyś pisałaś tego o wiele więcej, co się z Tobą dzieje

Napięcie jak zawsze budowane perfekcyjnie. Uwielbiam drabble, które mnie zaskakuje. To niestety takie nie było, ale ma w sobie o coś co drabble mieć powinno. Dobry kawałek tekstu i zdecydowanie można by go podpiąć do każdej osoby pracującej

CoSieDzieje dnia 17.03.2020 18:41

Jestem zadowolony i to nawet bardzo. Odniesień do słuchu jest więcej niż do dotyku w poprzednim drabble, tak w sam raz. Bardzo mnie to cieszy. Podoba mi się opis, jakiś taki mały klimacik, który się tu tworzy i to zakończenie, które bardziej podsumowuje niż zaskakuje. Całość jest dobrze wyważona i powoduje, że aż mam się ochotę spytać, kiedy napiszesz jakiegoś kolejnego fan ficka?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.