Mungo Bonham - założyciel Szpitala

Szpital Świętego Munga - a dokładniej Klinika Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga została nazwana na cześć uzdrowiciela, który ją założył - Mungo Bonhama. Leczeniem czarodziejów zajmuje się najprawdopodobniej od XVI wieku. Znajduje się w Londynie, w starym centrum handlowym Purge & Dowse Ltd, zbudowanym z czerwonej cegły. W ramach antymugolskich środków ostrożności na każdych drzwiach widnieje napis: zamknięte z powodu remontu. Aby dostać się do środka należy podać staroświeckiemu manekinowi, (który znajduje się przy witrynie) cel wizyty - wejść możemy dopiero wtedy, gdy kukła wyrazi swoją zgodę, kiwając głową.

W Szpitalu Świętego Munga pracują czarodzieje, których można rozpoznać po charakterystycznych strojach. Ubierają się w specjalne żółtozielone szaty, które mają naszyty emblemat, przedstawiający skrzyżowaną z różdżką kość. Uzdrowiciele, bo tak nazywają się pracownicy kliniki - posiadają specjalne kwalifikacje i dokument, który pozwala im na wydawanie specjalistycznych opinii lekarskich. Do ich obowiązków należy badanie, rozpoznawanie choroby, zapobieganie jej rozwojowi oraz - w razie konieczności - przeprowadzanie rehabilitacji. Aby zostać magicznym lekarzem należy zaliczyć owutemy z zielarstwa, zaklęć, obrony przed czarną magią, eliksirów oraz transmutacji co najmniej na poziomie powyżej oczekiwań.

Do znanych uzdrowicieli należą:

1. Mungo Bonham - żyjący w latach 1560-1659, założyciel Szpitala Świętego Munga, patron katedry w Glasgow. Znany był również wśród mugoli.

2. Urquhart Rackharrow - uzdrowiciel, żyjący w latach 1612-1697, wynalazca bardzo drastycznego zaklęcia, które wypruwało wnętrzności.

3. Dai Llewellyn - uzdrowiciel, którego imieniem i nazwiskiem nazwano jeden z oddziałów w Klinice Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga (urazów magizoologicznych).

4. Janus Thickey - uzdrowiciel, którego imieniem i nazwiskiem nazwano jeden z oddziałów w Klinice Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga (urazów pozazaklęciowych).

5. Hipokrates Smethwyck - uzdrowiciel dyżurny, który pracował w Klinice Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga, na oddziale Daia Llewellyna.

6. Augustus Pye - uzdrowiciel stażysta, który pracował w Klinice Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga, na oddziale Daia Llewellyna.

rycina przedstawiająca Klinikę

Szpital Świętego Munga ma pięć pięter i bardzo charakterystyczny układ. Na PARTERZE leczy się wypadki przedmiotowe, takie jak: samoporażenia różdżkami, kraksy miotlarskie, eksplozje kociołków i tym podobne. PIERWSZE PIĘTRO odpowiada za urazy magizoologiczne - to właśnie tam, na oddział Daia Llewellyna, trafiają osoby użądlone, ukąszone i poparzone. Na DRUGIE PIĘTRO przyjmuje się osoby z zakażeniami magicznymi, do których należą np. smocza ospa i znikanie epidemiczne. TRZECIE PIĘTRO, to miejsce w którym można spotkać się z zatruciami eliksilarnymi i roślinnymi. CZWARTE PIĘTRO jest pełne osób z urazami pozaklęciowymi. Znajduje się tam oddział zamknięty Janusa Thickeya. Na PIĄTYM PIĘTRZE można natomiast napić się herbaty (jest ono przeznaczone dla odwiedzających).

Ze Szpitalem Świętego Munga mieliśmy do czynienia głównie w Harrym Potterze i Zakonie Feniksa, kiedy trafił tam pan Weasley, pogryziony przez Nagini. Znajdował się wtedy tymczasowo na oddziale Daia Llewellyna razem z kobietą, pogryzioną przez zwierzę oraz mężczyzną, pogryzionym przez wilkołaka.

Rodzice Neville'a - Frank i Alicja Longbottom - byli na stałe umieszczeni na oddziale zamkniętym Janusa Thickeya. Stracili zmysły na skutek tortur zadawanych im przez Bellatrix Lestrange. W tym samym skrzydle (od 1993 roku) znajdował się także Gilderoy Lockhart, uderzony zaklęciem zapomnienia.

W Szpitalu Świętego Munga przebywała przez jakiś czas Katie Bell, po dotknięciu przeklętego naszyjnika. Wiadomo też, że kiedyś pacjentkami były Nimfadora Tonks oraz Minerwa McGonagall.