Kolejny nudny dzień zawitał w życiu Harrego Pottera wśród ścian domu jego jedynej, nienawidzącej go rodziny.

Harry otworzył oczy...niechętnie zresztą, bo przypomniało mu się, że dziś czekają go porządki w domu. Ciotka Petunia przedstawiła mu listę rzeczy, które dzisiaj musi wykonać, gdyż oni wybierają się na uroczyste spotkanie na cześć wuja Vernona... Harry domyślał się, że wszyscy, którzy pracują w firmie u wuja, nie znoszą go ale lizusostwo jest silniejsze... pewnie liczą na podwyżkę lub awans...
Harry się uśmiechnął...wyobraził sobie siebie samego, latającego cały dzień wokół wuja usługując mu jak domowy skrzat, a on na koniec dnia pozwolił mu zjeść dodatkowo skórkę od chleba...niestety, co jak co, ale wuj Vernon nigdy nie wykazuje wdzięczności...

Harry wstał, ubrał sie w stare , wynoszone i wyciągnięte po Dudley'u łachy i leniwie zszedł na dół.

Z kuchni dobiegał codzienny gwar przy śniadaniu...oczywiście Harrego nikt na śniadanie nie wołał..był do tego już przyzwyczajony - w tym domu traktuje się go jak powietrze.

Usiadł przy stole. Wuj Vernon czytał gazetę zerkając przy tym na poranne wiadomości. Ciotka Petunia smażyła pośpiesznie jajka na bekonie a Dudley, zerkał co chwile na patelnie swoimi świńskimi oczkami...

- Ja bym na miejscu tych baranów z ministerstwa wywiózł tych wszystkich darmozjadów, którym nie chce się pracować na jakieś odludzie. Po co inni porządni obywatele mają patrzeć na takie barachło..

Wuj wypowiadając te słowa nawet nie musiał patrzeć wtedy na Harrego. Dobrze wiedział, że mówi o nim...
- Petunio, odebrałaś z pralni nasze garnitury...zaraz musimy się szykować, aby się nie spóźnić. Wiesz jakie to dla mnie ważne.
-Tak Vernonie, wszystko jest naszykowane w salonie. Dziudziaczku...chcesz jeszcze bekonu?
- Tak mój synu , dziś jest wielki dzień twojego tatusia.
Wuj Vernon uśmiechał sie tak szeroko , że Harry miał wrażenie , że włosy z nosa i jego wąsy nagle się splątały.
Dudley nawet nie wysłuchał słów ojca, pożerając całe śniadanie tak łapczywie i obrzydliwie,że Harry stracił ochotę na swoją kromkę chleba z masłem...i tak długo nie leżała na talerzu do Dudley ją chwycił i połknął.
-Dobrze Petunio. My pójdziemy się szykować z Dudleyem.
-Wy idźcie..ja muszę jeszcze coś jemu powiedzieć
'Jemu', to było drugie imię Harrego w tym domu, dlatego wiedział że chodzi o niego.
-Słuchaj ciotki i spróbuj jej tylko pyskować to ja cię ustawię!
Harry kiwnął lekko głową, aby znów nie dostać bury za lekceważenie słów wuja . Tak naprawdę to mało go obchodziło co wuj do niego mówi...
-A więc tak..dziś zajmiesz się jednak piwnicą..
-Ale tam jest tak brudno...ja tam nawet nie wejdę..
Harry był gotowy zrobić wszystkie rzeczy , które mu wczoraj nakazano...piwnica była tak zagracona ,jakby nie sprzątana od lat.
-Żadnych dyskusji...dzisiaj przemyślałam, że skoro masz dziś tak dużo czasu to sprzątniesz całą piwnicę...jutro zrobi się resztę.

Harry wszedł na górę...słyszał tylko jak wszyscy szykują się do wyjazdu.
-Chodź tu chłopcze...natychmiast!
Z dołu dobiegł go głos wuja...zszedł po schodach i patrzył jak wuj pomaga zakładać płaszcz ciotce.
-Tylko mi niczego nie dotykaj...wszystkie pokoje są pozamykane. Jedzenie na stole..od lodówki wara...nie chce widzieć żadnych twoich śladów w tym domu...zrozumiano?
-Dobrze wuju.
-My wrócimy wieczorem...masz zrobić to co ciotka ci nakazała.

Harry wchodząc ponownie na górę słyszał dźwięk odpalanego samochodu...Stwierdził , że lepiej będzie jak weźmie się za tą piwnicę od razu...niestety jeszcze nie mógł używać magii poza szkoła...ona by mu na pewno pomogła...

Drzwi od piwnicy były stare...nie pasujące do całego domu..Gdy wszedł dobiegł go zapach kurzu i brudu...widać było , że wujostwo wszystkie stare rzeczy wrzucali tutaj (oni ciągli kupowali coś nowego i często tu trafiały rzeczy niepotrzebne).
Pierwszą myślą była ucieczka z domu...wolał włóczyć się po mieście i nocować gdzieś na ławce w parku, niż sprzątać ten bajzel...jednak przypomniało mu się, że mimo wszystko musi tu zostać...
Pomyślał , że fajnie by było gdyby zjawił się tu Ron z Hermioną...nawet sprzątanie byłoby przyjemniejsze..
Zaczął wynosić stare rzeczy na tył domu , aby jakoś dostać się do środka tej piwnicy.
Sprzątając zastanawiał się kiedy tu ostatnio był i nie mógł sobie przypomnieć.
Piwnica była rzeczywiście zagracona , dziwne , że ciotka jeszcze tu nie posprzątała...ona nienawidziła brudu.
Harremu dojście do starych szaf zajęło cało przedpołudnie...lecz nie było się z czego cieszyć.
Harry czuł , że jak otworzy chociaż jedna z tych wielkich szaf to zgniecie go jej zawartość...
Wstrzymał oddech i otworzył szafę... Parę starych pudełek i książek zwaliło mu się na głowę. Nie było jednak tak źle...na głowie wyskoczył mu niewielki guz.
Zaczął układać wszystko do wielkiego pudła. Były tam stare zdjęcia Vernona z czasów szkolnych...niesamowite jak Dudley jest teraz do niego podobny...tylko ze Dudley jest pięć razy grubszy.
Nagle Harremu wpadło w ręce stare pudełko na kłódkę, która widać ze starości uległa zniszczeniu...Było brudne ale pod warstwą kurzu było widać błękitne kwiaty namalowane na środku pudełka...
Harry miał nieodpartą chęć otworzenia tego pudełka... stwierdził, że nawet jeśli otworzy to nic mu się nie stanie.
Otworzył i nagle zrobiło mu się gorąco na widok tego co zobaczył.
W pudełku było coś co na pewno nie należało do Dursleyow... Była tam mała, złoto-zielona pozytywka z wężem i gryfem na środku...
Harry od razu skojarzył dwa godła domów w Hogwarcie... Slytherina i Gryffindora. Harry dokładnie przyjrzał się pozytywce...widać że było miejsce w którym dało by się ją otworzyć...lecz gdy miał to zrobić, przypomniały mu się słowa pana Weasley'a i jego opinii na temat dotykania rzeczy niezidentyfkowanych...Spojrzał na spód pudełka..był tam list pisany gęsim piórem. Harry był pewny , że nie jest to list napisany przez mugola.
Powoli wyjął list spod pozytywki i przeczytał go.
Litery były jednak lekko niewyraźne..jakby któś kto pisał ten list bardzo się śpieszył.

"Droga Pani Evans"

"Nie mam wiele czasu...lecz wiem , że zrozumie mnie Pani i pomoże w tej trudnej sprawie.
Muszę na jakiś czas zniknąć, sądzę ,że niedługo dorwie i mnie a ja nie mogę ryzykować. Do listu dołączyłem przedmiot , który niewiele Pani wyjaśni, ale jest Pani jedyną osobą ,do której powinna trafić ta pozytywka. Pod żadnym pozorem proszę jej nie otwierać gdyż skutków nawet ja nie mogę być pewny. Zgodnie z informacjami , które do mnie doszły , niedługo trafi do Pani syn pańskiej siostry. Prośbą moją jest aby w odpowiednim czasie ta pozytywka trafiła właśnie do niego...sądzę ,że jeśli wybierze Pani odpowiedni moment, on będzie wiedział co z tym zrobić."

Z uszanowaniem R.A.B"


_________________________________________-
CDN