Trytony, pochodzą ze związku małżeńskiego Posejdona, boga mórz i oceanów, oraz Amfitryty, najpiękniejszej z córek Okeanosa, tytana który okala wszystkie lądy. Przedstawiane jako półludzie-półryby z trzema parami nóg końskich (jest to wybujałe wyobrażenie jednego z starożytnych mugoli). Zajmowały one wraz z neraidami miejsce w orszaku Posejdona i jego małżonki, żeńskim rodzajem trytona jest syrena. Teraz tworzą jedną z inteligentnych społeczności, w naszym świecie, ciągle ukrywane przez czarodziejów i ich organy bezpieczeństwa. Jedna z tych populacji zamieszkuje jezioro na błoniach Hogwartu. Posiadają one swój język, wierzenia oraz kulturę. Na powierzchni język ich brzmi jak okropny jazgot, natomiast pod powierzchnią wody brzmi jak ludzka mowa. Dlatego też jury ostatniego Turnieju Trójmagicznego, zorganizowanego w Hogwarcie, uznało ich mowę za dobre ukrycie zagadki, która umożliwiała wykonanie drugie zadania w tym prestiżowym turnieju. Język ten zna mało osób m.in. Albus Dumbeldore i Barty Crouch Senior, wybitni czarodzieje czasów współczesnych (obydwaj byli sędziami w turnieju). Trytony miały srebrne rybie ogony, szarawą skórę i długie zmierzwione ciemnozielone lub fioletowe włosy. Ich oczy były żółte, podobnie jak nierówne zęby, a ich szyje zdobiły naszyjniki z otoczaków lub ostrych kłów rekinów, niektóre posiadały długie zielone (bądź fioletowe) brody oraz włócznie lub trójzęby. Mieszkały w prymitywnych kamiennych domostwach obrośniętych algami lub w pieczarach, a w ich miastach na środku rynku bywały ogromne posągi wyciosane z jednego głazu np. mógł to być tryton. Śpiewały one pieśń pożegnalną w swoim języku na pogrzebie Dumbeldorea. Bardziej poznajemy tylko jednego trytona, a raczej syrenę Murkus, przywódczynie trytonów, to właśnie ona opowiedziała Dumbeldoreowi co zaszło na dnie jeziora. Tryton to również księżyc Neptuna (planeta w układzie Słonecznym i rzymska nazwa boga Posejdona) oraz mięczak żyjący w rafach koralowych.